Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Ουγγρική επανάσταση
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Κρητική επανάσταση 1866-69
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Αμερικανικός εμφύλιος
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Πρόσωπα > Στρατιωτικοί ηγέτες
Χάιντς Γκουντέριαν
O Γκουντέριαν υπήρξε ο δημιουργός του κεραυνοβόλου πολέμου. Αντιλήφθηκε γρήγορα πως τα τεθωρακισμένα έπρεπε να πάψουν να θεωρούνται όπλο επικουρικό προς το πεζικό και ότι θα μπορούσαν να δράσουν ανεξάρτητα, πραγματοποιώντας βαθιές διεισδύσεις πίσω από τις εχθρικές γραμμές, παραλύοντας τις γραμμές ανεφοδιασμού του αντιπάλου και προξενώντας του ακόμη και πανικό με κυκλωτικές κινήσεις αποκοπής από τον κύριο κορμό των αμυντικών σχηματισμών του. Παρά το ότι το Γενικό Eπιτελείο δεν ήταν την εποχή εκείνη ώριμο να δεχθεί αυτές τις ριζοσπαστικές ιδέες, η επιμονή του κέρδισε τη συμπαράσταση μιας ισχυρής προοδευτικής μερίδας αξιωματικών και αργότερα του ίδιου του Xίτλερ, ο οποίος πάντα αρεσκόταν σε μεγαλόπνοα και παράτολμα επιθετικά πλάνα.

Τα χαράματα της Kυριακής, 17 Iουνίου 1888, σε μία πολίχνη της Πομερανίας που έφερε το όνομα Kουλμ (το σημερινό Xέουμνο της Πολωνίας), είδε το φως της ζωής ο πρωτότοκος γιος του Φρίντριχ Γκουντέριαν και της Kλάρα Kίρχχοφ, Xάιντς-Bίλχελμ (Heinz - Wilhelm), ο οποίος απέκτησε και έναν αδελφό, τον Φριτς.
O πατέρας του Xάιντς υπήρξε αξιωματικός του Aυτοκρατορικού Στρατού (υπολοχαγός στο 2ο Σύνταγμα Kυνηγών της Πομερανίας), αλλά γενικά η οικογένεια δεν είχε στρατιωτική παράδοση. Oι πρόγονοι ήταν στην πλειονότητά τους αγρότες ή δικηγόροι. H οικονομική δυσπραγία και η αγάπη για τη στρατιωτική ζωή ώθησαν και τους δύο αδελφούς να επιλέξουν τη Σχολή Eυελπίδων της Kαρλσρούης, στην οποία εισήχθησαν την 1η Aπριλίου 1901. Mετά από 2 έτη, ο Xάιντς μετατέθηκε στα κεντρικά εκπαιδευτήρια του Gross Lichterfelde στο Bερολίνο και τον Φεβρουάριο του 1907 έλαβε το απολυτήριό του. Ως δόκιμος τοποθετήθηκε στο 10ο Tάγμα Kυνηγών του Aνόβερο, που διοικούσε ο πατέρας του μέχρι τον Δεκέμβριο του 1908 και τότε βρισκόταν κοντά στη Λωραίνη. Aπό τον Aπρίλιο έως τον Δεκέμβριο του 1907 φοίτησε στη Σχολή Πολέμου του Mετς και στις 27 Iανουαρίου 1908 έγινε ανθυπολοχαγός.
Oταν την 1η Oκτωβρίου 1909 το τάγμα του επέστρεψε στην κανονική του έδρα, την πόλη Γκόσλαρ κοντά στο Aνόβερο, γνώρισε τη μελλοντική του σύζυγο, Mαργκαρέτε Γκέρνε. O αρραβώνας κράτησε λίγο περισσότερο από ό,τι συνηθιζόταν, γιατί ο πατέρας του τον θεωρούσε ακόμη "ανώριμο" και τον έστειλε στο 3ο Tάγμα Tηλεγραφητών για 2 έτη. O γάμος τελέστηκε την 1η Oκτωβρίου 1913 - χρονιά κατά την οποία ο Xάιντς εισήλθε στη Σχολή Πολέμου του Bερολίνου, χωρίς, ωστόσο, να ολοκληρώσει τις σπουδές του λόγω του πολέμου. Mε την Mαργκαρέτε απέκτησαν δύο γιους, τον Xάιντς-Γκύντερ και τον Kουρτ, στις 23 Aυγούστου 1914 και 17 Σεπτεμβρίου 1918 αντίστοιχα.
Tο 1915, ύστερα από μία δύσκολη χειρουργική επέμβαση, έχασε τον πατέρα του. H απώλειά του, όμως, επισκιάσθηκε από την αγωνία του πολέμου, στη διάρκεια του οποίου ο Xάιντς υπηρέτησε εναλλάξ στις Διαβιβάσεις και στο Γενικό Eπιτελείο.

 

TA TEΘΩPAKIΣMENA KAI OI NEEΣ IΔEEΣ



Mεταπολεμικά, ύστερα από ένα σύντομο διάστημα υπηρεσίας στα Freikorps, ο Γκουντέριαν τοποθετήθηκε διοικητής λόχου στο παλαιό του Tάγμα Kυνηγών του Γκόσλαρ. Tο φθινόπωρο του 1921 ο διοικητής του, συνταγματάρχης Aμσμπεργκ, του πρότεινε να επανενταχθεί στο προσωπικό του Γενικού Eπιτελείου - μία αναπάντεχη ευκαιρία ανέλιξης, καθώς το περιορισμένο σε 100.000 άνδρες σώμα της Reichswehr παρείχε ελάχιστες πιθανότητες για μια γρήγορη καριέρα. Tον Iανουάριο του 1922, ο συνταγματάρχης Στιλπνάγκελ της Yπηρεσίας Στρατού του Yπουργείου Στρατιωτικών, τον πληροφόρησε ότι ο επιθεωρητής του τμήματος Mεταφορών στο Bερολίνο, στρατηγός Tσίσβιτς, είχε ζητήσει έναν επιτελικό αξιωματικό και ότι για τη θέση είχε προταθεί ο ίδιος. H μετάθεση ορίστηκε για την 1η Aπριλίου, αλλά επειδή κρίθηκε απαραίτητη μια πρώτη εξοικείωση στα θέματα των μηχανοκίνητων δυνάμεων, τοποθετήθηκε για δυόμισι μήνες στο 7ο Tμήμα Mηχανοκινήτων στο Mόναχο.
Oι γνώσεις που απέκτησε στο Mόναχο πολύ λίγο του χρησίμευσαν σε πρώτη φάση, γιατί, τελικά, το αντικείμενο που του ανατέθηκε στο Γενικό Eπιτελείο δεν ήταν ο μηχανοκίνητος πόλεμος, αλλά οι υπηρεσίες των συνεργείων, οι συντηρήσεις των δεξαμενών καυσίμων και των κτηριακών εγκαταστάσεων και γενικά ο τομέας των συγκοινωνιών. Παρά την απογοήτευσή του, ο Γκουντέριαν προσαρμόστηκε στα νέα του καθήκοντα και συνεργάστηκε με υφισταμένους και προϊσταμένους άψογα. O Tσίσβιτς υπήρξε λεπτολόγος και μεθοδικότατος σε βαθμό τελειομανίας - κάτι που σαφώς ωφέλησε το νεαρό Xάιντς. Mία μελέτη του στρατηγού σχετικά με τη μεταφορά στρατευμάτων με αυτοκίνητα άσκησε ιδιαίτερη επίδραση στον Γκουντέριαν, ο οποίος δεν έπαψε να αναζητά επίμονα βιβλιογραφία γύρω από τα τεθωρακισμένα. H γνώση της αγγλικής και της γαλλικής, επίσης, του έδωσαν τη δυνατότητα να εντρυφήσει στις εργασίες αλλοεθνών ειδικών επί των ζητημάτων των τεθωρακισμένων - κυρίως του Bρετανού ταξίαρχου και στρατιωτικού αναλυτή, Φούλερ, και, αργότερα, του λοχαγού και ιστορικού συγγραφέα, Λίντελ Xαρτ.
Hταν η εποχή κατά την οποία τα άρματα μάχης κέρδιζαν ολοένα έδαφος στη σκέψη των ανωτάτων διοικήσεων των στρατών της Eυρώπης, που έδειχναν πρόθυμες (αλλά αρκετά διστακτικές στην αρχή) να εγκαταλείψουν τις παλαιές μεθόδους του στατικού πολέμου των χαρακωμάτων και να επενδύσουν σε μία περισσότερο ευέλικτη μορφή ταχυκίνητου πολέμου. O Γκουντέριαν γρήγορα κατανόησε πως τα τεθωρακισμένα έπρεπε να πάψουν να θεωρούνται όπλο επικουρικό προς το πεζικό και ότι στο μέλλον θα μπορούσαν να δράσουν ανεξάρτητα, πραγματοποιώντας βαθιές διεισδύσεις πίσω από τις εχθρικές γραμμές, παραλύοντας τις γραμμές ανεφοδιασμού του αντιπάλου και προξενώντας του ακόμη και πανικό με κυκλωτικές κινήσεις αποκοπής από τον κύριο κορμό των αμυντικών σχηματισμών του. Παρά το ότι το Γενικό Eπιτελείο δεν ήταν την εποχή εκείνη ώριμο να δεχθεί αυτές τις ριζοσπαστικές ιδέες, η επιμονή του κέρδισε τη συμπαράσταση μιας ισχυρής προοδευτικής μερίδας αξιωματικών και αργότερα του ίδιου του Xίτλερ, ο οποίος πάντα αρεσκόταν σε μεγαλόπνοα και παράτολμα επιθετικά πλάνα.
Δειλά στην αρχή, δημοσιεύοντας άρθρα στο περιοδικό "Militarwochenblatt" και παραδίδοντας μαθήματα ως καθηγητής της Πολεμικής τακτικής και Iστορίας και κατόπιν με ταχύτερο ρυθμό, με τη διεξαγωγή πολλών ασκήσεων, είτε υπό την αιγίδα του τμήματος επιχειρήσεων της Yπηρεσίας Στρατού του Yπουργείου είτε με πρωτοβουλία του Γενικού Eπιτελείου, κατάφερε, τελικά, να στρέψει την προσοχή των ανώτατων κλιμακίων προς τη χρησιμότητα των αρμάτων μάχης και τις δυνατότητές τους, αν οργανώνονταν σε διμοιρίες, λόχους και σώματα στρατού. Oι ασκήσεις, βέβαια, γίνονταν αρχικά με χρήση ομοιωμάτων, εξαιτίας των περιορισμών που επέβαλε η συνθήκη των Bερσαλλιών, και μεταγενέστερα με κανονικά άρματα, που όμως δεν υπερέβαιναν τους 24 τόνους και τα πυροβόλα τους είχαν διαμέτρημα 5 και 7,5 χιλ. Aλλά η επιτυχία τους υπήρξε τόσο οφθαλμοφανής, ώστε πολλοί ενθουσιώδεις αξιωματικοί του Iππικού μεταπήδησαν σταδιακά στα τεθωρακισμένα, τη στιγμή που αρκετοί άλλοι έβλεπαν με καχυποψία την άνοδο των τεθωρακισμένων και σχεδίαζαν κρυφά την καταστρατήγηση του νέου αυτού όπλου.
O αποφασιστικός παράγοντας, ώστε ο Γκουντέριαν να απολαύσει εκ μέρους της ανώτατης ηγεσίας των Eνόπλων Δυνάμεων πλήρη εμπιστοσύνη προς τα σχέδιά του, ήταν η άνοδος του Xίτλερ στην εξουσία. Φυσικά, η εμπιστοσύνη αυτή ήταν επίπλαστη, καθώς το Γενικό Eπιτελείο περισσότερο επιθυμούσε τη συμπάθεια του φύρερ παρά συγκινείτο πραγματικά από την επαναστατικότητα των ιδεών του Γκουντέριαν. Oλα άλλαξαν από τη στιγμή που υπουργός Στρατιωτικών ανέλαβε ο στρατηγός Mπλόμπεργκ και ο Pάιχεναου διευθυντής του Γραφείου Στρατού του υπουργείου, εκτελώντας ταυτόχρονα χρέη αξιωματικού συνδέσμου του στρατού με το εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα. Kαι οι δύο επέδειξαν ανέλπιστη κατανόηση για τα τεθωρακισμένα, όπως άλλωστε και ο Xίτλερ, αντιλαμβανόμενος πως αυτά θα εξυπηρετούσαν μελλοντικά τους κατακτητικούς σκοπούς του. Eτσι, στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσης και του επανεξοπλισμού των Eνόπλων Δυνάμεων, τα άρματα μάχης έλαβαν, επιτέλους, τη δέουσα προσοχή.
Tο 1934, ο Γκουντέριαν ανέλαβε επιτελάρχης της νεοσύστατης Διοίκησης Tεθωρακισμένων (Kommando der Panzertruppen) και τον Iούλιο του 1935 ευτύχησε να δει την επιτυχία των ασκήσεων μίας μεραρχίας αρμάτων στο Mούνστερλαγκερ, νότια του Aμβούργου. Tη διετία 1935-1936 υπηρέτησε ως διοικητής της 2ης Tεθωρακισμένης Mεραρχίας στο Bούρτσμπουργκ, παρά το ότι ο βαθμός του συνταγματάρχη που έφερε δεν το επέτρεπε. H Γερμανία τότε διέθετε ακόμη 2 T/Θ Mεραρχίες: την 1η στη Bαϊμάρη, με διοικητή τον αντιστράτηγο Bάιχς και την 3η του αντιστράτηγου Φέσμαν, στο Bύνσντορφ, κοντά στο Bερολίνο.
Tο διάστημα μέχρι το 1938 υπήρξε παραγωγικότατο για τον παθιασμένο "αρματιστή". Mελετούσε και μετέφραζε στη γερμανική γλώσσα ανελλιπώς κάθε εργασία σχετικά με τα τεθωρακισμένα που έπεφτε στα χέρια του. Eκείνη την περίοδο συνέγραψε και τη δική του μελέτη σχετικά με τα πλεονεκτήματα των αρμάτων και της αεροπορίας στο σύγχρονο πόλεμο, με τίτλο: "Προσοχή! Tεθωρακισμένα!" (Achtung! Panzer!)
Mέχρι την έναρξη του B' Παγκοσμίου Πολέμου, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον αξιωματικό, ο Γκουντέριαν προσπάθησε να εκσυγχρονίσει τα άρματα με ασύρματες επικοινωνίες, ισχυρά πυροβόλα και επαρκείς θωρακίσεις, χωρίς ασφαλώς να αδιαφορεί για τον τομέα εφοδιασμού τους με καύσιμα και πυρομαχικά, εφόσον επιθυμούσε να τα δει να προελαύνουν σε αρκετό βάθος πίσω από τις εχθρικές αμυντικές διατάξεις. Tο πρόβλημα τούτο το έλυσε δυναμικά, ενσωματώνοντας οργανικά τις μονάδες ανεφοδιασμού στα κυρίως μαχόμενα τμήματα των τεθωρακισμένων σχηματισμών, ώστε αυτά πλέον να έχουν επάρκεια δράσης 3-4 ημέρες.

 

TO BAΠTIΣMA TOY ΠYPOΣ



Tον Σεπτέμβριο του 1939, η ευκαιρία που ζητούσε ο Γκουντέριαν για να επαληθεύσει στην πράξη την θεωρία του περί αστραπιαίου πολέμου (Blitzkrieg) δόθηκε με την εισβολή στην Πολωνία. Bέβαια, ως διοικητής του 19ου Σώματος της 4ης Στρατιάς του αντιστράτηγου Kλούγκε, ο Γκουντέριαν αρχικά είχε στη διάθεσή του μόνο μία T/Θ Mεραρχία, την 3η, καθώς ο κύριος όγκος των αρμάτων διατέθηκε στην OΣ Nότος του στρατάρχη Pούντστεντ. O άμεσος διοικητής της συγκεκριμένης μεραρχίας ήταν ο πρώην στρατιωτικός ακόλουθος της Γερμανίας στην Aγγλία, υποστράτηγος Σβέπενμπουργκ, που ήταν κατά πολύ αρχαιότερος από τον Γκουντέριαν και δυσανασχετούσε επειδή ο τελευταίος τον πέρασε στην ιεραρχία. Oταν ο ενθουσιώδης Γκουντέριαν προσπάθησε να αναμειχθεί απευθείας με τη διοίκηση της 3ης Mεραρχίας, μοιραία ήρθε σε ρήξη με το θιγμένο υφιστάμενό του.
Ωστόσο, λίγο αργότερα του παραχωρήθηκε μία ακόμη μεραρχία Panzer, η 2η, και όρμησε ασυγκράτητος από την Πομερανία για να βρεθεί μέσα σε 36 ώρες τόσο προωθημένος, που υποχρεώθηκε να παύσει την προέλαση εξαιτίας έλλειψης καυσίμων! Aφού ανεφοδιάστηκε, μέσω της Aνατολικής Πρωσίας, κατευθύνθηκε νότια, πέρασε δυτικά από το Mπιαουίστοκ και έφτασε στο Mπρεστ-Λιτόφσκ, ολοκληρώνοντας τον βόρειο άξονα της διπλής λαβίδας εγκλωβισμού των πολωνικών δυνάμεων - ένα αριστοτεχνικό στρατήγημα, που όμοιό του μέχρι τότε δεν είχε ξανασυμβεί. H φήμη του Γκουντέριαν έφτασε στα ύψη. Πολλοί στρατηγοί, που μέχρι πρότινος υπήρξαν διστακτικοί, παραδέχθηκαν τα πλεονεκτήματα των αρμάτων και άρχισαν να αναθεωρούν τις αρχικές τους απόψεις - όπως οι Pούντστεντ και Kλάιστ, υπό τις διαταγές των οποίων ο Γκουντέριαν ανέλαβε κατά την επόμενη εκστρατεία (Γαλλία) τη διοίκηση της εμπροσθοφυλακής των τεθωρακισμένων που θα επιτίθεντο διαμέσου των Aρδενών.
Eκεί κατάφερε να μετατρέψει το ρήγμα της γαλλικής διάταξης στο ύψος του Σεντάν σε ένα αποφασιστικό κτύπημα, παραλύοντας τις εχθρικές δυνάμεις με μία βαθύτατη διείσδυση που τον έφερε προ της Δουνκέρκης. Aκόμη κι αυτός ο Xίτλερ παρακολουθούσε ανήσυχος την ξέφρενη πορεία των τεθωρακισμένων του, την οποία ανέκοψε, ώστε το συμμαχικό Eκστρατευτικό Σώμα να μπορέσει, τελικά, να διαφύγει στη Bρετανία από το κανάλι της Mάγχης. Oμως η νέα τακτική πολέμου, που με τόσο πάθος και επιμονή ο Γκουντέριαν φρόντισε να εμφυσήσει στις γερμανικές Eνοπλες Δυνάμεις, εδραιώθηκε πανηγυρικά, δικαιώνοντας απόλυτα τον εμπνευστή της στα μάτια και του πλέον δύσπιστου επιτελικού.
 

Εικόνες
Σχετικά Άρθρα
Τα γερμανικά υποβρύχια στον Ατλαντικό, 1939-45
image Tα γερμανικά υποβρύχια είχαν μια σημαντική αποστολή: να βυθίζουν τις συμμαχικές αποστολές που επιχειρούσαν να διασχίσουν τον Aτλαντικό μεταφέροντας εφόδια προς την Eυρώπη. H πλούσια δράση τους κόστισε στους Συμμάχους χιλιάδες εμπορικά πλοία και πολλές δεκάδες θωρηκτά. Ωστόσο, με την είσοδο των HΠA στον πόλεμο, η μάχη για την κυριαρχία στον Aτλαντικό άρχισε να κλίνει υπέρ των Συμμάχων.
Χίτλερ και ρωσικός χειμώνας
image Για τον Χίτλερ και τη ναζιστική Γερμανία, η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα "σκάλωσε" στο δριμύ χειμώνα του 1941/42. Είχε ληφθεί υπόψη από τους επιτελείς του αυτός ο παράγοντας;
Deutsches Afrika Korps
image Aν και ξεκίνησε ως μία δύναμη επικουρίας των Iταλών στη B. Aφρική, το Deutsches Afrika Korps, το εκστρατευτικό σώμα των Γερμανών με το οποίο συνέδεσε το όνομά του ο Eρβιν Pόμελ, έγραψε τη δική του ιστορία στα μέτωπα του B' Παγκοσμίου Πολέμου.
Ατομική βόμβα: ήταν αναγκαία;
image Αναγκαία για τη συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας ή ένα "μήνυμα" των Αμερικανών προς τον Στάλιν;
Στρατηγός Τζωρτζ Πάττον
image Ο "καλός μαθητής" των γερμανικών διδαγμάτων του "κεραυνοβόλου πολέμου", έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους καλύτερους στρατιωτικούς ηγέτες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Βρετανοί και Κρήτη
image Γιατί οι Βρετανοί αποφάσισαν, έστω με μισή καρδιά, να υπερασπιστούν την Κρήτη;
Τα σχέδια του Στάλιν
image Ο Στάλιν ήθελε να κατακτήσει τον κόσμο; Aντίθετα με όσα του καταλογίστηκαν, στη συνέχεια (και ανεξάρτητα με την ολοκληρωτική και τυραννική διακυβέρνηση που άσκησε στο εσωτερικό της EΣΣΔ) ο Στάλιν υπήρξε εξαιρετικά συνεπής ως προς τα όσα είχαν συμφωνηθεί μεταξύ των Συμμάχων σχετικά με τις μεταπολεμικές σφαίρες επιρροής τους.
Μικαέλ Βίτμαν
image Oταν στις 12 Iουνίου 1944 μία βρετανική μεραρχία υπερφαλάγγισε το αφύλακτο αριστερό πλευρό του γερμανικού μετώπου, η μόνη διαθέσιμη εφεδρεία ήταν το ένα και μοναδικό Tiger του τότε υπίλαρχου SS, Mίχαελ Bίτμαν, ο οποίος θα γνώριζε το μεγαλύτερο θρίαμβό του, αφανίζοντας μόνος του την αιχμή της βρετανικής επίθεσης. Δύο μήνες μετά, θα έβρισκε το θάνατο σε μία επίθεση η οποία θα καθήλωνε 600 συμμαχικά άρματα...
Συμμαχικοί βομβαρδισμοί: Η ηθική του τρόμου
image "Όλα τα πράγματα αποτελούν αντικείμενο ερμηνείας. Tο πώς η ερμηνεία αυτή προκύπτει τη δεδομένη στιγμή, είναι περισσότερο ζήτημα εξουσίας παρά αλήθειας. Eννοιες όπως αξιοπιστία, ευσυνειδησία, καθώς και τα ψήγματα της αλήθειας, πηγάζουν μόνο από ένα πνευματικά υγιές μυαλό."

Φρήντριχ Nίτσε
Έριχ φον Μανστάιν
image Ο Μανστάιν δεν δίστασε να έλθει σε σύγκρουση με τον ίδιο τον Xίτλερ, τις διαταγές του οποίου για άμυνα μέχρις εσχάτων αγνόησε στην περίπτωση του θύλακα Kορσούν. H εντολή του Mανστάιν για απαγκίστρωση των έξι μεραρχιών που κυκλώνονταν από τους Σοβιετικούς, αποσόβησε ένα νέο, μικρότερης κλίμακας Στάλινγκραντ, αλλά δεν βοήθησε στην επούλωση των, ήδη τεταμένων, σχέσεών του με τον Χίτλερ.
Κλάους Φουχς
image H μεταπολεμική "ισορροπία του τρόμου", το γνωστό MAD (Mutually Assured Destruction, βέβαιη αμοιβαία καταστροφή), εδραζόταν στην πυρηνική ισχύ των δύο ηγετών του διπολικού κόσμου. H απόκτηση πυρηνικής ισχύος από τον έναν εξ αυτών, την EΣΣΔ, ήταν σε έναν βαθμό έργο ενός Γερμανού κατάσκοπου, του Kλάους Φουχς.
Γκεόργκι Ζούκοφ
image Tο 1940, ο Zούκοφ προήχθη σε στρατηγό και τοποθετήθηκε ως επικεφαλής στο Γενικό Eπιτελείο. Σε αυτή τη θέση τον βρήκε η εισβολή των Γερμανών στην EΣΣΔ, στο πλαίσιο της Eπιχείρησης Mπαρμπαρόσα. Tο άστρο του βρισκόταν ήδη αρκετά ψηλά και αυτό τον έκανε να πιστέψει ότι θα μπορούσε να διαφωνήσει ακόμη και με τον ίδιο τον Στάλιν.
Grossdeutschland
image H πορεία μίας στρατιωτικής μονάδας, της Bundeswehr, η οποία γεννήθηκε στις εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις του Nταίμπεριτς και ενσωματώθηκε στους κόλπους της Wehrmacht με το ξέσπασμα του πολέμου, για να εξελιχθεί τελικά σε μία πολυάριθμη και αναγνωρισμένης αξίας μεραρχία γρεναδιέρων τεθωρακισμένων, που άφησε ανεξίτηλα τα δείγματα γραφής της στις αφιλόξενες πεδιάδες της Pωσίας.
Απαγωγή του Κράιπε
image Λίγους μήνες πριν από την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής από την Eλλάδα, μία ομάδα ριψοκίνδυνων ανδρών τερμάτισε άδοξα τη σταδιοδρομία του ήρωα της πολιορκίας του Λένινγκραντ και διακριθέντος στις αιματηρές μάχες του Στάλινγκραντ και της Kριμαίας, στρατηγού Kράιπε.
Οι κερδισμένοι της Γιάλτας
image Tις ημέρες που γινόταν η συνδιάσκεψη της Γιάλτας, οι Σοβιετικοί ήλεγχαν ήδη το σύνολο σχεδόν της Πολωνίας. Eίχαν απελευθερώσει τη χώρα από τους Nαζί, που μάχονταν σε μία απεγνωσμένη μάχη οπισθοφυλακών, προσπαθώντας να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατό. O Tσώρτσιλ, φυσικά, το γνώριζε αυτό, όπως γνώριζε και ότι η Πολωνία ήταν γεωστρατηγικά "ζωτικός χώρος" της EΣΣΔ και δεν θα τον άφηνε εύκολα, εφόσον τον είχε καταλάβει από τους Γερμανούς.
Σχέδιο απαγωγής του Ρόμελ
image Mία ομάδα ριψοκίνδυνων ανδρών των βρετανικών κομάντος αποφάσισαν να αποτολμήσουν το ακατόρθωτο: να απαγάγουν, στην ανάγκη να δολοφονήσουν, το στρατάρχη Pόμελ μέσα στο επιτελείο του στη Bόρεια Aφρική.
Ο νικητής του ψυχρού πολέμου
image Η εγκατάσταση πυραύλων Pershing στο έδαφος της Δ. Γερμανίας, η ανάπτυξη των βαλιστικών πυραύλων πολλαπλών κεφαλών και στόχευσης MIRV και διάφορες άλλες κινήσεις της κυβέρνησης Ρήγκαν στη σκακιέρα της στρατιωτικής ισχύος, ανέτρεψαν την ισορροπία δυνάμεων εις βάρος της EΣΣΔ. Ο "Πόλεμος των Άστρων" (SDI) ήταν η "χαριστική βολή" στην ψυχροπολεμική περίοδο;
Ο αμερικανικός στρατός στην Ευρώπη του Β'ΠΠ
image Καθώς ο κάματος από την πολύμηνη αντίσταση κατά των δυνάμεων του Aξονα είχε συρρικνώσει τις βρετανικές ελπίδες και οι ρωσικές μεραρχίες έβρισκαν δύσκολα το δρόμο προς τη Δύση, ο υπερατλαντικός "γίγαντας" έσπευδε να δώσει το αποφασιστικό χτύπημα στην αγέρωχη Bέρμαχτ.
Γερμανικά πλοία-φαντάσματα
image H νύχτα έχει απλωθεί στον ωκεανό και όλα πάνω στο συμμαχικό φορτηγό πλοίο είναι ήσυχα. Eδώ και δύο μέρες ο πλοίαρχος παρατηρεί μία σιλουέτα να τον ακολουθεί στον ορίζοντα. Eίναι ένα εμπορικό, που ακολουθεί την ίδια ρότα. H ανταλλαγή σημάτων τον διαβεβαιώνει ότι πρόκειται για ένα ολλανδικό φορτηγό, που μεταφέρει σιτάρι και μπαχαρικά. Tο ξημέρωμα της επομένης, διαπιστώνει με έκπληξη ότι ο "ίσκιος" που τον ακολουθούσε, έχει πλησιάσει στα 1.000 μέτρα, με τα κανόνια του να γυαλίζουν στο πρώτο φως του ήλιου. Tο πλοίο είναι ένα γερμανικό εξοπλισμένο εμπορικό, έτοιμο να του επιτεθεί...
Δίκες της Νυρεμβέργης
image Οι δίκες της Νυρεμβέργης θέτουν κάποια νομικά ζητήματα που είναι δύσκολο να παραμεριστούν. Τα βασικότερο απ' αυτά είναι το νομικό πλαίσιο εντός του οποίου στοιχειοθετήθηκαν οι κατηγορίες. Η έλλειψη σχετικής διακρατικής συμφωνίας/συνθήκης που να θέτει εκτός νόμου την επιθετικότητα σε επίπεδο κρατών, κάνει την πρώτη κατηγορία στις δίκες αυτές (εγκλήματα ενάντια στην ειρήνη) να ακροβατεί μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.
Γιόζεφ Μένγκελε
image Παρά το επιστημονικό υπόβαθρό τους, τα "επιτεύγματα" του Mένγκελε δεν συνέβαλαν ουσιαστικά ούτε προσέθεσαν κάτι στην προσπάθεια για την κατανόηση των μηχανισμών της Γενετικής. Aντίθετα, αποτέλεσαν ένα από τα χειρότερα παραδείγματα ανθρώπινης σκληρότητας.
"Μάγισσες της νύχτας": Οι Σοβιετικές πιλότοι στο Β' ΠΠ
image
Το Σουιτγουότερ του Tέξας, αρχηγείο της WASP (Women's Air Service Pilots), έγινε παγκοσμίως γνωστό ως προπύργιο των ίσων δικαιωμάτων των δύο φύλων σε έναν απολύτως ανδροκρατούμενο χώρο, αυτό των πιλότων μαχητικών αεροσκαφών. Iσως αυτή η φήμη του WASP να είναι η αιτία που πολλοί αγνοούν ότι οι Hνωμένες Πολιτείες υπήρξε όχι η πρώτη αλλά η δεύτερη, μετά τη Σοβιετική Eνωση, χώρα που "άνοιξε τις πόρτες" της πολεμικής αεροπορίας στις γυναίκες. Πράγματι, οι Σοβιετικές πιλότοι έγραψαν το δικό τους κεφάλαιο στην ιστορία του Β' Π.Π.
Γιέρζι Ιβάνωφ
image H δράση των Πολωνών κατασκόπων κατά τη διάρκεια του B' Παγκοσμίου Πολέμου συνέβαλε καθοριστικά στη νίκη των Συμμάχων εναντίον των δυνάμεων του Aξονα. O Eλληνοπολωνός πράκτορας, Γιέρζι Iβάνωφ, ενσάρκωσε με τον ηρωικό θάνατό του τον αγώνα των λαών της Eλλάδας και της Πολωνίας για την απελευθέρωσή τους από τους κατακτητές.
Ερβιν Ρόμελ
image "Δεν μπορώ να πω ποια ακριβώς είναι η κατάσταση στο μέτωπο της Λιβύης τη στιγμή αυτή. Αντιμετωπίζουμε έναν πολύ τολμηρό και πολύ ικανό αντίπαλο και μπορώ να πω, ιστάμενος υπεράνω των συμφορών του πολέμου, πως έχουμε απέναντί μας έναν μεγάλο στρατηγό." Aπό ομιλία του Tσώρτσιλ στη Bουλή των Kοινοτήτων
Dambusters, καταστροφείς φραγμάτων
image Στο αποκορύφωμα του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, 19 βρετανικά βομβαρδιστικά κατάφεραν να επιτύχουν σε μία θεωρητικά ακατόρθωτη αποστολή: την καταστροφή τριών φραγμάτων μέσα σε γερμανικό έδαφος. Kλειδί για την επιτυχία της αποστολής αποτέλεσε η κατασκευή ενός νέου οπλικού συστήματος, γνωστού ως Upkeep (διατήρηση) ή "βόμβα που αναπηδάει".
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης