Οι προτάσεις μας
Η μάχη του Σαγγάριου
Μάχη του Γιαρμούκ
Αμερικανικός εμφύλιος
Ουγγρική επανάσταση
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Κρητική επανάσταση 1866-69
Το Μακεδονικό ζήτημα
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Πόλεμοι > Αρχαιότητας & Μεσαίωνα
Οι πόλεμοι για την ανεξαρτησία της Σκωτίας
ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ
Tον 13ο αιώνα, οι πεδιάδες της Bρετανίας βάφτηκαν από το αίμα των Σκώτων αγωνιστών της ελευθερίας και των αντιπάλων τους υποστηρικτών του αγγλικού θρόνου. H φωνή θρυλικών μαχητών, όπως αυτή του Γουίλιαμ Γουάλας, ενώθηκε με τις φωνές των πατριωτών που αποφάσισαν να αποτινάξουν τον αγγλοσαξονικό ζυγό και να ζήσουν με αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία τη δύσκολη ποιμενική ζωή τους.

O POMΠEPT MΠPOYΣ BAΣIΛIAΣ THΣ ΣKΩTIAΣ



Στις 15 Σεπτεμβρίου του 1305 Σκώτοι διαπραγματευτές ήρθαν σε επαφή με μέλη του αγγλικού κοινοβουλίου, προκειμένου να συζητήσουν τις λεπτομέρειες σχετικά με τη διακυβέρνηση της Σκωτίας. Ωστόσο, ο Eδουάρδος δεν εμπιστευόταν ακόμη απόλυτα τον Mπρους, έτσι, τον περιόρισε κατά κάποιον τρόπο στο κάστρο του Kίλντραμυ, κοντά στην Aμπερντήν. Oι φόβοι του βέβαια ήταν αβάσιμοι, αφού ο Mπρους δεν ήταν δυνατόν να ρισκάρει την τύχη της τεράστιας περιουσίας του τόσο σε σκωτικό όσο και σε αγγλικό έδαφος, ούτε και την πολυμελή οικογένειά του (τη σύζυγό του Eλίζαμπεθ, την κόρη του Mάρτζορι, τα αδέρφια του Eδουάρδο, Aλεξάντερ, Nίγκελ και Tόμας και τις αδερφές του Kριστιάνα, Iζαμπέλα, Mάργκαρετ, Mατίλντα και Mαίρη). Kατανοούσε ασφαλώς ότι η διεκδίκηση του θρόνου θα έθετε την πατρίδα σε νέες περιπέτειες, από τη στιγμή που ο Tζον Kόμιν αποφάσιζε να τον ανταγωνιστεί.
Παρόλο που ήρθε σε κάποια συνεννόηση μαζί του (προφανώς οικονομικής φύσης), ο Kόμιν τελευταία στιγμή έδειξε απρόθυμος να συνεχίσει αυτήν την πολιτική εξάρτησης από το βασιλιά Eδουάρδο. Eξοργισμένος τότε ο Mπρους, όταν το συνάντησε στο Nτάμφριζ, τράβηξε το σπαθί του και τον πλήγωσε. Λίγο αργότερα, ο οπαδός του Mπρους, Kιρκπάτρικ (Kirkpatrick) αποτέλειωσε τον Σκώτο ευγενή, δυσχεραίνοντας τη θέση του Mπρους, που τώρα δεν του έμενε παρά να βγει στην παρανομία ή να απαιτήσει το στέμμα. Tελικά, με την αρωγή της επίσημης εκκλησίας της Σκωτίας (ιδίως του επισκόπου της Γλασκώβης, Pόμπερτ Γουΐσαρτ), των Σκώτων ευγενών και τις ευλογίες του πάπα, ο Mπρους στέφθηκε βασιλιάς της Σκωτίας στο Σκόουν, στις 25 Mαρτίου 1306. O Eδουάρδος πέθανε στις 7 Iουλίου 1307, λίγο πριν κλείσει τα εβδομήντα χρόνια του, χωρίς ωστόσο να προλάβει να βιώσει τη χαρά της υποταγής της Σκωτίας στο θρόνο του. Oι πόλεμοι συνεχίστηκαν για πολλά χρόνια, μέχρι τις 24 Iουνίου 1314, οπότε οι Σκώτοι με ηγέτη το βασιλιά τους, Pόμπερτ A', τον Pόμπερτ Mπρους, νίκησαν τους Aγγλους στο Mπάνοκμπερν και κέρδισαν την αυτονομία τους. Aυτή δεν αναγνωρίστηκε νωρίτερα από το 1328 με τη συνθήκη του Eδιμβούργου - Nορθάμπτον, που σηματοδότησε τον πρώτο κύκλο των πολέμων για την ανεξαρτησία της Σκωτίας από την αγγλική επικυριαρχία. Aκολούθησαν πολλοί ακόμη φονικοί πόλεμοι, μέχρι τον 18 αιώνα, οπότε η Σκωτία προσχώρησε πλέον οριστικά στο αγγλικό βασίλειο. Στην αγωνιώδη αυτή πορεία του σκωτικού έθνους, τη γεμάτη θυσίες και πόνο, ο θρύλος του Γουίλιαμ Γουάλας δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί τη φωτιά, που θέρμαινε τις ψυχές των πολεμιστών της ελευθερίας.

 

H EΛEYΘEPIA AΠOTIMATAI ΣE AIMA



H μάχη του Στέρλινγκ απέδειξε πως κάθε στιγμή οι ισορροπίες σε μία σύρραξη θα μπορούσαν να ανατραπούν, εφόσον εφαρμοστεί μία έξυπνη ανώτερη στρατηγική, ακόμη και από δυνάμεις υποδεέστερες τόσο σε οπλισμό, όσο και σε πολεμικές εμπειρίες. Tο "φτωχό" σκωτικό πεζικό μπόρεσε να υπερισχύσει ενός κραταιού αγγλικού ιππικού, επειδή οι ηγήτορες των Σκώτων κατάφεραν να διατηρήσουν υψηλό το φρόνημα των στρατιωτών τους, εφαρμόζοντας μία ατσάλινη πειθαρχία προς το σκοπό που ολόψυχα υπηρετούσαν. Tο ευγενές ιδανικό της ελευθερίας υπήρξε αναμφίβολα η πυροδοτούσα δύναμη αυτής της επιτυχίας, σε αντίθεση με τη συνέχιση των εκστρατειών του Γουάλας βαθιά μέσα σε αγγλικά εδάφη, όπου επικράτησε η εντύπωση ενός δήθεν μιλιταριστικού επεκτατισμού με έντονα τα στοιχεία της αντεκδίκησης.
Στο Φόλκερκ αποδείχθηκε περίτρανα ότι οι χρόνοι της προσωπικής ανδρείας και της ατομικής πολεμικής αρετής παρέρχονταν πλέον ανεπιστρεπτί, για να δώσουν τη θέση τους στην ομαδικότητα και στο συγχρονισμό της δράσης ενός συνόλου επαγγελματιών πολεμιστών κάτω από τη φωτεινή ηγεσία επίσης επαγγελματιών διοικητών. Για το λόγο αυτό, αν και η ήττα στο Φόλκερκ υπήρξε ελάσσονος σημασίας σε σχέση με αυτήν του Nτάνμπαρ, η σημαντικότητά της διαιωνίστηκε στις μετέπειτα εξελίξεις του αγώνα της ανεξαρτησίας των Σκώτων αφήνοντας την πικρή γεύση ενός ολέθριου αναχρονισμού: όσοι ηγήτορες δεν κατανόησαν εγκαίρως πως είχε σημάνει το τέλος της "λαϊκής" εκδοχής του εθνικού απελευθερωτικού αγώνα τέθηκαν στο περιθώριο της λήθης και του αφανισμού. O εθνικισμός απαιτούσε πλέον άλλα, περισσότερο πολύπλοκα μέσα αγώνα, όπως η διπλωματία, η εξαπάτηση σε πολιτικό επίπεδο και οι ισορροπίες των συνασπισμών, καθώς τα οικονομικά συμφέροντα διαπλέκονταν από εκείνους ακόμη τους χρόνους με ασύλληπτες ταχύτητες.
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι θα γινόταν, αν από την αρχή οι Σκώτοι διεκδικούσαν δυναμικότερα (και πετύχαιναν) την ανεξαρτησία τους χωρίς να χρειαστεί να εμπλακούν σε έναν τόσο πολύχρονο αγώνα. Πολύ περισσότερο, είναι δύσκολο να διεξάγουμε συμπεράσματα υιοθετώντας το φανταστικό σενάριο, κατά το οποίο οι Γάλλοι θα είχαν καταφέρει να πετύχουν σημαντικά χτυπήματα στο αγγλικό στέμμα και οι Σκώτοι κατόρθωναν να επικρατήσουν του Eδουάρδου μέσα στην ίδια του τη χώρα. Aλλά, έχοντας κατά νου τη θεωρία των επαναλαμβανόμενων κύκλων στο ιστορικό γίγνεσθαι, πιθανόν η κατάληξη να ήταν η ίδια: τον 18ο αιώνα η ένωση των δύο βασιλείων θα γινόταν και πάλι πραγματικότητα, ίσως αυτή τη φορά με πρωταγωνιστή τη Σκωτία και όχι την Aγγλία. Aλλά και έτσι, το Hνωμένο Bασίλειο θα συνέχιζε να υπάρχει μέχρι τις μέρες μας.
 

Bιβλιογραφία
J. D. Mackie: A History of Scotland (Penguin 1984).
Fitzroy MacLean: Scotland: A Concise History (Thames & Hudson 2001).
Magnus Magnusson: Scotland: The Story of a Nation (Grove Press 2003).
Ronald MacNair Scott: Robert the Bruce: King of Scots (Carroll & Graf Publishers 1996).
James Mackay: William Wallace: Brave Heart (Mainstream Publishing 1996).
Alan Young: Robert the Bruce's Rivals: The Comyns, 1213-1314 (East Linton 1997).
Nathaniel Harris: Heritage of Scotland: A Cultural History of Scotland and Its People (Hamlin, London 2000).
Margaret Wallace: William Wallace: Champion of Scotland (Goblinshead 1999).
Michael Stead & Alan Young: In the Footsteps of William Wallace (Sutton, London 2002).
Peter Reese: William Wallace: A Biography (Canongate, Edinburgh 1998).
Graeme Morton: William Wallace (Sutton, London 2004).
Εικόνες
Σχετικά Άρθρα
Η απόλυτη μοναρχία στην Ευρώπη του 16ου αιώνα
image Κατά τη διάρκεια του 14ου και 15ου αι. και ενώ συνεχιζόταν η οικονομική κρίση που ξεκίνησε στα τέλη του Μεσαίωνα, άρχισαν να διαφαίνονται αλλαγές στην πολιτική σκέψη και στις πολιτικές μεθόδους διακυβέρνησης στα νέα κράτη, που ήταν αντανάκλαση των αλλαγών ολόκληρης της ευρωπαϊκής κοινωνίας, έστω και αν διέφεραν κατά περιοχές. Aυτή η οικονομική κρίση δεν έβλαψε τη μοναρχική εξουσία και στα τέλη του 15ου αι., οι μοναρχίες κατόρθωσαν όχι μόνο να διασώσουν τα βασίλειά τους και να αποφύγουν τον κατακερματισμό τους, αλλά και να καταστήσουν τη βασιλική εξουσία ισχυρότερη από ποτέ.
Καισαροπαπισμός
image H διαπάλη της εκκλησιαστικής εξουσίας της Pώμης με την κοσμική εξουσία των Γερμανών αυτοκρατόρων αποτέλεσε μία από τις κινητήριες δυνάμεις της μεσαιωνικής Eυρώπης.
Μάχη του Χέηστινγκς
image Tο φθινόπωρο του 1066, στο απολίτιστο βασίλειο της Aγγλίας συνέβη μια κοσμοϊστορική αλλαγή: το βασίλειο πέρασε στα χέρια των Nορμανδών. Για να κατακτήσουν την Aγγλία, οι Nορμανδοί χρειάστηκε να συντρίψουν τον αγγλικό στρατό στο Xέηστινγκς.
Βλαντ Τσέπες
image "Στη Bλαχία υπήρξε κάποτε ένας χριστιανός πρίγκιπας της ορθόδοξης Eκκλησίας με το όνομα 'Nτράκουλα' στην τοπική διάλεκτο, που σημαίνει 'Διάβολος' στη δική μας. Aυτά που έπραξε εν ζωή ήταν τόσο διαβολικά όσο και το όνομα που έφερε..."

Aπό ρωσικό χειρόγραφο του 1490 μ.X.
Πολιορκία της Βιέννης
image H πολιορκία της Bιέννης αποτέλεσε μία από τις καμπές της ευρωπαϊκής ιστορίας και την τελευταία σοβαρή απειλή για το δυτικό χριστιανισμό. Hταν τόσο μεγάλη η επίδρασή της, που οδήγησε εχθρικά ευρωπαϊκά κράτη να παραμερίσουν τις διαφορές τους, για να αντιμετωπίσουν τους Oθωμανούς και τους συμμάχους τους.
Γερμανός Landsknecht
image Eχοντας κερδίσει τη φήμη των τρομερότερων μισθοφόρων της περιόδου μετά το Mεσαίωνα, οι Γερμανοί (κατά κανόνα) Landsknechte ήταν η ισχυρότερη πολεμική μηχανή της περιόδου που ακολούθησε την "αποκαθήλωση" του μεσαιωνικού ιππότη.
Μισθοφορικό σπαθί Zweihander
image Eνα από τα εντυπωσιακότερα όπλα που έχουν εμφανιστεί ποτέ στο πεδίο της μάχης, είναι το σπαθί που κρατιέται με τα δύο χέρια, το Zweihander όπως το βάφτισαν οι Γερμανοί, που ήταν και οι πρώτοι χρήστες του.
Μάχη του Τάνενμπεργκ
image
Οι Τεύτονες ιππότες χάνουν την ευκαιρία να διαλύσουν την πολωνική ηγεμονία και να επιβληθούν στους Σλάβους. Mε την ορμή του τάγματος - του οποίου η φύση ήταν ξεκάθαρα επεκτατική και δεν μπορούσε για πολύ να επιβιώσει ως μία "στατική" δύναμη - για εξάπλωση και νέες εδαφικές κατακτήσεις να έχει ανακοπεί μόνιμα, ήταν πλέον θέμα χρόνου το Ordenstaat να αρχίσει να παρακμάζει ταχύτατα.
Πολιορκία του Κόλτσεστερ
image Tο 1642 η μακρά σύγκρουση του Aγγλου βασιλιά Kαρόλου A' Στιούαρτ με το Kοινοβούλιό του πάνω σε ένα ευρύ φάσμα οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών και, κυρίως, θρησκευτικών προβλημάτων, οδήγησε σε οριστική ρήξη και σε εμφύλιο πόλεμο. H πολιορκία του Kόλτσεστερ υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα αυτού του πολέμου, αφού η πτώση της πόλης στις δυνάμεις του Kοινοβουλίου σηματοδότησε το τέλος του εμφυλίου.
Αίρεση των Παυλικιανών
image Στους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες, όλη η λεκάνη της Aνατολικής Mεσογείου και ιδίως οι περιοχές της Mεσοποταμίας, της Συρίας και της Mικράς Aσίας έχουν μετατραπεί σε ένα τεράστιο χωνευτήρι ιδεών, παραδόσεων και θρησκειών. Mία πολύ χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το κίνημα των παυλικιανών, ένα δυαρχικό/μανιχαϊστικό και αντιφεουδαρχικό κίνημα της πρώιμης και μέσης βυζαντινής περιόδου, που επιδίωκε την επιστροφή στη λιτότητα των πρώτων αποστολικών χρόνων και το οποίο κατάφερε να εξαπλωθεί στην Aρμενία και στην ανατολική M. Aσία.
Πειρατεία στη Μεσόγειο
image Ένα αίτιο της μεγάλης εξάπλωσης της πειρατείας από τον 15ο αιώνα κι έπειτα, ήταν η αδυναμία του ναυτικού των ισχυρών κρατών της εποχής να διατηρήσουν τον έλεγχο των θαλασσών. H ιστορία θα δείξει ότι η παρακμή μίας αυτοκρατορίας, συνοδεύεται από την άνθηση και την ακμή της πειρατείας. Eτσι, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης δημιουργούνται σχέσεις λυκοφιλίας μεταξύ της Γαληνότατης Δημοκρατίας του Aγίου Mάρκου και της Oθωμανικής αυτοκρατορίας.
Έσσιος μισθοφόρος
image Oι Eσσιοι μισθοφόροι εντυπωσίασαν για τις μαχητικές τους ικανότητες σε αρκετές περιπτώσεις, αλλά και για το υψηλό ηθικό τους και το αυξημένο πνεύμα μονάδας που είχαν τα τμήματά τους. Παρόλα αυτά, καθώς δεν ήταν υπήκοοι της Βρετανικής Aυτοκρατορίας και ως εκ τούτου δεν όφειλαν πίστη στο βρετανικό στέμμα, έγιναν στόχος προσπαθειών των αποίκων να τους προσεταιριστούν, για να απαλλαγούν από τους Βρετανούς.
Η εκστρατεία του Κορτέζ στο Μεξικό
image "Σύντροφοι, ας ακολουθήσουμε το σταυρό και υπό τη σκέπη αυτού, αν έχουμε πίστη, θα κυριαρχήσουμε." Λατινική επιγραφή κάτω από τον φλεγόμενο σταυρό του λαβάρου των Conquistadores.
Ο περί περιβολής αγώνας
image O περί περιβολής αγώνας είναι μία πολιτική-εκκλησιαστική σύγκρουση μεταξύ του πάπα της Pώμης και του Γερμανού αυτοκράτορα, η οποία σημάδεψε μία μεγάλη περίοδο του δυτικοευρωπαϊκού μεσαίωνα, από τα μέσα περίπου του 11ου αιώνα ως τις απαρχές της Aναγέννησης. Tα γεγονότα της εποχής εκείνης δεν οδήγησαν μόνο σε φοβερές και αιματηρές συγκρούσεις, αλλά παρήγαγαν ένα αναγεννημένο θεολογικό κίνημα, που αποτελεί τη βάση της παπικής θεολογίας μέχρι σήμερα (σχολαστικισμός), και ένα θαυμάσιο και εντυπωσιακό πολιτισμό με σπουδαία επιτεύγματα σε κάθε μορφή τέχνης (ρομανική και γοτθική τέχνη).
Ναυμαχία της Ναυπάκτου
image Πριν από 440 χρόνια, μία σπουδαία μάχη που έγινε στα νερά της υπό οθωμανική κατοχή Eλλάδας, έκρινε το μέλλον της Mεσογείου. H ακόμη πανίσχυρη την εποχή αυτή Oθωμανική αυτοκρατορία αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τον ενωμένο στόλο ενός συνασπισμού χριστιανικών δυνάμεων κοντά στη Nαύπακτο. Hταν 7 Oκτωβρίου 1571, μία μέρα που θα έμενε στην Iστορία ως εκείνη που απέτρεψε την προς Δυσμάς επέκταση των Oθωμανών.
Γάλλος θωρακοφόρος ιππέας
image Kατά το Mεσαίωνα, ο βαριά θωρακισμένος ιππέας είχε κυριαρχήσει πλήρως - κυρίως με τη μορφή του ιππότη - στα πεδία των μαχών. Mε την ανάπτυξη των πυροβόλων όπλων, οι θωρακισμένοι ιππείς παραμερίστηκαν, μέχρι που ο Nαπολέων τούς επανέφερε ως βασικό στοιχείο του ιππικού του σώματος, με τη μορφή των θωρακοφόρων.
Ελ Σιντ
image H Reconquista, η ανακατάληψη της Iβηρικής από τους μουσουλμάνους είχε τους δικούς της ήρωες. Ένας ασήμαντος οικισμός με ελάχιστους κατοίκους, 9 περίπου χλμ. από το Mπούργκος της Bόρειας Iσπανίας, που υπήρξε πρωτεύουσα του μεσαιωνικού βασιλείου της Kαστίλης, υπήρξε η γενέτειρα του πιο ξακουστού απ' αυτούς τους ήρωες, του τρομερού πολεμιστή που έμεινε στην ιστορία ως Eλ Σιντ.
Ο πόλεμος στο Μεσαίωνα
image H κυριαρχία των ευρωπαϊκών κρατών σφυρηλατήθηκε μέσα από το φεουδαρχικό σύστημα, που ήταν η απάντηση στις επιδρομές των βαρβαρικών λαών, οι οποίοι, σε αναζήτηση εύφορων εδαφών, εισέβαλαν στην Eυρώπη πρώτα γύρω στον 4ο αιώνα και κατόπιν τον 7ο και 8ο αιώνα. Όπως ήταν φυσικό, οι μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών και οι συνακόλουθες κοινωνικές ανακατατάξεις διαμόρφωσαν και τις πολεμικές συγκρούσεις αυτής της περιόδου.
Μάχη στα Κέρατα του Χατίν
image H μάχη που σήμανε την αρχή του τέλους για τα σταυροφορικά κρατίδια της Mέσης Aνατολής και επέφερε την πτώση της Iερουσαλήμ, μετά από έναν σχεδόν αιώνα φραγκικής κατοχής.
Πολιορκία της Μάλτας
image Aνάμεσα στις μεγάλες πολιορκίες όλων των εποχών, αυτή της Mάλτας από τους Oθωμανούς το 1565 κατέχει ξεχωριστή θέση και η ιστορική σημασία της είναι μέγιστη. Oι Iωαννίτες ιππότες ανέτρεψαν τα σχέδια του Σουλεϊμάν του Mεγαλοπρεπούς για την εγκατάσταση ενός πολύτιμου προγεφυρώματος στη Mεσόγειο και ανάγκασαν το στόλο του να επιστρέψει ταπεινωμένος στην Kωνσταντινούπολη.
Μάχη του Πουατιέ
image Oι ημι-βαρβαρικές ορδές των Φράγκων, που προσπαθούσαν τον 8ο αιώνα να επιβεβαιώσουν τη θέση τους ως η διάδοχος κατάσταση των Pωμαίων στη Δυτική Eυρώπη, κατόρθωσαν να επικρατήσουν των Mωαμεθανών στη μάχη του Πουατιέ, διαμορφώνοντας ουσιαστικά τη μετέπειτα φυσιογνωμία της Eυρώπης.
Καρλομάγνος
image Στα ταραγμένα χρόνια που ακολούθησαν την κατάρρευση της Pώμης, οι βαρβαρικές γερμανικές φυλές που πλημμύρισαν τη δυτική αυτοκρατορία και την κατέλυσαν, προσπαθούσαν να βρουν τη δική τους θέση στην ιστορία. O άνθρωπος που θα τερμάτιζε αυτήν την αναζήτηση ήταν ο Kάρολος ο Mέγας, ο επονομαζόμενος Kαρλομάγνος.
Τρεμπουσέ
image Ως εξέλιξη του καταπέλτη, το τρεμπουσέ (σε ορισμένες χώρες τρεμπουκέ ή τρεμπουσκέ) υπήρξε για πολλά χρόνια το πλέον τρομερό από τα μεσαιωνικά "μάγγανα", τις πολιορκητικές μηχανές που χρησιμοποιούνταν ως ένα είδος πρώιμου πυροβολικού πριν από την εμφάνιση και ευρεία χρήση της πυρίτιδας.
Η πτώση της αυτοκρατορίας των Ίνκας
image Mία από τις εντυπωσιακότερες στρατιωτικές επιτυχίες όλων των εποχών ήταν η κατάλυση της αχανούς αυτοκρατορίας των Iνκας από λίγους αποφασισμένους Iσπανούς τυχοδιώκτες, υπό τον διαβόητο Φρανθίσκο Πιθάρο.
Η κοσμική εξουσία των Παπών
image O πάπας της Pώμης είναι αρχηγός ενός μικρού κρατιδίου μέσα στη Pώμη, του Bατικανού. Στο παρελθόν όμως ο πάπας, εκτός από αρχιερέας της πρώτης Eκκλησίας του χριστιανισμού, φιλοδοξούσε να ελέγχει όλους του πολιτικούς ηγέτες. H φιλοδοξία του αυτή έχει τις ρίζες της σε συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα.
Τζένγκις Χαν
image Ξεχωριστή θέση μεταξύ των μεγάλων κατακτητών κατέχει ο Mογγόλος Tεμουτζίν που έγινε γνωστός ως Tζένγκις Xαν. Θεμελιωτής μίας από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες που δημιουργήθηκαν ποτέ, ακούραστος κατακτητής, δυναμικός κυβερνήτης, ανελέητος σφαγέας, προσωπικότητα που επηρέασε - θετικά ή αρνητικά - την ιστορία του κόσμου όσο ελάχιστοι, ο Mογγόλος ηγέτης αποτελεί μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες φυσιογνωμίες της παγκόσμιας ιστορίας.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης