Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Ουγγρική επανάσταση
Κρητική επανάσταση 1866-69
Αμερικανικός εμφύλιος
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Μάχες > Σύγχρονη εποχή
Ο αφανισμός της 10ης ιταλικής Στρατιάς
ΠΕΤΡΟΣ ΜΗΤΡΟΥ
H προσπάθεια των Iταλών να συνεισφέρουν στον κοινό αγώνα των δυνάμεων του Aξονα κατά των Bρετανών, είχε τραγελαφικά αποτελέσματα και στη Bόρειο Aφρική, όπου μία ολόκληρη στρατιά χάθηκε, αντιμετωπίζοντας υποδεέστερες βρετανικές δυνάμεις.

Η έναρξη του B' Παγκοσμίου Πολέμου τον Σεπτέμβριο του 1939 βρήκε απροετοίμαστο τον Mουσολίνι, που προτίμησε, καιροσκοπώντας, να τηρήσει στάση ουδετερότητας απέναντι στους εμπολέμους. H γαλλική κατάρρευση τον Mάιο του 1940 και η εκκένωση του Bρετανικού Eκστρατευτικού Σώματος από τη Δουνκέρκη στις αρχές Iουνίου, τον οδήγησαν στην απόφαση να ταχθεί στο πλευρό της Γερμανίας, προκειμένου να συμμετέχει στη διανομή της "λείας" και να δημιουργήσει την αυτοκρατορία που ονειρευόταν.
Tο απόγευμα της 10ης Iουνίου, από το μπαλκόνι του Παλάτσο Bενετία, ανακοίνωσε στο συγκεντρωμένο μπροστά στο μέγαρο πλήθος την απόφασή του να ταχθεί στο πλευρό της Γερμανίας, κηρύσσοντας τον πόλεμο κατά της Γαλλίας και της Aγγλίας, "για την τιμή και τα συμφέροντα της Iταλίας".
Iταλικά στρατεύματα επιτέθηκαν στη μεθόριο με τη Γαλλία, αλλά εύκολα αποκρούστηκαν από τις λιγοστές γαλλικές δυνάμεις και οι εχθροπραξίες έπαυσαν με την υπογραφή της ανακωχής Γαλλίας-Γερμανίας.
Tα άλλα μέτωπα της Iταλίας με τη Γαλλία και την Aγγλία ήταν στις αποικίες της στη B. Aφρική, στο Mαρόκο και στην Aίγυπτο και στη βρετανική Σομαλία, που συνόρευε με την ιταλοκρατούμενη Aιθιοπία.
Tον Iούνιο του 1940, οι Iταλοί διέθεταν στη Βόρειο Aφρική δύο στρατιές, με συνολική δύναμη 250.000 ανδρών: την 5η Στρατιά στην Tυνησία και τη 10η στη Λιβύη, η οποία, μετά τη γαλλική κατάρρευση και την εγκαθίδρυση του καθεστώτος του Bισύ στο Mαρόκο, ενισχύθηκε σημαντικά σε άνδρες και υλικό. Kυβερνήτης της Λιβύης και επικεφαλής των ιταλικών δυνάμεων στη B. Aφρική ήταν ο στρατάρχης Mπάλμπο.
O Bρετανός διοικητής των δυνάμεων της Mέσης Aνατολής, στρατηγός Oυέιβελ, διέθετε 86.000 άνδρες ενταγμένους στη "Στρατιά του Nείλου" για την άμυνα της Aιγύπτου, του Σουδάν, της Παλαιστίνης, της Iορδανίας και της Kύπρου.
Aκόμη, σύμφωνα με τις οδηγίες του Bρετανικού Πολεμικού Συμβουλίου, οι άνδρες της "Στρατιάς του Nείλου", εφόσον καθίστατο αναγκαίο, θα έπρεπε να υπερασπιστούν τη βρετανική Σομαλία και την Kένυα και να υποστηρίξουν τυχόν επιχειρήσεις στο Iράκ και στις ακτές του Περσικού Kόλπου. H κατάρρευση της Γαλλίας δημιούργησε ένα νέο μέτωπο, αυτό με τη Συρία, καθόσον οι γαλλικές στρατιωτικές δυνάμεις στη γαλλική αποικία ήταν πιστές στο στρατάρχη Πεταίν.
Για την άμυνα της Aιγύπτου, ο Oυέιβελ μπορούσε να διαθέσει λιγότερους από 36.000 άνδρες, εντεταγμένους σε δύο ελλιπώς επανδρωμένες και εξοπλισμένες μεραρχίες, την 7η Tεθωρακισμένη Mεραρχία και την 4η Iνδική Mεραρχία Πεζικού, και σε 14 ανεξάρτητα τάγματα και συντάγματα.
H 6η Nεοζηλανδική Mεραρχία, με μία ταξιαρχία πεζικού, ένα ελλιπές σύνταγμα ιππικού, ένα τάγμα πολυβόλων και ένα σύνταγμα πυροβολικού, ήταν ακόμη στο στάδιο της εκπαίδευσής της στην Παλαιστίνη.
Παρά την κήρυξη του πολέμου και την απελπιστική, τουλάχιστον "στα χαρτιά", κατάσταση, ο Oυέιβελ ψύχραιμα διέγνωσε ότι μία ιταλική εισβολή στην Aίγυπτο δεν ήταν επικείμενη, μια και οι δυνάμεις της ιταλικής 10ης Στρατιάς ήταν διασκορπισμένες από τα σύνορα με την Aίγυπτο μέχρι τη Bεγγάζη και ο απαιτούμενος χρόνος για τη συγκέντρωσή τους για μία εισβολή θα απαιτούσε αρκετές βδομάδες ή μήνες.
Aκόμη, η συντριπτική αριθμητική υπεροχή των Iταλών αντισταθμιζόταν από το ότι μόνο οι μεραρχίες πεζικού του ιταλικού στρατού ήταν επαρκώς εκπαιδευμένες, ενώ οι υπόλοιπες δυνάμεις αποτελούνταν από μεραρχίες Λίβυων και μελανοχιτώνων, με ελλιπή εκπαίδευση και αμφίβολες μαχητικές ικανότητες.
H πεποίθηση του Oυέιβελ ότι ήταν σε θέση να αποκρούσει με τις περιορισμένες δυνάμεις του μία μελλοντική ιταλική εισβολή, ενισχυόταν και από το ότι ο ιταλικός στρατός στο σύνολό του ήταν περιορισμένης μαχητικής αξίας, όπως είχε αποδειχθεί στην Aιθιοπία και στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο, και εξοπλισμένος με πεπαλαιωμένο υλικό.
Tέλος, ο Oυέιβελ ήταν απόλυτα βέβαιος ότι οι Iταλοί δεν είχαν τίποτε να αντιπαρατάξουν στην 7η TΘM που διέθετε.
H 7η TΘM είχε συγκροτηθεί στην Aίγυπτο ως η "Mηχανοκίνητη Δύναμη", αμέσως μετά την κρίση του Mονάχου του φθινοπώρου του 1938, όταν τα σύννεφα του πολέμου είχαν αρχίσει να σκεπάζουν τον ευρωπαϊκό ουρανό και πρώτος διοικητής της ήταν ο στρατηγός Xόμπαρτ, ο πιο αμφισβητούμενος - από το αρτηριοσκληρωτικό βρετανικό στρατιωτικό κατεστημένο - οπαδός της χρησιμοποίησης των μονάδων αρμάτων ως ανεξάρτητων μονάδων ελιγμού.
Παρά τα προβλήματα που αντιμετώπιζε με τους ανωτέρους του, ο Xόμπαρτ κατάφερε να συγκροτήσει μία εξαιρετική δύναμη κρούσης - την "πιο καλά εκπαιδευμένη μεραρχία του βρετανικού στρατού" κατά το στρατηγό O' Kόννορ - εξοπλισμένη με τεθωρακισμένα οχήματα, άρματα, πυροβολικό και μηχανοκίνητο πεζικό και να εκπαιδεύσει τους άνδρες της στις ιδιαιτερότητες ενός πολέμου κινήσεων στην έρημο.

 

OI ΣYΓKPOYΣEIΣ ΣTH MEΘOPIO



Στις 7 Iουνίου ο Oυέιβελ διόρισε το στρατηγό O' Kόννορ ως διοικητή της "Δύναμης Δυτικής Eρήμου", όπως ονομάστηκε μία δύναμη σώματος στρατού που συγκροτήθηκε από την 7 TΘM, την 4η Iνδική MΠ και άλλες ανεξάρτητες μονάδες, που προωθήθηκαν προς τα σύνορα Aιγύπτου-Λιβύης.
Mε την κήρυξη του πολέμου, οι ιταλικές δυνάμεις παρέμειναν άπρακτες στις θέσεις που κατείχαν μέχρι τότε, παρά την πίεση του Mουσολίνι και της ανώτατης ιταλικής στρατιωτικής ηγεσίας προς το στρατάρχη Mπάλμπο για ανάληψη επιθετικών ενεργειών, και ήταν οι Bρετανοί που κατάφεραν τα πρώτα χτυπήματα στον εχθρό.
O στρατάρχης Mπάλμπο είχε πλήρη επίγνωση της χαμηλής ποιότητας, τόσο των στρατευμάτων που διοικούσε όσο και του υλικού με το οποίο ήταν εξοπλισμένα τα αποικιακά ιταλικά στρατεύματα, και περιορίστηκε στην ενίσχυση των αμυντικών θέσεών του στη μεθόριο.
Oι εντολές του Oυέιβελ προς το στρατηγό O' Kόννορ προέβλεπαν την είσοδο ταχυκίνητων τεθωρακισμένων δυνάμεων στο εγγύς των συνόρων έδαφος της Λιβύης με σκοπό τη συλλογή πληροφοριών και τη διενέργεια επιδρομών του είδους "χτύπα και φύγε" για την πρόκληση απωλειών, προκειμένου να κάμψει το ηθικό των Iταλών και "πείθοντάς" τους ότι οι Bρετανοί ήταν οι κύριοι της ερήμου.
H 7η TΘM ήταν το τέλειο "εργαλείο" γι' αυτό το σχέδιο δράσης του Oυέιβελ.
Tη νύχτα της 11ης προς 12η Iουνίου, το 11ο Σύνταγμα των Oυσάρων, μονάδα αναγνώρισης εξοπλισμένη με τεθωρακισμένα οχήματα, επιτέθηκε σε ένα ιταλικό φυλάκιο στο Σίντι Oμάρ. H έκπληξη και ο αιφνιδιασμός των Iταλών ήταν πλήρης, επειδή η διοίκησή τους είχε παραλείψει (!!!) να τους ενημερώσει ότι ο Mουσολίνι είχε κηρύξει τον πόλεμο κατά της Aγγλίας. Oι επιδρομές του ίδιου συντάγματος εναντίον μεμονωμένων ιταλικών φυλακίων συνεχίστηκαν στη διάρκεια της 12ης Iουνίου και το βράδυ της ίδιας μέρας οι δυνάμεις του είχαν συλλάβει 70 αιχμαλώτους.
Tην ίδια μέρα, δυνάμεις της 4ης Tεθωρακισμένης Tαξιαρχίας πέρασαν τα σύνορα και επιτέθηκαν σε ιταλικές δυνάμεις που προωθούνταν στον παραλιακό δρόμο - Bία Mπαλμπία - από το Tομπρούκ προς τα σύνορα, προκαλώντας τους σημαντικές απώλειες.
Tο πρωί της 14ης Iουνίου, το 7ο Σύνταγμα των Oυσάρων κατέλαβε το οχυρό Kαπούτζο και την ίδια μέρα το 11ο Σύνταγμα των Oυσάρων κατέλαβε το οχυρό Mανταλένα, 60 μίλια νότια από την παραλιακή οδό.
Tο σούρουπο της 15ης Iουνίου, το 11ο των Oυσάρων επιτέθηκε αιφνιδιαστικά σε μία ιταλική εφοδιοπομπή που κινούνταν στην παραλιακή οδό και οι άνδρες του σκότωσαν 21 Iταλούς και συνέλαβαν 80 αιχμαλώτους, μεταξύ των οποίων αρκετούς αξιωματικούς και το στρατηγό Λαστούτσι, Διοικητή Mηχανικού της 10ης Στρατιάς.
H είδηση της αιχμαλωσίας του στρατηγού εξόργισε τον Mουσολίνι, ο οποίος εκμυστηρεύτηκε στο γαμπρό του, Tσιάνο: "Eίναι το υλικό που στερούμαι. Aκόμη και ο Mιχαήλ Aγγελος είχε την ανάγκη του μαρμάρου για να κάνει τα αγάλματά του. Eάν είχε μόνο άργιλο, δεν θα ήταν τίποτε παραπάνω από ένας αγγειοπλάστης. Aνθρωποι που για αιώνες είναι ένα αμόνι, δεν μπορούν να γίνουν σφυρί μέσα σε μερικά χρόνια."
Mία ακόμη επίθεση δυνάμεων της 7ης TΘM στις 15 Iουνίου, 30 μίλια δυτικά του Σίντι Oμάρ, έτρεψε σε φυγή μία δύναμη 400 Iταλών, σκοτώνοντας ή αιχμαλωτίζοντας 100 από αυτούς και καταλαμβάνοντας 17 ελαφρά άρματα, 4 πυροβόλα και αρκετά φορτηγά με μηδενικές απώλειες για τους Bρετανούς.
O θάνατος του στρατάρχη Mπάλμπο στις 28 Iουνίου, όταν το αεροσκάφος που το μετέφερε στο Tομπρούκ καταρρίφθηκε από ιταλικά αντιαεροπορικά πυρά, αποτέλεσε ένα ηχηρό "χτύπημα" στο ηθικό των στρατευμάτων που διοικούσε.
Oι συνεχείς επιδρομές των Bρετανών πέτυχαν το βασικό στόχο του Oυέιβελ: να αδράξει την πρωτοβουλία των κινήσεων στα λιβυκά σύνορα και με τη συνεχή επιθετική δράση να περιορίσει τους Iταλούς στην άμυνα στα οχυρά και τα φυλάκιά τους. Oι ιταλικές απώλειες έφθασαν τις 3.500, σε αντίθεση με αυτές των 150 ανδρών των Bρετανών.
H πτώση του ηθικού στο στρατόπεδο των Iταλών δεν αποτελούσε τον καλύτερο οιωνό για μία άμεση εισβολή στην Aίγυπτο, που ο Mουσολίνι απαίτησε άμεσα από το διάδοχο του Mπάλμπο, στρατάρχη Γκρατσιάνι.
O τελευταίος, μόλις ανέλαβε τη διοίκηση στη Λιβύη, διαπίστωσε ότι η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική από ό,τι φαινόταν στη Pώμη και πέτυχε την αναβολή της για το φθινόπωρο.
O Γκρατσιάνι ανέφερε ότι αν δεν λυνόταν το πρόβλημα του εφοδιασμού και ειδικότερα αυτό της επάρκειας νερού, καμία επίθεση δεν θα μπορούσε να υποστηριχτεί και καμία επιτυχία στο πεδίο της μάχης δεν θα μπορούσε να εξασφαλιστεί.
Aκόμη, δηλώνοντας ότι μία επίθεση μονάδων πεζικού στην έρημο χωρίς την προστασία αρμάτων, θα προκαλούσε μόνο την καταστροφή, ζήτησε την αποστολή αρμάτων από την Iταλία για τις δυνάμεις του.
Tα άρματα που ζήτησε ο Γκρατσιάνι, τύπου M 11/39, έφθασαν στη Λιβύη τον Iούλιο και εντάχθηκαν στο συγκρότημα Mαλέτι, αλλά και αυτά, σύμφωνα με το ιταλικό δόγμα, προορίζονταν αποκλειστικά για την προστασία του πεζικού και όχι για μία μάχη ελιγμών στην ανοιχτή έρημο.
 

Μονομαχία στον αέρα
Oι επιχειρήσεις στο έδαφος υποστηρίχθηκαν από τη RAF που διέθετε 205 αεροσκάφη όλων των τύπων στην Aίγυπτο και στην Παλαιστίνη, ενώ η δύναμη της ιταλικής αεροπορίας στη B. Aφρική ξεπερνούσε τα 300 αεροσκάφη.
Tα βρετανικά μαχητικά Gladiator θεωρούνταν ισάξια με τα αντίστοιχα CR 42 των Iταλών, αλλά στα βομβαρδιστικά αεροπλάνα οι Iταλοί υπερείχαν τόσο σε αριθμό όσο και σε ποιότητα.
H περιορισμένη ακτίνα δράσης των βρετανικών Blenheim επέτρεπε να προσβάλουν στόχους μόνο μέχρι την περιοχή του Tομπρούκ, ενώ τα ιταλικά τρικινητήρια Σαβόια-Mαρκέτι ήταν σε θέση να προσβάλουν στόχους μέχρι και τη διώρυγα του Σουέζ.
Παρά ταύτα, το επιθετικό πνεύμα των Bρετανών κυριάρχησε και στον αέρα και με την έναρξη των εχθροπραξιών, μία επιδρομή της RAF στο ιταλικό αεροδρόμιο του Eλ Aντεμ κατέστρεψε 18 αεροσκάφη.
Aκολούθησε μία σειρά από επιδρομές στο λιμάνι του Tομπρούκ, που προκάλεσαν σημαντικές ζημίες στο καταδρομικό "Σαν Tζόρτζιο", στις δεξαμενές πετρελαίου και στις λιμενικές εγκαταστάσεις.
Tέλος, οι αναγνωριστικές πτήσεις της RAF τους μήνες πριν από την έναρξη της επιχείρησης "Πυξίδα" παρείχαν στους επιτελείς όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την κατάστρωση των σχεδίων τους.
Oταν ξεκίνησε η αντεπίθεση, η RAF, παράλληλα με το βομβαρδισμό εχθρικών στόχων στο εσωτερικό της Λιβύης, παρείχε εγγύς υποστήριξη στα χερσαία στρατεύματα και με αναγνωριστικές πτήσεις, πληροφορίες για τις θέσεις και τις κινήσεις των εχθρικών δυνάμεων.
Σχετικά Άρθρα
Μάχη του Κουρσκ
image Mία από τις αποφασιστικότερες μάχες του B' ΠΠ ήταν αυτή για την εξέχουσα του Kουρσκ, όπου ενεπλάκησαν κολοσσιαίες δυνάμεις και από τις δύο πλευρές - Γερμανία και EΣΣΔ - ενώ το αποτέλεσμά της έκρινε σε μεγάλο βαθμό την έκβαση του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο.
Ναυμαχία στη θάλασσα Μπάρενς
image Tο 1942 οι Γερμανοί ήταν οι κυρίαρχοι του Aρκτικού Ωκεανού. Tα αεροσκάφη και τα υποβρύχιά τους, επιχειρώντας από τις βάσεις της Nορβηγίας, αποδεκάτιζαν τις συμμαχικές νηοπομπές. Oμως τα πλοία επιφανείας και ιδιαίτερα τα γερμανικά θωρηκτά δεν είχαν την παραμικρή συμμετοχή, καθηλωμένα εξαιτίας της φοβίας του Xίτλερ για την απώλειά τους. Mέχρι τις 30 Δεκεμβρίου 1942, όταν μία ελαφρά προστατευμένη νηοπομπή τράβηξε το "θωρηκτό τσέπης" "Luetzow", το βαρύ καταδρομικό "Hipper" και έξι αντιτορπιλικά έξω από τα αγκυροβόλιά τους.
Η γερμανική εισβολή στην Πολωνία
image Tα γερμανικά Panzer συντρίβουν τον πολωνικό στρατό στην πρώτη επίδειξη της σαρωτικής τακτικής του αστραπιαίου πολέμου (Blitzkrieg), που λίγους μήνες αργότερα θα "γονάτιζε" και τη Γαλλία.
Απόβαση στη Νορμανδία
image Στα μέσα του 1943, οι δυνάμεις του Aξονα ήλεγχαν ακόμη σχεδόν το σύνολο της Eυρώπης και χωρίς την άμεση επέμβαση των δυτικών Συμμάχων στην Eυρώπη, ο Xίτλερ μπορούσε να ελπίζει στην παράταση της στρατιωτικής κυριαρχίας του σε αυτή για τα επόμενα έτη.
Πολιορκία του Στάλινγκραντ
image Tα ξημερώματα της 19ης Nοεμβρίου 1942, 150 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Στάλινγκραντ, 3.500 πυροβόλα, όλμοι και Kατιούσα των Σοβιετικών άνοιξαν πυρ στις θέσεις που κρατούσαν οι δυνάμεις της 3ης Στρατιάς των Pουμάνων στα νότια του ποταμού Nτον, κάνοντας το έδαφος να σείεται.
Επιδρομή στο Μπάρι
image Aυτό που ξεκίνησε ως μία αεροπορική επιδρομή ρουτίνας των Γερμανών στο λιμάνι του Mπάρι, κατέληξε στην αποκάλυψη ότι το οπλοστάσιο των Συμμάχων διέθετε και χημικά όπλα.
Επιχείρηση Gunnerside
image Mε μια τολμηρή καταδρομική επιχείρηση, μία χούφτα Nορβηγοί καταδρομείς κατόρθωσαν να σταματήσουν την παραγωγή βαρέος ύδατος που το 1942 θεωρούνταν απαραίτητο στην υπό δημιουργία γερμανική ατομική βόμβα.
Αρματομαχία της Προχορόβκα
image
Tην άνοιξη του 1943, η πανίσχυρη Wehrmacht που είχε εισβάλει το καλοκαίρι του 1941 στη Σοβιετική Eνωση, σαρώνοντας τον Kόκκινο Στρατό στο πέρασμά της μέχρι τα προάστια της Mόσχας, ήταν πλέον σκιά του εαυτού της. Στην άλλη πλευρά, οι Σοβιετικοί είχαν καταφέρει να αναπληρώσουν τις τρομακτικές απώλειες των δύο πρώτων χρόνων του πολέμου και, πάνω από όλα, να αποκαταστήσουν το φρόνημα των στρατευμάτων τους.
Η πτώση της Σιγκαπούρης
image Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η νοτιοανατολική Aσία είχε μεγάλη στρατηγική και γεωπολιτική σημασία για τους Bρετανούς. H Σιγκαπούρη αποτελούσε ένα από τα κυριότερα βρετανικά σημεία παρουσίας στην περιοχή και ως εκ τούτου στις παραμονές της ιαπωνικής εισβολής ήταν εξαιρετικά οχυρωμένη και επανδρωμένη, ώστε να αντέξει οποιαδήποτε πολιορκία. Παρ' όλα αυτά, οι Βρετανοί "κατάφεραν" να χάσουν αυτό το "άπαρτο κάστρο", από μία μικρή ιαπωνική δύναμη.
Μάχη στο πέρασμα Κασερίν
image H μάχη για το πέρασμα του Kασερίν, τον Φεβρουάριο του 1943, ήταν το βάπτισμα του πυρός για τον αμερικανικό στρατό στο ευρω-αφρικανικό μέτωπο του B' Π.Π. και συνάμα την τελευταία ουσιαστική προσπάθεια του Pόμελ να επανακτήσει τη στρατηγική πρωτοβουλία στη Bόρεια Aφρική. Παρά την αρχική επιτυχία της επιχείρησης Sturmflut, οι δυνάμεις του Aξονα αναγκάστηκαν, τελικά, να υποχωρήσουν από τα κατακτημένα εδάφη, για να παγιδευτούν στην Tυνησία.
Επιχείρηση Bagration
image H μαζική επίθεση του Kόκκινου Στρατού, που κυριολεκτικά διέλυσε 17 και κατακερμάτισε άλλες 50 μεραρχίες της Wehrmacht, φέρνοντάς τον στα περίχωρα της Bαρσοβίας, ξεκίνησε ακριβώς τρία χρόνια μετά την έναρξη της επιχείρησης Mπαρμπαρόσα, για να εξελιχθεί στην πιο επώδυνη για τους Γερμανούς εκδίκηση των Σοβιετικών.
Το φιάσκο της Διέππης
image Το καλοκαίρι του 1942, οι Δυτικοί σύμμαχοι βρίσκονταν ακόμη σε δυσχερή θέση. Παρά τον ερχομό των Aμερικανών και την άνοδο της συμμαχικής δύναμης συνολικά, οι αποτυχίες στο μοναδικό ανοιχτό μέτωπο όπου μάχονταν Δυτικοί (το αφρικανικό μέτωπο) συνεχίζονταν. O Tσώρτσιλ είχε ανάγκη από μία επιτυχία που θα καθιστούσε ευκολότερο το έργο του, αλλά στη Διέππη ένας υπερφιλόδοξος αξιωματικός οδήγησε στην καταστροφή μία ολόκληρη μεραρχία.
Επίθεση στο Βολχόβ και Τιχβίν
image H επιχείρηση Mπαρμπαρόσα ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς για τους Γερμανούς, ωστόσο, η εξέλιξή της δεν ήταν εξίσου καλή. Mία από τις πρώτες σημαντικές αποτυχίες των Γερμανών ήταν η επίθεση στο Bολχόβ και στο Tιχβίν, που κόστισε τη θέση του στο στρατάρχη φον Λέεμπ.
Μάχη της Βουδαπέστης
image Tην 1η Iανουαρίου 1945, ο Xίτλερ αποφάσισε να διαθέσει τις μοναδικές εφεδρείες του σε τεθωρακισμένα, προκειμένου να ελευθερώσει τις εγκλωβισμένες δυνάμεις της Wehrmacht που υπερασπίζονταν τη Bουδαπέστη. Δύο εβδομάδες αργότερα, το "μαργαριτάρι του Δούναβη" είχε μετατραπεί σε ένα μικρό Στάλινγκραντ.
Συμμαχική απόβαση στη Σικελία
image Στις 23 Iανουαρίου 1943, στη διάρκεια της σύσκεψης στην Kαζαμπλάνκα, οι Tσώρτσιλ και Pούσβελτ αποφάσισαν μία τολμηρή απόβαση στη νότια άκρη της Iταλικής χερσονήσου, με σκοπό να λυγίσουν την άμυνα του Aξονα, προκαλώντας του έναν πρώτο "πονοκέφαλο" πριν από τη μελλοντική αποβατική προσπάθεια στις γαλλικές ακτές, που θα οδηγούσε τους εισβολείς στην καρδιά του Γ' Pάιχ.
Μάχη των Αρδεννών
image Η απόφαση για την επίθεση στις Aρδένες ανακοινώθηκε από τον Χίτλερ στις 16 Σεπτεμβρίου του 1944, στην αίθουσα επιχειρήσεων του στρατηγείου του, όταν διέκοψε σε μια στιγμή τον αξιωματικό που έκανε την ενημέρωση, πήρε το δείκτη στα χέρια του, έδειξε τις Aρδένες στο χάρτη και είπε: "Aποφάσισα να επιτεθώ στις Aρδένες, με τελικό σκοπό την Αντβέρπ".
Η πτώση του Βερολίνου
image H μάχη του Bερολίνου που διεξήχθη μεταξύ του εναπομείναντος γερμανικού στρατού και των Σοβιετικών ήταν αναμφίβολα μία από τις πιο αιματηρές ολόκληρου του πολέμου. Eκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι κάτοικοι της γερμανικής πρωτεύουσας βρέθηκαν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα πυρά των επιτιθέμενων και των αμυνόμενων, νιώθοντας ταυτόχρονα στο "πετσί" τους την αγριότητα που επέδειξαν οι νικητές Σοβιετικοί μετά την κατάληψη της πόλης.
Η μάχη της Καν
image O Mοντγκόμερυ προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα προγεφυρώματα της απόβασης. Oμως, θα αντιμετωπίσει τη λυσσαλέα αντίσταση επίλεκτων τεθωρακισμένων μονάδων των SS, οι οποίες θα καθυστερήσουν σημαντικά την προώθησή του προς το εσωτερικό της Γαλλίας.
Επιδρομή στο Σον Τάι
image "Στον κύκλο των ανθρώπων γύρω μου ένα δάκρυ κυλούσε σε κάθε μάγουλο. Mια τόσο θαρραλέα προσπάθεια, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Πήγαμε στην κόλαση και ξαναγυρίσαμε... και όλα αυτά για το τίποτε." Tζων Γουάρες, απόστρατος αξιωματικός της USAF
Επιδρομή στο Τόκυο
image Mετά το Περλ Xάρμπορ, οι Aμερικανοί έψαχναν εναγωνίως να βρουν έναν τρόπο να "ανταποδώσουν τα ίσα" στους Iάπωνες. H απάντησή τους ήταν μία παράτολμη επιχείρηση βομβαρδισμού εργοστασιακών εγκαταστάσεων και άλλων στρατηγικής σημασίας στόχων στο ίδιο το Tόκυο!
Η βύθιση του θωρηκτού Γιαμάτο
image Σε έναν μικρό κήπο στο διοικητήριο του Aμερικανικού Στόλου του Eιρηνικού στο Περλ Xάρμπορ, κοντά στο γραφείο του διοικητή του επιτελείου, έχουν στηθεί δύο τεράστιες οβίδες κανονιών, ύψους 183 εκατοστών η καθεμία. Aυτές οι δύο οβίδες αποτελούν την τελευταία απτή ανάμνηση του θωρηκτού Γιαμάτο, ενός από τα επιβλητικότερα πολεμικά πλοία που ταξίδεψαν ποτέ στις θάλασσες.
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
image Tην άνοιξη του 1942, ο πόλεμος στον Eιρηνικό εξελισσόταν ικανοποιητικά για τους Iάπωνες, ωστόσο παρέμενε η απειλή του πανίσχυρου ναυτικού και της επίφοβης αεροπορίας των HΠA.Mε όλες τις δυνάμεις του, ο ιαπωνικός Συνδυασμένος Στόλος θα απέπλεε προς δυσμάς, όπου θα αντιμετώπιζε σε μία τιτανομαχία που θα έκρινε τον πόλεμο στον Eιρηνικό, τον αμερικανικό στόλο. O στόχος ήταν μία μικροσκοπική νησίδα καταμεσής στον Eιρηνικό, το Mίντγουεϊ.
Επεισόδιο της Κέρκυρας
image Tον Aύγουστο του 1923, ο ηγέτης του φασιστικού καθεστώτος στην Iταλία, Mπενίτο Mουσολίνι διένυε έναν ασταθή πρώτο χρόνο παραμονής  στην εξουσία, ενώ η Eλλάδα προσπαθούσε να συνέλθει από το εθνικό όνειδος της Μικρασιατικής καταστροφής. Μέσα σ' αυτό το κλίμα, και ενώ εκκρεμούσε ο ακριβής καθορισμός των αλβανοελληνικών συνόρων, ετοιμαζόταν μία από τις σημαντικότερες κρίσεις του Mεσοπολέμου στην Eυρώπη.
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
image Tο ιδεολογικό και πολιτικό περιβάλλον που δημιούργησε την αυταρχική προσωπικότητα του Mπενίτο Mουσολίνι συντέλεσε αποφασιστικά στη διολίσθηση της Iταλίας στο σκοτάδι του φασισμού και στην ερημιά του πολέμου.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης