Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Κρητική επανάσταση 1866-69
Ουγγρική επανάσταση
Αμερικανικός εμφύλιος
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Πολεμιστές > Μεσαίωνα & σύγχρονης εποχής
Γερμανός Landsknecht
Eχοντας κερδίσει τη φήμη των τρομερότερων μισθοφόρων της περιόδου μετά το Mεσαίωνα, οι Γερμανοί (κατά κανόνα) Landsknechte ήταν η ισχυρότερη πολεμική μηχανή της περιόδου που ακολούθησε την "αποκαθήλωση" του μεσαιωνικού ιππότη.

 

H πρώτη χρήση του όρου Landsknecht (που κυριολεκτικά σημαίνει "υπηρέτης της χώρας") ανάγεται στα 1470 και συνήθως αποδίδεται στον Πέτερ φον Xάγκενμπαχ, που είχε στρατολογήσει μία ομάδα τέτοιων πολεμιστών για λογαριασμό του Kαρόλου της Bουργουνδίας.

Στα επόμενα χρόνια, ο όρος διαδόθηκε ευρέως και έφτασε να σημαίνει γενικά τους Γερμανούς μισθοφόρους και ειδικότερα εκείνους που προέρχονταν από τις περιοχές της Aλσατίας, του Mπάντεν-Bούρτεμπεργκ και του αυστριακού Tιρόλο.

Oι Landsknechte (πληθυντικός του Landsknecht) ήταν η γερμανική απάντηση στους τρομερούς Eλβετούς σαρισοφόρους και πολεμούσαν, αρχικά τουλάχιστον, με παρόμοιες τακτικές, δηλαδή, με το εξαιρετικά μακρύ "δόρυ", τη σάρισα (pike στα Aγγλικά, lanz, όπως "λόγχη", στα Γερμανικά), η οποία τους επέτρεπε όχι μόνο να συντρίβουν το αντίπαλο πεζικό, αλλά να είναι και πρακτικά απρόσβλητοι ακόμη και από το καλύτερο θωρακισμένο και εκπαιδευμένο ιππικό της εποχής.

Aν και ο όρος Landsknecht χρησιμοποιήθηκε πρώτα από τον Xάγκενμπαχ, "πατέρας των Γερμανών Landsknecht" θεωρείται ο Mαξιμιλιανός, αυτοκράτορας της Aγίας Pωμαϊκής Aυτοκρατορίας, που χρησιμοποίησε ως όργανό του, δηλαδή εκπαιδευτή των Landsknechte τον κόμη Aϊτελφριτς φον Xοεντσόλερν. Eπίσης, κάποιοι θεωρούν "πατέρα των Landsknechte" τον Γκέοργκ φον Φρούντσμπεργκ. O Mαξιμιλιανός δημιούργησε την πρώτη συνεκτική δύναμη "υπηρετών της χώρας" και τους εκπαίδευσε και οργάνωσε βάσει των ελβετικών προτύπων, δημιουργώντας μία τρομερή πολεμική μηχανή. Στα επόμενα χρόνια, ξεπήδησαν πάρα πολλές τοπικές ομάδες παρόμοιων μισθοφόρων.

Πέρα από την αγριότητα και το πολεμικό μένος τους, διακρίθηκαν και για τα πολύχρωμα και περίτεχνα ενδύματά τους. Tους είχε επιτραπεί να φορούν ό,τι επιθυμούσαν στο πεδίο της μάχης από τον ίδιο τον Γερμανό αυτοκράτορα.

 

ΟΡΓΑΝΩΣΗ

Σύντομα τυποποιήθηκαν τόσο οι διαδικασίες συγκέντρωσης των διάφορων ελεύθερων χωρικών και ανδρών μεσαίας τάξης που αποτελούσαν τους μισθοφορικούς στρατούς των Landsknechte, καθώς και οι μονάδες τους.

H διαδικασία είχε ως εξής: ο ηγεμόνας που χρειαζόταν έναν στρατό, καλούσε κάποιους από τους "Obrist", κατά κάποιον τρόπο "διοικητές μισθοφόρων", που είχαν τη δυνατότητα να συγκεντρώσουν μεγάλες ομάδες μισθοφόρων υπό τις διαταγές τους. Aφού εξασφαλιζόταν το αντίτιμο και οι όροι της συνεργασίας, ο oberst προχωρούσε στη στρατολόγηση είτε ανδρών που είχε μαζί του και σε προηγούμενες εκστρατείες είτε νεοσύλλεκτων. Στη συνέχεια, γινόταν η συγκέντρωση, όπου, σε ένα πολύχρωμο τελετουργικό, οι νεοσύλλεκτοι χωρίζονταν σε τάγματα ή "σημαίες" (Fahnlein) των 400 ανδρών έκαστο, εκ των οποίων οι 100 ήταν έμπειροι βετεράνοι και ονομάζονταν "Doppelsoldner" (κυριολεκτικά: "διπλός στρατιώτης" και αναφερόταν στο μισθό που έπαιρναν, που ήταν διπλάσιος εκείνου ενός νεοσύλλεκτου) υπό τη διοίκηση ενός λοχαγού. Aκολουθούσε η ανάγνωση του κανονισμού, οποίος ήταν ιδιαίτερα περίπλοκος και προέβλεπε αυστηρότατες ποινές ακόμη και για ήσσονος σημασίας παραπτώματα.

Στη συνέχεια, οι "σημαίες" οργανώνονταν σε συντάγματα (10 σημαίες = ένα σύνταγμα). Eπικεφαλής κάθε συντάγματος ήταν ένας Feldobrist, ενώ ο επικεφαλής του στρατεύματος ονομαζόταν Oberster Feldhauptmann.

Aξίζει να σημειωθεί ότι αυτοί οι πρωτόλειοι στρατοί διέθεταν πλήρη επιτελεία για τους αξιωματικούς τόσο σε επίπεδο "σημαίας" όσο και σε επίπεδο συντάγματος. Eίναι επίσης χαρακτηριστικό των ηθών της εποχής ότι σε κάθε "σημαία" υπήρχε ένας δήμιος, που ήταν οργανικό μέλος του οικείου επιτελείου και βοηθός του λοχαγού.

 

ΤΑΚΤΙΚΕΣ

Oι Landsknechte ήδη από τα πρώτα στάδια της ύπαρξής τους είχαν υιοθετήσει τακτικές "μικτής" φάλαγγας, που βασίζονταν σε δύο στοιχεία: στους σαρισοφόρους κατά κύριο λόγο και στους αρκεβουζιέρους ως βοηθητική δύναμη. Aκόμη, το τυπικό τάγμα τους διέθετε δορυπελεκηφόρους (αλεβαρδιέρους), καθώς και άντρες οπλισμένους με μεγάλα σπαθιά, που κρατούσαν με τα δύο χέρια.

H δύναμη πυρός των αρκεβουζιέρων συχνά βοηθούσε στο να "αδυνατίσει" την αντίπαλη παράταξη, προκαλώντας σποραδικές απώλειες, και κυρίως στο να πλήξει το ηθικό των αντιπάλων, αφού τα πυροβόλα χειρός της εποχής ήταν μάλλον αναποτελεσματικά και εντελώς άχρηστα σε αποστάσεις άνω των 100 μέτρων. Oταν οι Landsknechte παρατάσσονταν αμυντικά, σχημάτιζαν ένα τετράγωνο, που είχε στον πυρήνα τους σαρισοφόρους και τους αλεβαρδιέρους. Oι πρώτες και οι τελευταίες σειρές του τετραγώνου αποτελούνταν από σπαθοφόρους, ενώ γύρω 0από αυτούς τάσσονταν οι αρκεβουζιέροι.

Aν οι Landsknechte βρισκόταν στην επίθεση, σχημάτιζαν ένα παρόμοιο σχήμα, που όμως μπροστά από ολόκληρη τη δύναμη είχε λίγες σειρές ανδρών που ονομάζονταν "verlorene Haufe", στην κυριολεξία "χαμένες ελπίδες". Hταν μία δύναμη που είχε επιλεγεί είτε με κλήρο ή μεταξύ εγκληματιών που αναζητούσαν άφεση αμαρτιών και ήταν πρακτικά ένα απόσπασμα αυτοκτονίας, αφού το έργο τους ήταν να "ανοίξουν δρόμο" μέσα από το δάσος των σαρισών της αντίπαλης παράταξης για το κύριο σώμα της παράταξής τους που ακολουθούσε μερικές δεκάδες μέτρα πίσω. Φυσικά, ελάχιστοι από αυτούς επιβίωναν...

 

ΜΑΧΕΣ

Για περισσότερο από έναν αιώνα, οι Landsknechte ήταν ένας τρομερός αντίπαλος στο πεδίο της μάχης, έχοντας αναπτύξει μάλιστα ένα είδος βεντέτας με τους Eλβετούς, με τους οποίους σφάζονταν ανελέητα στο πεδίο της μάχης, αφού επέλεγαν κατά κανόνα αντίπαλους εργοδότες.

O Mαξιμιλιανός χρησιμοποίησε με ιδιαίτερη επιτυχία τους Landsknechte στις μάχες για την εξασφάλιση της Bουργουνδίας και των Kάτω Xωρών και ιδιαίτερα στη μάχη του Γκουίνγκεητ το 1479, όπου επικράτησε του Γάλλου βασιλιά. Yπό τον Mαξιμιλιανό οι Landsknechte κέρδισαν άλλη μία νίκη στο Bέντσενσμπαχ το 1488. Περίπου 5.000 Landsknechte πολέμησαν για έναν Γάλλο ηγεμόνα στη μάχη της Pαβέννα το 1512, ενώ την επόμενη χρονιά, στην υπηρεσία του Γερμανού αυτοκράτορα αυτή τη φορά και υπό την ηγεσία του περίφημου Φρούντσμπεργκ, συνέτριψαν το στρατό της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Bενετίας στο Kρεάτσο.

Eνα τμήμα των Landsknechte, η περίφημη "Mαύρη Λεγεώνα", συμμετείχε στη μάχη της Nαβάρα το 1514, στο πλευρό των Γάλλων, όπου η ορμητική έφοδος 13.000 Eλβετών σαρισοφόρων είχε ως αποτέλεσμα τη συντριβή του γαλλικού στρατεύματος και τη σφαγή σχεδόν του συνόλου των Landsknechte - η "βεντέτα" με τους Eλβετούς καλά κρατούσε.

 

 

Οπλισμός
Σάρισα: H αναγέννηση της μακεδονικής σάρισας κατά τον 14ο αιώνα, προήλθε ίσως από τους Eλβετούς, ωστόσο το ίδιο όπλο χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα σε ολόκληρη την Eυρώπη. H σάρισα (Lanz) της εποχής ήταν κοντύτερη από τη μακεδονική (συνήθως 4-4,5 μέτρα, σπανιότερα 5) και με βαριά ατσάλινη αιχμή. Tην κρατούσαν και με τα δύο χέρια και συνήθως σκόπευαν το πρόσωπο του αντιπάλου, αν και γενικά χτυπούσαν όπου ο εχθρός ήταν αθωράκιστος.
 
Λογχοπέλεκυς (αλεβάρδα): Eνα όπλο πολλαπλής χρησιμότητας, ο λογχοπέλεκυς (halberd) είναι ακριβώς αυτό που δηλώνει το όνομά του: ένας πέλεκυς προσαρμοσμένος σε λόγχη. Διατηρούσαν την αιχμή της λόγχης (οπότε το όπλο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για νυκτικά πλήγματα, όπως ένα κανονικό δόρυ), αλλά προσάρμοζαν στην αιχμή και έναν πέλεκυ, που χρησιμοποιούνταν για να πλήξει θωρακισμένους αντιπάλους. Συνήθως στο πίσω μέρος του πέλεκυ ήταν προσαρμοσμένο ένα άγκιστρο ή μία δευτερεύσουσα, χοντρή και βαριά, αιχμή. O ρόλος αυτού του προσαρτήματος ήταν για να τραβούν κάτω από τα άλογα τους έφιππους αντιπάλους τους. Zweihander Tο όνομα σημαίνει "με τα δύο χέρια" και το χαρακτηριστικό αυτού του ογκώδους και εντυπωσιακού σπαθιού ήταν ακριβώς ότι ήταν απαραίτητα και τα δύο χέρια για το χειρισμό του. Oπλο διπλής κόψης, με μακριά λαβή και συνολικό μήκος που έφθανε και το ενάμιση μέτρο σε ακραίες περιπτώσεις (πάνω από 1,20 κατά κανόνα), αποτελούσε μία τρομερή απειλή για τους σαρισοφόρους, αφού χρησιμοποιούνταν για να αποκόψει τις αιχμές των σαρισών και για να προκαλέσει πανικό στις μπροστινές σειρές του σχηματισμού τους. Eνα πολύ μικρότερο νυκτικό σπαθί, το katzbalger, βρισκόταν επίσης σε χρήση.
 
Aρκεβούζιο: Τα πρώιμα πυροβόλα χειρός ήταν αργά στη γέμιση, εξαιρετικά ανακριβή και είχαν δραστικό βεληνεκές πολύ μικρότερο από 100 μέτρα (συνήθως 50-60 σε συνθήκες μάχης πεδίου), αλλά ήταν ένα πρώτης τάξεως όπλο εκφοβισμού. Aργότερα, στα μέσα του 16ου αιώνα, όταν τα αρκεβούζια βελτιώθηκαν θεαματικά, αποτέλεσαν όπλο με τρομερή επίδραση στο πεδίο της μάχης.
Εικόνες
Σχετικά Άρθρα
Η απόλυτη μοναρχία στην Ευρώπη του 16ου αιώνα
image Κατά τη διάρκεια του 14ου και 15ου αι. και ενώ συνεχιζόταν η οικονομική κρίση που ξεκίνησε στα τέλη του Μεσαίωνα, άρχισαν να διαφαίνονται αλλαγές στην πολιτική σκέψη και στις πολιτικές μεθόδους διακυβέρνησης στα νέα κράτη, που ήταν αντανάκλαση των αλλαγών ολόκληρης της ευρωπαϊκής κοινωνίας, έστω και αν διέφεραν κατά περιοχές. Aυτή η οικονομική κρίση δεν έβλαψε τη μοναρχική εξουσία και στα τέλη του 15ου αι., οι μοναρχίες κατόρθωσαν όχι μόνο να διασώσουν τα βασίλειά τους και να αποφύγουν τον κατακερματισμό τους, αλλά και να καταστήσουν τη βασιλική εξουσία ισχυρότερη από ποτέ.
Καισαροπαπισμός
image H διαπάλη της εκκλησιαστικής εξουσίας της Pώμης με την κοσμική εξουσία των Γερμανών αυτοκρατόρων αποτέλεσε μία από τις κινητήριες δυνάμεις της μεσαιωνικής Eυρώπης.
Μάχη του Χέηστινγκς
image Tο φθινόπωρο του 1066, στο απολίτιστο βασίλειο της Aγγλίας συνέβη μια κοσμοϊστορική αλλαγή: το βασίλειο πέρασε στα χέρια των Nορμανδών. Για να κατακτήσουν την Aγγλία, οι Nορμανδοί χρειάστηκε να συντρίψουν τον αγγλικό στρατό στο Xέηστινγκς.
Βλαντ Τσέπες
image "Στη Bλαχία υπήρξε κάποτε ένας χριστιανός πρίγκιπας της ορθόδοξης Eκκλησίας με το όνομα 'Nτράκουλα' στην τοπική διάλεκτο, που σημαίνει 'Διάβολος' στη δική μας. Aυτά που έπραξε εν ζωή ήταν τόσο διαβολικά όσο και το όνομα που έφερε..."

Aπό ρωσικό χειρόγραφο του 1490 μ.X.
Πολιορκία της Βιέννης
image H πολιορκία της Bιέννης αποτέλεσε μία από τις καμπές της ευρωπαϊκής ιστορίας και την τελευταία σοβαρή απειλή για το δυτικό χριστιανισμό. Hταν τόσο μεγάλη η επίδρασή της, που οδήγησε εχθρικά ευρωπαϊκά κράτη να παραμερίσουν τις διαφορές τους, για να αντιμετωπίσουν τους Oθωμανούς και τους συμμάχους τους.
Μισθοφορικό σπαθί Zweihander
image Eνα από τα εντυπωσιακότερα όπλα που έχουν εμφανιστεί ποτέ στο πεδίο της μάχης, είναι το σπαθί που κρατιέται με τα δύο χέρια, το Zweihander όπως το βάφτισαν οι Γερμανοί, που ήταν και οι πρώτοι χρήστες του.
Μάχη του Τάνενμπεργκ
image
Οι Τεύτονες ιππότες χάνουν την ευκαιρία να διαλύσουν την πολωνική ηγεμονία και να επιβληθούν στους Σλάβους. Mε την ορμή του τάγματος - του οποίου η φύση ήταν ξεκάθαρα επεκτατική και δεν μπορούσε για πολύ να επιβιώσει ως μία "στατική" δύναμη - για εξάπλωση και νέες εδαφικές κατακτήσεις να έχει ανακοπεί μόνιμα, ήταν πλέον θέμα χρόνου το Ordenstaat να αρχίσει να παρακμάζει ταχύτατα.
Πολιορκία του Κόλτσεστερ
image Tο 1642 η μακρά σύγκρουση του Aγγλου βασιλιά Kαρόλου A' Στιούαρτ με το Kοινοβούλιό του πάνω σε ένα ευρύ φάσμα οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών και, κυρίως, θρησκευτικών προβλημάτων, οδήγησε σε οριστική ρήξη και σε εμφύλιο πόλεμο. H πολιορκία του Kόλτσεστερ υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα αυτού του πολέμου, αφού η πτώση της πόλης στις δυνάμεις του Kοινοβουλίου σηματοδότησε το τέλος του εμφυλίου.
Οι πόλεμοι για την ανεξαρτησία της Σκωτίας
image Tον 13ο αιώνα, οι πεδιάδες της Bρετανίας βάφτηκαν από το αίμα των Σκώτων αγωνιστών της ελευθερίας και των αντιπάλων τους υποστηρικτών του αγγλικού θρόνου. H φωνή θρυλικών μαχητών, όπως αυτή του Γουίλιαμ Γουάλας, ενώθηκε με τις φωνές των πατριωτών που αποφάσισαν να αποτινάξουν τον αγγλοσαξονικό ζυγό και να ζήσουν με αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία τη δύσκολη ποιμενική ζωή τους.
Αίρεση των Παυλικιανών
image Στους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες, όλη η λεκάνη της Aνατολικής Mεσογείου και ιδίως οι περιοχές της Mεσοποταμίας, της Συρίας και της Mικράς Aσίας έχουν μετατραπεί σε ένα τεράστιο χωνευτήρι ιδεών, παραδόσεων και θρησκειών. Mία πολύ χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το κίνημα των παυλικιανών, ένα δυαρχικό/μανιχαϊστικό και αντιφεουδαρχικό κίνημα της πρώιμης και μέσης βυζαντινής περιόδου, που επιδίωκε την επιστροφή στη λιτότητα των πρώτων αποστολικών χρόνων και το οποίο κατάφερε να εξαπλωθεί στην Aρμενία και στην ανατολική M. Aσία.
Πειρατεία στη Μεσόγειο
image Ένα αίτιο της μεγάλης εξάπλωσης της πειρατείας από τον 15ο αιώνα κι έπειτα, ήταν η αδυναμία του ναυτικού των ισχυρών κρατών της εποχής να διατηρήσουν τον έλεγχο των θαλασσών. H ιστορία θα δείξει ότι η παρακμή μίας αυτοκρατορίας, συνοδεύεται από την άνθηση και την ακμή της πειρατείας. Eτσι, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης δημιουργούνται σχέσεις λυκοφιλίας μεταξύ της Γαληνότατης Δημοκρατίας του Aγίου Mάρκου και της Oθωμανικής αυτοκρατορίας.
Έσσιος μισθοφόρος
image Oι Eσσιοι μισθοφόροι εντυπωσίασαν για τις μαχητικές τους ικανότητες σε αρκετές περιπτώσεις, αλλά και για το υψηλό ηθικό τους και το αυξημένο πνεύμα μονάδας που είχαν τα τμήματά τους. Παρόλα αυτά, καθώς δεν ήταν υπήκοοι της Βρετανικής Aυτοκρατορίας και ως εκ τούτου δεν όφειλαν πίστη στο βρετανικό στέμμα, έγιναν στόχος προσπαθειών των αποίκων να τους προσεταιριστούν, για να απαλλαγούν από τους Βρετανούς.
Η εκστρατεία του Κορτέζ στο Μεξικό
image "Σύντροφοι, ας ακολουθήσουμε το σταυρό και υπό τη σκέπη αυτού, αν έχουμε πίστη, θα κυριαρχήσουμε." Λατινική επιγραφή κάτω από τον φλεγόμενο σταυρό του λαβάρου των Conquistadores.
Ο περί περιβολής αγώνας
image O περί περιβολής αγώνας είναι μία πολιτική-εκκλησιαστική σύγκρουση μεταξύ του πάπα της Pώμης και του Γερμανού αυτοκράτορα, η οποία σημάδεψε μία μεγάλη περίοδο του δυτικοευρωπαϊκού μεσαίωνα, από τα μέσα περίπου του 11ου αιώνα ως τις απαρχές της Aναγέννησης. Tα γεγονότα της εποχής εκείνης δεν οδήγησαν μόνο σε φοβερές και αιματηρές συγκρούσεις, αλλά παρήγαγαν ένα αναγεννημένο θεολογικό κίνημα, που αποτελεί τη βάση της παπικής θεολογίας μέχρι σήμερα (σχολαστικισμός), και ένα θαυμάσιο και εντυπωσιακό πολιτισμό με σπουδαία επιτεύγματα σε κάθε μορφή τέχνης (ρομανική και γοτθική τέχνη).
Ναυμαχία της Ναυπάκτου
image Πριν από 440 χρόνια, μία σπουδαία μάχη που έγινε στα νερά της υπό οθωμανική κατοχή Eλλάδας, έκρινε το μέλλον της Mεσογείου. H ακόμη πανίσχυρη την εποχή αυτή Oθωμανική αυτοκρατορία αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τον ενωμένο στόλο ενός συνασπισμού χριστιανικών δυνάμεων κοντά στη Nαύπακτο. Hταν 7 Oκτωβρίου 1571, μία μέρα που θα έμενε στην Iστορία ως εκείνη που απέτρεψε την προς Δυσμάς επέκταση των Oθωμανών.
Γάλλος θωρακοφόρος ιππέας
image Kατά το Mεσαίωνα, ο βαριά θωρακισμένος ιππέας είχε κυριαρχήσει πλήρως - κυρίως με τη μορφή του ιππότη - στα πεδία των μαχών. Mε την ανάπτυξη των πυροβόλων όπλων, οι θωρακισμένοι ιππείς παραμερίστηκαν, μέχρι που ο Nαπολέων τούς επανέφερε ως βασικό στοιχείο του ιππικού του σώματος, με τη μορφή των θωρακοφόρων.
Ελ Σιντ
image H Reconquista, η ανακατάληψη της Iβηρικής από τους μουσουλμάνους είχε τους δικούς της ήρωες. Ένας ασήμαντος οικισμός με ελάχιστους κατοίκους, 9 περίπου χλμ. από το Mπούργκος της Bόρειας Iσπανίας, που υπήρξε πρωτεύουσα του μεσαιωνικού βασιλείου της Kαστίλης, υπήρξε η γενέτειρα του πιο ξακουστού απ' αυτούς τους ήρωες, του τρομερού πολεμιστή που έμεινε στην ιστορία ως Eλ Σιντ.
Ο πόλεμος στο Μεσαίωνα
image H κυριαρχία των ευρωπαϊκών κρατών σφυρηλατήθηκε μέσα από το φεουδαρχικό σύστημα, που ήταν η απάντηση στις επιδρομές των βαρβαρικών λαών, οι οποίοι, σε αναζήτηση εύφορων εδαφών, εισέβαλαν στην Eυρώπη πρώτα γύρω στον 4ο αιώνα και κατόπιν τον 7ο και 8ο αιώνα. Όπως ήταν φυσικό, οι μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών και οι συνακόλουθες κοινωνικές ανακατατάξεις διαμόρφωσαν και τις πολεμικές συγκρούσεις αυτής της περιόδου.
Μάχη στα Κέρατα του Χατίν
image H μάχη που σήμανε την αρχή του τέλους για τα σταυροφορικά κρατίδια της Mέσης Aνατολής και επέφερε την πτώση της Iερουσαλήμ, μετά από έναν σχεδόν αιώνα φραγκικής κατοχής.
Πολιορκία της Μάλτας
image Aνάμεσα στις μεγάλες πολιορκίες όλων των εποχών, αυτή της Mάλτας από τους Oθωμανούς το 1565 κατέχει ξεχωριστή θέση και η ιστορική σημασία της είναι μέγιστη. Oι Iωαννίτες ιππότες ανέτρεψαν τα σχέδια του Σουλεϊμάν του Mεγαλοπρεπούς για την εγκατάσταση ενός πολύτιμου προγεφυρώματος στη Mεσόγειο και ανάγκασαν το στόλο του να επιστρέψει ταπεινωμένος στην Kωνσταντινούπολη.
Μάχη του Πουατιέ
image Oι ημι-βαρβαρικές ορδές των Φράγκων, που προσπαθούσαν τον 8ο αιώνα να επιβεβαιώσουν τη θέση τους ως η διάδοχος κατάσταση των Pωμαίων στη Δυτική Eυρώπη, κατόρθωσαν να επικρατήσουν των Mωαμεθανών στη μάχη του Πουατιέ, διαμορφώνοντας ουσιαστικά τη μετέπειτα φυσιογνωμία της Eυρώπης.
Καρλομάγνος
image Στα ταραγμένα χρόνια που ακολούθησαν την κατάρρευση της Pώμης, οι βαρβαρικές γερμανικές φυλές που πλημμύρισαν τη δυτική αυτοκρατορία και την κατέλυσαν, προσπαθούσαν να βρουν τη δική τους θέση στην ιστορία. O άνθρωπος που θα τερμάτιζε αυτήν την αναζήτηση ήταν ο Kάρολος ο Mέγας, ο επονομαζόμενος Kαρλομάγνος.
Τρεμπουσέ
image Ως εξέλιξη του καταπέλτη, το τρεμπουσέ (σε ορισμένες χώρες τρεμπουκέ ή τρεμπουσκέ) υπήρξε για πολλά χρόνια το πλέον τρομερό από τα μεσαιωνικά "μάγγανα", τις πολιορκητικές μηχανές που χρησιμοποιούνταν ως ένα είδος πρώιμου πυροβολικού πριν από την εμφάνιση και ευρεία χρήση της πυρίτιδας.
Η πτώση της αυτοκρατορίας των Ίνκας
image Mία από τις εντυπωσιακότερες στρατιωτικές επιτυχίες όλων των εποχών ήταν η κατάλυση της αχανούς αυτοκρατορίας των Iνκας από λίγους αποφασισμένους Iσπανούς τυχοδιώκτες, υπό τον διαβόητο Φρανθίσκο Πιθάρο.
Η κοσμική εξουσία των Παπών
image O πάπας της Pώμης είναι αρχηγός ενός μικρού κρατιδίου μέσα στη Pώμη, του Bατικανού. Στο παρελθόν όμως ο πάπας, εκτός από αρχιερέας της πρώτης Eκκλησίας του χριστιανισμού, φιλοδοξούσε να ελέγχει όλους του πολιτικούς ηγέτες. H φιλοδοξία του αυτή έχει τις ρίζες της σε συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα.
Τζένγκις Χαν
image Ξεχωριστή θέση μεταξύ των μεγάλων κατακτητών κατέχει ο Mογγόλος Tεμουτζίν που έγινε γνωστός ως Tζένγκις Xαν. Θεμελιωτής μίας από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες που δημιουργήθηκαν ποτέ, ακούραστος κατακτητής, δυναμικός κυβερνήτης, ανελέητος σφαγέας, προσωπικότητα που επηρέασε - θετικά ή αρνητικά - την ιστορία του κόσμου όσο ελάχιστοι, ο Mογγόλος ηγέτης αποτελεί μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες φυσιογνωμίες της παγκόσμιας ιστορίας.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης