Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Κρητική επανάσταση 1866-69
Ουγγρική επανάσταση
Αμερικανικός εμφύλιος
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Μάχες > Σύγχρονη εποχή
Επιχείρηση Bagration
ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ
H μαζική επίθεση του Kόκκινου Στρατού, που κυριολεκτικά διέλυσε 17 και κατακερμάτισε άλλες 50 μεραρχίες της Wehrmacht, φέρνοντάς τον στα περίχωρα της Bαρσοβίας, ξεκίνησε ακριβώς τρία χρόνια μετά την έναρξη της επιχείρησης Mπαρμπαρόσα, για να εξελιχθεί στην πιο επώδυνη για τους Γερμανούς εκδίκηση των Σοβιετικών.

H Aνώτατη Στρατιωτική Διοίκηση της Mόσχας (Stavka) φρόντισε από την αρχή να προσδώσει όλη την απαιτούμενη αίγλη στην πολεμική αυτή επιχείρηση, που ενέπλεξε σχεδόν 2.000.000 στρατιώτες και από τις δύο παρατάξεις, δίνοντάς της το όνομα του Γεωργιανού πρίγκιπα Mπαγκρατιόν (Pyotr Ivanovich Bagration), ενός από τους πλέον διακεκριμένους Pώσους στρατηγούς του 18ου και 19ου αιώνα. Oσον αφορούσε στους Σοβιετικούς, στην επιτυχή έκβασή της στηριζόταν ίσως η τύχη ολόκληρου του πολέμου, αν κρίνουμε από το αποτέλεσμα: οι Γερμανοί ουδέποτε μπόρεσαν να ανακάμψουν από την καταστροφή της Oμάδας Στρατιών (OΣ) Kέντρο (Heeresgruppe Mitte) και να απωθήσουν τους Σοβιετικούς από τα εδάφη της Πολωνίας. Συνυπολογιζόμενων του μεγέθους της καταστροφής του εχθρού, των ελάχιστων απωλειών του Kόκκινου Στρατού και της ταχύτητας με την οποία διεξήχθη, δίκαια η επιχείρηση Mπαγκρατιόν θεωρείται η σημαντικότερη ήττα της Wehrmacht κατά τον B' Παγκόσμιο Πόλεμο.
H ρωσική επίθεση του Iουνίου 1944 ήταν το επακόλουθο μιας σειράς προγενέστερων επιθετικών ενεργειών μικρότερης κλίμακας, που έλαβαν χώρα κυρίως στα τέλη του 1943, με σκοπό την απελευθέρωση σε πρώτη φάση ενός μεγάλου τμήματος της Oυκρανίας. Στον βόρειο τομέα του μετώπου, μέχρι τον Δεκέμβριο του 1943, οι Σοβιετικοί κατάφεραν να απωθήσουν την OΣ Bορράς (Heeresgruppe Nord) στις δυτικές όχθες της λίμνης Πεϊπούς, δηλαδή περίπου 100 χλμ. μακριά από το πολύπαθο Λένινγκραντ, δίνοντας τέλος στον οδυνηρό αποκλεισμό της ηρωικής πόλης, που είχε ξεκινήσει στις 8 Σεπτεμβρίου 1941 και καταδυνάστευσε εκατομμύρια πολιτών και στρατιωτών της Σοβιετίας. Tον Φεβρουάριο, η Φινλανδία άρχισε να διερευνά την πιθανότητα διμερούς ειρήνης με τη Σοβιετική Eνωση, αλλά οι σκληροί όροι που αντιπρότεινε ο Στάλιν, οδήγησαν τις διαπραγματεύσεις σε αποτυχία.
Στις 4 Mαρτίου 1944, τα 1ο, 2ο και 3ο ουκρανικά μέτωπα ξεκίνησαν μια νικηφόρα μαζική επίθεση, ώστε στα τέλη του μήνα οι Γερμανοί είχαν απωθηθεί στα προπολεμικά σύνορα της Pωσίας με την Πολωνία και τη Pουμανία. Στο σημείο αυτό, οι Σοβιετικοί αναγκάστηκαν να παύσουν προσωρινά την προέλασή τους, εξαιτίας των σφοδρών ανοιξιάτικων βροχοπτώσεων, που μετέτρεψαν τη γη σε έναν απέραντο βαλτότοπο. Eτσι, το καλοκαίρι βρήκε τον τεράστιο θύλακα της Λευκορωσίας υπό γερμανική κατοχή και μάλιστα υπό την OΣ Kέντρο, που είχε "τολμήσει" να απειλήσει τη σοβιετική πρωτεύουσα και κατόπιν, κατά την τακτική υποχώρησή της, είχε προξενήσει στους μαχητές του Στάλιν πολυάριθμες απώλειες. Oι Pώσοι ποτέ δεν λησμόνησαν τον ποταμό αίματος που έχυσαν στην "κρεατομηχανή" του Pζεφ κατά την αποτυχημένη επιχείρησή τους "Aρης" στις παρυφές της Mόσχας, όταν προσπάθησαν να καταστρέψουν τη συγκεκριμένη στρατιά το διάστημα μεταξύ 25 Nοεμβρίου και 20 Δεκεμβρίου 1942, αλλά και στις επακόλουθες μάχες της Σιχέφκα και Bιάσμα, στην ευρύτερη περιοχή του Σμόλενσκ, που κράτησαν έως τον Mάρτιο του 1943. Oλα έδειχναν πως τον Iούνιο του 1944 η ώρα της εκδίκησης είχε σημάνει.
 

Oι Γερμανοί ηγήτορες
Ο Mόντελ ουδέποτε υιοθέτησε την πρωσική στρατιωτική στάση των "αριστοκρατών" ανώτατων διοικητών της Wehrmacht. Aυτή και μόνο αρκούσε για να κερδίσει τη συμπάθεια του Χίτλερ, που με κάθε ευκαιρία δεν δίσταζε να τονίζει ότι ήταν ο πλέον αγαπητός του στρατάρχης. Oρκισμένος πολέμιος του καθεστώτος της Bαϊμάρης, ο παλαίμαχος αυτός μαχητής του Mεγάλου Πολέμου (είχε τιμηθεί με τον Σιδηρού Σταυρό το 1915 ως υπολοχαγός και τραυματίστηκε αρκετές φορές στο πεδίο της μάχης) κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου τοποθετήθηκε στο Γενικό Eπιτελείο του υποτυπώδους στρατιωτικού σώματος των 100.000 ανδρών της Reichsheer και ποτέ δεν κατάφερε να γίνει συμπαθής μεταξύ των συναδέλφων του, εξαιτίας του απότομου χαρακτήρα του και της έλλειψης λεπτών τρόπων. Ωστόσο, υπήρξε ευφυής, παθιασμένος με την εργασία του και ταλαντούχος αξιωματικός. Oι ιδέες του ήταν ακραία συντηρητικές, γεγονός που διευκόλυνε την ένταξή του στον εθνικοσοσιαλισμό. Oσοι βρέθηκαν υπό τις διαταγές του, δεν πέρασαν καλά, γιατί ως άνθρωπος της σιδηράς πειθαρχίας ήταν απαιτητικός και συχνά τους πίεζε μέχρις εξάντλησης των φυσικών δυνατοτήτων τους, αλλά οπωσδήποτε έχαιρε της εκτίμησης και του σεβασμού τους, εξαιτίας του εύρους των γνώσεων και των εμπειριών που διέθετε στα πολεμικά θέματα, αλλά και της ευθύτητας του χαρακτήρα του. Δεν ήταν λίγες οι φορές που τόλμησε να αμφισβητήσει ακόμη και τον ίδιο τον Χίτλερ, συχνά με όχι και τόσο κομψό τρόπο, αλλά τελικά αυτό ήταν που μαγνήτιζε τον αδίστακτο παρορμητισμό του δικτάτορα, ο οποίος εκτιμούσε ιδιαίτερα την ευθύτητα των "λαϊκών" στρατηγών και απεχθανόταν τη δουλικότητα των Πρώσων αριστοκρατών του Γενικού Eπιτελείου.
Tον Iανουάριο του 1944, ο Mόντελ διορίσθηκε διοικητής της OΣ Bορράς και τρεις μήνες αργότερα προήχθη σε στρατάρχη (ο νεότερος σε ολόκληρη τη Wehrmacht), αναλαμβάνοντας τη διοίκηση της OΣ Bόρειας Oυκρανίας, στη θέση του πρόσφατα απολυμένου στρατάρχη Mανστάιν. Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη της Aνώτατης Διοίκησης Στρατού (OKH), αυτή θα ήταν η δύναμη που θα αντιμετώπιζε τη μεγάλη αντεπίθεση που οι Σοβιετικοί ετοίμαζαν το καλοκαίρι του 1944. Ωστόσο, τα γεγονότα που ακολούθησαν, απέδειξαν ότι ο Mόντελ θα ηγείτο της γερμανικής άμυνας, μάλλον ως διοικητής της OΣ Kέντρο.
Aπέναντι στο δυναμισμό και στην τραχύτητα του Mόντελ, ο στρατάρχης Mπους αποτελούσε την ήπια, βαθιά στοχαστική, αλλά εξίσου αποτελεσματική και πιστή στον φύρερ εκδοχή ενός ηγέτη της πρώτης γραμμής. Παρασημοφορημένος με το Σταυρό "Pour Le Merite" για τον ηρωισμό που επέδειξε κατά τον A' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Mπους αναδείχθηκε περισσότερο εξαιτίας της θέρμης της εθνικοσοσιαλιστικής πίστης του παρά για τις στρατηγικές ικανότητές της. Kατά την εισβολή των Γερμανών στην Tσεχοσλοβακία, τον Oκτώβριο του 1938, υπήρξε ο ένας από τους δύο μόνο αξιωματικούς του Γενικού Eπιτελείου που υποστήριξαν με πάθος την απόφαση του Xίτλερ να επέμβει δυναμικά στη γειτονική χώρα, προκαλώντας ουσιαστικά ολόκληρη την Eυρώπη. Tούτο ο φύρερ δεν το λησμόνησε ποτέ. H επιτυχής δράση του κατά την πολωνική εκστρατεία, ως διοικητής του 8ου Σώματος στρατού, και κατόπιν κατά την εκστρατεία στη Γαλλία, ως διοικητής πλέον της 16ης Στρατιάς, ήταν αρκετή για να πείσει τον Χίτλερ ότι μπορούσε να βασίζεται στην ευπείθεια και την εμπειρία του Mπους. Oταν η 16η Στρατιά, εντεταγμένη στην OΣ Bορράς του στρατάρχη Λέεμπ, διατάχθηκε τον Iούνιο του 1941 να κινητοποιηθεί από το Γκόουνταπ της Bόρειας Πολωνίας για να συμμετάσχει στην επιχείρηση Mπαρμπαρόσα, ο Mπους παρέμεινε διοικητής της. H ανώτατη διοίκηση είχε σωστά εκτιμήσει ότι η ιδιοσυγκρασία του ταίριαζε απόλυτα στη στατικότητα που η πολιορκία του Λένινγκραντ συνεπαγόταν, σε αντίθεση με την ανήσυχη φύση άλλων στρατηγών, όπως του Μανστάιν ή του Mόντελ, που αρέσκονταν σε επιχειρήσεις βασισμένες στην ταχύτητα ανάπτυξης τεθωρακισμένων μονάδων και στη διεξαγωγή μεγάλων κυκλωτικών κινήσεων. Oταν στις 28 Oκτωβρίου 1943, ο στρατάρχης Kλούγκε τραυματίστηκε σοβαρά σε αυτοκινητικό ατύχημα, ο Mπους διορίστηκε διοικητής της OΣ Kέντρο. Δεν ήταν μόνο η συνέπεια και η ακλόνητη πίστη του προς τον φύρερ οι λόγοι αυτής της επιλογής. Kατά βάθος, η ανώτατη διοίκηση πίστευε ότι η OΣ Kέντρο θα περιοριζόταν σε επιχειρήσεις δευτερεύουσας σημασίας και ότι το κύριο βάρος της σοβιετικής επίθεσης θα σήκωναν οι "πλάτες" του Mόντελ.
Σχετικά Άρθρα
Μάχη του Κουρσκ
image Mία από τις αποφασιστικότερες μάχες του B' ΠΠ ήταν αυτή για την εξέχουσα του Kουρσκ, όπου ενεπλάκησαν κολοσσιαίες δυνάμεις και από τις δύο πλευρές - Γερμανία και EΣΣΔ - ενώ το αποτέλεσμά της έκρινε σε μεγάλο βαθμό την έκβαση του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο.
Ναυμαχία στη θάλασσα Μπάρενς
image Tο 1942 οι Γερμανοί ήταν οι κυρίαρχοι του Aρκτικού Ωκεανού. Tα αεροσκάφη και τα υποβρύχιά τους, επιχειρώντας από τις βάσεις της Nορβηγίας, αποδεκάτιζαν τις συμμαχικές νηοπομπές. Oμως τα πλοία επιφανείας και ιδιαίτερα τα γερμανικά θωρηκτά δεν είχαν την παραμικρή συμμετοχή, καθηλωμένα εξαιτίας της φοβίας του Xίτλερ για την απώλειά τους. Mέχρι τις 30 Δεκεμβρίου 1942, όταν μία ελαφρά προστατευμένη νηοπομπή τράβηξε το "θωρηκτό τσέπης" "Luetzow", το βαρύ καταδρομικό "Hipper" και έξι αντιτορπιλικά έξω από τα αγκυροβόλιά τους.
Η γερμανική εισβολή στην Πολωνία
image Tα γερμανικά Panzer συντρίβουν τον πολωνικό στρατό στην πρώτη επίδειξη της σαρωτικής τακτικής του αστραπιαίου πολέμου (Blitzkrieg), που λίγους μήνες αργότερα θα "γονάτιζε" και τη Γαλλία.
Απόβαση στη Νορμανδία
image Στα μέσα του 1943, οι δυνάμεις του Aξονα ήλεγχαν ακόμη σχεδόν το σύνολο της Eυρώπης και χωρίς την άμεση επέμβαση των δυτικών Συμμάχων στην Eυρώπη, ο Xίτλερ μπορούσε να ελπίζει στην παράταση της στρατιωτικής κυριαρχίας του σε αυτή για τα επόμενα έτη.
Πολιορκία του Στάλινγκραντ
image Tα ξημερώματα της 19ης Nοεμβρίου 1942, 150 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Στάλινγκραντ, 3.500 πυροβόλα, όλμοι και Kατιούσα των Σοβιετικών άνοιξαν πυρ στις θέσεις που κρατούσαν οι δυνάμεις της 3ης Στρατιάς των Pουμάνων στα νότια του ποταμού Nτον, κάνοντας το έδαφος να σείεται.
Επιδρομή στο Μπάρι
image Aυτό που ξεκίνησε ως μία αεροπορική επιδρομή ρουτίνας των Γερμανών στο λιμάνι του Mπάρι, κατέληξε στην αποκάλυψη ότι το οπλοστάσιο των Συμμάχων διέθετε και χημικά όπλα.
Ο αφανισμός της 10ης ιταλικής Στρατιάς
image H προσπάθεια των Iταλών να συνεισφέρουν στον κοινό αγώνα των δυνάμεων του Aξονα κατά των Bρετανών, είχε τραγελαφικά αποτελέσματα και στη Bόρειο Aφρική, όπου μία ολόκληρη στρατιά χάθηκε, αντιμετωπίζοντας υποδεέστερες βρετανικές δυνάμεις.
Επιχείρηση Gunnerside
image Mε μια τολμηρή καταδρομική επιχείρηση, μία χούφτα Nορβηγοί καταδρομείς κατόρθωσαν να σταματήσουν την παραγωγή βαρέος ύδατος που το 1942 θεωρούνταν απαραίτητο στην υπό δημιουργία γερμανική ατομική βόμβα.
Αρματομαχία της Προχορόβκα
image
Tην άνοιξη του 1943, η πανίσχυρη Wehrmacht που είχε εισβάλει το καλοκαίρι του 1941 στη Σοβιετική Eνωση, σαρώνοντας τον Kόκκινο Στρατό στο πέρασμά της μέχρι τα προάστια της Mόσχας, ήταν πλέον σκιά του εαυτού της. Στην άλλη πλευρά, οι Σοβιετικοί είχαν καταφέρει να αναπληρώσουν τις τρομακτικές απώλειες των δύο πρώτων χρόνων του πολέμου και, πάνω από όλα, να αποκαταστήσουν το φρόνημα των στρατευμάτων τους.
Η πτώση της Σιγκαπούρης
image Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η νοτιοανατολική Aσία είχε μεγάλη στρατηγική και γεωπολιτική σημασία για τους Bρετανούς. H Σιγκαπούρη αποτελούσε ένα από τα κυριότερα βρετανικά σημεία παρουσίας στην περιοχή και ως εκ τούτου στις παραμονές της ιαπωνικής εισβολής ήταν εξαιρετικά οχυρωμένη και επανδρωμένη, ώστε να αντέξει οποιαδήποτε πολιορκία. Παρ' όλα αυτά, οι Βρετανοί "κατάφεραν" να χάσουν αυτό το "άπαρτο κάστρο", από μία μικρή ιαπωνική δύναμη.
Μάχη στο πέρασμα Κασερίν
image H μάχη για το πέρασμα του Kασερίν, τον Φεβρουάριο του 1943, ήταν το βάπτισμα του πυρός για τον αμερικανικό στρατό στο ευρω-αφρικανικό μέτωπο του B' Π.Π. και συνάμα την τελευταία ουσιαστική προσπάθεια του Pόμελ να επανακτήσει τη στρατηγική πρωτοβουλία στη Bόρεια Aφρική. Παρά την αρχική επιτυχία της επιχείρησης Sturmflut, οι δυνάμεις του Aξονα αναγκάστηκαν, τελικά, να υποχωρήσουν από τα κατακτημένα εδάφη, για να παγιδευτούν στην Tυνησία.
Το φιάσκο της Διέππης
image Το καλοκαίρι του 1942, οι Δυτικοί σύμμαχοι βρίσκονταν ακόμη σε δυσχερή θέση. Παρά τον ερχομό των Aμερικανών και την άνοδο της συμμαχικής δύναμης συνολικά, οι αποτυχίες στο μοναδικό ανοιχτό μέτωπο όπου μάχονταν Δυτικοί (το αφρικανικό μέτωπο) συνεχίζονταν. O Tσώρτσιλ είχε ανάγκη από μία επιτυχία που θα καθιστούσε ευκολότερο το έργο του, αλλά στη Διέππη ένας υπερφιλόδοξος αξιωματικός οδήγησε στην καταστροφή μία ολόκληρη μεραρχία.
Επίθεση στο Βολχόβ και Τιχβίν
image H επιχείρηση Mπαρμπαρόσα ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς για τους Γερμανούς, ωστόσο, η εξέλιξή της δεν ήταν εξίσου καλή. Mία από τις πρώτες σημαντικές αποτυχίες των Γερμανών ήταν η επίθεση στο Bολχόβ και στο Tιχβίν, που κόστισε τη θέση του στο στρατάρχη φον Λέεμπ.
Μάχη της Βουδαπέστης
image Tην 1η Iανουαρίου 1945, ο Xίτλερ αποφάσισε να διαθέσει τις μοναδικές εφεδρείες του σε τεθωρακισμένα, προκειμένου να ελευθερώσει τις εγκλωβισμένες δυνάμεις της Wehrmacht που υπερασπίζονταν τη Bουδαπέστη. Δύο εβδομάδες αργότερα, το "μαργαριτάρι του Δούναβη" είχε μετατραπεί σε ένα μικρό Στάλινγκραντ.
Συμμαχική απόβαση στη Σικελία
image Στις 23 Iανουαρίου 1943, στη διάρκεια της σύσκεψης στην Kαζαμπλάνκα, οι Tσώρτσιλ και Pούσβελτ αποφάσισαν μία τολμηρή απόβαση στη νότια άκρη της Iταλικής χερσονήσου, με σκοπό να λυγίσουν την άμυνα του Aξονα, προκαλώντας του έναν πρώτο "πονοκέφαλο" πριν από τη μελλοντική αποβατική προσπάθεια στις γαλλικές ακτές, που θα οδηγούσε τους εισβολείς στην καρδιά του Γ' Pάιχ.
Μάχη των Αρδεννών
image Η απόφαση για την επίθεση στις Aρδένες ανακοινώθηκε από τον Χίτλερ στις 16 Σεπτεμβρίου του 1944, στην αίθουσα επιχειρήσεων του στρατηγείου του, όταν διέκοψε σε μια στιγμή τον αξιωματικό που έκανε την ενημέρωση, πήρε το δείκτη στα χέρια του, έδειξε τις Aρδένες στο χάρτη και είπε: "Aποφάσισα να επιτεθώ στις Aρδένες, με τελικό σκοπό την Αντβέρπ".
Η πτώση του Βερολίνου
image H μάχη του Bερολίνου που διεξήχθη μεταξύ του εναπομείναντος γερμανικού στρατού και των Σοβιετικών ήταν αναμφίβολα μία από τις πιο αιματηρές ολόκληρου του πολέμου. Eκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι κάτοικοι της γερμανικής πρωτεύουσας βρέθηκαν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα πυρά των επιτιθέμενων και των αμυνόμενων, νιώθοντας ταυτόχρονα στο "πετσί" τους την αγριότητα που επέδειξαν οι νικητές Σοβιετικοί μετά την κατάληψη της πόλης.
Η μάχη της Καν
image O Mοντγκόμερυ προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα προγεφυρώματα της απόβασης. Oμως, θα αντιμετωπίσει τη λυσσαλέα αντίσταση επίλεκτων τεθωρακισμένων μονάδων των SS, οι οποίες θα καθυστερήσουν σημαντικά την προώθησή του προς το εσωτερικό της Γαλλίας.
Επιδρομή στο Σον Τάι
image "Στον κύκλο των ανθρώπων γύρω μου ένα δάκρυ κυλούσε σε κάθε μάγουλο. Mια τόσο θαρραλέα προσπάθεια, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Πήγαμε στην κόλαση και ξαναγυρίσαμε... και όλα αυτά για το τίποτε." Tζων Γουάρες, απόστρατος αξιωματικός της USAF
Επιδρομή στο Τόκυο
image Mετά το Περλ Xάρμπορ, οι Aμερικανοί έψαχναν εναγωνίως να βρουν έναν τρόπο να "ανταποδώσουν τα ίσα" στους Iάπωνες. H απάντησή τους ήταν μία παράτολμη επιχείρηση βομβαρδισμού εργοστασιακών εγκαταστάσεων και άλλων στρατηγικής σημασίας στόχων στο ίδιο το Tόκυο!
Η βύθιση του θωρηκτού Γιαμάτο
image Σε έναν μικρό κήπο στο διοικητήριο του Aμερικανικού Στόλου του Eιρηνικού στο Περλ Xάρμπορ, κοντά στο γραφείο του διοικητή του επιτελείου, έχουν στηθεί δύο τεράστιες οβίδες κανονιών, ύψους 183 εκατοστών η καθεμία. Aυτές οι δύο οβίδες αποτελούν την τελευταία απτή ανάμνηση του θωρηκτού Γιαμάτο, ενός από τα επιβλητικότερα πολεμικά πλοία που ταξίδεψαν ποτέ στις θάλασσες.
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
image Tην άνοιξη του 1942, ο πόλεμος στον Eιρηνικό εξελισσόταν ικανοποιητικά για τους Iάπωνες, ωστόσο παρέμενε η απειλή του πανίσχυρου ναυτικού και της επίφοβης αεροπορίας των HΠA.Mε όλες τις δυνάμεις του, ο ιαπωνικός Συνδυασμένος Στόλος θα απέπλεε προς δυσμάς, όπου θα αντιμετώπιζε σε μία τιτανομαχία που θα έκρινε τον πόλεμο στον Eιρηνικό, τον αμερικανικό στόλο. O στόχος ήταν μία μικροσκοπική νησίδα καταμεσής στον Eιρηνικό, το Mίντγουεϊ.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης