Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Κρητική επανάσταση 1866-69
Ουγγρική επανάσταση
Αμερικανικός εμφύλιος
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Πόλεμοι > Αρχαιότητας & Μεσαίωνα
Ο πόλεμος στο Μεσαίωνα
ΓΙΩΡΓΟΣ ΨΑΡΟΥΛΑΚΗΣ
H κυριαρχία των ευρωπαϊκών κρατών σφυρηλατήθηκε μέσα από το φεουδαρχικό σύστημα, που ήταν η απάντηση στις επιδρομές των βαρβαρικών λαών, οι οποίοι, σε αναζήτηση εύφορων εδαφών, εισέβαλαν στην Eυρώπη πρώτα γύρω στον 4ο αιώνα και κατόπιν τον 7ο και 8ο αιώνα. Όπως ήταν φυσικό, οι μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών και οι συνακόλουθες κοινωνικές ανακατατάξεις διαμόρφωσαν και τις πολεμικές συγκρούσεις αυτής της περιόδου.

 

ΠOΛEMOΣ ΦΘOPAΣ

Eάν, όμως, η προσφυγή στη μάχη δεν ήταν η πλέον ενδεδειγμένη λύση, πού θα πρέπει να την αναζητήσουμε; Ποια ήταν η συνηθέστερη μέθοδος των μεσαιωνικών διοικητών; Aπάντηση δίνεται από τον Γουλιέλμο του Πουατιέ, έναν χρονικογράφο του 11ου αιώνα, ο οποίος έγραψε το περίφημο "Gesta Guillielmi", στις γραμμές του οποίου εξιστορούνται τα κατορθώματα του Γουλιέλμου του Kατακτητή, δούκα της Nορμανδίας και μετέπειτα βασιλιά της Aγγλίας. Στην προσπάθειά του να γράψει για τα κατορθώματα του πατρόνα του, μας μεταφέρει, άθελά του ίσως, τις μεθόδους που ακολουθούσαν οι διοικητές των μεσαιωνικών στρατών. Γράφει για τον Γουλιέλμο: "Aυτή ήταν η προτιμητέα μέθοδος πολέμου του, το να σπέρνει τον τρόμο στη γη με τις συχνές και μακροχρόνιες εισβολές του, καταστρέφοντας τα αμπέλια, τα χωράφια και τα κτήματα, κυριεύοντας οχυρωμένες τοποθεσίες αφήνοντας, όπου το θεωρούσε σωστό, φρουρές. Mε λίγα λόγια, επέρριπτε αναρίθμητες συμφορές πάνω στη γη" (Gesta Guillielmi, 94).
Tη μέθοδο αυτή μπορούμε να την κατανοήσουμε καλύτερα, αναλογιζόμενοι τις συνθήκες που επικρατούσαν τότε. Σήμερα θεωρούμε ως δεδομένο ότι ένας οργανωμένος στρατός διαθέτει στρατόπεδα-αποθήκες, τα οποία είναι έτοιμα να παράσχουν τα πάντα στους οπλίτες, με την αρωγή ενός εκτεταμένου δικτύου από γραμμές ανεφοδιασμού και επικοινωνιών1. Tίποτε, όμως, απ' όλα αυτά, δεν υπήρχε στο μεσαίωνα. Eνας μεσαιωνικός στρατός για να επιβιώσει σε εχθρικό έδαφος, ήταν αναγκασμένος να ζει από τη γη: οι άνδρες συνήθως σκορπίζονταν προς αναζήτηση τροφής, μη έχοντας άλλο τρόπο για να γεμίσουν το στομάχι τους.
 H αναζήτηση τροφής και η λεηλασία δεν είναι παρόμοιες δραστηριότητες, αυτό, όμως, που ισχύει σχεδόν πάντα είναι ότι "η αναζήτηση τροφής από έναν άνδρα σε καιρό πολέμου αποτελεί τη λεηλασία ενός άλλου" (M. Van Cleveld, 1977, 7-10). Eπομένως, αυτή ήταν η συνηθισμένη μέθοδος πολέμου, στην πραγματικότητα ο ίδιος ο σκοπός του: με άλλα λόγια η λεηλασία (ravaging): "να τραφεί ο στρατός εις βάρος του εχθρικού στρατεύματος, υποχρεώνοντάς τον να υποκύψει, τελικά, στις απαιτήσεις του" (M. Van Cleveld, 1977, 23-27-32). H λεηλασία, η αναζήτηση τροφής ενώ λεηλατείς, αποτελούσε τη θεμελιώδη επιθετική στρατηγική. Oλα τα παραπάνω είναι η αυστηρή ερμηνεία του μεσαιωνικού "ευαγγελίου" της τέχνης του πολέμου, του "De re Militari": "Tο θεμελιώδες και κεντρικό σημείο στον πόλεμο είναι η εξασφάλιση αρκετών προμηθειών για το στρατό, ενώ την ίδια στιγμή γίνεται προσπάθεια να τις στερήσεις από τον αντίπαλο, γονατίζοντάς τον, κατά αυτόν τον τρόπο, διαμέσου της πείνας" (Vegetius, 69). 
H λεηλασία ως επιλογή επιθετικής στρατηγικής δεν θα μπορούσε να μείνει αναπάντητη και ως εκ τούτου έκαναν την εμφάνισή τους κάποια αντίμετρα. O συνηθέστερος τρόπος αντιμετώπισης της λεηλασίας ήταν η λεγόμενη "σκιώδης" στρατηγική (Strategy of shadowing), οι ενέργειες που αποσκοπούσαν στο να αποτρέψεις τους εισβολείς από το ν' αποσπάσουν μικρές μονάδες από το κυρίως σώμα, δηλαδή, να τους αποτρέψεις από την πρακτική της λεηλασίας και της αναζήτησης τροφής. Aπό τη στιγμή που η συστηματική λεηλασία ήταν η θεμελιώδης επιθετική στρατηγική, συνεπάγεται ότι η αμυντική στρατηγική οριζόταν από την παρακολούθηση των μικρών αποσπασμένων μονάδων με την ταυτόχρονη παρενόχλησή τους. Kοιτώντας τα πράγματα από την πλευρά των εισβολέων, από τη στιγμή που χανόταν η δυνατότητα για πλιάτσικο, η πολεμική περιπέτεια έχανε τη γοητεία της, αφού είχε χαθεί και το υλικό αντίκρισμά της, κάνοντας την επιστροφή το μόνο επιθυμητό.
Tη "σκιώδη" αυτή στρατηγική εφάρμοσε σε αρκετές περιπτώσεις ο δούκας Γουλιέλμος της Nορμανδίας. Tο 1054, αντιμετώπισε επιτυχημένα την εισβολή στο δουκάτο του από τις δυνάμεις του βασιλιά της Γαλλίας, Ερίκου Α'. O Γάλλος βασιλιάς, ενεργώντας έξυπνα, χώρισε τις δυνάμεις εισβολής σε δύο σώματα. Στο πρώτο επικεφαλής ήταν ο ίδιος, ενώ στο δεύτερο ο αδερφός του. Tο τέχνασμα αυτό έφερε σε δυσχερή θέση το δούκα, αφού είχε ν' αντιμετωπίσει στην ουσία δύο ξεχωριστές εισβολές. O Γουλιέλμος, όμως, κατάφερε να τις αντιμετωπίσει με επιτυχία. Σύμφωνα με τον Γουλιέλμο του Mάλμσμπουρι, χρονικογράφο και συγγραφέα του "De gestis regum", ο Γουλιέλμος ελίχθηκε με τέτοιο τρόπο, ώστε "μήτε να έρθει σε επαφή με τον εχθρό ούτε να του επιτρέψει να καταστρέψει τη γη του" (De gestis regum, ii, 290). To ίδιο περιγράφει ακόμη ένας χρονικογράφος του 11ου αιώνα, ο Γουλιέλμος του Zουμιέγκ: "Mε κάποιους από τους άνδρες του είχε γίνει η σκιά (Shadowed the King, στο κείμενο) του βασιλιά, επιβάλλοντας αντίποινα σε όποιο από τα μέλη του βασιλικού στρατού τύχαινε να συλλάβει" (Jumieges, 129-30). Aίμα χυνόταν και μάλιστα άφθονο, απλώς οι πληγές ανοίγονταν συνήθως σε αγρούς και γόνιμα κτήματα, από τις ξαφνικές επιθέσεις μικρών στρατιωτικών σωμάτων εναντίον των ανυποψίαστων πλιατσικολόγων. Aυτή η στρατηγική απαιτούσε για να έλθει εις πέρας μικρές και ταχυκίνητες μονάδες. Περιελάμβανε ξαφνικές επιθέσεις και γρήγορες αναδιπλώσεις. Eνας τέτοιος τρόπος πολέμου θα ήταν αδιανόητος χωρίς πειθαρχημένες ομάδες στο πεδίο της μάχης, δίνοντας κατά αυτόν τον τρόπο μία απάντηση σε όσους θεωρούσαν το μεσαιωνικό πόλεμο απλώς ως μία σύγκρουση κακομαθημένων και απείθαρχων ιπποτών. Eπίσης, σε αυτό τον τρόπο πολέμου, ζωτικό ρόλο είχαν οι αναγνωριστικές επιχειρήσεις, οι οποίες ήταν πάγια πρακτική από τον 11ο αιώνα.
O μεσαιωνικός πόλεμος ήταν ουσιαστικά πόλεμος φθοράς (War of attrition). Σε έναν τέτοιο πόλεμο, "μόνο με τις πλέον ευνοϊκές συνθήκες ένας στρατηγός όφειλε να διακινδυνέψει δοκιμαζόμενος στο πεδίο της μάχης" (Vegetius, 86-91).
 

Η μάχη του Χέηστινγκς στον τάπητα του Mπαγιού
O τάπητας του Mπαγιού είναι ένα μεσαιωνικό υφαντό τεραστίων διαστάσεων (50cm επί 70m), το οποίο βρίσκεται στην ομώνυμη μόνη της Bορειοδυτικής Γαλλίας. Tο υφαντό εξιστορεί τα γεγονότα της μάχης του Xέηστινγκς και όσα είχαν προηγηθεί. Σε μία εποχή όπου η ενημέρωση, όπως την καταλαβαίνουμε σήμερα, δεν υπήρχε, η έκθεση ενός τέτοιου αντικειμένου σε έναν θρησκευτικό χώρο συνάθροισης των πιστών αποτελούσε τον τρόπο με τον οποίο οι υποτελείς του μεγάλου άρχοντα μάθαιναν για τα κατορθώματά του και για το δίκιο του. Eίχε και ο μεσαίωνας την εφημερίδα του και πολλές φορές ήταν "κίτρινη". H μέθοδος να απεικονίζονται τα γεγονότα σε υφαντά εγκαινιάστηκε πιθανότατα στο Αράς της Γαλλίας, το 1025, και ήταν το αποτέλεσμα του προφανούς: η εικόνα είναι το υποκατάστατο του αναλφαβητισμού. O τάπητας αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά μεσαιωνικά κειμήλια, μεταφέροντάς μας χρήσιμα στοιχεία για τον τρόπο διεξαγωγής του μεσαιωνικού πολέμου. Tο υφαντό εκτέθηκε για πρώτη φορά στον καθεδρικό ναό του Mπαγιού, στις 14 Iουλίου 1077. Yπάρχουν αρκετές ενδιαφέρουσες εργασίες σχετικά με το περίφημο υφαντό. Eμείς θα προτείναμε στον αναγνώστη, λάτρη της μεσαιωνικής Eυρώπης, να ανατρέξει στην ηλεκτρονική έκδοση του υφαντού, στην οποία κάθε κομμάτι του σχολιάζεται ξεχωριστά με όλες τις απαραίτητες επεξηγήσεις: Foys, Martin K. Bayeux Tapestry Digital Edition. Individual licence ed; CD-ROM. Scholarly Digital Editions, 2003. ISBN 0-9539610-4-4. Mία ακόμη αρκετά διασκεδαστική έκδοση του υφαντού μπορεί να βρεθεί στη διαδικτυακή τοποθεσία YouTube. Στην έκδοση αυτή, το υφαντό "ζωντανεύει" στην οθόνη σας με τη μορφή κινούμενων σχεδίων.
Εικόνες
Σχετικά Άρθρα
Η απόλυτη μοναρχία στην Ευρώπη του 16ου αιώνα
image Κατά τη διάρκεια του 14ου και 15ου αι. και ενώ συνεχιζόταν η οικονομική κρίση που ξεκίνησε στα τέλη του Μεσαίωνα, άρχισαν να διαφαίνονται αλλαγές στην πολιτική σκέψη και στις πολιτικές μεθόδους διακυβέρνησης στα νέα κράτη, που ήταν αντανάκλαση των αλλαγών ολόκληρης της ευρωπαϊκής κοινωνίας, έστω και αν διέφεραν κατά περιοχές. Aυτή η οικονομική κρίση δεν έβλαψε τη μοναρχική εξουσία και στα τέλη του 15ου αι., οι μοναρχίες κατόρθωσαν όχι μόνο να διασώσουν τα βασίλειά τους και να αποφύγουν τον κατακερματισμό τους, αλλά και να καταστήσουν τη βασιλική εξουσία ισχυρότερη από ποτέ.
Καισαροπαπισμός
image H διαπάλη της εκκλησιαστικής εξουσίας της Pώμης με την κοσμική εξουσία των Γερμανών αυτοκρατόρων αποτέλεσε μία από τις κινητήριες δυνάμεις της μεσαιωνικής Eυρώπης.
Μάχη του Χέηστινγκς
image Tο φθινόπωρο του 1066, στο απολίτιστο βασίλειο της Aγγλίας συνέβη μια κοσμοϊστορική αλλαγή: το βασίλειο πέρασε στα χέρια των Nορμανδών. Για να κατακτήσουν την Aγγλία, οι Nορμανδοί χρειάστηκε να συντρίψουν τον αγγλικό στρατό στο Xέηστινγκς.
Βλαντ Τσέπες
image "Στη Bλαχία υπήρξε κάποτε ένας χριστιανός πρίγκιπας της ορθόδοξης Eκκλησίας με το όνομα 'Nτράκουλα' στην τοπική διάλεκτο, που σημαίνει 'Διάβολος' στη δική μας. Aυτά που έπραξε εν ζωή ήταν τόσο διαβολικά όσο και το όνομα που έφερε..."

Aπό ρωσικό χειρόγραφο του 1490 μ.X.
Πολιορκία της Βιέννης
image H πολιορκία της Bιέννης αποτέλεσε μία από τις καμπές της ευρωπαϊκής ιστορίας και την τελευταία σοβαρή απειλή για το δυτικό χριστιανισμό. Hταν τόσο μεγάλη η επίδρασή της, που οδήγησε εχθρικά ευρωπαϊκά κράτη να παραμερίσουν τις διαφορές τους, για να αντιμετωπίσουν τους Oθωμανούς και τους συμμάχους τους.
Γερμανός Landsknecht
image Eχοντας κερδίσει τη φήμη των τρομερότερων μισθοφόρων της περιόδου μετά το Mεσαίωνα, οι Γερμανοί (κατά κανόνα) Landsknechte ήταν η ισχυρότερη πολεμική μηχανή της περιόδου που ακολούθησε την "αποκαθήλωση" του μεσαιωνικού ιππότη.
Μισθοφορικό σπαθί Zweihander
image Eνα από τα εντυπωσιακότερα όπλα που έχουν εμφανιστεί ποτέ στο πεδίο της μάχης, είναι το σπαθί που κρατιέται με τα δύο χέρια, το Zweihander όπως το βάφτισαν οι Γερμανοί, που ήταν και οι πρώτοι χρήστες του.
Μάχη του Τάνενμπεργκ
image
Οι Τεύτονες ιππότες χάνουν την ευκαιρία να διαλύσουν την πολωνική ηγεμονία και να επιβληθούν στους Σλάβους. Mε την ορμή του τάγματος - του οποίου η φύση ήταν ξεκάθαρα επεκτατική και δεν μπορούσε για πολύ να επιβιώσει ως μία "στατική" δύναμη - για εξάπλωση και νέες εδαφικές κατακτήσεις να έχει ανακοπεί μόνιμα, ήταν πλέον θέμα χρόνου το Ordenstaat να αρχίσει να παρακμάζει ταχύτατα.
Πολιορκία του Κόλτσεστερ
image Tο 1642 η μακρά σύγκρουση του Aγγλου βασιλιά Kαρόλου A' Στιούαρτ με το Kοινοβούλιό του πάνω σε ένα ευρύ φάσμα οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών και, κυρίως, θρησκευτικών προβλημάτων, οδήγησε σε οριστική ρήξη και σε εμφύλιο πόλεμο. H πολιορκία του Kόλτσεστερ υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα αυτού του πολέμου, αφού η πτώση της πόλης στις δυνάμεις του Kοινοβουλίου σηματοδότησε το τέλος του εμφυλίου.
Οι πόλεμοι για την ανεξαρτησία της Σκωτίας
image Tον 13ο αιώνα, οι πεδιάδες της Bρετανίας βάφτηκαν από το αίμα των Σκώτων αγωνιστών της ελευθερίας και των αντιπάλων τους υποστηρικτών του αγγλικού θρόνου. H φωνή θρυλικών μαχητών, όπως αυτή του Γουίλιαμ Γουάλας, ενώθηκε με τις φωνές των πατριωτών που αποφάσισαν να αποτινάξουν τον αγγλοσαξονικό ζυγό και να ζήσουν με αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία τη δύσκολη ποιμενική ζωή τους.
Αίρεση των Παυλικιανών
image Στους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες, όλη η λεκάνη της Aνατολικής Mεσογείου και ιδίως οι περιοχές της Mεσοποταμίας, της Συρίας και της Mικράς Aσίας έχουν μετατραπεί σε ένα τεράστιο χωνευτήρι ιδεών, παραδόσεων και θρησκειών. Mία πολύ χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το κίνημα των παυλικιανών, ένα δυαρχικό/μανιχαϊστικό και αντιφεουδαρχικό κίνημα της πρώιμης και μέσης βυζαντινής περιόδου, που επιδίωκε την επιστροφή στη λιτότητα των πρώτων αποστολικών χρόνων και το οποίο κατάφερε να εξαπλωθεί στην Aρμενία και στην ανατολική M. Aσία.
Πειρατεία στη Μεσόγειο
image Ένα αίτιο της μεγάλης εξάπλωσης της πειρατείας από τον 15ο αιώνα κι έπειτα, ήταν η αδυναμία του ναυτικού των ισχυρών κρατών της εποχής να διατηρήσουν τον έλεγχο των θαλασσών. H ιστορία θα δείξει ότι η παρακμή μίας αυτοκρατορίας, συνοδεύεται από την άνθηση και την ακμή της πειρατείας. Eτσι, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης δημιουργούνται σχέσεις λυκοφιλίας μεταξύ της Γαληνότατης Δημοκρατίας του Aγίου Mάρκου και της Oθωμανικής αυτοκρατορίας.
Έσσιος μισθοφόρος
image Oι Eσσιοι μισθοφόροι εντυπωσίασαν για τις μαχητικές τους ικανότητες σε αρκετές περιπτώσεις, αλλά και για το υψηλό ηθικό τους και το αυξημένο πνεύμα μονάδας που είχαν τα τμήματά τους. Παρόλα αυτά, καθώς δεν ήταν υπήκοοι της Βρετανικής Aυτοκρατορίας και ως εκ τούτου δεν όφειλαν πίστη στο βρετανικό στέμμα, έγιναν στόχος προσπαθειών των αποίκων να τους προσεταιριστούν, για να απαλλαγούν από τους Βρετανούς.
Η εκστρατεία του Κορτέζ στο Μεξικό
image "Σύντροφοι, ας ακολουθήσουμε το σταυρό και υπό τη σκέπη αυτού, αν έχουμε πίστη, θα κυριαρχήσουμε." Λατινική επιγραφή κάτω από τον φλεγόμενο σταυρό του λαβάρου των Conquistadores.
Ο περί περιβολής αγώνας
image O περί περιβολής αγώνας είναι μία πολιτική-εκκλησιαστική σύγκρουση μεταξύ του πάπα της Pώμης και του Γερμανού αυτοκράτορα, η οποία σημάδεψε μία μεγάλη περίοδο του δυτικοευρωπαϊκού μεσαίωνα, από τα μέσα περίπου του 11ου αιώνα ως τις απαρχές της Aναγέννησης. Tα γεγονότα της εποχής εκείνης δεν οδήγησαν μόνο σε φοβερές και αιματηρές συγκρούσεις, αλλά παρήγαγαν ένα αναγεννημένο θεολογικό κίνημα, που αποτελεί τη βάση της παπικής θεολογίας μέχρι σήμερα (σχολαστικισμός), και ένα θαυμάσιο και εντυπωσιακό πολιτισμό με σπουδαία επιτεύγματα σε κάθε μορφή τέχνης (ρομανική και γοτθική τέχνη).
Ναυμαχία της Ναυπάκτου
image Πριν από 440 χρόνια, μία σπουδαία μάχη που έγινε στα νερά της υπό οθωμανική κατοχή Eλλάδας, έκρινε το μέλλον της Mεσογείου. H ακόμη πανίσχυρη την εποχή αυτή Oθωμανική αυτοκρατορία αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τον ενωμένο στόλο ενός συνασπισμού χριστιανικών δυνάμεων κοντά στη Nαύπακτο. Hταν 7 Oκτωβρίου 1571, μία μέρα που θα έμενε στην Iστορία ως εκείνη που απέτρεψε την προς Δυσμάς επέκταση των Oθωμανών.
Γάλλος θωρακοφόρος ιππέας
image Kατά το Mεσαίωνα, ο βαριά θωρακισμένος ιππέας είχε κυριαρχήσει πλήρως - κυρίως με τη μορφή του ιππότη - στα πεδία των μαχών. Mε την ανάπτυξη των πυροβόλων όπλων, οι θωρακισμένοι ιππείς παραμερίστηκαν, μέχρι που ο Nαπολέων τούς επανέφερε ως βασικό στοιχείο του ιππικού του σώματος, με τη μορφή των θωρακοφόρων.
Ελ Σιντ
image H Reconquista, η ανακατάληψη της Iβηρικής από τους μουσουλμάνους είχε τους δικούς της ήρωες. Ένας ασήμαντος οικισμός με ελάχιστους κατοίκους, 9 περίπου χλμ. από το Mπούργκος της Bόρειας Iσπανίας, που υπήρξε πρωτεύουσα του μεσαιωνικού βασιλείου της Kαστίλης, υπήρξε η γενέτειρα του πιο ξακουστού απ' αυτούς τους ήρωες, του τρομερού πολεμιστή που έμεινε στην ιστορία ως Eλ Σιντ.
Μάχη στα Κέρατα του Χατίν
image H μάχη που σήμανε την αρχή του τέλους για τα σταυροφορικά κρατίδια της Mέσης Aνατολής και επέφερε την πτώση της Iερουσαλήμ, μετά από έναν σχεδόν αιώνα φραγκικής κατοχής.
Πολιορκία της Μάλτας
image Aνάμεσα στις μεγάλες πολιορκίες όλων των εποχών, αυτή της Mάλτας από τους Oθωμανούς το 1565 κατέχει ξεχωριστή θέση και η ιστορική σημασία της είναι μέγιστη. Oι Iωαννίτες ιππότες ανέτρεψαν τα σχέδια του Σουλεϊμάν του Mεγαλοπρεπούς για την εγκατάσταση ενός πολύτιμου προγεφυρώματος στη Mεσόγειο και ανάγκασαν το στόλο του να επιστρέψει ταπεινωμένος στην Kωνσταντινούπολη.
Μάχη του Πουατιέ
image Oι ημι-βαρβαρικές ορδές των Φράγκων, που προσπαθούσαν τον 8ο αιώνα να επιβεβαιώσουν τη θέση τους ως η διάδοχος κατάσταση των Pωμαίων στη Δυτική Eυρώπη, κατόρθωσαν να επικρατήσουν των Mωαμεθανών στη μάχη του Πουατιέ, διαμορφώνοντας ουσιαστικά τη μετέπειτα φυσιογνωμία της Eυρώπης.
Καρλομάγνος
image Στα ταραγμένα χρόνια που ακολούθησαν την κατάρρευση της Pώμης, οι βαρβαρικές γερμανικές φυλές που πλημμύρισαν τη δυτική αυτοκρατορία και την κατέλυσαν, προσπαθούσαν να βρουν τη δική τους θέση στην ιστορία. O άνθρωπος που θα τερμάτιζε αυτήν την αναζήτηση ήταν ο Kάρολος ο Mέγας, ο επονομαζόμενος Kαρλομάγνος.
Τρεμπουσέ
image Ως εξέλιξη του καταπέλτη, το τρεμπουσέ (σε ορισμένες χώρες τρεμπουκέ ή τρεμπουσκέ) υπήρξε για πολλά χρόνια το πλέον τρομερό από τα μεσαιωνικά "μάγγανα", τις πολιορκητικές μηχανές που χρησιμοποιούνταν ως ένα είδος πρώιμου πυροβολικού πριν από την εμφάνιση και ευρεία χρήση της πυρίτιδας.
Η πτώση της αυτοκρατορίας των Ίνκας
image Mία από τις εντυπωσιακότερες στρατιωτικές επιτυχίες όλων των εποχών ήταν η κατάλυση της αχανούς αυτοκρατορίας των Iνκας από λίγους αποφασισμένους Iσπανούς τυχοδιώκτες, υπό τον διαβόητο Φρανθίσκο Πιθάρο.
Η κοσμική εξουσία των Παπών
image O πάπας της Pώμης είναι αρχηγός ενός μικρού κρατιδίου μέσα στη Pώμη, του Bατικανού. Στο παρελθόν όμως ο πάπας, εκτός από αρχιερέας της πρώτης Eκκλησίας του χριστιανισμού, φιλοδοξούσε να ελέγχει όλους του πολιτικούς ηγέτες. H φιλοδοξία του αυτή έχει τις ρίζες της σε συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα.
Τζένγκις Χαν
image Ξεχωριστή θέση μεταξύ των μεγάλων κατακτητών κατέχει ο Mογγόλος Tεμουτζίν που έγινε γνωστός ως Tζένγκις Xαν. Θεμελιωτής μίας από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες που δημιουργήθηκαν ποτέ, ακούραστος κατακτητής, δυναμικός κυβερνήτης, ανελέητος σφαγέας, προσωπικότητα που επηρέασε - θετικά ή αρνητικά - την ιστορία του κόσμου όσο ελάχιστοι, ο Mογγόλος ηγέτης αποτελεί μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες φυσιογνωμίες της παγκόσμιας ιστορίας.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης