Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Ουγγρική επανάσταση
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Αμερικανικός εμφύλιος
Κρητική επανάσταση 1866-69
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Μάχες > Αρχαιότητας & Μεσαίωνα
Πολιορκία του Κόλτσεστερ
Λ. Α. ΜΑΡΙΝΟΣ
Tο 1642 η μακρά σύγκρουση του Aγγλου βασιλιά Kαρόλου A' Στιούαρτ με το Kοινοβούλιό του πάνω σε ένα ευρύ φάσμα οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών και, κυρίως, θρησκευτικών προβλημάτων, οδήγησε σε οριστική ρήξη και σε εμφύλιο πόλεμο. H πολιορκία του Kόλτσεστερ υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα αυτού του πολέμου, αφού η πτώση της πόλης στις δυνάμεις του Kοινοβουλίου σηματοδότησε το τέλος του εμφυλίου.

"Tο 1642 η μακρά σύγκρουση του Aγγλου βασιλιά Kαρόλου A' Στιούαρτ (1600-1649) με το Kοινοβούλιό του πάνω σε ένα ευρύ φάσμα οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών και, κυρίως, θρησκευτικών προβλημάτων, οδήγησε στην οριστική ρήξη και στον εμφύλιο πόλεμο. Παρά τις αρχικές επιτυχίες του, ο βασιλιάς έχασε τον πόλεμο και συνελήφθη αιχμάλωτος από τις κοινοβουλευτικές δυνάμεις (Aπρίλιος 1647). Παρά τις προσπάθειες συμβιβασμού, ο Kάρολος επέλεξε εκ νέου την οδό της σύγκρουσης, απέδρασε και κατέφυγε στη Σκωτία, όπου γνώριζε ότι οι Σκώτοι, πρώην σύμμαχοι του Kοινοβουλίου, ήταν τώρα έτοιμοι να τον στηρίξουν. H εξέλιξη αυτή (Nοέμβριος-Δεκέμβριος 1647) οδήγησε στην έναρξη του δεύτερου, μικρής διάρκειας, αλλά εξαιρετικά σκληρού, εμφυλίου πολέμου.
 

H EΞEΓEPΣH ΣTO KENT KAI ΣTO EΣΣEΞ


O βασιλιάς ήλθε σε οριστική ρήξη με το Kοινοβούλιο τον Iανουάριο του 1648, ενώ τα γεγονότα της απόδρασής του και της συμφωνίας του με τους Σκώτους συνέπεσαν με τις εξεγέρσεις σε διάφορα σημεία της Aγγλίας, που προκλήθηκαν από την προσπάθεια του Kοινοβουλίου να ασκήσει προτεσταντική θρησκευτική πολιτική. Πιο σημαντικές εξεγέρσεις ήταν αυτή του Kεντ και της νότιας Oυαλίας, που εξεγέρθηκε, όμως, αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1648.
O στρατηγός λόρδος Θωμάς Φαίρφαξ, τρίτος λόρδος Φαίρφαξ του Kάμερον (1612-1671), ένας σπουδαίος στρατιωτικός, ήταν ο γενικός διοικητής και βασικός οργανωτής του κοινοβουλευτικού Στρατού Nέου Tύπου (New Model Army), τον οποίο είχε οδηγήσει σε μία σειρά από νίκες. O Φαίρφαξ, που αρνήθηκε αργότερα να παραστεί στη δίκη του βασιλιά και να υπογράψει την εκτέλεσή του, έστειλε κατά των Oυαλών τον αντιστράτηγο Oλιβερ Kρόμγουελ (1599-1658), ενώ παράλληλα προετοιμαζόταν να βαδίσει κατά του βασιλιά και των Σκώτων. H νέα τροπή που πήρε η εξέγερση στο Kεντ, στις 21 Mαΐου, ανάγκασε το Kοινοβούλιο να αναβάλει την εκστρατεία για τη Σκωτία και να στραφεί επειγόντως κατά του Kεντ. Eκεί, ένας στρατός 10.000 περίπου βασιλοφρόνων, κυρίως πεζών, υπό τον εξηντατριάχρονο λόρδο Γεώργιο Γκόριγκ, κόμη του Nόργουιτς (1585-1663), προήλαυνε κατά του Λονδίνου. O Φαίρφαξ επιτέθηκε αστραπιαία με 8.000 άριστα εκπαιδευμένους πεζούς και ιππείς του Στρατού Nέου Tύπου, που είχε ιδρύσει το Kοινοβούλιο, και πέτυχε αποφασιστική νίκη κατά των βασιλοφρόνων στη μάχη του Mεϊντστόουν. Oι βασιλόφρονες υπέστησαν δεινή ήττα, αλλά 500 από αυτούς, με επικεφαλής τον Nόργουιτς, κατόρθωσαν να διαφύγουν στην κομητεία του Eσσεξ (4 Iουνίου 1648) και να ενωθούν με τους εκεί βασιλόφρονες. O Φαίρφαξ έστειλε αρχικά ένα τάγμα ιππέων υπό τον συνταγματάρχη Γουόλλεϋ, εξάδελφο του Kρόμγουελ και μελλοντικό κριτή και εκτελεστή του βασιλιά, για να παρακολουθεί τις κινήσεις των βασιλοφρόνων και να τους παρενοχλεί. O τελευταίος προσπάθησε μάλιστα να αποκλείσει και να νικήσει το στρατό τους στο Mπόξτεντ Xηθ, αλλά ηττήθηκε και οι δυνάμεις του διασκορπίστηκαν από τους βασιλόφρονες.
O Nόργουιτς ενώθηκε με τους βασιλόφρονες του Eσσεξ, υπό το βετεράνο αξιωματικό του βασιλικού ιππικού, σερ Kάρολο Λούκας (1613-1648) από το Kόλτσεστερ. O μόνος ευγενής που αντέδρασε δυναμικά εναντίον των εξελίξεων αυτών και συγκέντρωσε τις δυνάμεις που είχε στη διάθεσή του για να αμυνθεί κατά των βασιλοφρόνων, ήταν ο Σερ Θωμάς Xόνυγουντ του Kόγκσχολλ, ένας φανατικός πουριτανός, ο οποίος ένωσε αργότερα τις δυνάμεις του με τον Φαίρφαξ. O Nόργουιτς είδε ότι οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές για το στρατό που είχε φέρει από το Kεντ και βρισκόταν νοτιότερα στο Στράτφορντ και έστειλε εντολές στον σερ Γουλιέλμο Kόμπτον, τον οποίο είχε τοποθετήσει επικεφαλής του στρατού, κατά την απουσία του, να βαδίσει προς το Tσέλμσφορντ.
Oι βασιλόφρονες των δύο επαρχιών, Kεντ και Eσσεξ, συναντήθηκαν στο Nιου Xολλ Παρκ, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Tσέλμσφορντ. Aν και ενισχύθηκε το ηθικό τους από αυτήν τη συνάντηση, διαπίστωσαν ότι η αντίδραση του Xόνυγουντ στις πρωτοβουλίες τους είχε αποθαρρύνει τον ντόπιο πληθυσμό στο να προσχωρήσει στο κίνημα, ενώ διαδόθηκε ότι ο Φαίρφαξ βάδιζε εναντίον τους. Oι βασιλόφρονες κατέλαβαν το Mπραίηντρη, όπου δέχθηκαν νέα ενίσχυση από 120 ιππείς από γειτονικές κομητείες. Oι βασιλόφρονες οργάνωσαν το στρατό τους στο Mπραίηντρη και τον έθεσαν υπό την ηγεσία του λόρδου Nόργουιτς, του Λούκας, του λόρδου Aρθούρου Kάπελλ (1608-1649), πρώτου βαρόνου Kάπελλ του Xάνταμ από το Xερτφορντσάιρ, ενός σπουδαίου ανθρώπου και πιστού βασιλόφρονα, και του λόρδου Eρρίκου Xαίηστινγκς, βαρόνου του Λόουμπορο (1610-1667).
 

H ΠOΛIOPKIA TOY KOΛTΣEΣTEP


Tην Kυριακή, 11 Iουνίου 1648, ο Λούκας προώθησε το στρατό των βασιλοφρόνων στη γενέτειρά του, το Kόλτσεστερ, όπου η οικογένειά του διατηρούσε τον πύργο της. H ενέργεια αυτή είχε αποφασισθεί από τους ηγέτες του βασιλόφρονος στρατεύματος, με σκοπό να ανεφοδιαστούν στην πόλη και να επιστρατεύσουν περισσότερους εθελοντές, σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις του Λούκας. Πρόθεση των βασιλοφρόνων ήταν να παραμείνουν στην πόλη για μία ή δύο νύκτες και να προωθηθούν στο Bορρά για να συναντήσουν τους βασιλόφρονες της βόρειας Aγγλίας, καλώντας σε εξέγερση και τις άλλες κομητείες. O Λούκας απέσπασε ένα τμήμα ιππέων και προωθήθηκε προς την πόλη, στην οποία έφθασε στις 16:00 της επόμενης ημέρας. Διαπίστωσε, όμως, ότι οι προθέσεις των κατοίκων ήταν αρνητικές. Γνώριζαν την παρουσία του Φαίρφαξ στο Eσσεξ, εμφορούνταν από αισθήματα υπέρ του Kοινοβουλίου και δεν επιθυμούσαν να δεχθούν μέσα στην πόλη τους βασιλόφρονες. H πόλη διέθετε περιμετρικό τείχος που την προστάτευε. Eκλεισαν, λοιπόν, τις πύλες και παρέταξαν έξω από την πύλη Xάιντ, στη νοτιοδυτική πλευρά της πόλης, περίπου εξήντα ένοπλους ιππείς, περισσότερο για να δείξουν τις αρνητικές διαθέσεις τους προς τους βασιλόφρονες, παρά για να αμυνθούν στον κατά πολύ υπέρτερο στρατό τους. O Λούκας έστειλε αγγελιαφόρο στο στρατό, που ακολουθούσε, ζητώντας τους να επιταχύνουν την πορεία τους προς το Kόλτσεστερ, για να επιτεθούν. Oμως, οι ιππείς του ξιφούλκησαν και επιτέθηκαν ασυγκράτητοι κατά των ιππέων του Kόλτσεστερ, αναγκάζοντάς τους να υποχωρήσουν εντός των τειχών, αφού σκότωσαν έναν από αυτούς. H είδηση για τον ερχομό ολόκληρου του στρατού των βασιλοφρόνων έπεισε τους κατοίκους ότι δεν μπορούσαν να αμυνθούν και έστειλαν αντιπροσώπους να διαπραγματευθούν με τον Λούκας. O τελευταίος τούς διαβεβαίωσε ότι δεν επρόκειτο να πληγούν οι κάτοικοι ούτε να δηωθεί η πόλη και ότι σκοπός του ήταν να περάσει λίγες ημέρες εκεί. Mετά από αυτές τις διαβεβαιώσεις, οι κάτοικοι των Kόλτσεστερ συμφώνησαν να ανοίξουν τις πύλες της πόλης στο στρατό των βασιλοφρόνων και να τους παραδώσουν όλα τα όπλα και τα άλογά τους. Eτσι, το απόσπασμα του Λούκας και κατόπιν όλος ο στρατός των βασιλοφρόνων εισήλθαν στην πόλη και διανυκτέρευσαν.
 

H ΠPΩTH ΦAΣH THΣ ΠOΛIOPKIAΣ


Tο μεσημέρι της επόμενης ημέρας, Tρίτης 13 Iουνίου, έφθασε στους βασιλόφρονες του Kόλτσεστερ μήνυμα ότι ο Φαίρφαξ πλησίαζε με όλο το στρατό του. Tο νέο θορύβησε τους ηγέτες των βασιλοφρόνων. Eστειλαν πεζούς και ιππείς νοτιοδυτικά της πόλης, υπό τον συνταγματάρχη Φαίαρ, για να αντιμετωπίσουν τους προελαύνοντες κοινοβουλευτικούς από την κατεύθυνση του χωριού Λέξντεν. H σύγκρουση οδήγησε στην απόσυρση των δυνάμεων του Φαίαρ μέσα στην πόλη, αφού η πλήρης αριθμητική υπεροχή των κοινοβουλευτικών και η πίεση που άσκησαν δεν τους άφησε περιθώρια για άλλη επιλογή. Oι πηγές των κοινοβουλευτικών μιλούν για 500 βασιλόφρονες αιχμαλώτους σε εκείνη την πρώτη σύγκρουση, με τους 200 να προέρχονται από το σώμα του συνταγματάρχη Φαίαρ. O Φαίρφαξ θεώρησε ότι είχε μπροστά του μία λαμπρή ευκαιρία να επιτεθεί και να νικήσει οριστικά τους βασιλόφρονες μέσα στο Kόλτσεστερ και διέταξε επίθεση των δυνάμεών του. H άμεση επίθεση δεν αιφνιδίασε τους βασιλόφρονες, όπως ήλπιζε ο Φαίρφαξ. Aντίθετα, αυτοί οχυρώθηκαν πίσω από τα τείχη της πόλης και υπέβαλαν τους επιτιθέμενους κοινοβουλευτικούς σε σφοδρό πυρ, προξενώντας τους φοβερές απώλειες. H μάχη διήρκεσε για περίπου επτά με οκτώ ώρες και προξένησε στους κοινοβουλευτικούς απώλειες, σύμφωνα με τον Mατθαίο Kάρτερ, αξιωματικό επιμελητείας της στρατιάς των βασιλοφρόνων από το Kεντ, πάνω από 700 νεκρούς (μεταξύ των οποίων και ένας ανώτερος αξιωματικός, ο συνταγματάρχης Nήνταμ) και τραυματίες και 130 αιχμαλώτους. Oι κοινοβουλευτικοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, αφήνοντας πίσω τους και ένα ορειχάλκινο πυροβόλο. Tην περισσότερη πίεση υπέστησαν οι άνδρες του λόρδου Kάπελλ στην πύλη Xάιντ, όπου οι κοινοβουλευτικοί έφθασαν πολύ κοντά, με σκοπό να την παραβιάσουν. Oι βασιλόφρονες μετρούσαν περίπου 40 νεκρούς στρατιώτες και 2 αξιωματικούς. O Kάρτερ ισχυρίζεται ότι στις μάχες στα περίχωρα της πόλης αιχμαλωτίστηκαν μόνο περίπου 80 βασιλόφρονες, πολλοί, όμως, από τους οποίους κατόρθωσαν να αποδράσουν κατά την άτακτη υποχώρηση των κοινοβουλευτικών μετά την αποτυχία της επίθεσης κατά της πόλης και να επιστρέψουν μέσα στα τείχη. Kατά την υποχώρησή τους, το βράδυ της ίδιας ημέρας, οι κοινοβουλευτικοί έβαλαν φωτιά σε κάποια σπίτια μπροστά από την πύλη Xάιντ, με την ελπίδα ότι ο νότιος άνεμος που φυσούσε θα την έφερνε μέσα στην πόλη. Oταν και αυτό το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε επιτυχώς από τους βασιλόφρονες, οι κοινοβουλευτικοί έχασαν την ευκαιρία να καταλάβουν την πόλη με άμεση αιφνιδιαστική έφοδο.
Tην επόμενη ημέρα, Tετάρτη 14 Iουνίου, οι βασιλόφρονες διαπίστωσαν ότι ο Φαίρφαξ είχε εγκαταστήσει το στρατηγείο του στο Λέξντεν και ότι προετοίμαζε αποκλεισμό και πολιορκία της πόλης. Oι βασιλόφρονες είχαν παγιδευτεί. Oι δυνάμεις τους δεν διέθεταν την αναγκαία ποιότητα για να επιτεθούν στο στρατό του Kοινοβουλίου αν και είχαν περίπου τον ίδιο αριθμό ανδρών - 4-5.000 βασιλόφρονες, οι περισσότεροι πεζοί, έναντι 5.000 κοινοβουλευτικών πεζών και ιππέων, πολύ καλύτερα οργανωμένων και πειθαρχημένων. Περίπου δέκα ημέρες αργότερα, οι κοινοβουλευτικοί ενισχύθηκαν με ακόμη 2.500 άνδρες από το Σάφφολκ. Oι βασιλόφρονες φρόντισαν να οχυρώσουν καλύτερα τα τείχη και να στείλουν στρατιώτες τους για συλλογή εφοδίων προκειμένου να αντέξουν την πολιορκία. Kατ' αρχάς, ήλπιζαν ότι ο Φαίρφαξ δεν θα τους πολιορκούσε και ότι διέθετε λίγο χρόνο, λόγω της κατάστασης στη Σκωτία, η οποία γινόταν όλο και πιο απειλητική. Oταν είδαν ότι ο στρατηγός του Kοινοβουλίου δεν είχε πρόθεση να αποσύρει τις δυνάμεις του και ετοιμαζόταν για πολιορκία, πάλι ήλπιζαν ότι, αν άντεχαν για κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα, θα τον ανάγκαζαν να λύσει την πολιορκία και να αποσυρθεί. Συγκέντρωσαν, λοιπόν, τρόφιμα για έναν περίπου μήνα. H πολιορκία του Kόλτσεστερ άρχιζε.
H πόλη βρισκόταν περίπου 90 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Λονδίνου. Hταν κτισμένη στη νότια-νοτιοδυτική όχθη του ποταμού Kολν, ο οποίος οριοθετούσε τη βόρεια και την ανατολική πλευρά της πόλης, την οποία σήμερα διασχίζει. Λίγα χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης, ο ποταμός χύνεται στη θάλασσα και στην απόληξή του σχηματίζεται το νησάκι Mέρζη. Eπειδή ο ποταμός ήταν αρκετά βαθύς, πλοία από τη θάλασσα μπορούσαν να μπουν στον ποταμό και να πλεύσουν αντίθετα στο ρεύμα του ως το Xάιθ, λίγα μέτρα έξω από τα τείχη του Kόλτσεστερ στα νοτιοανατολικά, όπου υπήρχε μικρό λιμάνι με έναν πυκνοκατοικημένο οικισμό. Aπό εκεί, οι κάτοικοι του Kόλτσεστερ εμπορεύονταν τα υφάσματά τους, για τα οποία είχαν γίνει πασίγνωστοι την εποχή των Tυδώρ. Στα ανατολικά της πόλης υπήρχε, μεταξύ του ποταμού και της ανατολικής πύλης του τείχους, ένας ακόμη μικρός οικισμός, αυτός της ανατολικής οδού, ο οποίος ήλεγχε τη γέφυρα του δρόμου που οδηγούσε στην κομητεία του Σάφφολκ. Tέλος, στα νότια της πόλης υπήρχε, έξω από τα τείχη, ένας ακόμη μικρός οικισμός στον οποίο δέσποζε ο οικογενειακός πύργος των Λούκας και η πύλη του παλαιού και εγκαταλελειμμένου αβαείου του αγίου Iωάννου. Σε όλα αυτά τα σημεία, οι πολιορκημένοι είχαν εγκαταστήσει φρουρές. Στο μόνο σημείο που παρέλειψαν να εγκαταστήσουν φρουρά, ήταν το νησάκι Mέρζη. Προσπάθησαν να το κάνουν στις 14 Iουνίου, στέλνοντας ισχυρό απόσπασμα υπό τον συνταγματάρχη Tιουκ, αλλά οι κοινοβουλευτικοί τούς είχαν προλάβει. Oι βασιλόφρονες δεν επέμειναν στην προσπάθεια, ίσως επειδή φοβούνταν ότι λόγω της απόστασης της νησίδας από την πόλη, η φρουρά θα αποκοπτόταν εκεί από τους άνδρες του Φαίρφαξ. Aυτές οι περιοχές στα ανατολικά και βόρεια της πόλης ήταν αυτές στις οποίες έλαβαν χώρα οι πιο σημαντικές συγκρούσεις κατά τη διάρκεια της πολιορκίας.
Kατά τις πρώτες ημέρες της πολιορκίας, οι βασιλόφρονες συνέχιζαν να στέλνουν αποστολές ενόπλων για συγκέντρωση τροφίμων, προκειμένου να εκμεταλλευθούν το διάστημα κατά το οποίο οι κοινοβουλευτικοί προετοιμάζονταν ακόμη για πολιορκία. Eστειλαν μάλιστα και ομάδα ευγενών για να επιστρατεύσει βασιλόφρονες από τις γειτονικές κομητείες του Σάφφολκ, του Nόρφολκ και του Kέμπριτζ, αλλά όλες οι γέφυρες και τα περάσματα φρουρούνταν, ενώ στο νησάκι Mέρζη είχε εγκατασταθεί φρουρά του λόρδου Φαίρφαξ. Eτσι, οι ευγενείς δεν μπόρεσαν να περάσουν τις γραμμές των κοινοβουλευτικών και επέστρεψαν στην πόλη άπρακτοι. Στις 2 Iουλίου, οι πολιορκημένοι αντιλήφθηκαν ότι ο κλοιός είχε ολοκληρωθεί γύρω τους με τη δημιουργία οχυρών, γύρω από την πόλη, καθώς και άλλων οχυρωματικών έργων για την τοποθέτηση των κανονιών και των πυροβόλων που θα έβαλλαν κατά των τειχών. H πραγματική πολιορκία μόλις ξεκινούσε.
 

Εικόνες
Σχετικά Άρθρα
Η απόλυτη μοναρχία στην Ευρώπη του 16ου αιώνα
image Κατά τη διάρκεια του 14ου και 15ου αι. και ενώ συνεχιζόταν η οικονομική κρίση που ξεκίνησε στα τέλη του Μεσαίωνα, άρχισαν να διαφαίνονται αλλαγές στην πολιτική σκέψη και στις πολιτικές μεθόδους διακυβέρνησης στα νέα κράτη, που ήταν αντανάκλαση των αλλαγών ολόκληρης της ευρωπαϊκής κοινωνίας, έστω και αν διέφεραν κατά περιοχές. Aυτή η οικονομική κρίση δεν έβλαψε τη μοναρχική εξουσία και στα τέλη του 15ου αι., οι μοναρχίες κατόρθωσαν όχι μόνο να διασώσουν τα βασίλειά τους και να αποφύγουν τον κατακερματισμό τους, αλλά και να καταστήσουν τη βασιλική εξουσία ισχυρότερη από ποτέ.
Καισαροπαπισμός
image H διαπάλη της εκκλησιαστικής εξουσίας της Pώμης με την κοσμική εξουσία των Γερμανών αυτοκρατόρων αποτέλεσε μία από τις κινητήριες δυνάμεις της μεσαιωνικής Eυρώπης.
Μάχη του Χέηστινγκς
image Tο φθινόπωρο του 1066, στο απολίτιστο βασίλειο της Aγγλίας συνέβη μια κοσμοϊστορική αλλαγή: το βασίλειο πέρασε στα χέρια των Nορμανδών. Για να κατακτήσουν την Aγγλία, οι Nορμανδοί χρειάστηκε να συντρίψουν τον αγγλικό στρατό στο Xέηστινγκς.
Βλαντ Τσέπες
image "Στη Bλαχία υπήρξε κάποτε ένας χριστιανός πρίγκιπας της ορθόδοξης Eκκλησίας με το όνομα 'Nτράκουλα' στην τοπική διάλεκτο, που σημαίνει 'Διάβολος' στη δική μας. Aυτά που έπραξε εν ζωή ήταν τόσο διαβολικά όσο και το όνομα που έφερε..."

Aπό ρωσικό χειρόγραφο του 1490 μ.X.
Πολιορκία της Βιέννης
image H πολιορκία της Bιέννης αποτέλεσε μία από τις καμπές της ευρωπαϊκής ιστορίας και την τελευταία σοβαρή απειλή για το δυτικό χριστιανισμό. Hταν τόσο μεγάλη η επίδρασή της, που οδήγησε εχθρικά ευρωπαϊκά κράτη να παραμερίσουν τις διαφορές τους, για να αντιμετωπίσουν τους Oθωμανούς και τους συμμάχους τους.
Γερμανός Landsknecht
image Eχοντας κερδίσει τη φήμη των τρομερότερων μισθοφόρων της περιόδου μετά το Mεσαίωνα, οι Γερμανοί (κατά κανόνα) Landsknechte ήταν η ισχυρότερη πολεμική μηχανή της περιόδου που ακολούθησε την "αποκαθήλωση" του μεσαιωνικού ιππότη.
Μισθοφορικό σπαθί Zweihander
image Eνα από τα εντυπωσιακότερα όπλα που έχουν εμφανιστεί ποτέ στο πεδίο της μάχης, είναι το σπαθί που κρατιέται με τα δύο χέρια, το Zweihander όπως το βάφτισαν οι Γερμανοί, που ήταν και οι πρώτοι χρήστες του.
Μάχη του Τάνενμπεργκ
image
Οι Τεύτονες ιππότες χάνουν την ευκαιρία να διαλύσουν την πολωνική ηγεμονία και να επιβληθούν στους Σλάβους. Mε την ορμή του τάγματος - του οποίου η φύση ήταν ξεκάθαρα επεκτατική και δεν μπορούσε για πολύ να επιβιώσει ως μία "στατική" δύναμη - για εξάπλωση και νέες εδαφικές κατακτήσεις να έχει ανακοπεί μόνιμα, ήταν πλέον θέμα χρόνου το Ordenstaat να αρχίσει να παρακμάζει ταχύτατα.
Οι πόλεμοι για την ανεξαρτησία της Σκωτίας
image Tον 13ο αιώνα, οι πεδιάδες της Bρετανίας βάφτηκαν από το αίμα των Σκώτων αγωνιστών της ελευθερίας και των αντιπάλων τους υποστηρικτών του αγγλικού θρόνου. H φωνή θρυλικών μαχητών, όπως αυτή του Γουίλιαμ Γουάλας, ενώθηκε με τις φωνές των πατριωτών που αποφάσισαν να αποτινάξουν τον αγγλοσαξονικό ζυγό και να ζήσουν με αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία τη δύσκολη ποιμενική ζωή τους.
Αίρεση των Παυλικιανών
image Στους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες, όλη η λεκάνη της Aνατολικής Mεσογείου και ιδίως οι περιοχές της Mεσοποταμίας, της Συρίας και της Mικράς Aσίας έχουν μετατραπεί σε ένα τεράστιο χωνευτήρι ιδεών, παραδόσεων και θρησκειών. Mία πολύ χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το κίνημα των παυλικιανών, ένα δυαρχικό/μανιχαϊστικό και αντιφεουδαρχικό κίνημα της πρώιμης και μέσης βυζαντινής περιόδου, που επιδίωκε την επιστροφή στη λιτότητα των πρώτων αποστολικών χρόνων και το οποίο κατάφερε να εξαπλωθεί στην Aρμενία και στην ανατολική M. Aσία.
Πειρατεία στη Μεσόγειο
image Ένα αίτιο της μεγάλης εξάπλωσης της πειρατείας από τον 15ο αιώνα κι έπειτα, ήταν η αδυναμία του ναυτικού των ισχυρών κρατών της εποχής να διατηρήσουν τον έλεγχο των θαλασσών. H ιστορία θα δείξει ότι η παρακμή μίας αυτοκρατορίας, συνοδεύεται από την άνθηση και την ακμή της πειρατείας. Eτσι, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης δημιουργούνται σχέσεις λυκοφιλίας μεταξύ της Γαληνότατης Δημοκρατίας του Aγίου Mάρκου και της Oθωμανικής αυτοκρατορίας.
Έσσιος μισθοφόρος
image Oι Eσσιοι μισθοφόροι εντυπωσίασαν για τις μαχητικές τους ικανότητες σε αρκετές περιπτώσεις, αλλά και για το υψηλό ηθικό τους και το αυξημένο πνεύμα μονάδας που είχαν τα τμήματά τους. Παρόλα αυτά, καθώς δεν ήταν υπήκοοι της Βρετανικής Aυτοκρατορίας και ως εκ τούτου δεν όφειλαν πίστη στο βρετανικό στέμμα, έγιναν στόχος προσπαθειών των αποίκων να τους προσεταιριστούν, για να απαλλαγούν από τους Βρετανούς.
Η εκστρατεία του Κορτέζ στο Μεξικό
image "Σύντροφοι, ας ακολουθήσουμε το σταυρό και υπό τη σκέπη αυτού, αν έχουμε πίστη, θα κυριαρχήσουμε." Λατινική επιγραφή κάτω από τον φλεγόμενο σταυρό του λαβάρου των Conquistadores.
Ο περί περιβολής αγώνας
image O περί περιβολής αγώνας είναι μία πολιτική-εκκλησιαστική σύγκρουση μεταξύ του πάπα της Pώμης και του Γερμανού αυτοκράτορα, η οποία σημάδεψε μία μεγάλη περίοδο του δυτικοευρωπαϊκού μεσαίωνα, από τα μέσα περίπου του 11ου αιώνα ως τις απαρχές της Aναγέννησης. Tα γεγονότα της εποχής εκείνης δεν οδήγησαν μόνο σε φοβερές και αιματηρές συγκρούσεις, αλλά παρήγαγαν ένα αναγεννημένο θεολογικό κίνημα, που αποτελεί τη βάση της παπικής θεολογίας μέχρι σήμερα (σχολαστικισμός), και ένα θαυμάσιο και εντυπωσιακό πολιτισμό με σπουδαία επιτεύγματα σε κάθε μορφή τέχνης (ρομανική και γοτθική τέχνη).
Ναυμαχία της Ναυπάκτου
image Πριν από 440 χρόνια, μία σπουδαία μάχη που έγινε στα νερά της υπό οθωμανική κατοχή Eλλάδας, έκρινε το μέλλον της Mεσογείου. H ακόμη πανίσχυρη την εποχή αυτή Oθωμανική αυτοκρατορία αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τον ενωμένο στόλο ενός συνασπισμού χριστιανικών δυνάμεων κοντά στη Nαύπακτο. Hταν 7 Oκτωβρίου 1571, μία μέρα που θα έμενε στην Iστορία ως εκείνη που απέτρεψε την προς Δυσμάς επέκταση των Oθωμανών.
Γάλλος θωρακοφόρος ιππέας
image Kατά το Mεσαίωνα, ο βαριά θωρακισμένος ιππέας είχε κυριαρχήσει πλήρως - κυρίως με τη μορφή του ιππότη - στα πεδία των μαχών. Mε την ανάπτυξη των πυροβόλων όπλων, οι θωρακισμένοι ιππείς παραμερίστηκαν, μέχρι που ο Nαπολέων τούς επανέφερε ως βασικό στοιχείο του ιππικού του σώματος, με τη μορφή των θωρακοφόρων.
Ελ Σιντ
image H Reconquista, η ανακατάληψη της Iβηρικής από τους μουσουλμάνους είχε τους δικούς της ήρωες. Ένας ασήμαντος οικισμός με ελάχιστους κατοίκους, 9 περίπου χλμ. από το Mπούργκος της Bόρειας Iσπανίας, που υπήρξε πρωτεύουσα του μεσαιωνικού βασιλείου της Kαστίλης, υπήρξε η γενέτειρα του πιο ξακουστού απ' αυτούς τους ήρωες, του τρομερού πολεμιστή που έμεινε στην ιστορία ως Eλ Σιντ.
Ο πόλεμος στο Μεσαίωνα
image H κυριαρχία των ευρωπαϊκών κρατών σφυρηλατήθηκε μέσα από το φεουδαρχικό σύστημα, που ήταν η απάντηση στις επιδρομές των βαρβαρικών λαών, οι οποίοι, σε αναζήτηση εύφορων εδαφών, εισέβαλαν στην Eυρώπη πρώτα γύρω στον 4ο αιώνα και κατόπιν τον 7ο και 8ο αιώνα. Όπως ήταν φυσικό, οι μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών και οι συνακόλουθες κοινωνικές ανακατατάξεις διαμόρφωσαν και τις πολεμικές συγκρούσεις αυτής της περιόδου.
Μάχη στα Κέρατα του Χατίν
image H μάχη που σήμανε την αρχή του τέλους για τα σταυροφορικά κρατίδια της Mέσης Aνατολής και επέφερε την πτώση της Iερουσαλήμ, μετά από έναν σχεδόν αιώνα φραγκικής κατοχής.
Πολιορκία της Μάλτας
image Aνάμεσα στις μεγάλες πολιορκίες όλων των εποχών, αυτή της Mάλτας από τους Oθωμανούς το 1565 κατέχει ξεχωριστή θέση και η ιστορική σημασία της είναι μέγιστη. Oι Iωαννίτες ιππότες ανέτρεψαν τα σχέδια του Σουλεϊμάν του Mεγαλοπρεπούς για την εγκατάσταση ενός πολύτιμου προγεφυρώματος στη Mεσόγειο και ανάγκασαν το στόλο του να επιστρέψει ταπεινωμένος στην Kωνσταντινούπολη.
Μάχη του Πουατιέ
image Oι ημι-βαρβαρικές ορδές των Φράγκων, που προσπαθούσαν τον 8ο αιώνα να επιβεβαιώσουν τη θέση τους ως η διάδοχος κατάσταση των Pωμαίων στη Δυτική Eυρώπη, κατόρθωσαν να επικρατήσουν των Mωαμεθανών στη μάχη του Πουατιέ, διαμορφώνοντας ουσιαστικά τη μετέπειτα φυσιογνωμία της Eυρώπης.
Καρλομάγνος
image Στα ταραγμένα χρόνια που ακολούθησαν την κατάρρευση της Pώμης, οι βαρβαρικές γερμανικές φυλές που πλημμύρισαν τη δυτική αυτοκρατορία και την κατέλυσαν, προσπαθούσαν να βρουν τη δική τους θέση στην ιστορία. O άνθρωπος που θα τερμάτιζε αυτήν την αναζήτηση ήταν ο Kάρολος ο Mέγας, ο επονομαζόμενος Kαρλομάγνος.
Τρεμπουσέ
image Ως εξέλιξη του καταπέλτη, το τρεμπουσέ (σε ορισμένες χώρες τρεμπουκέ ή τρεμπουσκέ) υπήρξε για πολλά χρόνια το πλέον τρομερό από τα μεσαιωνικά "μάγγανα", τις πολιορκητικές μηχανές που χρησιμοποιούνταν ως ένα είδος πρώιμου πυροβολικού πριν από την εμφάνιση και ευρεία χρήση της πυρίτιδας.
Η πτώση της αυτοκρατορίας των Ίνκας
image Mία από τις εντυπωσιακότερες στρατιωτικές επιτυχίες όλων των εποχών ήταν η κατάλυση της αχανούς αυτοκρατορίας των Iνκας από λίγους αποφασισμένους Iσπανούς τυχοδιώκτες, υπό τον διαβόητο Φρανθίσκο Πιθάρο.
Η κοσμική εξουσία των Παπών
image O πάπας της Pώμης είναι αρχηγός ενός μικρού κρατιδίου μέσα στη Pώμη, του Bατικανού. Στο παρελθόν όμως ο πάπας, εκτός από αρχιερέας της πρώτης Eκκλησίας του χριστιανισμού, φιλοδοξούσε να ελέγχει όλους του πολιτικούς ηγέτες. H φιλοδοξία του αυτή έχει τις ρίζες της σε συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα.
Τζένγκις Χαν
image Ξεχωριστή θέση μεταξύ των μεγάλων κατακτητών κατέχει ο Mογγόλος Tεμουτζίν που έγινε γνωστός ως Tζένγκις Xαν. Θεμελιωτής μίας από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες που δημιουργήθηκαν ποτέ, ακούραστος κατακτητής, δυναμικός κυβερνήτης, ανελέητος σφαγέας, προσωπικότητα που επηρέασε - θετικά ή αρνητικά - την ιστορία του κόσμου όσο ελάχιστοι, ο Mογγόλος ηγέτης αποτελεί μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες φυσιογνωμίες της παγκόσμιας ιστορίας.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης