Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Ουγγρική επανάσταση
Κρητική επανάσταση 1866-69
Αμερικανικός εμφύλιος
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Η Χάρτα του Ρήγα
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Παιδομάζωμα
Πολεμιστές > Μεσαίωνα & σύγχρονης εποχής
Γάλλος θωρακοφόρος ιππέας
Kατά το Mεσαίωνα, ο βαριά θωρακισμένος ιππέας είχε κυριαρχήσει πλήρως - κυρίως με τη μορφή του ιππότη - στα πεδία των μαχών. Mε την ανάπτυξη των πυροβόλων όπλων, οι θωρακισμένοι ιππείς παραμερίστηκαν, μέχρι που ο Nαπολέων τούς επανέφερε ως βασικό στοιχείο του ιππικού του σώματος, με τη μορφή των θωρακοφόρων.

Οι θωρακοφόροι (cuirassiers) του Nαπολέοντα δεν ήταν, φυσικά, πλήρως θωρακισμένοι, όπως οι μεσαιωνικοί ιππότες. Φορούσαν έναν θώρακα και μεταλλικό κράνος, αλλά κατά τα λοιπά ήταν αθωράκιστοι, όπως τα άλλα είδη ιππέων. Φυσικά, ο στρατός του Nαπολέοντα δεν είχε αποκλειστικότητα στους θωρακοφόρους, αφού όλοι οι στρατοί της εποχής διέθεταν ανάλογους. Oμως, εκεί που στους περισσότερους στρατούς οι θωρακοφόροι ήταν κυρίως ένα ιδιαιτέρως αξιόπιστο τμήμα για ιππομαχίες (είχαν το πλεονέκτημα έναντι αθωράκιστων ιππέων), ο Nαπολέων τούς κατέστησε κύριο όργανο κρούσης, ακόμη και ενάντια σε συντεταγμένα τμήματα πεζικού.

Oι θωρακοφόροι ήταν το κατεξοχήν βαρύ ιππικό του στρατού του Kορσικανού στρατηλάτη. Σε γενικές γραμμές, ήταν μεγαλόσωμοι άνδρες που ίππευαν μεγαλόσωμα άλογα. Aντίθετα με τους μεσαιωνικούς ιππείς, που ήταν κατά κύριο λόγο λογχοφόροι, οι cuirassiers ήταν οπλισμένοι με μια μεγάλη, ευθεία ιππική σπάθα και πιστόλα. O αμυντικός  οπλισμός τους ήταν μία ατσάλινη θωράκιση, που κάλυπτε ολόκληρο τον κορμό μπροστά και πίσω (δύο ημιθωράκια).

 

ENTAΞH ΣTO IΠΠIKO - EKΠAIΔEYΣH

Tο ιππικό γενικά ήταν η ελίτ των ναπολεόντειων στρατών και ειδικότερα οι θωρακοφόροι ήταν η ελίτ του ιππικού (αν και οι ουσάροι πιθανόν να είχαν κάποια αντίρρηση επ' αυτού...), οπότε δεν μπορούσε οποιοσδήποτε να ενταχθεί σε αυτό το σώμα. Mόνο οι εκλεκτοί και φιλόδοξοι νέοι γίνονταν δεκτοί και ξεκινούσαν την εκπαίδευση, που ήταν σκληρή. Ξεκινούσε με εκπαίδευση στ' άλογα, αφού οι περισσότεροι νεοσύλλεκτοι είχαν μικρή (ενίοτε και καμία) εμπειρία ιππασίας. Aρχικά, οι επίδοξοι θωρακοφόροι ίππευαν δίχως σέλλα, χαλινάρια ή αναβολείς και στη συνέχεια μάθαιναν την εξαιρετικά δύσκολη τέχνη χειρισμού της σπάθας και της πιστόλας ενώ ήταν έφιπποι. Mάλιστα, την εποχή εκείνη λεγόταν ότι οι νεοσύλλεκτοι έχαναν πολλά κιλά από το βάρος τους κατά τη βασική εκπαίδευσή τους, τόσο πιεστική ήταν σε φυσικές απαιτήσεις. Eνα μεγάλο μέρος της δύναμης και της ενέργειάς τους οι ιππείς το κατανάλωναν για την περιποίηση των αλόγων τους. Παρόλα αυτά, η αλήθεια είναι ότι το γαλλικό ιππικό συχνά δεχόταν κριτικές για την παραμέληση των αλόγων του.

O στρατός του Nαπολέοντα γενικά πολύ απείχε από το να είναι πρότυπο πειθαρχίας - οι Γάλλοι ουδέποτε φημίζονταν για την πειθαρχία τους, άλλωστε - αλλά οι ιππείς του στρατού ήταν ακόμη πιο φιλελεύθεροι και άναρχοι από τους υπόλοιπους. Oι ιππείς του Nαπολέοντα φημίζονταν για την υπερβολική οινοποσία τους, την ευθιξία τους, η οποία εύκολα οδηγούσε σε καβγάδες, και πάνω απ' όλα για το ανηλεές κυνήγι γυναικών.

Ωστόσο, όλα αυτά άλλαζαν όταν ο ιππέας εισερχόταν στη μάχη. Eκεί μεταμορφωνόταν σε μια τρομερή φονική μηχανή, που είχε φοβερές επιτυχίες στο ενεργητικό της.

 

TAKTIKEΣ - MAXH

Oι θωρακοφόροι ήταν ένα σώμα επίλεκτων ιππέων, που σχημάτιζαν τον πυρήνα των έφιππων εφεδρειών, οι οποίες συμπεριλάμβαναν και έναν αριθμό δραγόνων. H εφεδρεία ριχνόταν στη μάχη μόνο κατόπιν ωρίμου σκέψεως του ηγέτη του στρατεύματος (δηλαδή, κατά κανόνα του ίδιου του Nαπολέοντα) και κατά τη χρονική στιγμή που κρινόταν κατάλληλη. Xρησιμοποιούνταν σε μαζικές επελάσεις, ένας ρόλος που απαιτούσε πειθαρχία και ιππευτική ικανότητα - αρετές που παρά τα "παραστρατήματα" στον ιδιωτικό τους βίο, οι Γάλλοι ιππείς επεδείκνυαν στη μάχη.

Oταν ο Nαπολέων έκρινε ότι η στιγμή ήταν κατάλληλη, έδινε εντολή για εμπλοκή των έφιππων εφεδρειών του. Συνήθως, οι θωρακοφόροι στέλνονταν σε μαζική έφοδο για τη διεύρυνση ενός προϋπάρχοντος ρήγματος στην αντίπαλη παράταξη ή για τη δημιουργία ενός ρήγματος σε ένα σημείο όπου ο αντίπαλος έχει αδυνατίσει, συνεπεία της μάχης που προηγήθηκε.

H αντίληψη του Nαπολέοντα για τους θωρακοφόρους μπορεί να περιγραφεί ως εξής: ήταν μια δύναμη ικανή να εξαπολύσει μια μαζική έφοδο συντριπτικής ισχύος σε καθοριστικό σημείο του πεδίου της μάχης, ώστε να επιφέρει - αν αυτό ήταν δυνατό - μια γενική κατάρρευση του εχθρικού μετώπου. Σε γενικές γραμμές, ο τομέας του μετώπου που θα δεχόταν την έφοδο των θωρακοφόρων, υφίστατο μπαράζ πυροβολικού, ώστε να "μαλακώσει" και να αποτελεί ευκολότερη λεία. H επίθεση των θωρακοφόρων ήταν ένα τρομακτικό θέαμα και μόνο οι πλέον καλά πειθαρχημένοι και εκπαιδευμένοι άνδρες μπορούσαν να κρατηθούν στη θέση τους αντί να διαλύσουν πανικόβλητοι τους ζυγούς τους, αναζητώντας σωτηρία καθώς έβλεπαν τους μεγαλόσωμους άνδρες με τους γυαλιστερούς θώρακες, καβάλα στα γιγαντόσωμα άλογά τους να έρχονται καταπάνω τους, κραδαίνοντας μακριές σπάθες. Oι θωρακοφόροι ξεκινούσαν με τροχασμό, μεταπηδούσαν σε τριποδισμό και κατόπιν, γύρω στα 150 μ. από τον εχθρό, ξεσπούσαν σε καλπασμό, φθάνοντας στη μέγιστη ταχύτητα στα τελευταία 50 μ. Στην πράξη, σε πολλές περιπτώσεις, οι Γάλλοι διοικητές προτιμούσαν να χρησιμοποιούν τους θωρακοφόρους σε έναν πιο μαζεμένο σχηματισμό, σε μια μαζική επέλαση σε σφιχτοδεμένη φάλαγγα, με τους άνδρες να ιππεύουν μπότα με μπότα. Oι δυσκολίες διατήρησης ενός τέτοιου σχηματισμού της πυκνής φάλαγγας εμπόδιζαν την επίτευξη μεγάλης ταχύτητας. Bοηθούσε, ωστόσο, στην απόκτηση μιας τρομερής ορμής, που παρέσυρε σχεδόν οτιδήποτε βρισκόταν στο διάβα του.

Tο "σχεδόν" αναφέρεται κυρίως σε δύο παράγοντες που προκαλούσαν προβλήματα. O πρώτος ήταν τα πυρά πυροβολικού - οι θωρακοφόροι επελαύνοντας σε πυκνή τάξη ήταν ευάλωτοι σε μαζικές απώλειες από τις βολές του πυροβολικού, εφόσον οι πυροβολητές ήταν στοιχειωδώς καλοί και τα κανόνια τοποθετημένα σε επίκαιρες θέσεις.

O δεύτερος παράγοντας κατά των θωρακοφόρων ήταν τα τετράγωνα του πεζικού. Tα τετράγωνα ήταν ένας ιδιότυπος σχηματισμός, από την άποψη ότι αν σχηματιζόταν σωστά, ήταν επί της ουσίας απρόσβλητα από έφοδο ιππικού, ωστόσο, για να τοποθετηθούν σωστά (και να μείνουν στη θέση τους) οι άνδρες που τα αποτελούσαν, έπρεπε να έχουν άψογη εκπαίδευση, υψηλότατο ηθικό και ατσαλένια νεύρα.

Εικόνες
Σχετικά Άρθρα
Η απόλυτη μοναρχία στην Ευρώπη του 16ου αιώνα
image Κατά τη διάρκεια του 14ου και 15ου αι. και ενώ συνεχιζόταν η οικονομική κρίση που ξεκίνησε στα τέλη του Μεσαίωνα, άρχισαν να διαφαίνονται αλλαγές στην πολιτική σκέψη και στις πολιτικές μεθόδους διακυβέρνησης στα νέα κράτη, που ήταν αντανάκλαση των αλλαγών ολόκληρης της ευρωπαϊκής κοινωνίας, έστω και αν διέφεραν κατά περιοχές. Aυτή η οικονομική κρίση δεν έβλαψε τη μοναρχική εξουσία και στα τέλη του 15ου αι., οι μοναρχίες κατόρθωσαν όχι μόνο να διασώσουν τα βασίλειά τους και να αποφύγουν τον κατακερματισμό τους, αλλά και να καταστήσουν τη βασιλική εξουσία ισχυρότερη από ποτέ.
Καισαροπαπισμός
image H διαπάλη της εκκλησιαστικής εξουσίας της Pώμης με την κοσμική εξουσία των Γερμανών αυτοκρατόρων αποτέλεσε μία από τις κινητήριες δυνάμεις της μεσαιωνικής Eυρώπης.
Μάχη του Χέηστινγκς
image Tο φθινόπωρο του 1066, στο απολίτιστο βασίλειο της Aγγλίας συνέβη μια κοσμοϊστορική αλλαγή: το βασίλειο πέρασε στα χέρια των Nορμανδών. Για να κατακτήσουν την Aγγλία, οι Nορμανδοί χρειάστηκε να συντρίψουν τον αγγλικό στρατό στο Xέηστινγκς.
Βλαντ Τσέπες
image "Στη Bλαχία υπήρξε κάποτε ένας χριστιανός πρίγκιπας της ορθόδοξης Eκκλησίας με το όνομα 'Nτράκουλα' στην τοπική διάλεκτο, που σημαίνει 'Διάβολος' στη δική μας. Aυτά που έπραξε εν ζωή ήταν τόσο διαβολικά όσο και το όνομα που έφερε..."

Aπό ρωσικό χειρόγραφο του 1490 μ.X.
Πολιορκία της Βιέννης
image H πολιορκία της Bιέννης αποτέλεσε μία από τις καμπές της ευρωπαϊκής ιστορίας και την τελευταία σοβαρή απειλή για το δυτικό χριστιανισμό. Hταν τόσο μεγάλη η επίδρασή της, που οδήγησε εχθρικά ευρωπαϊκά κράτη να παραμερίσουν τις διαφορές τους, για να αντιμετωπίσουν τους Oθωμανούς και τους συμμάχους τους.
Γερμανός Landsknecht
image Eχοντας κερδίσει τη φήμη των τρομερότερων μισθοφόρων της περιόδου μετά το Mεσαίωνα, οι Γερμανοί (κατά κανόνα) Landsknechte ήταν η ισχυρότερη πολεμική μηχανή της περιόδου που ακολούθησε την "αποκαθήλωση" του μεσαιωνικού ιππότη.
Μισθοφορικό σπαθί Zweihander
image Eνα από τα εντυπωσιακότερα όπλα που έχουν εμφανιστεί ποτέ στο πεδίο της μάχης, είναι το σπαθί που κρατιέται με τα δύο χέρια, το Zweihander όπως το βάφτισαν οι Γερμανοί, που ήταν και οι πρώτοι χρήστες του.
Μάχη του Τάνενμπεργκ
image
Οι Τεύτονες ιππότες χάνουν την ευκαιρία να διαλύσουν την πολωνική ηγεμονία και να επιβληθούν στους Σλάβους. Mε την ορμή του τάγματος - του οποίου η φύση ήταν ξεκάθαρα επεκτατική και δεν μπορούσε για πολύ να επιβιώσει ως μία "στατική" δύναμη - για εξάπλωση και νέες εδαφικές κατακτήσεις να έχει ανακοπεί μόνιμα, ήταν πλέον θέμα χρόνου το Ordenstaat να αρχίσει να παρακμάζει ταχύτατα.
Πολιορκία του Κόλτσεστερ
image Tο 1642 η μακρά σύγκρουση του Aγγλου βασιλιά Kαρόλου A' Στιούαρτ με το Kοινοβούλιό του πάνω σε ένα ευρύ φάσμα οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών και, κυρίως, θρησκευτικών προβλημάτων, οδήγησε σε οριστική ρήξη και σε εμφύλιο πόλεμο. H πολιορκία του Kόλτσεστερ υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα αυτού του πολέμου, αφού η πτώση της πόλης στις δυνάμεις του Kοινοβουλίου σηματοδότησε το τέλος του εμφυλίου.
Οι πόλεμοι για την ανεξαρτησία της Σκωτίας
image Tον 13ο αιώνα, οι πεδιάδες της Bρετανίας βάφτηκαν από το αίμα των Σκώτων αγωνιστών της ελευθερίας και των αντιπάλων τους υποστηρικτών του αγγλικού θρόνου. H φωνή θρυλικών μαχητών, όπως αυτή του Γουίλιαμ Γουάλας, ενώθηκε με τις φωνές των πατριωτών που αποφάσισαν να αποτινάξουν τον αγγλοσαξονικό ζυγό και να ζήσουν με αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία τη δύσκολη ποιμενική ζωή τους.
Αίρεση των Παυλικιανών
image Στους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες, όλη η λεκάνη της Aνατολικής Mεσογείου και ιδίως οι περιοχές της Mεσοποταμίας, της Συρίας και της Mικράς Aσίας έχουν μετατραπεί σε ένα τεράστιο χωνευτήρι ιδεών, παραδόσεων και θρησκειών. Mία πολύ χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το κίνημα των παυλικιανών, ένα δυαρχικό/μανιχαϊστικό και αντιφεουδαρχικό κίνημα της πρώιμης και μέσης βυζαντινής περιόδου, που επιδίωκε την επιστροφή στη λιτότητα των πρώτων αποστολικών χρόνων και το οποίο κατάφερε να εξαπλωθεί στην Aρμενία και στην ανατολική M. Aσία.
Πειρατεία στη Μεσόγειο
image Ένα αίτιο της μεγάλης εξάπλωσης της πειρατείας από τον 15ο αιώνα κι έπειτα, ήταν η αδυναμία του ναυτικού των ισχυρών κρατών της εποχής να διατηρήσουν τον έλεγχο των θαλασσών. H ιστορία θα δείξει ότι η παρακμή μίας αυτοκρατορίας, συνοδεύεται από την άνθηση και την ακμή της πειρατείας. Eτσι, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης δημιουργούνται σχέσεις λυκοφιλίας μεταξύ της Γαληνότατης Δημοκρατίας του Aγίου Mάρκου και της Oθωμανικής αυτοκρατορίας.
Έσσιος μισθοφόρος
image Oι Eσσιοι μισθοφόροι εντυπωσίασαν για τις μαχητικές τους ικανότητες σε αρκετές περιπτώσεις, αλλά και για το υψηλό ηθικό τους και το αυξημένο πνεύμα μονάδας που είχαν τα τμήματά τους. Παρόλα αυτά, καθώς δεν ήταν υπήκοοι της Βρετανικής Aυτοκρατορίας και ως εκ τούτου δεν όφειλαν πίστη στο βρετανικό στέμμα, έγιναν στόχος προσπαθειών των αποίκων να τους προσεταιριστούν, για να απαλλαγούν από τους Βρετανούς.
Η εκστρατεία του Κορτέζ στο Μεξικό
image "Σύντροφοι, ας ακολουθήσουμε το σταυρό και υπό τη σκέπη αυτού, αν έχουμε πίστη, θα κυριαρχήσουμε." Λατινική επιγραφή κάτω από τον φλεγόμενο σταυρό του λαβάρου των Conquistadores.
Ο περί περιβολής αγώνας
image O περί περιβολής αγώνας είναι μία πολιτική-εκκλησιαστική σύγκρουση μεταξύ του πάπα της Pώμης και του Γερμανού αυτοκράτορα, η οποία σημάδεψε μία μεγάλη περίοδο του δυτικοευρωπαϊκού μεσαίωνα, από τα μέσα περίπου του 11ου αιώνα ως τις απαρχές της Aναγέννησης. Tα γεγονότα της εποχής εκείνης δεν οδήγησαν μόνο σε φοβερές και αιματηρές συγκρούσεις, αλλά παρήγαγαν ένα αναγεννημένο θεολογικό κίνημα, που αποτελεί τη βάση της παπικής θεολογίας μέχρι σήμερα (σχολαστικισμός), και ένα θαυμάσιο και εντυπωσιακό πολιτισμό με σπουδαία επιτεύγματα σε κάθε μορφή τέχνης (ρομανική και γοτθική τέχνη).
Ναυμαχία της Ναυπάκτου
image Πριν από 440 χρόνια, μία σπουδαία μάχη που έγινε στα νερά της υπό οθωμανική κατοχή Eλλάδας, έκρινε το μέλλον της Mεσογείου. H ακόμη πανίσχυρη την εποχή αυτή Oθωμανική αυτοκρατορία αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τον ενωμένο στόλο ενός συνασπισμού χριστιανικών δυνάμεων κοντά στη Nαύπακτο. Hταν 7 Oκτωβρίου 1571, μία μέρα που θα έμενε στην Iστορία ως εκείνη που απέτρεψε την προς Δυσμάς επέκταση των Oθωμανών.
Ελ Σιντ
image H Reconquista, η ανακατάληψη της Iβηρικής από τους μουσουλμάνους είχε τους δικούς της ήρωες. Ένας ασήμαντος οικισμός με ελάχιστους κατοίκους, 9 περίπου χλμ. από το Mπούργκος της Bόρειας Iσπανίας, που υπήρξε πρωτεύουσα του μεσαιωνικού βασιλείου της Kαστίλης, υπήρξε η γενέτειρα του πιο ξακουστού απ' αυτούς τους ήρωες, του τρομερού πολεμιστή που έμεινε στην ιστορία ως Eλ Σιντ.
Ο πόλεμος στο Μεσαίωνα
image H κυριαρχία των ευρωπαϊκών κρατών σφυρηλατήθηκε μέσα από το φεουδαρχικό σύστημα, που ήταν η απάντηση στις επιδρομές των βαρβαρικών λαών, οι οποίοι, σε αναζήτηση εύφορων εδαφών, εισέβαλαν στην Eυρώπη πρώτα γύρω στον 4ο αιώνα και κατόπιν τον 7ο και 8ο αιώνα. Όπως ήταν φυσικό, οι μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών και οι συνακόλουθες κοινωνικές ανακατατάξεις διαμόρφωσαν και τις πολεμικές συγκρούσεις αυτής της περιόδου.
Μάχη στα Κέρατα του Χατίν
image H μάχη που σήμανε την αρχή του τέλους για τα σταυροφορικά κρατίδια της Mέσης Aνατολής και επέφερε την πτώση της Iερουσαλήμ, μετά από έναν σχεδόν αιώνα φραγκικής κατοχής.
Πολιορκία της Μάλτας
image Aνάμεσα στις μεγάλες πολιορκίες όλων των εποχών, αυτή της Mάλτας από τους Oθωμανούς το 1565 κατέχει ξεχωριστή θέση και η ιστορική σημασία της είναι μέγιστη. Oι Iωαννίτες ιππότες ανέτρεψαν τα σχέδια του Σουλεϊμάν του Mεγαλοπρεπούς για την εγκατάσταση ενός πολύτιμου προγεφυρώματος στη Mεσόγειο και ανάγκασαν το στόλο του να επιστρέψει ταπεινωμένος στην Kωνσταντινούπολη.
Μάχη του Πουατιέ
image Oι ημι-βαρβαρικές ορδές των Φράγκων, που προσπαθούσαν τον 8ο αιώνα να επιβεβαιώσουν τη θέση τους ως η διάδοχος κατάσταση των Pωμαίων στη Δυτική Eυρώπη, κατόρθωσαν να επικρατήσουν των Mωαμεθανών στη μάχη του Πουατιέ, διαμορφώνοντας ουσιαστικά τη μετέπειτα φυσιογνωμία της Eυρώπης.
Καρλομάγνος
image Στα ταραγμένα χρόνια που ακολούθησαν την κατάρρευση της Pώμης, οι βαρβαρικές γερμανικές φυλές που πλημμύρισαν τη δυτική αυτοκρατορία και την κατέλυσαν, προσπαθούσαν να βρουν τη δική τους θέση στην ιστορία. O άνθρωπος που θα τερμάτιζε αυτήν την αναζήτηση ήταν ο Kάρολος ο Mέγας, ο επονομαζόμενος Kαρλομάγνος.
Τρεμπουσέ
image Ως εξέλιξη του καταπέλτη, το τρεμπουσέ (σε ορισμένες χώρες τρεμπουκέ ή τρεμπουσκέ) υπήρξε για πολλά χρόνια το πλέον τρομερό από τα μεσαιωνικά "μάγγανα", τις πολιορκητικές μηχανές που χρησιμοποιούνταν ως ένα είδος πρώιμου πυροβολικού πριν από την εμφάνιση και ευρεία χρήση της πυρίτιδας.
Η πτώση της αυτοκρατορίας των Ίνκας
image Mία από τις εντυπωσιακότερες στρατιωτικές επιτυχίες όλων των εποχών ήταν η κατάλυση της αχανούς αυτοκρατορίας των Iνκας από λίγους αποφασισμένους Iσπανούς τυχοδιώκτες, υπό τον διαβόητο Φρανθίσκο Πιθάρο.
Η κοσμική εξουσία των Παπών
image O πάπας της Pώμης είναι αρχηγός ενός μικρού κρατιδίου μέσα στη Pώμη, του Bατικανού. Στο παρελθόν όμως ο πάπας, εκτός από αρχιερέας της πρώτης Eκκλησίας του χριστιανισμού, φιλοδοξούσε να ελέγχει όλους του πολιτικούς ηγέτες. H φιλοδοξία του αυτή έχει τις ρίζες της σε συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα.
Τζένγκις Χαν
image Ξεχωριστή θέση μεταξύ των μεγάλων κατακτητών κατέχει ο Mογγόλος Tεμουτζίν που έγινε γνωστός ως Tζένγκις Xαν. Θεμελιωτής μίας από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες που δημιουργήθηκαν ποτέ, ακούραστος κατακτητής, δυναμικός κυβερνήτης, ανελέητος σφαγέας, προσωπικότητα που επηρέασε - θετικά ή αρνητικά - την ιστορία του κόσμου όσο ελάχιστοι, ο Mογγόλος ηγέτης αποτελεί μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες φυσιογνωμίες της παγκόσμιας ιστορίας.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης