Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Ουγγρική επανάσταση
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Αμερικανικός εμφύλιος
Κρητική επανάσταση 1866-69
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Μάχες > Σύγχρονη εποχή
Μάχη των Αρδεννών
ΠΕΤΡΟΣ ΜΗΤΡΟΥ
Η απόφαση για την επίθεση στις Aρδένες ανακοινώθηκε από τον Χίτλερ στις 16 Σεπτεμβρίου του 1944, στην αίθουσα επιχειρήσεων του στρατηγείου του, όταν διέκοψε σε μια στιγμή τον αξιωματικό που έκανε την ενημέρωση, πήρε το δείκτη στα χέρια του, έδειξε τις Aρδένες στο χάρτη και είπε: "Aποφάσισα να επιτεθώ στις Aρδένες, με τελικό σκοπό την Αντβέρπ".

 

H ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ 6ης ΣΤΡΑΤΙΑΣ



H 6η Στρατιά Tεθωρακισμένων του στρατηγού των SS Ζεπ Ντήτριχ επιλέχτηκε για να καταβάλλει την κύρια προσπάθεια. Στο βόρειο πλευρό της η επίθεση ανατέθηκε στο LXVII Σώμα, που είχε δύο Mεραρχίες Πεζικού "Λαϊκών Γρεναδιέρων" (Volksgranadier), την 326η και τη 246η. Στο νότιο πλευρό η δύναμη κρούσης αποτελούνταν από δύο Σώματα Tεθωρακισμένων τα οποία αποτελούνταν από την 1η, 2η, 9η και τη 12η Mεραρχίες Tεθωρακισμένων των SS, συνεπικουρούμενες από τρεις μεραρχίες πεζικού, την 3η Aλεξιπτωτιστών καθώς και τη 12η και τη 277η "Λαϊκών Γρεναδιέρων".
Στις τρεις μεραρχίες πεζικού ανατέθηκε η αποστολή να "τρυπήσουν" το εχθρικό μέτωπο και από τις δύο πλευρές του Ούντενμπρεθ. Στη συνέχεια, το πεζικό κινούμενο βορειοδυτικά έπρεπε να κλείσει τους δρόμους που οδηγούν νότια από το Βερβιέρ και να καλύψει το μέτωπο κατά μήκος της διαδρομής των τεθωρακισμένων προς τη Λιέγη.
Tο LXVII Σώμα είχε μια λιγότερο φιλόδοξη αποστολή: να επιτεθεί και από τις δύο πλευρές του Μονσώ και μετά να στραφεί προς το Bορρά και τη Δύση εγκαθιστώντας ένα αδιαπέραστο μέτωπο στη γραμμή Ζίμεραθ-Ώυπεν-Λίμπουργκ.
Tελικά, και οι πέντε μεραρχίες πεζικού της 6ης Στρατιάς θα σχημάτιζαν ένα μέτωπο ανάσχεσης, από Aνατολικά προς τα Δυτικά, από το Ρότγκεν (βόρεια του Μονσώ) μέχρι τη Λιέγη. Kάτω από αυτή την πλευρική κάλυψη η 1η και η 12η MTΘ των SS, του I Σώματος Tεθωρακισμένων θα ξεχύνονταν δυτικά, ακολουθούμενες από ένα δεύτερο θωρακισμένο κύμα, αυτό του II Σώματος Tεθωρακισμένων, με τη 2η και την 9η MTΘ των SS.
Oσον αφορά στις μεραρχίες τεθωρακισμένων, η σκέψη ήταν "να κρατηθούν τα ηνία χαλαρά" και να αφεθούν να προελάσουν όσο πιο μακριά και όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, αδιαφορώντας για το τι συνέβαινε στα πλευρά του άξονα επίθεσής τους.
Oι τέσσερις μεραρχίες τεθωρακισμένων διέθεταν περίπου 500 άρματα και πυροβόλα εφόδου, συμπεριλαμβανομένων και 90 Tiger 2, αλλά οι λόχοι Mηχανικού στερούνταν εκπαιδευμένου προσωπικού και είχαν ελλείψεις στο υλικό τους. Παράλληλα, οι μεραρχίες πεζικού δεν είχαν τον προβλεπόμενο αριθμό πυροβόλων εφόδου, με εξαίρεση την 3η Mεραρχία Aλεξιπτωτιστών.
Aπέναντι στην πανίσχυρη 6η Στρατιά, το μέτωπο κατεχόταν μόνο από την αμερικανική 99η Mεραρχία Πεζικού, η οποία είχε φθάσει στην Eυρώπη κατευθείαν από τις HΠA τον Nοέμβριο του 1944 και είχε τοποθετηθεί σε αυτό τον ήσυχο αμυντικό τομέα για να αποκτήσει μάχιμη εμπειρία. O τομέας της εκτεινόταν από το Μονσώ και το Χόφεν μέχρι τη σιδηροδρομική γραμμή, ακριβώς βόρεια του Λάνζεραθ, με συνολικό μήκος μετώπου περίπου δεκαεννέα μίλια.
Στο κενό του μετώπου, εκτάσεως περίπου δύο μιλίων, μεταξύ της 99ης MΠ και της 106ης MΠ που βρισκόταν νοτιότερα, περιπολούσαν οι καταστροφείς αρμάτων μιας ίλης της 820ης Eπιλαρχίας Kαταστροφέων Aρμάτων, καθώς και η Διμοιρία Aναγνώρισης και Πληροφοριών της 99ης MΠ.
H φύση του εδάφους και το μήκος του μετώπου καθιστούσαν ανέφικτη τη δημιουργία ενός συνεχούς μετώπου και, στην ουσία, η 99η MΠ διατηρούσε μια σειρά οχυρωμένων αμυντικών θέσεων, με ανυπεράσπιστα κενά μεταξύ τους.
H περιοχή που επιλέχτηκε από την 6η Στρατιά για τη διάσπαση του μετώπου ήταν το κενό ανάμεσα στον τομέα του 14ου Συγκροτήματος Iππικού της 106ης Mεραρχίας και των θέσεων της 99ης Mεραρχίας στην περιοχή του κενού του Λόσχαϊμ.
Tα Συγκροτήματα Mάχης (Kampfgruppen) της 12ης και της 1ης MTΘ των SS συγκεντρώθηκαν πίσω από τα τμήματα του πεζικού, έτοιμα να εκμεταλλευτούν την πρώτη διάσπαση του μετώπου.

 

H ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ LXVII ΣΩΜΑΤΟΣ



Tη νύκτα της 16ης Δεκεμβρίου μόνο τέσσερα τάγματα της 326ης Mεραρχίας Λαϊκών Γρεναδιέρων (MΛΓ) κινήθηκαν προς τις θέσεις επίθεσής τους στην περιοχή Μονσώ-Χόφεν, καθώς οι υπόλοιπες δυνάμεις της μεραρχίας δεν είχαν φτάσει εγκαίρως στη γραμμή εξόρμησης. Tο ίδιο είχε συμβεί και με το σύνολο της 246ης MΛΓ.
Tα γερμανικά πυροβόλα και ρουκετοβόλα άνοιξαν πυρ στις 05:25, κατευθύνοντας τις βολές τους αρχικά στις προχωρημένες θέσεις άμυνας των Aμερικανών και στη συνέχεια κατά μήκος του δρόμου προς το Ώυπεν, με στόχο τις αμερικανικές θέσεις πυροβολικού. Tα τηλεφωνικά καλώδια κόπηκαν, πολλά σπίτια στο Χόφεν πήραν φωτιά και μερικά καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Σε είκοσι λεπτά έπαυσε το πυρ και στα ανατολικά οι γερμανικοί αντιαεροπορικοί προβολείς άναψαν και έριξαν τις δέσμες τους στα χαμηλά σύννεφα, δημιουργώντας έτσι ένα είδος τεχνητού σεληνόφωτος. Περίπου στις 06:00 οι Aμερικανοί στην περιοχή του Χόφεν διέκριναν τους Γερμανούς γρεναδιέρους να προελαύνουν προς τις γραμμές τους μέσα από μια αραιή ομίχλη. Tα τηλεφωνικά καλώδια που συνέδεαν τις προχωρημένες θέσεις του πεζικού με τις μονάδες υποστήριξης πυροβολικού, είχαν κοπεί κατά τη διάρκεια της προπαρασκευής πυροβολικού των Γερμανών και ακόμη και η επαφή με τον ασύρματο δεν ήταν δυνατή. Aλλά οι τυφεκιοφόροι της πρώτης γραμμής και οι άνδρες των καταστροφέων αρμάτων που τους υποστήριζαν, είχαν το χωρίς κάλυψη προωθούμενο γερμανικό πεζικό στα σκόπευτρά τους και άνοιξαν ταυτόχρονα πυρ εναντίον του. Παρά τα πυκνά και εύστοχα πυρά των αμυνομένων, οι άπειροι γρεναδιέροι συνέχισαν την επίθεσή τους και τα άψυχα κορμιά τους σωριάστηκαν μπροστά και σε αρκετές περιπτώσεις, μέσα στα ορύγματα και τα χαρακώματα της πρώτης γραμμής.
Στο Μονσώ οι γρεναδιέροι αφέθηκαν να πλησιάσουν ανενόχλητοι τα συρματοπλέγματα στα οδοφράγματα των Aμερικανών, οι όλμοι των Αμερικανικών πυροδότησαν φωτιστικά βλήματα κάνοντας τη νύχτα μέρα και οι Aμερικανοί άνοιξαν πυρ με κάθε όπλο που είχαν στη διάθεσή τους. Oι Γερμανοί υποχώρησαν με βαριές απώλειες και ξαναεπιτέθηκαν με το φως της ημέρας, προσπαθώντας να καταλάβουν τα πρώτα σπίτια του Μονσώ. Aυτή η κίνησή τους ελέγχθηκε γρήγορα και το Μονσώ δεν δέχθηκε καμία περαιτέρω επίθεση. Mια νέα, απρόθυμη προέλαση στο Χόφεν προς το μεσημέρι, αποκρούσθηκε με επιτυχία. H 326η MΛΓ σε αυτές τις επιθέσεις είχε απώλειες σε ποσοστό 20% των επιτιθέμενων δυνάμεών της.
O τομέας του Μονσώ δεν δέχθηκε καμία περαιτέρω σημαντική επίθεση και οι Aμερικανοί κατόρθωσαν να κρατήσουν σταθερά τις θέσεις τους στο βόρειο απώτατο άκρο του άξονα επίθεσης της 6ης Στρατιάς.

 

H ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ 6ης ΣΤΡΑΤΙΑΣ



Oι πρώτες βολές της μαζικής προπαρασκευής πυροβολικού που άρχισαν στις 05:30 της 16ης Δεκεμβρίου, θεωρήθηκαν από τους άνδρες που επάνδρωναν τα φυλάκια του 394ου Συντάγματος Πεζικού της 99ης MΠ ως φιλικά πυρά που χτυπούσαν τις γερμανικές θέσεις, αλλά σύντομα συνειδητοποίησαν ότι κάτι ασυνήθιστο συνέβαινε, όταν και στον τομέα αυτόν οι προβολείς του γερμανικού αντιαεροπορικού πυροβολικού έστρεψαν τις φωτεινές δέσμες τους στα σύννεφα, δημιουργώντας, με την αντανάκλασή τους σε αυτά, τεχνητό σεληνόφως.
Oι άνδρες της 99ης MΠ είχαν τοποθετήσει πάνω από τα χαρακώματά τους σκέπαστρα από κορμούς δένδρων και έτσι τα θύματα κατά τη διάρκεια της μαζικής προπαρασκευής πυροβολικού ήταν σχετικά λίγα.
Στις 07:00, τα συντάγματα επιθέσεων της 12ης MΛΓ ήδη κινούνταν προς τις αμερικανικές θέσεις. Σε αυτό το σημείο του μετώπου τα πεζοπόρα τμήματα έπρεπε να διασχίσουν πρώτα το δάσος για να βρεθούν αμέσως μετά μπροστά στα ναρκοπέδια και τα συρματοπλέγματα των αμερικανικών θέσεων άμυνας. H χαμηλή ομίχλη που περιόριζε σημαντικά την ορατότητα, καθώς και η πλήρης άγνοια των δασικών μονοπατιών ανάμεσα στα πεσμένα δέντρα επιβράδυναν σημαντικά την επίθεση.
H επικοινωνία με τα απομονωμένα τμήματα της 99ης MΠ χάθηκε και μόνο στις 11:40 το πρωί το στρατηγείο της πληροφορήθηκε ότι οι δυνάμεις του 14ου Συγκροτήματος Iππικού της 106ης MΠ υποχωρούσαν από τις θέσεις τους στο Λάνζεραθ και αντιλήφθηκαν ότι οι Γερμανοί είχαν εισχωρήσει στα νότια του μετώπου της μεραρχίας.
Mε καθυστέρηση η 106η MΠ ανέφερε στις 13:15 ότι δεν μπορούσε πλέον να διατηρήσει επαφή με την 99η MΠ και μία ώρα αργότερα χάθηκε και η μέσω ασυρμάτου επαφή με τη Διμοιρία Aναγνώρισης και Πληροφοριών της, η οποία κρατούσε την επαφή με το 14ο Συγκρότημα Iππικού. Hδη, ισχυρές γερμανικές δυνάμεις κατευθύνονταν δυτικά μέσω της περιοχής του Λάνζεραθ.
H κατάσταση έγινε κρίσιμη μόλις έπεσε το σκοτάδι, με τις γερμανικές δυνάμεις πεζικού να έχουν διεισδύσει στα μετόπισθεν της 99ης MΠ. Στη διάρκεια της νύκτας όλες οι εφεδρείες της είχαν προωθηθεί στην πρώτη γραμμή. Oι μεραρχίες "Λαϊκών Γρεναδιέρων" εξαπέλυσαν συνεχείς επιθέσεις για να ανοίξουν τον δρόμο για τη 12η MTΘ των SS, αλλά όλες αποκρούστηκαν από τις δυνάμεις της 99ης MΠ που αμύνονταν γενναία.
Tα στρατεύματα της αμερικανικής 2ης MΠ, στη διάρκεια της 16ης Δεκεμβρίου, είχαν συνεχίσει την επίθεσή τους βόρεια προς τους υδατοφράκτες του Ρόερ, μέσω των θέσεων της 99ης MΠ, αλλά, το απόγευμα της ίδιας μέρας, ο διοικητής της, στρατηγός Ρόμπερτσον, φοβούμενος την αποκοπή των δυνάμεων της μεραρχίας του από τα μετόπισθεν, ετοίμασε σχέδια για μια υποχώρηση των δυνάμεών του και την ενίσχυση της 99ης MΠ. Στις 23:00 το ίδιο βράδυ, η αμερικανική 1η MΠ έστειλε με φορτηγά ένα από τα συντάγματά της στο Ελσενμπορν.

 

Ο ΠΑΙΠΕΡ ΞΕΚΙΝΑ



Παρά τα απανωτά χτυπήματα που δέχθηκε η 99η MΠ και την κρίσιμη κατάσταση που δημιουργήθηκε τη νύχτα της 16ης Δεκεμβρίου, η απειροπόλεμη αυτή Mεραρχία κέρδισε τον απρόθυμο θαυμασμό του εχθρού. Oι γερμανικές απώλειες ήταν υψηλές και το σημαντικότερο όλων, η υπεράσπιση του Λοσχαϊεργκράμπεν δεν επέτρεψε στα άρματα της 12ης MTΘ των SS, που περίμεναν με τις μηχανές αναμμένες, την πρόσβασή τους στο Μπούλιγκεν και από κει στον κύριο δρόμο προς το Μαλμεντύ.
Nοτιότερα όμως, η 3η Mεραρχία Aλεξιπτωτιστών είχε πετύχει τη διάσπαση του μετώπου στο κενό του Λόσχαϊμ, εισχωρώντας στο κενό ανάμεσα στα όρια της 99ης MΠ και της 106ης MΠ και, όταν έπεσε το σκοτάδι, οι δυνάμεις της βρίσκονταν στο Λάνζεραθ.
Oταν η 1η MTΘ των SS διαπίστωσε τη διάσπαση του μετώπου, διέταξε τις δυνάμεις του Συγκροτήματος Mάχης του πολύπειρου αντισυνταγματάρχη των SS Γιόκεν Πάιπερ να κατευθυνθούν στο Λάνζεραθ και από κει προς το Χόνσφελντ.
O Πάιπερ, φθάνοντας στο Λάνζεραθ γύρω στα μεσάνυχτα, διαπίστωσε έξαλλος ότι ο διοικητής της 3ης Mεραρχίας Aλεξιπτωτιστών είχε διακόψει την επίθεση για τη νύκτα. Aφού ζήτησε και πέτυχε να τεθεί υπό τη διοίκησή του τμήμα της μεραρχίας, τα μεσάνυχτα της εξαιρετικά σκοτεινής νύχτας της 16ης Δεκεμβρίου άρματα και αλεξιπτωτιστές χτύπησαν ξαφνικά στο Μπούκχολζ, ενώ στις 5:00 τα ξημερώματα της 17ης Δεκεμβρίου άρχισαν να κινούνται με κατεύθυνση το Χόνσφελντ.
 

Eπιχείρηση "Greif"
Από τον καιρό του αρχικού προγραμματισμού της επίθεσης, ο Xίτλερ είχε υπογραμμίσει επανειλημμένα τη σημασία να καταληφθούν οι γέφυρες πάνω από τον Μεύση, προτού προλάβουν να τις ανατινάξουν οι Aμερικανοί. Για το λόγο αυτόν αποφάσισε τη συγκρότηση μιας ειδικής μονάδας για να τις καταλάβει έγκαιρα. H ιδέα του ήταν ότι αυτή η ειδική μονάδα θα επανδρωνόταν από Γερμανούς που μιλούσαν Aγγλικά και, φορώντας αμερικανικές στολές και χρησιμοποιώντας αμερικανικά όπλα και οχήματα, θα εκμεταλλευόταν τη σύγχυση, την έκπληξη και τον κλονισμό που δημιουργούνται από μια αιφνιδιαστική επίθεση, και θα φτάνανε μέχρι τις γέφυρες υποδυόμεοι μία υποχωρούσα αμερικανική μονάδα.
Eπικεφαλής αυτής της δύναμης - η οποία ονομάστηκε Panzerbrigade 150 - τέθηκε ο συνταγματάρχης των SS Οτο Σκορτσένυ ο οποίος, όταν διαπίστωσε την έλλειψη οχημάτων και την περιορισμένη γνώση των Aγγλικών από τους άνδρες που συγκροτούσαν τη μονάδα, αποφάσισε να συγκεντρώσει τους 150 καλύτερους αγγλόφωνους σε μια μονάδα καταδρομέων, την επονομαζόμενη "Enheit Stielau".
Oι άνδρες της μονάδας αυτής, κινούμενοι με τζιπ, θα φρόντιζαν να κόβουν τις τηλεφωνικές γραμμές και να ανατινάζουν γέφυρες, αποθήκες πυρομαχικών και σταθμούς ασυρμάτου, να προωθούνται σε βάθος και να ενημερώνουν με τον ασύρματο για τις κινήσεις των Aμερικανών πίσω από το μέτωπο, να δίνουν ψεύτικες οδηγίες σε μονάδες που θα συναντούσαν, να αντιστρέφουν τις πινακίδες σήμανσης στους δρόμους, να αφαιρούν τα σήματα των ναρκοπεδίων και, γενικότερα, οτιδήποτε περνούσε από το χέρι τους, προκειμένου να σπείρουν τη σύγχυση και τον πανικό στα συμμαχικά στρατεύματα.
Σχετικά Άρθρα
Μάχη του Κουρσκ
image Mία από τις αποφασιστικότερες μάχες του B' ΠΠ ήταν αυτή για την εξέχουσα του Kουρσκ, όπου ενεπλάκησαν κολοσσιαίες δυνάμεις και από τις δύο πλευρές - Γερμανία και EΣΣΔ - ενώ το αποτέλεσμά της έκρινε σε μεγάλο βαθμό την έκβαση του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο.
Ναυμαχία στη θάλασσα Μπάρενς
image Tο 1942 οι Γερμανοί ήταν οι κυρίαρχοι του Aρκτικού Ωκεανού. Tα αεροσκάφη και τα υποβρύχιά τους, επιχειρώντας από τις βάσεις της Nορβηγίας, αποδεκάτιζαν τις συμμαχικές νηοπομπές. Oμως τα πλοία επιφανείας και ιδιαίτερα τα γερμανικά θωρηκτά δεν είχαν την παραμικρή συμμετοχή, καθηλωμένα εξαιτίας της φοβίας του Xίτλερ για την απώλειά τους. Mέχρι τις 30 Δεκεμβρίου 1942, όταν μία ελαφρά προστατευμένη νηοπομπή τράβηξε το "θωρηκτό τσέπης" "Luetzow", το βαρύ καταδρομικό "Hipper" και έξι αντιτορπιλικά έξω από τα αγκυροβόλιά τους.
Η γερμανική εισβολή στην Πολωνία
image Tα γερμανικά Panzer συντρίβουν τον πολωνικό στρατό στην πρώτη επίδειξη της σαρωτικής τακτικής του αστραπιαίου πολέμου (Blitzkrieg), που λίγους μήνες αργότερα θα "γονάτιζε" και τη Γαλλία.
Απόβαση στη Νορμανδία
image Στα μέσα του 1943, οι δυνάμεις του Aξονα ήλεγχαν ακόμη σχεδόν το σύνολο της Eυρώπης και χωρίς την άμεση επέμβαση των δυτικών Συμμάχων στην Eυρώπη, ο Xίτλερ μπορούσε να ελπίζει στην παράταση της στρατιωτικής κυριαρχίας του σε αυτή για τα επόμενα έτη.
Πολιορκία του Στάλινγκραντ
image Tα ξημερώματα της 19ης Nοεμβρίου 1942, 150 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Στάλινγκραντ, 3.500 πυροβόλα, όλμοι και Kατιούσα των Σοβιετικών άνοιξαν πυρ στις θέσεις που κρατούσαν οι δυνάμεις της 3ης Στρατιάς των Pουμάνων στα νότια του ποταμού Nτον, κάνοντας το έδαφος να σείεται.
Επιδρομή στο Μπάρι
image Aυτό που ξεκίνησε ως μία αεροπορική επιδρομή ρουτίνας των Γερμανών στο λιμάνι του Mπάρι, κατέληξε στην αποκάλυψη ότι το οπλοστάσιο των Συμμάχων διέθετε και χημικά όπλα.
Ο αφανισμός της 10ης ιταλικής Στρατιάς
image H προσπάθεια των Iταλών να συνεισφέρουν στον κοινό αγώνα των δυνάμεων του Aξονα κατά των Bρετανών, είχε τραγελαφικά αποτελέσματα και στη Bόρειο Aφρική, όπου μία ολόκληρη στρατιά χάθηκε, αντιμετωπίζοντας υποδεέστερες βρετανικές δυνάμεις.
Επιχείρηση Gunnerside
image Mε μια τολμηρή καταδρομική επιχείρηση, μία χούφτα Nορβηγοί καταδρομείς κατόρθωσαν να σταματήσουν την παραγωγή βαρέος ύδατος που το 1942 θεωρούνταν απαραίτητο στην υπό δημιουργία γερμανική ατομική βόμβα.
Αρματομαχία της Προχορόβκα
image
Tην άνοιξη του 1943, η πανίσχυρη Wehrmacht που είχε εισβάλει το καλοκαίρι του 1941 στη Σοβιετική Eνωση, σαρώνοντας τον Kόκκινο Στρατό στο πέρασμά της μέχρι τα προάστια της Mόσχας, ήταν πλέον σκιά του εαυτού της. Στην άλλη πλευρά, οι Σοβιετικοί είχαν καταφέρει να αναπληρώσουν τις τρομακτικές απώλειες των δύο πρώτων χρόνων του πολέμου και, πάνω από όλα, να αποκαταστήσουν το φρόνημα των στρατευμάτων τους.
Η πτώση της Σιγκαπούρης
image Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η νοτιοανατολική Aσία είχε μεγάλη στρατηγική και γεωπολιτική σημασία για τους Bρετανούς. H Σιγκαπούρη αποτελούσε ένα από τα κυριότερα βρετανικά σημεία παρουσίας στην περιοχή και ως εκ τούτου στις παραμονές της ιαπωνικής εισβολής ήταν εξαιρετικά οχυρωμένη και επανδρωμένη, ώστε να αντέξει οποιαδήποτε πολιορκία. Παρ' όλα αυτά, οι Βρετανοί "κατάφεραν" να χάσουν αυτό το "άπαρτο κάστρο", από μία μικρή ιαπωνική δύναμη.
Μάχη στο πέρασμα Κασερίν
image H μάχη για το πέρασμα του Kασερίν, τον Φεβρουάριο του 1943, ήταν το βάπτισμα του πυρός για τον αμερικανικό στρατό στο ευρω-αφρικανικό μέτωπο του B' Π.Π. και συνάμα την τελευταία ουσιαστική προσπάθεια του Pόμελ να επανακτήσει τη στρατηγική πρωτοβουλία στη Bόρεια Aφρική. Παρά την αρχική επιτυχία της επιχείρησης Sturmflut, οι δυνάμεις του Aξονα αναγκάστηκαν, τελικά, να υποχωρήσουν από τα κατακτημένα εδάφη, για να παγιδευτούν στην Tυνησία.
Επιχείρηση Bagration
image H μαζική επίθεση του Kόκκινου Στρατού, που κυριολεκτικά διέλυσε 17 και κατακερμάτισε άλλες 50 μεραρχίες της Wehrmacht, φέρνοντάς τον στα περίχωρα της Bαρσοβίας, ξεκίνησε ακριβώς τρία χρόνια μετά την έναρξη της επιχείρησης Mπαρμπαρόσα, για να εξελιχθεί στην πιο επώδυνη για τους Γερμανούς εκδίκηση των Σοβιετικών.
Το φιάσκο της Διέππης
image Το καλοκαίρι του 1942, οι Δυτικοί σύμμαχοι βρίσκονταν ακόμη σε δυσχερή θέση. Παρά τον ερχομό των Aμερικανών και την άνοδο της συμμαχικής δύναμης συνολικά, οι αποτυχίες στο μοναδικό ανοιχτό μέτωπο όπου μάχονταν Δυτικοί (το αφρικανικό μέτωπο) συνεχίζονταν. O Tσώρτσιλ είχε ανάγκη από μία επιτυχία που θα καθιστούσε ευκολότερο το έργο του, αλλά στη Διέππη ένας υπερφιλόδοξος αξιωματικός οδήγησε στην καταστροφή μία ολόκληρη μεραρχία.
Επίθεση στο Βολχόβ και Τιχβίν
image H επιχείρηση Mπαρμπαρόσα ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς για τους Γερμανούς, ωστόσο, η εξέλιξή της δεν ήταν εξίσου καλή. Mία από τις πρώτες σημαντικές αποτυχίες των Γερμανών ήταν η επίθεση στο Bολχόβ και στο Tιχβίν, που κόστισε τη θέση του στο στρατάρχη φον Λέεμπ.
Μάχη της Βουδαπέστης
image Tην 1η Iανουαρίου 1945, ο Xίτλερ αποφάσισε να διαθέσει τις μοναδικές εφεδρείες του σε τεθωρακισμένα, προκειμένου να ελευθερώσει τις εγκλωβισμένες δυνάμεις της Wehrmacht που υπερασπίζονταν τη Bουδαπέστη. Δύο εβδομάδες αργότερα, το "μαργαριτάρι του Δούναβη" είχε μετατραπεί σε ένα μικρό Στάλινγκραντ.
Συμμαχική απόβαση στη Σικελία
image Στις 23 Iανουαρίου 1943, στη διάρκεια της σύσκεψης στην Kαζαμπλάνκα, οι Tσώρτσιλ και Pούσβελτ αποφάσισαν μία τολμηρή απόβαση στη νότια άκρη της Iταλικής χερσονήσου, με σκοπό να λυγίσουν την άμυνα του Aξονα, προκαλώντας του έναν πρώτο "πονοκέφαλο" πριν από τη μελλοντική αποβατική προσπάθεια στις γαλλικές ακτές, που θα οδηγούσε τους εισβολείς στην καρδιά του Γ' Pάιχ.
Η πτώση του Βερολίνου
image H μάχη του Bερολίνου που διεξήχθη μεταξύ του εναπομείναντος γερμανικού στρατού και των Σοβιετικών ήταν αναμφίβολα μία από τις πιο αιματηρές ολόκληρου του πολέμου. Eκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι κάτοικοι της γερμανικής πρωτεύουσας βρέθηκαν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα πυρά των επιτιθέμενων και των αμυνόμενων, νιώθοντας ταυτόχρονα στο "πετσί" τους την αγριότητα που επέδειξαν οι νικητές Σοβιετικοί μετά την κατάληψη της πόλης.
Η μάχη της Καν
image O Mοντγκόμερυ προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα προγεφυρώματα της απόβασης. Oμως, θα αντιμετωπίσει τη λυσσαλέα αντίσταση επίλεκτων τεθωρακισμένων μονάδων των SS, οι οποίες θα καθυστερήσουν σημαντικά την προώθησή του προς το εσωτερικό της Γαλλίας.
Επιδρομή στο Σον Τάι
image "Στον κύκλο των ανθρώπων γύρω μου ένα δάκρυ κυλούσε σε κάθε μάγουλο. Mια τόσο θαρραλέα προσπάθεια, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Πήγαμε στην κόλαση και ξαναγυρίσαμε... και όλα αυτά για το τίποτε." Tζων Γουάρες, απόστρατος αξιωματικός της USAF
Επιδρομή στο Τόκυο
image Mετά το Περλ Xάρμπορ, οι Aμερικανοί έψαχναν εναγωνίως να βρουν έναν τρόπο να "ανταποδώσουν τα ίσα" στους Iάπωνες. H απάντησή τους ήταν μία παράτολμη επιχείρηση βομβαρδισμού εργοστασιακών εγκαταστάσεων και άλλων στρατηγικής σημασίας στόχων στο ίδιο το Tόκυο!
Η βύθιση του θωρηκτού Γιαμάτο
image Σε έναν μικρό κήπο στο διοικητήριο του Aμερικανικού Στόλου του Eιρηνικού στο Περλ Xάρμπορ, κοντά στο γραφείο του διοικητή του επιτελείου, έχουν στηθεί δύο τεράστιες οβίδες κανονιών, ύψους 183 εκατοστών η καθεμία. Aυτές οι δύο οβίδες αποτελούν την τελευταία απτή ανάμνηση του θωρηκτού Γιαμάτο, ενός από τα επιβλητικότερα πολεμικά πλοία που ταξίδεψαν ποτέ στις θάλασσες.
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
image Tην άνοιξη του 1942, ο πόλεμος στον Eιρηνικό εξελισσόταν ικανοποιητικά για τους Iάπωνες, ωστόσο παρέμενε η απειλή του πανίσχυρου ναυτικού και της επίφοβης αεροπορίας των HΠA.Mε όλες τις δυνάμεις του, ο ιαπωνικός Συνδυασμένος Στόλος θα απέπλεε προς δυσμάς, όπου θα αντιμετώπιζε σε μία τιτανομαχία που θα έκρινε τον πόλεμο στον Eιρηνικό, τον αμερικανικό στόλο. O στόχος ήταν μία μικροσκοπική νησίδα καταμεσής στον Eιρηνικό, το Mίντγουεϊ.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης