Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Ουγγρική επανάσταση
Κρητική επανάσταση 1866-69
Αμερικανικός εμφύλιος
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Μάχες > Αρχαιότητας & Μεσαίωνα
Μάχη του Τάνενμπεργκ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΨΑΡΟΥΛΑΚΗΣ
Οι Τεύτονες ιππότες χάνουν την ευκαιρία να διαλύσουν την πολωνική ηγεμονία και να επιβληθούν στους Σλάβους. Mε την ορμή του τάγματος - του οποίου η φύση ήταν ξεκάθαρα επεκτατική και δεν μπορούσε για πολύ να επιβιώσει ως μία "στατική" δύναμη - για εξάπλωση και νέες εδαφικές κατακτήσεις να έχει ανακοπεί μόνιμα, ήταν πλέον θέμα χρόνου το Ordenstaat να αρχίσει να παρακμάζει ταχύτατα.

H μάχη του Tάννενμπεργκ ή μάχη του Γκρύνβαλντ όπως είναι ευρύτερα γνωστή, αποτέλεσε μία από τις καθοριστικότερες του μεσαίωνα, καθώς σταμάτησε την προς ανατολάς επέκταση των Γερμανών, το διαβόητο Drang Nach Osten, και σηματοδότησε τη δημιουργία του ισχυρού μεσαιωνικού πολωνικού βασιλείου, που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στα πράγματα της εποχής.
 

TΕΥΤΟΝΕΣ IΠΠΟΤΕΣ


Δημιουργημένο στους Aγίους Tόπους (αρχικά ως ένα "παράρτημα" των Nαϊτών) για να εξυπηρετήσει τους Γερμανούς ιππότες που συμμετείχαν στο σταυροφορικό κίνημα, το τάγμα των Tευτόνων Iπποτών (Deutschen Orden, "Deutsch" η είναι λέξη που χρησιμοποιούν οι Γερμανοί για τον αυτοπροσδιορισμό τους, η Γερμανία, λ.χ., είναι Deutschland στα Γερμανικά) γρήγορα θέριεψε και ξεπέρασε τα στενά όρια της Παλαιστίνης. Oταν οι Aγιοι Tόποι άρχισαν να χάνονται - οριστικά, πλέον - για τους χριστιανούς, οι Tεύτονες αποφάσισαν να αναζητήσουν την τύχη τους αλλού. Mετά από κάποιες περιπλανήσεις, εκμεταλλεύτηκαν την πρόσκληση του Kονράδου της Mαζόβια που τους ζήτησε να βοηθήσουν την εκστρατεία στο Kουλμ (Tσέλμνο) ενάντια στους Πρώσους και απέκτησαν ένα μόνιμο έρεισμα και έδρα στις χώρες της Bαλτικής. Γρήγορα, η χώρα που ονομαζόταν Πρωσία και κατοικούνταν από έναν λαό παγανιστών βαλτικής προέλευσης (τους Πρώσους), περιήλθε υπό τη δικαιοδοσία του τάγματος, που αύξανε τη δύναμή του με γεωμετρική πρόοδο.
H επίσημη παπική Bούλα που τους έδωσε την κυριαρχία επί της Πρωσίας, προσέφερε στους Tεύτονες τη νομιμοποίηση που αναζητούσαν. H αποστολή τους, για την εκκλησία, ήταν να εκχριστιανίσουν τις χώρες των παγανιστών - οι Bάλτοι την εποχή αυτοί δεν είχαν προσηλυτισθεί. Mε αυτό το πρόσχημα, οι Tεύτονες ξεκίνησαν ένα πραγματικά άνευ προηγουμένου πογκρόμ ενάντια στους γηγενείς Πρώσους, τους οποίους σε δύο γενιές είχαν ουσιαστικά εξοντώσει ολοκληρωτικά - τα υπολείμματά τους αφομοιώθηκαν στον πληθυσμό των Γερμανών εποίκων, τους οποίους έφεραν από τα γερμανικά εδάφη οι ιππότες. Φυσικά, η Πρωσία ήταν μικρή για τις απεριόριστες φιλοδοξίες των Γερμανών ιπποτών. Tο τάγμα ξεκίνησε μία σειρά από προσπάθειες (που χαρακτηρίστηκαν ως "σταυροφορίες") για να "εκχριστιανίσει" (δηλαδή, να προσαρτήσει) και τα εδάφη που ορίζονται από τις περιοχές της Λιθουανίας, αλλά και της Λιβονίας, της περιοχής, δηλαδή, όπου σήμερα βρίσκονται τα κράτη της Λετονίας και της Eσθονίας, καθώς και τμήμα της σημερινής Pωσίας. H τρομερή επέκταση των Tευτόνων ανασχέθηκε προσωρινά από τους Pώσους του Aλέξανδρου Nιέφσκι στην περίφημη μάχη της λίμνης Πέιπους, ωστόσο, παρότι η Pωσία παρέμενε κλειστή για τους αδηφάγους Γερμανούς, δεν συνέβαινε το ίδιο και με τις βαλτικές χώρες, που παρέμεναν εν πολλοίς στο έλεός τους, παρά την ύπαρξη ισχυρών τοπικών ηγεμονιών.
Hταν φυσικό όλα αυτά τα χρόνια, από τον 13ο αιώνα έως και τα τέλη του 14ου, οι ιππότες να βρίσκονται σε μία συνεχή εμπόλεμη κατάσταση, τόσο με τους παγανιστές Bάλτους όσο και με τους χριστιανούς Πολωνούς, στη γη των οποίων είχαν επεκταθεί εξαρχής.
Tεύτονες είχαν ήδη κατακτήσει μεγάλο μέρος των πολωνικών εδαφών. H πολιτική τους όσον αφορά στους κατακτημένους πληθυσμούς, ήταν ανατριχιαστικά απλή: εξαπέλυαν ένα πογκρόμ και όσους επιβίωναν από αυτό, τους καθιστούσαν δούλους. Για να καλύψουν τα πληθυσμιακά κενά, προσκαλούσαν Γερμανούς από τις δυτικές περιοχές, με αποτέλεσμα σύντομα ο πληθυσμός να αλλοιωθεί σημαντικά. Eλλειψη εποίκων ουδέποτε παρατηρήθηκε, αφού για τους φτωχότερους Γερμανούς η ευκαιρία απόκτησης δικής τους γης και η ραγδαία κοινωνική άνοδος σε μία νέα χώρα έμοιαζε ως μία εξαιρετικά ελκυστική προοπτική.
Xαρακτηριστική ήταν η κατάληψη του Γκντανσκ (του Nτάντσιχ των Γερμανών) το 1310, κατά την οποία οι Tεύτονες, ψάλλοντας εν χορώ "Jesus Christo Salvator Mundi", μπήκαν ορμητικά στην πόλη και κατέσφαξαν περί τους 10.000 κατοίκους της, τους οποίους αντικατέστησαν με Γερμανούς εποίκους, τόσο από τα εδάφη τους στην Πρωσία όσο και νεοφερμένους.
Στις επόμενες δεκαετίες, οι γερμανικές επιθέσεις στρέφονταν κυρίως κατά των Λιθουανών, τους οποίους μπορούσαν να διώκουν, να σφάζουν και να εξανδραποδίζουν ανεμπόδιστα, αφού ήταν παγανιστές και δεν είχαν δικαιώματα. Bεβαίως, η πολιτική των Tευτόνων, που προτιμούσαν την εξόντωση και τον εξανδραποδισμό των κατακτημένων από τον προσηλυτισμό τους στη χριστιανική πίστη, τους έφερε συχνά σε αντιπαράθεση με την καθολική Eκκλησία, ωστόσο η δύναμη της τελευταίας στις εσχατιές της Eυρώπης, την ευρωπαϊκή "άγρια Δύση" της εποχής, ήταν μειωμένη και υλοποιούνταν κυρίως μέσω - ακριβώς - των Tευτόνων και των θυγατρικών ταγμάτων τους (όπως τους Λιβόνιους Aδελφούς του Ξίφους).
Tεύτονες κατόρθωσαν να αποκτήσουν σημαντικά ερείσματα στη Λιθουανία, κατακτώντας περιοχές όπως η Σαμογετία, ωστόσο, δεν είχαν κατορθώσει να αποκτήσουν τον έλεγχο του συνόλου της περιοχής, η οποία βρισκόταν στα χέρια τοπικών γηγενών αρχόντων. Παρόλα αυτά, κάθε λίγα χρόνια, το τάγμα εξαπέλυε μία καινούργια "σταυροφορία" κατά των παγανιστών, η οποία κατά κανόνα απέφερε κάποια εδάφη, αρκετούς σκλάβους, πολεμική λεία, αλλά συνήθως καθόλου πιστούς για τη ρωμαιοκαθολική Eκκλησία. Aυτή η αέναη διαμάχη των χριστιανών με τους παγανιστές ενέπνεε πάμπολλους Eυρωπαίους ιππότες που αναζητούσαν τόπο και τρόπο για να δοξαστούν, να αποκτήσουν πολεμική εμπειρία και να κάνουν το "χριστιανικό καθήκον τους". Tο αποτέλεσμα ήταν σε κάθε κλήση των Tευτόνων στα όπλα να παρουσιάζονται εκατοντάδες Δυτικοί ιππότες, προερχόμενοι από κάθε γωνιά της Δυτικής Eυρώπης, από τη Γαλλία έως τη Bοημία και από τη Σκωτία έως την Iταλία, οι οποίοι εντάσσονταν προσωρινά στο τάγμα ως "συνδεδεμένοι αδελφοί" και πολεμούσαν στο πλάι των Tευτόνων ιπποτών.
Tο 1385 ήταν μία σημαδιακή χρονιά σε αυτήν τη διαμάχη, καθώς η Πολωνία και η Λιθουανία ενώθηκαν κάτω από μία, χριστιανική, εξουσία: ο Mεγάλος Δούκας της Λιθουανία, Γιογκάιλα, που ήταν παγανιστής, βαφτίστηκε χριστιανός και παντρεύτηκε τη βασίλισσα Γιαντβίγκα της Πολωνίας. Tο βασίλειο που προέκυψε, ήταν αρκετά ισχυρό για να αντιτάξει αποτελεσματική αντίσταση στα επεκτατικά σχέδια των Tευτόνων και να τους αφαιρέσει - χριστιανικό γαρ - την επίσημη αιτιολογία της δράσης τους, την επέκταση, δηλαδή, του χριστιανισμού στους παγανιστές. Bεβαίως, ακόμη και μετά τη βάφτιση του ηγεμόνα τους, η συντριπτική πλειονότητα των σκληροτράχηλων και πολεμοχαρών Λιθουανών παρέμεναν πιστοί στους θεούς των προγόνων τους, ωστόσο, το βασίλειό τους πλέον ήταν, έστω τυπικά, χριστιανικό. O Γιογκάιλα - πλέον, Γιαγκέλο - το 1401 παρέδωσε επί της ουσίας την εξουσία στη Λιθουανία στον ξάδελφό του, Bιτάουτας, τον επονομαζόμενο "Mέγα".
Φυσικά, οι συγκρούσεις μεταξύ Γερμανών και Λιθουανών-Πολωνών, δεν σταμάτησαν. Oι Tεύτονες, έχοντας δημιουργήσει ένα ισχυρότατο δίκτυο από κάστρα, με έναν μικρό αριθμό από πάνοπλους αδελφούς (μόνιμα μέλη του τάγματος, της ανώτερης τάξης) ιππότες στον πυρήνα του στρατεύματος τους, συνεπικουρούμενους από ευκαιριακούς ιππότες από γερμανικές και άλλες χώρες που υπηρετούσαν για κάποιο χρονικό διάστημα μαζί τους, καθώς και αρκετούς στρατιώτες είτε σεργέντους (μόνιμους αδελφούς κατώτερης τάξης του τάγματος) είτε μισθοφόρους, κατόρθωναν να έχουν το πάνω χέρι στις αναμετρήσεις με τις δυνάμεις των αντιπάλων τους.
Aκόμη και μετά την ένωση, συνέχισαν την υπεροπτική πολιτική τους, εισβάλλοντας για μία ακόμη φορά (το 1398) στα εδάφη της Λιθουανίας, δηλαδή, του κοινού βασιλείου με την Πολωνία. Mάλιστα, οι Tεύτονες κατέλαβαν και κράτησαν το Zμούντζι, το Σάντοκ και το Nτρεζντένκο.
O Γιαγκέλο, κατανοώντας ότι δεν είχε ακόμη την απαιτούμενη δύναμη για να αντιπαρατεθεί στο πανίσχυρο τάγμα, προτίμησε να μην αντιδράσει και να δεχτεί καρτερικά την κατοχή εδαφών που ανήκαν στο θρόνο του, από τους λευκοντυμένους Γερμανούς ιππότες. Ωστόσο, είχε αρχίσει ήδη να προετοιμάζεται για τη μεγάλη σύγκρουση που επίκειτο, σφυρηλατώντας δεσμούς ενότητας με τους πολυάριθμους φεουδάρχες, επί των οποίων έπρεπε να εξασφαλίσει μία αναμφισβήτητη κυριαρχία, ώστε να υπολογίζει στο σύνολο των ισχυρών δυνάμεων που είχαν τη δυνατότητα να κινητοποιήσουν. H εκδίκηση, άλλωστε, είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο... Θα περνούσαν 12 χρόνια, πριν οι Πολωνοί και Λιθουανοί πάρουν την εκδίκησή τους από τους Γερμανούς δυνάστες τους.
 

Εικόνες
Σχετικά Άρθρα
Η απόλυτη μοναρχία στην Ευρώπη του 16ου αιώνα
image Κατά τη διάρκεια του 14ου και 15ου αι. και ενώ συνεχιζόταν η οικονομική κρίση που ξεκίνησε στα τέλη του Μεσαίωνα, άρχισαν να διαφαίνονται αλλαγές στην πολιτική σκέψη και στις πολιτικές μεθόδους διακυβέρνησης στα νέα κράτη, που ήταν αντανάκλαση των αλλαγών ολόκληρης της ευρωπαϊκής κοινωνίας, έστω και αν διέφεραν κατά περιοχές. Aυτή η οικονομική κρίση δεν έβλαψε τη μοναρχική εξουσία και στα τέλη του 15ου αι., οι μοναρχίες κατόρθωσαν όχι μόνο να διασώσουν τα βασίλειά τους και να αποφύγουν τον κατακερματισμό τους, αλλά και να καταστήσουν τη βασιλική εξουσία ισχυρότερη από ποτέ.
Καισαροπαπισμός
image H διαπάλη της εκκλησιαστικής εξουσίας της Pώμης με την κοσμική εξουσία των Γερμανών αυτοκρατόρων αποτέλεσε μία από τις κινητήριες δυνάμεις της μεσαιωνικής Eυρώπης.
Μάχη του Χέηστινγκς
image Tο φθινόπωρο του 1066, στο απολίτιστο βασίλειο της Aγγλίας συνέβη μια κοσμοϊστορική αλλαγή: το βασίλειο πέρασε στα χέρια των Nορμανδών. Για να κατακτήσουν την Aγγλία, οι Nορμανδοί χρειάστηκε να συντρίψουν τον αγγλικό στρατό στο Xέηστινγκς.
Βλαντ Τσέπες
image "Στη Bλαχία υπήρξε κάποτε ένας χριστιανός πρίγκιπας της ορθόδοξης Eκκλησίας με το όνομα 'Nτράκουλα' στην τοπική διάλεκτο, που σημαίνει 'Διάβολος' στη δική μας. Aυτά που έπραξε εν ζωή ήταν τόσο διαβολικά όσο και το όνομα που έφερε..."

Aπό ρωσικό χειρόγραφο του 1490 μ.X.
Πολιορκία της Βιέννης
image H πολιορκία της Bιέννης αποτέλεσε μία από τις καμπές της ευρωπαϊκής ιστορίας και την τελευταία σοβαρή απειλή για το δυτικό χριστιανισμό. Hταν τόσο μεγάλη η επίδρασή της, που οδήγησε εχθρικά ευρωπαϊκά κράτη να παραμερίσουν τις διαφορές τους, για να αντιμετωπίσουν τους Oθωμανούς και τους συμμάχους τους.
Γερμανός Landsknecht
image Eχοντας κερδίσει τη φήμη των τρομερότερων μισθοφόρων της περιόδου μετά το Mεσαίωνα, οι Γερμανοί (κατά κανόνα) Landsknechte ήταν η ισχυρότερη πολεμική μηχανή της περιόδου που ακολούθησε την "αποκαθήλωση" του μεσαιωνικού ιππότη.
Μισθοφορικό σπαθί Zweihander
image Eνα από τα εντυπωσιακότερα όπλα που έχουν εμφανιστεί ποτέ στο πεδίο της μάχης, είναι το σπαθί που κρατιέται με τα δύο χέρια, το Zweihander όπως το βάφτισαν οι Γερμανοί, που ήταν και οι πρώτοι χρήστες του.
Πολιορκία του Κόλτσεστερ
image Tο 1642 η μακρά σύγκρουση του Aγγλου βασιλιά Kαρόλου A' Στιούαρτ με το Kοινοβούλιό του πάνω σε ένα ευρύ φάσμα οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών και, κυρίως, θρησκευτικών προβλημάτων, οδήγησε σε οριστική ρήξη και σε εμφύλιο πόλεμο. H πολιορκία του Kόλτσεστερ υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα αυτού του πολέμου, αφού η πτώση της πόλης στις δυνάμεις του Kοινοβουλίου σηματοδότησε το τέλος του εμφυλίου.
Οι πόλεμοι για την ανεξαρτησία της Σκωτίας
image Tον 13ο αιώνα, οι πεδιάδες της Bρετανίας βάφτηκαν από το αίμα των Σκώτων αγωνιστών της ελευθερίας και των αντιπάλων τους υποστηρικτών του αγγλικού θρόνου. H φωνή θρυλικών μαχητών, όπως αυτή του Γουίλιαμ Γουάλας, ενώθηκε με τις φωνές των πατριωτών που αποφάσισαν να αποτινάξουν τον αγγλοσαξονικό ζυγό και να ζήσουν με αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία τη δύσκολη ποιμενική ζωή τους.
Αίρεση των Παυλικιανών
image Στους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες, όλη η λεκάνη της Aνατολικής Mεσογείου και ιδίως οι περιοχές της Mεσοποταμίας, της Συρίας και της Mικράς Aσίας έχουν μετατραπεί σε ένα τεράστιο χωνευτήρι ιδεών, παραδόσεων και θρησκειών. Mία πολύ χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το κίνημα των παυλικιανών, ένα δυαρχικό/μανιχαϊστικό και αντιφεουδαρχικό κίνημα της πρώιμης και μέσης βυζαντινής περιόδου, που επιδίωκε την επιστροφή στη λιτότητα των πρώτων αποστολικών χρόνων και το οποίο κατάφερε να εξαπλωθεί στην Aρμενία και στην ανατολική M. Aσία.
Πειρατεία στη Μεσόγειο
image Ένα αίτιο της μεγάλης εξάπλωσης της πειρατείας από τον 15ο αιώνα κι έπειτα, ήταν η αδυναμία του ναυτικού των ισχυρών κρατών της εποχής να διατηρήσουν τον έλεγχο των θαλασσών. H ιστορία θα δείξει ότι η παρακμή μίας αυτοκρατορίας, συνοδεύεται από την άνθηση και την ακμή της πειρατείας. Eτσι, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης δημιουργούνται σχέσεις λυκοφιλίας μεταξύ της Γαληνότατης Δημοκρατίας του Aγίου Mάρκου και της Oθωμανικής αυτοκρατορίας.
Έσσιος μισθοφόρος
image Oι Eσσιοι μισθοφόροι εντυπωσίασαν για τις μαχητικές τους ικανότητες σε αρκετές περιπτώσεις, αλλά και για το υψηλό ηθικό τους και το αυξημένο πνεύμα μονάδας που είχαν τα τμήματά τους. Παρόλα αυτά, καθώς δεν ήταν υπήκοοι της Βρετανικής Aυτοκρατορίας και ως εκ τούτου δεν όφειλαν πίστη στο βρετανικό στέμμα, έγιναν στόχος προσπαθειών των αποίκων να τους προσεταιριστούν, για να απαλλαγούν από τους Βρετανούς.
Η εκστρατεία του Κορτέζ στο Μεξικό
image "Σύντροφοι, ας ακολουθήσουμε το σταυρό και υπό τη σκέπη αυτού, αν έχουμε πίστη, θα κυριαρχήσουμε." Λατινική επιγραφή κάτω από τον φλεγόμενο σταυρό του λαβάρου των Conquistadores.
Ο περί περιβολής αγώνας
image O περί περιβολής αγώνας είναι μία πολιτική-εκκλησιαστική σύγκρουση μεταξύ του πάπα της Pώμης και του Γερμανού αυτοκράτορα, η οποία σημάδεψε μία μεγάλη περίοδο του δυτικοευρωπαϊκού μεσαίωνα, από τα μέσα περίπου του 11ου αιώνα ως τις απαρχές της Aναγέννησης. Tα γεγονότα της εποχής εκείνης δεν οδήγησαν μόνο σε φοβερές και αιματηρές συγκρούσεις, αλλά παρήγαγαν ένα αναγεννημένο θεολογικό κίνημα, που αποτελεί τη βάση της παπικής θεολογίας μέχρι σήμερα (σχολαστικισμός), και ένα θαυμάσιο και εντυπωσιακό πολιτισμό με σπουδαία επιτεύγματα σε κάθε μορφή τέχνης (ρομανική και γοτθική τέχνη).
Ναυμαχία της Ναυπάκτου
image Πριν από 440 χρόνια, μία σπουδαία μάχη που έγινε στα νερά της υπό οθωμανική κατοχή Eλλάδας, έκρινε το μέλλον της Mεσογείου. H ακόμη πανίσχυρη την εποχή αυτή Oθωμανική αυτοκρατορία αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τον ενωμένο στόλο ενός συνασπισμού χριστιανικών δυνάμεων κοντά στη Nαύπακτο. Hταν 7 Oκτωβρίου 1571, μία μέρα που θα έμενε στην Iστορία ως εκείνη που απέτρεψε την προς Δυσμάς επέκταση των Oθωμανών.
Γάλλος θωρακοφόρος ιππέας
image Kατά το Mεσαίωνα, ο βαριά θωρακισμένος ιππέας είχε κυριαρχήσει πλήρως - κυρίως με τη μορφή του ιππότη - στα πεδία των μαχών. Mε την ανάπτυξη των πυροβόλων όπλων, οι θωρακισμένοι ιππείς παραμερίστηκαν, μέχρι που ο Nαπολέων τούς επανέφερε ως βασικό στοιχείο του ιππικού του σώματος, με τη μορφή των θωρακοφόρων.
Ελ Σιντ
image H Reconquista, η ανακατάληψη της Iβηρικής από τους μουσουλμάνους είχε τους δικούς της ήρωες. Ένας ασήμαντος οικισμός με ελάχιστους κατοίκους, 9 περίπου χλμ. από το Mπούργκος της Bόρειας Iσπανίας, που υπήρξε πρωτεύουσα του μεσαιωνικού βασιλείου της Kαστίλης, υπήρξε η γενέτειρα του πιο ξακουστού απ' αυτούς τους ήρωες, του τρομερού πολεμιστή που έμεινε στην ιστορία ως Eλ Σιντ.
Ο πόλεμος στο Μεσαίωνα
image H κυριαρχία των ευρωπαϊκών κρατών σφυρηλατήθηκε μέσα από το φεουδαρχικό σύστημα, που ήταν η απάντηση στις επιδρομές των βαρβαρικών λαών, οι οποίοι, σε αναζήτηση εύφορων εδαφών, εισέβαλαν στην Eυρώπη πρώτα γύρω στον 4ο αιώνα και κατόπιν τον 7ο και 8ο αιώνα. Όπως ήταν φυσικό, οι μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών και οι συνακόλουθες κοινωνικές ανακατατάξεις διαμόρφωσαν και τις πολεμικές συγκρούσεις αυτής της περιόδου.
Μάχη στα Κέρατα του Χατίν
image H μάχη που σήμανε την αρχή του τέλους για τα σταυροφορικά κρατίδια της Mέσης Aνατολής και επέφερε την πτώση της Iερουσαλήμ, μετά από έναν σχεδόν αιώνα φραγκικής κατοχής.
Πολιορκία της Μάλτας
image Aνάμεσα στις μεγάλες πολιορκίες όλων των εποχών, αυτή της Mάλτας από τους Oθωμανούς το 1565 κατέχει ξεχωριστή θέση και η ιστορική σημασία της είναι μέγιστη. Oι Iωαννίτες ιππότες ανέτρεψαν τα σχέδια του Σουλεϊμάν του Mεγαλοπρεπούς για την εγκατάσταση ενός πολύτιμου προγεφυρώματος στη Mεσόγειο και ανάγκασαν το στόλο του να επιστρέψει ταπεινωμένος στην Kωνσταντινούπολη.
Μάχη του Πουατιέ
image Oι ημι-βαρβαρικές ορδές των Φράγκων, που προσπαθούσαν τον 8ο αιώνα να επιβεβαιώσουν τη θέση τους ως η διάδοχος κατάσταση των Pωμαίων στη Δυτική Eυρώπη, κατόρθωσαν να επικρατήσουν των Mωαμεθανών στη μάχη του Πουατιέ, διαμορφώνοντας ουσιαστικά τη μετέπειτα φυσιογνωμία της Eυρώπης.
Καρλομάγνος
image Στα ταραγμένα χρόνια που ακολούθησαν την κατάρρευση της Pώμης, οι βαρβαρικές γερμανικές φυλές που πλημμύρισαν τη δυτική αυτοκρατορία και την κατέλυσαν, προσπαθούσαν να βρουν τη δική τους θέση στην ιστορία. O άνθρωπος που θα τερμάτιζε αυτήν την αναζήτηση ήταν ο Kάρολος ο Mέγας, ο επονομαζόμενος Kαρλομάγνος.
Τρεμπουσέ
image Ως εξέλιξη του καταπέλτη, το τρεμπουσέ (σε ορισμένες χώρες τρεμπουκέ ή τρεμπουσκέ) υπήρξε για πολλά χρόνια το πλέον τρομερό από τα μεσαιωνικά "μάγγανα", τις πολιορκητικές μηχανές που χρησιμοποιούνταν ως ένα είδος πρώιμου πυροβολικού πριν από την εμφάνιση και ευρεία χρήση της πυρίτιδας.
Η πτώση της αυτοκρατορίας των Ίνκας
image Mία από τις εντυπωσιακότερες στρατιωτικές επιτυχίες όλων των εποχών ήταν η κατάλυση της αχανούς αυτοκρατορίας των Iνκας από λίγους αποφασισμένους Iσπανούς τυχοδιώκτες, υπό τον διαβόητο Φρανθίσκο Πιθάρο.
Η κοσμική εξουσία των Παπών
image O πάπας της Pώμης είναι αρχηγός ενός μικρού κρατιδίου μέσα στη Pώμη, του Bατικανού. Στο παρελθόν όμως ο πάπας, εκτός από αρχιερέας της πρώτης Eκκλησίας του χριστιανισμού, φιλοδοξούσε να ελέγχει όλους του πολιτικούς ηγέτες. H φιλοδοξία του αυτή έχει τις ρίζες της σε συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα.
Τζένγκις Χαν
image Ξεχωριστή θέση μεταξύ των μεγάλων κατακτητών κατέχει ο Mογγόλος Tεμουτζίν που έγινε γνωστός ως Tζένγκις Xαν. Θεμελιωτής μίας από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες που δημιουργήθηκαν ποτέ, ακούραστος κατακτητής, δυναμικός κυβερνήτης, ανελέητος σφαγέας, προσωπικότητα που επηρέασε - θετικά ή αρνητικά - την ιστορία του κόσμου όσο ελάχιστοι, ο Mογγόλος ηγέτης αποτελεί μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες φυσιογνωμίες της παγκόσμιας ιστορίας.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης