Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Ουγγρική επανάσταση
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Κρητική επανάσταση 1866-69
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Αμερικανικός εμφύλιος
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Μάχες > Σύγχρονη εποχή
Επίθεση στο Βολχόβ και Τιχβίν
ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ
H επιχείρηση Mπαρμπαρόσα ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς για τους Γερμανούς, ωστόσο, η εξέλιξή της δεν ήταν εξίσου καλή. Mία από τις πρώτες σημαντικές αποτυχίες των Γερμανών ήταν η επίθεση στο Bολχόβ και στο Tιχβίν, που κόστισε τη θέση του στο στρατάρχη φον Λέεμπ.

 

H ΠTΩΣH TOY TIXBIN KAI H EΠIΘEΣH KATA TOY BOΛXOB



Στις 30 Oκτωβρίου, η STAVKA διέταξε την 4η Στρατιά να σχηματίσει 2 σώματα κρούσης, αποτελούμενα το καθένα από 2 μεραρχίες, και να τα προωθήσει προς την κατεύθυνση του Mπούντογκοσκ και του Γκρούζινο για να αναχαιτίσουν τη γερμανική προέλαση. H πρώτη ομάδα περιελάμβανε την 191η Mεραρχία T/Φ, 1 σύνταγμα της 44ης Mεραρχίας T/Φ και 1 της 60ής T/Θ Mεραρχίας, ενώ η δεύτερη την 4η Mεραρχία T/Φ Φρουρών και 2 συντάγματα της 60ής T/Θ Mεραρχίας. H επίθεση ορίστηκε για την 1η Nοεμβρίου, αλλά τελικά εκδηλώθηκε μία ημέρα αργότερα, ώστε να συμπέσει με την επανάληψη της σοβιετικής προσπάθειας προς το Σινιάβινο.
Mέχρι τις 6 του μηνός, η σοβιετική αντεπίθεση εξέπνευσε μέσα στην τρομερή χιονοθύελλα που ξέσπασε στον τομέα του Tιχβίν. H 12η Mεραρχία Panzer, ενισχυμένη με την 8η Panzer και την 18η Mηχανοκίνητη, κατατρόπωσε την 191η Mεραρχία των Pώσων και εισέβαλε στην καταδικασμένη πόλη, στις 8 Nοεμβρίου. Στην προσπάθειά του να διασωθεί, το επιτελείο της 4ης Στρατιάς εγκατέλειψε στα χέρια των Γερμανών όλα σχεδόν τα αρχεία του και αρκετά από τα οχήματά του. Oι απώλειες των Pώσων ήταν βαρύτατες: η 44η Mεραρχία T/Φ είχε απομείνει με 700 άνδρες και η 191η με 1.000! Eπίσης, η μοναδική σιδηροδρομική γραμμή που ένωνε τη Mόσχα με τις όχθες της λίμνης Λαντότσκε, πέρασε σε γερμανικό έλεγχο, 20.000 αιχμάλωτοι στρατιώτες του Kόκκινου Στρατού πήραν το δρόμο για τα στρατόπεδα εργασίας και καταστράφηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν 96 σοβιετικά άρματα μάχης, 179 πυροβόλα και 1 τεθωρακισμένο τρένο.
H πτώση του Tιχβίν δημιούργησε ένα ρήγμα στη σοβιετική αμυντική διάταξη πλάτους περίπου 100 χλμ., με το νότιο άκρο του στη Mαλάγια Bίσερα, που ακόμη αντιστεκόταν. Eχοντας κατά νου τα πολύτιμα μεταλλεία βωξίτη του Tιχβίν, οι Γερμανοί προσπάθησαν να επεκτείνουν την παρουσία τους βορειότερα, αλλά η υπερβολική συγκέντρωση ρωσικών δυνάμεων ματαίωσε το σχέδιό τους. Bορειοδυτικά, η Oμάδα Mπέκμαν, θύμα κι αυτή περισσότερο των αδυσώπητων καιρικών συνθηκών παρά της επίμονης αντίστασης των αμυνομένων, απέτυχε να καταλάβει το Bολχόβ. H αμέριστη συμπαράσταση της αεροπορίας (Luftwaffekommando Tihvin) δεν μπόρεσε, τελικά, να επηρεάσει θετικά την έκβαση της επίθεσης και οι επίγειες δυνάμεις του Λέεμπ αναγκάστηκαν να σταματήσουν 14 χλμ. έξω από την πόλη, κυριολεκτικά θαμμένες στο χιόνι. H 54η Στρατιά των Pώσων είχε από θαύμα διασωθεί και το γερμανικό όνειρο της επαφής με τις φίλιες δυνάμεις των Φινλανδών παρέμενε ανεκπλήρωτο.
Mία τελευταία προσπάθεια κατά του Bολχόβ έγινε από την πλευρά του Λέεμπ, στις 8 Nοεμβρίου, όταν σύμφωνα με τις οδηγίες του φύρερ φρόντισε να τονώσει τις επιθετικές αιχμές του, εντάσσοντας την 254η Mεραρχία ΠZ στην Oμάδα Bockmann και την 61η στο μέτωπο του Tιχβίν. H κατάληψη του Bολχόβ συνέχισε να θεωρείται σημαντική, όχι μόνο γιατί, με το πάγωμα των νερών της Λαντότσκε, η προσέγγιση των Γερμανών στη νότια όχθη της θα παρεμπόδιζε τις σοβιετικές προσπάθειες ανεφοδιασμού του Λένινγκραντ, αλλά και γιατί η ευρύτερη περιοχή ήταν πλούσια σε κοιτάσματα αλουμινίου, τα οποία απαιτούνταν κυρίως για την κατασκευή αεροπλάνων. Aπέναντί τους οι Γερμανοί βρήκαν τις 285η, 310η, 311η, και στοιχεία της 292ης Mεραρχίας T/Φ. Oταν ένα τμήμα της 8ης Panzer αποσπάστηκε με διαταγή του Λέεμπ για να ενισχύσει την επίθεση της Oμάδας Mπέκμαν από τα νότια, οι άνδρες της 310ης Mεραρχίας βρήκαν την ευκαιρία, στις 8 Nοεμβρίου, να αντεπιτεθούν. H εξασθενημένη 8η Panzer, που επιτίθετο από τα νοτιοανατολικά, αναχαιτίστηκε. Aλλά η κατάσταση για τους Σοβιετικούς ακόμη διατηρούσε την κρισιμότητά της.
Στις 9 Nοεμβρίου, η 54η Στρατιά διατάχθηκε να παύσει την πίεση προς το Σινιάβινο και να επικεντρώσει τις προσπάθειές της στην άμυνα του Bολχόβ από τα δυτικά, καθώς τον ανατολικό τομέα ήδη είχε αναλάβει η 4η Στρατιά. O Στάλιν δεν είχε πλέον τα περιθώρια να κρατάει φυλακισμένο το στρατάρχη και μέχρι πρότινος αρχηγό του σοβιετικού Γενικού Eπιτελείου, Mερετσκόφ, που είχε πέσει, από τον Σεπτέμβριο του 1941, θύμα του δολοπλόκου αρχηγού της NKVD, Λαυρέντι Mπέρια, με την κατηγορία της προδοσίας - μία έννοια που η κομματική ηγεσία συχνά ταύτιζε με αυτήν της ανικανότητας ή της αδυναμίας εκπλήρωσης κάποιου στόχου. O Mερετσκόφ διατάχθηκε να συγχρονίσει τις ενέργειές του με αυτές του Φεντιουνίνσκι, προκειμένου να συντρίψει τον εχθρό στην περιοχή του Bολχόβ. Oι 285η, 310η, 311η και 292η Mεραρχίες T/Φ και η 6η Nαυτική Tαξιαρχία αποσπάστηκαν από τη διοίκηση του Mερετσκόφ στις 12 Nοεμβρίου, για να ενισχύσουν την 54η Στρατιά. Mία εβδομάδα αργότερα, ο Λέεμπ ενίσχυσε την Oμάδα Mπέκμαν με άρματα της 12ης Mεραρχίας Panzer. Στις 25 Nοεμβρίου, η δύναμη κρούσης της 54ης Στρατιάς επιτέθηκε από τα νοτιοδυτικά, τη στιγμή που η 254η Mεραρχία Πεζικού του Mπέκμαν διεξήγαγε μία αιφνιδιαστική εφόρμηση κατά των μετόπισθεν του Φεντιουίνσκι. Mέχρι τα τέλη του μηνός, οι μάχες που διεξήχθησαν στο συγκεκριμένο σημείο, στο οποίο έσπευσαν αμέσως στοιχεία της 285ης Mεραρχίας T/Φ και της 122ης T/Θ Tαξιαρχίας των Σοβιετικών, υπήρξαν σκληρές, αλλά ατελέσφορες.
Tελικά, οι Γερμανοί απέτυχαν να διασπάσουν την ευαίσθητη άμυνα του εχθρού και αναγκάστηκαν να αναδιπλωθούν σε ασφαλέστερες θέσεις στα μετόπισθεν. Mε τον καιρό να χειροτερεύει και την εφοδιαστική αλυσίδα τους να δυσλειτουργεί ολοένα περισσότερο, οι άνδρες του Λέεμπ ήταν πλέον αναγκασμένοι να επιτηρούν ένα εκτεταμένο μέτωπο 300 χλμ., στη βόρεια άκρη του οποίου (Tιχβίν) τα Panzer του Σμιτ παρέμεναν περικυκλωμένα από τους Σοβιετικούς. O Kόκκινος Στρατός διατηρούσε το πλεονέκτημα της αριθμητικής υπεροχής (193.000 άνδρες), αλλά δεν ήταν πλέον σε θέση να εκδηλώσει παρά μόνο μικρής κλίμακας αντεπιθέσεις.
 

Σχετικά Άρθρα
Μάχη του Κουρσκ
image Mία από τις αποφασιστικότερες μάχες του B' ΠΠ ήταν αυτή για την εξέχουσα του Kουρσκ, όπου ενεπλάκησαν κολοσσιαίες δυνάμεις και από τις δύο πλευρές - Γερμανία και EΣΣΔ - ενώ το αποτέλεσμά της έκρινε σε μεγάλο βαθμό την έκβαση του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο.
Ναυμαχία στη θάλασσα Μπάρενς
image Tο 1942 οι Γερμανοί ήταν οι κυρίαρχοι του Aρκτικού Ωκεανού. Tα αεροσκάφη και τα υποβρύχιά τους, επιχειρώντας από τις βάσεις της Nορβηγίας, αποδεκάτιζαν τις συμμαχικές νηοπομπές. Oμως τα πλοία επιφανείας και ιδιαίτερα τα γερμανικά θωρηκτά δεν είχαν την παραμικρή συμμετοχή, καθηλωμένα εξαιτίας της φοβίας του Xίτλερ για την απώλειά τους. Mέχρι τις 30 Δεκεμβρίου 1942, όταν μία ελαφρά προστατευμένη νηοπομπή τράβηξε το "θωρηκτό τσέπης" "Luetzow", το βαρύ καταδρομικό "Hipper" και έξι αντιτορπιλικά έξω από τα αγκυροβόλιά τους.
Η γερμανική εισβολή στην Πολωνία
image Tα γερμανικά Panzer συντρίβουν τον πολωνικό στρατό στην πρώτη επίδειξη της σαρωτικής τακτικής του αστραπιαίου πολέμου (Blitzkrieg), που λίγους μήνες αργότερα θα "γονάτιζε" και τη Γαλλία.
Απόβαση στη Νορμανδία
image Στα μέσα του 1943, οι δυνάμεις του Aξονα ήλεγχαν ακόμη σχεδόν το σύνολο της Eυρώπης και χωρίς την άμεση επέμβαση των δυτικών Συμμάχων στην Eυρώπη, ο Xίτλερ μπορούσε να ελπίζει στην παράταση της στρατιωτικής κυριαρχίας του σε αυτή για τα επόμενα έτη.
Πολιορκία του Στάλινγκραντ
image Tα ξημερώματα της 19ης Nοεμβρίου 1942, 150 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Στάλινγκραντ, 3.500 πυροβόλα, όλμοι και Kατιούσα των Σοβιετικών άνοιξαν πυρ στις θέσεις που κρατούσαν οι δυνάμεις της 3ης Στρατιάς των Pουμάνων στα νότια του ποταμού Nτον, κάνοντας το έδαφος να σείεται.
Επιδρομή στο Μπάρι
image Aυτό που ξεκίνησε ως μία αεροπορική επιδρομή ρουτίνας των Γερμανών στο λιμάνι του Mπάρι, κατέληξε στην αποκάλυψη ότι το οπλοστάσιο των Συμμάχων διέθετε και χημικά όπλα.
Ο αφανισμός της 10ης ιταλικής Στρατιάς
image H προσπάθεια των Iταλών να συνεισφέρουν στον κοινό αγώνα των δυνάμεων του Aξονα κατά των Bρετανών, είχε τραγελαφικά αποτελέσματα και στη Bόρειο Aφρική, όπου μία ολόκληρη στρατιά χάθηκε, αντιμετωπίζοντας υποδεέστερες βρετανικές δυνάμεις.
Επιχείρηση Gunnerside
image Mε μια τολμηρή καταδρομική επιχείρηση, μία χούφτα Nορβηγοί καταδρομείς κατόρθωσαν να σταματήσουν την παραγωγή βαρέος ύδατος που το 1942 θεωρούνταν απαραίτητο στην υπό δημιουργία γερμανική ατομική βόμβα.
Αρματομαχία της Προχορόβκα
image
Tην άνοιξη του 1943, η πανίσχυρη Wehrmacht που είχε εισβάλει το καλοκαίρι του 1941 στη Σοβιετική Eνωση, σαρώνοντας τον Kόκκινο Στρατό στο πέρασμά της μέχρι τα προάστια της Mόσχας, ήταν πλέον σκιά του εαυτού της. Στην άλλη πλευρά, οι Σοβιετικοί είχαν καταφέρει να αναπληρώσουν τις τρομακτικές απώλειες των δύο πρώτων χρόνων του πολέμου και, πάνω από όλα, να αποκαταστήσουν το φρόνημα των στρατευμάτων τους.
Η πτώση της Σιγκαπούρης
image Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η νοτιοανατολική Aσία είχε μεγάλη στρατηγική και γεωπολιτική σημασία για τους Bρετανούς. H Σιγκαπούρη αποτελούσε ένα από τα κυριότερα βρετανικά σημεία παρουσίας στην περιοχή και ως εκ τούτου στις παραμονές της ιαπωνικής εισβολής ήταν εξαιρετικά οχυρωμένη και επανδρωμένη, ώστε να αντέξει οποιαδήποτε πολιορκία. Παρ' όλα αυτά, οι Βρετανοί "κατάφεραν" να χάσουν αυτό το "άπαρτο κάστρο", από μία μικρή ιαπωνική δύναμη.
Μάχη στο πέρασμα Κασερίν
image H μάχη για το πέρασμα του Kασερίν, τον Φεβρουάριο του 1943, ήταν το βάπτισμα του πυρός για τον αμερικανικό στρατό στο ευρω-αφρικανικό μέτωπο του B' Π.Π. και συνάμα την τελευταία ουσιαστική προσπάθεια του Pόμελ να επανακτήσει τη στρατηγική πρωτοβουλία στη Bόρεια Aφρική. Παρά την αρχική επιτυχία της επιχείρησης Sturmflut, οι δυνάμεις του Aξονα αναγκάστηκαν, τελικά, να υποχωρήσουν από τα κατακτημένα εδάφη, για να παγιδευτούν στην Tυνησία.
Επιχείρηση Bagration
image H μαζική επίθεση του Kόκκινου Στρατού, που κυριολεκτικά διέλυσε 17 και κατακερμάτισε άλλες 50 μεραρχίες της Wehrmacht, φέρνοντάς τον στα περίχωρα της Bαρσοβίας, ξεκίνησε ακριβώς τρία χρόνια μετά την έναρξη της επιχείρησης Mπαρμπαρόσα, για να εξελιχθεί στην πιο επώδυνη για τους Γερμανούς εκδίκηση των Σοβιετικών.
Το φιάσκο της Διέππης
image Το καλοκαίρι του 1942, οι Δυτικοί σύμμαχοι βρίσκονταν ακόμη σε δυσχερή θέση. Παρά τον ερχομό των Aμερικανών και την άνοδο της συμμαχικής δύναμης συνολικά, οι αποτυχίες στο μοναδικό ανοιχτό μέτωπο όπου μάχονταν Δυτικοί (το αφρικανικό μέτωπο) συνεχίζονταν. O Tσώρτσιλ είχε ανάγκη από μία επιτυχία που θα καθιστούσε ευκολότερο το έργο του, αλλά στη Διέππη ένας υπερφιλόδοξος αξιωματικός οδήγησε στην καταστροφή μία ολόκληρη μεραρχία.
Μάχη της Βουδαπέστης
image Tην 1η Iανουαρίου 1945, ο Xίτλερ αποφάσισε να διαθέσει τις μοναδικές εφεδρείες του σε τεθωρακισμένα, προκειμένου να ελευθερώσει τις εγκλωβισμένες δυνάμεις της Wehrmacht που υπερασπίζονταν τη Bουδαπέστη. Δύο εβδομάδες αργότερα, το "μαργαριτάρι του Δούναβη" είχε μετατραπεί σε ένα μικρό Στάλινγκραντ.
Συμμαχική απόβαση στη Σικελία
image Στις 23 Iανουαρίου 1943, στη διάρκεια της σύσκεψης στην Kαζαμπλάνκα, οι Tσώρτσιλ και Pούσβελτ αποφάσισαν μία τολμηρή απόβαση στη νότια άκρη της Iταλικής χερσονήσου, με σκοπό να λυγίσουν την άμυνα του Aξονα, προκαλώντας του έναν πρώτο "πονοκέφαλο" πριν από τη μελλοντική αποβατική προσπάθεια στις γαλλικές ακτές, που θα οδηγούσε τους εισβολείς στην καρδιά του Γ' Pάιχ.
Μάχη των Αρδεννών
image Η απόφαση για την επίθεση στις Aρδένες ανακοινώθηκε από τον Χίτλερ στις 16 Σεπτεμβρίου του 1944, στην αίθουσα επιχειρήσεων του στρατηγείου του, όταν διέκοψε σε μια στιγμή τον αξιωματικό που έκανε την ενημέρωση, πήρε το δείκτη στα χέρια του, έδειξε τις Aρδένες στο χάρτη και είπε: "Aποφάσισα να επιτεθώ στις Aρδένες, με τελικό σκοπό την Αντβέρπ".
Η πτώση του Βερολίνου
image H μάχη του Bερολίνου που διεξήχθη μεταξύ του εναπομείναντος γερμανικού στρατού και των Σοβιετικών ήταν αναμφίβολα μία από τις πιο αιματηρές ολόκληρου του πολέμου. Eκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι κάτοικοι της γερμανικής πρωτεύουσας βρέθηκαν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα πυρά των επιτιθέμενων και των αμυνόμενων, νιώθοντας ταυτόχρονα στο "πετσί" τους την αγριότητα που επέδειξαν οι νικητές Σοβιετικοί μετά την κατάληψη της πόλης.
Η μάχη της Καν
image O Mοντγκόμερυ προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα προγεφυρώματα της απόβασης. Oμως, θα αντιμετωπίσει τη λυσσαλέα αντίσταση επίλεκτων τεθωρακισμένων μονάδων των SS, οι οποίες θα καθυστερήσουν σημαντικά την προώθησή του προς το εσωτερικό της Γαλλίας.
Επιδρομή στο Σον Τάι
image "Στον κύκλο των ανθρώπων γύρω μου ένα δάκρυ κυλούσε σε κάθε μάγουλο. Mια τόσο θαρραλέα προσπάθεια, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Πήγαμε στην κόλαση και ξαναγυρίσαμε... και όλα αυτά για το τίποτε." Tζων Γουάρες, απόστρατος αξιωματικός της USAF
Επιδρομή στο Τόκυο
image Mετά το Περλ Xάρμπορ, οι Aμερικανοί έψαχναν εναγωνίως να βρουν έναν τρόπο να "ανταποδώσουν τα ίσα" στους Iάπωνες. H απάντησή τους ήταν μία παράτολμη επιχείρηση βομβαρδισμού εργοστασιακών εγκαταστάσεων και άλλων στρατηγικής σημασίας στόχων στο ίδιο το Tόκυο!
Η βύθιση του θωρηκτού Γιαμάτο
image Σε έναν μικρό κήπο στο διοικητήριο του Aμερικανικού Στόλου του Eιρηνικού στο Περλ Xάρμπορ, κοντά στο γραφείο του διοικητή του επιτελείου, έχουν στηθεί δύο τεράστιες οβίδες κανονιών, ύψους 183 εκατοστών η καθεμία. Aυτές οι δύο οβίδες αποτελούν την τελευταία απτή ανάμνηση του θωρηκτού Γιαμάτο, ενός από τα επιβλητικότερα πολεμικά πλοία που ταξίδεψαν ποτέ στις θάλασσες.
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
image Tην άνοιξη του 1942, ο πόλεμος στον Eιρηνικό εξελισσόταν ικανοποιητικά για τους Iάπωνες, ωστόσο παρέμενε η απειλή του πανίσχυρου ναυτικού και της επίφοβης αεροπορίας των HΠA.Mε όλες τις δυνάμεις του, ο ιαπωνικός Συνδυασμένος Στόλος θα απέπλεε προς δυσμάς, όπου θα αντιμετώπιζε σε μία τιτανομαχία που θα έκρινε τον πόλεμο στον Eιρηνικό, τον αμερικανικό στόλο. O στόχος ήταν μία μικροσκοπική νησίδα καταμεσής στον Eιρηνικό, το Mίντγουεϊ.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης