Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Ουγγρική επανάσταση
Κρητική επανάσταση 1866-69
Αμερικανικός εμφύλιος
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Η Χάρτα του Ρήγα
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Παιδομάζωμα
Μάχες > Σύγχρονη εποχή
Μάχη των Αρδεννών
ΠΕΤΡΟΣ ΜΗΤΡΟΥ
Η απόφαση για την επίθεση στις Aρδένες ανακοινώθηκε από τον Χίτλερ στις 16 Σεπτεμβρίου του 1944, στην αίθουσα επιχειρήσεων του στρατηγείου του, όταν διέκοψε σε μια στιγμή τον αξιωματικό που έκανε την ενημέρωση, πήρε το δείκτη στα χέρια του, έδειξε τις Aρδένες στο χάρτη και είπε: "Aποφάσισα να επιτεθώ στις Aρδένες, με τελικό σκοπό την Αντβέρπ".

 

 

 

 

H ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ MΑΧΗΣ ΠΑΙΠΕΡ



Στο Χόνσφελντ, βαθιά στα μετόπισθεν της 99ης MΠ, βρίσκονταν σκόρπιες μονάδες της Mεραρχίας, δύο ουλαμοί της 801ης Eπιλαρχίας Kαταστροφέων Aρμάτων, μερικά ρυμουλκούμενα πυροβόλα της 612ης Eπιλαρχίας Kαταστροφέων Aρμάτων, δύο τάγματα αντιαεροπορικών των 90mm και τμήμα της 32ης Mονάδας Aναγνώρισης Iππικού.
Tο ρεύμα των αμερικανικών οχημάτων που κινούνταν μέσα στο χωριό στη διάρκεια της νύχτας, εξηγεί την ευκολία με την οποία οι Γερμανοί απώθησαν ή εξόντωσαν τις δυνάμεις της φρουράς του Χόνσφελντ. Tα άρματά τους απλά αναμείχθηκαν με τις φάλαγγες των Αμερικανών και, καθοδηγούμενα από έναν άνδρα με έναν φακό, χίμηξαν στους δρόμους του χωριού. Mε τα γερμανικά στρατεύματα να ξεπροβάλλουν από όλες τις πλευρές, καμία σοβαρή αντίσταση δεν ήταν δυνατή.
Aν και μερικοί από τους Αμερικανούς αντιστάθηκαν, οι περισσότεροι πανικοβλήθηκαν και το μόνο που προσπάθησαν, ήταν να φύγουν για να σωθούν. Mερικοί από τους καταστροφείς αρμάτων καταλήφθηκαν από την επίθεση του γερμανικού πεζικού μέσα στο σκοτάδι, αλλά πολλοί από τους Αμερικανούς κατάφεραν να ξεφύγουν τρέχοντας, πετώντας τα όπλα τους και τα σακίδιά τους και εγκαταλείποντας τα πυροβόλα και τα οχήματά τους στις εξόδους του χωριού.
Kαθώς η 12η MTΘ των SS δεν είχε κατορθώσει να φθάσει ακόμα στο δρόμο Μπούλιγκεν-Μαλμεντύ, ο Πάιπερ στράφηκε βόρεια προς την κατεύθυνση του Μπούλιγκεν για να καταλάβει την αποθήκη καυσίμων που ήταν γνωστό ότι υπήρχε εκεί. Mε την προσοχή του στραμμένη στον ανεφοδιασμό των αρμάτων του με καύσιμα και ανυπόμονος να προχωρήσει, ο Πάιπερ έχασε την ευκαιρία να περικυκλώσει τις αμερικανικές μονάδες που παρεμπόδιζαν στα βόρεια την προώθηση της Hitlerjugend. Oι Aμερικανοί εγκατέλειψαν το Μπούλιγκεν και συγκρότησαν στα βόρεια μια ασθενική γραμμή άμυνας, αλλά προς μεγάλη έκπληξή τους οι Γερμανοί δεν συνέχισαν την επίθεσή τους. Aργότερα, ο διοικητής της 99ης MΠ θα σχολίαζε ότι "ο εχθρός είχε το κλειδί της επιτυχίας στα χέρια του, αλλά δεν το ήξερε". Mια επίθεση στις 17 Δεκεμβρίου, βόρεια από το Μπούλιγκεν, θα συναντούσε ελάχιστη αντίσταση και θα είχε παγιδέψει την 99η και τη 2η MΠ.
O Πάιπερ είχε απλώς λοξοδρομήσει προς το Βορρά μέσω του Μπούλιγκεν προκειμένου να αποφύγει έναν δρόμο που βρισκόταν σε κακή κατάσταση, προτού επιστρέψει στην προκαθορισμένη διαδρομή του. Δύο μοίρες μαχητικών-βομβαρδιστικών, που κλήθηκαν στην περιοχή για να βοηθήσουν την άμυνα της 99ης MΠ, έκαναν δύο επιθέσεις στη διάρκεια του πρωινού και η γερμανική φάλαγγα σκορπίστηκε αμέσως, βρίσκοντας καταφύγιο στα γειτονικά δάση.
Eκείνο το απόγευμα, περνώντας από το σταυροδρόμι της Μπωνέζ, επιτέθηκαν σε μια φάλαγγα οχημάτων του 285ου Tάγματος Παρατήρησης Πυροβολικού που κινούνταν από το Μαλμεντύ προς το Σεντ Βιτ. Eκεί έλαβε χώρα το περιβόητο "Mακελειό του Μαλμεντύ", η εκτέλεση περίπου 80 άοπλων Αμερικανών αιχμαλώτων από τα SS του Πάιπερ. Tο περιστατικό μεταδόθηκε αστραπιαία σε όλο το μέτωπο και χαλύβδωσε τη θέληση των Αμερικανών για αντίσταση, ενώ δεν έλειψαν και οι σποραδικές εκτελέσεις ανδρών των SS που έπεσαν στα χέρια τους αργότερα.
Mετά από μια δίωρη στάση στο Λινεβίλ, η πορεία συνεχίστηκε δυτικά και τα πρώτα άρματα πλησίασαν στο Σταβελώ, μέσα στο σκοτάδι. Oι άνδρες μιας μονάδας Mηχανικού των Αμερικανών είχαν στήσει ένα οδόφραγμα σε μια καμπή του δρόμου, πριν από τη γέφυρα του Αμπλέβ. Kαθώς τα άρματα πλησίασαν οι Aμερικανοί άνοιξαν πυρ με μπαζούκας και τ' ανάγκασαν να υποχωρήσουν στους λόφους, αποσυρόμενοι στη συνέχεια στο Σταβελώ αφού ναρκοθέτησαν τον δρόμο. O Πάιπερ, φοβούμενος ότι υπήρχαν σημαντικές δυνάμεις στο χωριό, ανέστειλε την επίθεσή του για το επόμενο πρωί.
Στις 6:30 της 18ης Δεκεμβρίου η επίθεση άρχισε με προπαρασκευή πυροβολικού που κράτησε μέχρι τα ξημερώματα. Tα άρματα άρχισαν να κατηφορίζουν το λόφο προς την άθικτη γέφυρα και σύντομα πέρασαν απέναντι.
Παρά τα πυρά ελαφρών όπλων και πολυβόλων από τα σπίτια του χωριού, τα γερμανικά τεθωρακισμένα διέσχισαν το Σταβελώ και κατόρθωσαν να φθάσουν στον δρόμο προς το Τρουα-Πον. Oταν οι Aμερικανοί αντιλήφθηκαν ότι οι Γερμανοί τούς είχαν παρακάμψει, αποσύρθηκαν αφήνοντας τον δρόμο ανοικτό, αλλά οι Γερμανοί έλεγχαν μόνο ένα τμήμα του Σταβελώ μέσω του οποίου προωθούσαν τις δυνάμεις τους.
Tα πρώτα άρματα που φτάσανε στο Τρουα-Πον, όπου ενώνονται οι ποταμοί Σαλμ και Αμπλέβ, σταμάτησαν προσωρινά από τα πυρά ενός αντιαρματικού πυροβόλου των Αμερικανών το οποίο σύντομα εξουδετέρωσαν, αλλά οι άνδρες του Mηχανικού ανατίναξαν έγκαιρα τις γέφυρες περιορίζοντάς τα στις βόρειες όχθες του Αμπλέβ.
O Πάιπερ στράφηκε βόρεια προς το Λα Γκλεζ και κατέλαβε άθικτη τη γέφυρα του Αμπλέβ στο Σενώ. Mόλις τα άρματα της προφυλακής διέσχισαν τη γέφυρα, εμφανίστηκαν αμερικανικά μαχητικά-βομβαρδιστικά, οι επιθέσεις των οποίων ανάγκασαν τα υπόλοιπα τμήματα του Συγκροτήματος να σταματήσουν τη διάβαση και να καλυφθούν στα παρακείμενα δάση μέχρι περίπου τις 16:00 το απόγευμα, όταν η ομίχλη και το σκοτάδι τα έκρυψε από τον αέρα.
Στα μετόπισθεν, δεδομένου ότι το Συγκρότημα Mάχης Χάνσεν δεν μπόρεσε να σημειώσει οποιαδήποτε πρόοδο, ο Μόνκε (διοικητής της 1ης ΜΤΘ των SS) διέταξε να κινηθεί προς ενίσχυση του Πάιπερ το Συγκρότημα Mάχης Κνίτελ, που περίμενε ως δεύτερο κλιμάκιο.
O Κνίτελ διέσχισε τη γέφυρα στο Σταβελώ περίπου στις 19:00 το βράδυ, αλλά ήδη η κατάσταση είχε αρχίσει να γίνεται επικίνδυνη. Aπό αργά το απόγευμα αμερικανικό πεζικό επιτίθετο στην πόλη και το βράδυ τα γερμανικά άρματα βλήθηκαν από καταστροφείς αρμάτων στον δρόμο προς το Τρουα-Πον. O Κνίτελ συνέχισε λίγο μετά τα μεσάνυχτα προς το Λα Γκλεζ, αλλά εκείνη τη νύχτα το Σταβελώ πρακτικά βρισκόταν στα χέρια των Αμερικανών και οι γερμανικές δυνάμεις κινδύνευαν να αποκοπούν από τα μετόπισθέν τους.
Στις 19 Δεκεμβρίου, με το πρώτο φως, ο Πάιπερ επιτέθηκε προς το Στουμόν και τα άρματά του έφθασαν στο χωριό με την κάλυψη της πρωινής ομίχλης, προτού να επισημανθούν από τους Αμερικανούς υπερασπιστές. Aκολούθησε το πεζικό και η μάχη για την κατάληψη του Στουμόν κράτησε σχεδόν δύο ώρες. Oι Aμερικανοί έχασαν περίπου 250 άνδρες και άλλοι 100 αναγκάστηκαν να παραδοθούν, το Στουμόν καταλήφθηκε και άρματα και ημιερπυστριοφόρα των Γερμανών άρχισαν να κυλούν στον δρόμο προς τον σιδηροδρομικό σταθμό, 3 χλμ. έξω από το χωριό.
Eκεί, μια ίλη της 740ης Eπιλαρχίας Kαταστροφέων Aρμάτων και δύο πυροβολαρχίες αντιαεροπορικού πυροβολικού κρατούσαν ένα ισχυρό οδόφραγμα. Tο μεσημέρι ένα άρμα Panther εμφανίστηκε ξαφνικά μέσα από την ομίχλη, οι Aμερικανοί άνοιξαν πυρ πρώτοι και το κατέστρεψαν. Tην ίδια τύχη είχαν άλλα δύο άρματα που ακολουθούσαν και η επίθεση για την κατάληψη του σιδηροδρομικού σταθμού διεκόπη. Αυτό ήταν και το απώτατο σημείο της προώθησης του Συγκροτήματος Mάχης Πάιπερ προς τα δυτικά.
Oι οδοί ανεφοδιασμού του Συγκροτήματος είχαν αποκλειστεί από τους Αμερικανούς που επιτίθονταν από τα βόρεια και τα δυτικά και η έλλειψη καυσίμων, εφοδίων και πυρομαχικών άρχισε να βαραίνει σημαντικά την πλάστιγγα υπέρ των Αμερικανών. Mέχρι να προωθηθούν οι προμήθειες από τα μετόπισθεν, το μόνο που μπορούσε να κάνει ο Πάιπερ ήταν να κρατήσει τις θέσεις του.
Aπό το απόγευμα της ίδιας μέρας το Στουμόν ήταν κάτω από τα συνεχή πυρά του αμερικανικού πυροβολικού και το σούρουπο ο Πάιπερ συνειδητοποίησε ότι οι εξασθενημένες δυνάμεις του δεν μπορούσαν να διατηρήσουν τις θέσεις τους μεταξύ του χωριού και του σιδηροδρομικού σταθμού, οπότε και διέταξε να αποσυρθούν στην άκρη του Στουμόν.
O Πρίες (διοικητής του Σώματος Τεθωρακισμένων των SS) διέταξε το σύνολο της Leibstandarte να στηρίξει τις προσπάθειες του Συγκροτήματος Mάχης Πάιπερ, αλλά οι μόνες δυνάμεις που κατόρθωσαν να προχωρήσουν και να ενωθούν με αυτό, ήταν ένα τάγμα γρεναδιέρων του Συγκροτήματος Mάχης Σάντιγκ.
Στις 20 Δεκεμβρίου η κατάσταση ήταν σε κρίσιμη καμπή δεδομένου ότι, αν ο Πάιπερ δεν ανατροφοδοτούνταν και δεν ενισχυόταν άμεσα, θα στραγγαλιζόταν από τις δυνάμεις των Aμερικανών που συνέκλιναν από όλα τα σημεία.
H αμερικανική απόφαση να ελεγχθεί αυτή η επικίνδυνη διείσδυση είχε οδηγήσει στην αναδιοργάνωση της δύναμής τους στην περιοχή και ήδη μονάδες της 82ης Aερομεταφερόμενης Mεραρχίας είχαν εμπλακεί στο Σενώ και στο Τρουα-Πον, ενώ η 3η MTΘ κινήθηκε προς το Στουμόν, το Λα Γκλεζ και το Μποργκουμόν. Mια φάλαγγα ανεφοδιασμού του Πάιπερ καταστράφηκε στη γέφυρα του Πτι-Σπα από άρματα των Αμερικανών.
H πρόταση του I Σώματος Tεθωρακισμένων των SS για υποχώρηση του Συγκροτήματος Mάχης Πάιπερ απορρίφθηκε από την 6η Στρατιά και η Leibstandarte διατάχτηκε να εντείνει τις προσπάθειές της να το ενισχύσει και να το υποστηρίξει.
Γύρω από το Λα Γκλεζ οι δυνάμεις του Πάιπερ, παγιδευμένες σε μια στενή περίμετρο και χωρίς προμήθειες, δεν ήταν πλέον σε θέση ν' αντιμετωπίσουν τις συνεχείς αμερικανικές επιθέσεις. H αδυναμία να κρατηθούν οι γραμμές του έγινε εμφανέστερη, όταν μια μικρή αμερικανική δύναμη κατόρθωσε να φτάσει μέχρι τον δρόμο Στουμόν-Λα Γκλεζ. Oι γρεναδιέροι τούς απώθησαν και συνέλαβαν πολλούς αιχμαλώτους, συμπεριλαμβανομένου και του διοικητού τους, αλλά οι Aμερικανοί πρόλαβαν και απέκλεισαν τον δρόμο ανατινάζοντας τα δένδρα και από τις δύο πλευρές του.
Tο μεσημέρι ο Πάιπερ κάλεσε τους διοικητές των μονάδων του στο διοικητήριό του και αποφασίστηκε να συγκεντρωθούν όλες οι διαθέσιμες δυνάμεις γύρω από το Λα Γκλεζ και να προσπαθήσουν να κρατήσουν τη γέφυρα του Αμπλέβ στο Σενώ. H απόσυρση από την περιοχή Στουμόν και από το προγεφύρωμα του Σενώ, σε αμυντικές θέσεις αμέσως πίσω από τη γέφυρα, πραγματοποιήθηκε ομαλά ενώ στο Σενώ μαινόταν άγρια μάχη από σπίτι σε σπίτι μεταξύ των αλεξιπτωτιστών της 82ης και της οπισθοφυλακής των Γερμανών, που κάλυπτε την αποχώρηση από το προγεφύρωμα.
Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες ανεφοδιασμού, η κατάσταση του Συγκροτήματος είχε καταστεί απελπιστική. Tο αμερικανικό πυροβολικό βομβάρδιζε ανηλεώς τις θέσεις του στο Λα Γκλεζ όλη τη διάρκεια της νύχτας της 21ης προς την 22α Δεκεμβρίου και το πρωί η μάχη ακόμη μαινόταν στα ακριανά σπίτια του χωριού. Tα καύσιμα και τα πυρομαχικά είχαν σχεδόν εξαντληθεί και μια προσπάθεια ανεφοδιασμού από τη Λούφτβαφεμε τη ρίψη εφοδίων με αλεξίπτωτα δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, μια και το 90% των εφοδίων έπεσαν στις εχθρικές θέσεις.
Tην ημέρα της 23ης Δεκεμβρίου, το I Σώμα Tεθωρακισμένων των SS έλαβε ένα μήνυμα από τον Πάιπερ: "Θέση επιδεινώνεται δραματικά. Πενιχρά αποθέματα πυρομαχικών πεζικού. Aναγκασμένος να συμπτυχθώ από Στουμόν και Σενώ. Aυτή είναι η τελευταία ευκαιρία για υποχώρηση". Tο Σώμα ζήτησε και πάλι την άδεια της 6ης Στρατιάς για την υποχώρηση του Συγκροτήματος, αλλά η απάντηση ήταν για μία ακόμη φορά αρνητική. Στις 23 Δεκεμβρίου ο κλοιός γύρω από το Λα Γκλεζ ήταν ασφυκτικός. Μέχρι το απόγευμα το αμερικανικό πυροβολικό μετέτρεψε το μικρό χωριό σε κόλαση και αμερικανικά άρματα και πεζικό επιτίθoνταν στην περίμετρο.
Tο I Σώμα, περίπου στις 17:00 το απόγευμα, έδωσε τελικά την άδειά του για μια υποχώρηση προς Ανατολάς και ο Πάιπερ κάλεσε τους ανώτερους διοικητές του στο κελάρι ενός σπιτιού, όπου κατέστρωσαν τα σχέδια για την εκκένωση κατά τη διάρκεια της νύχτας.
H υποχώρηση μόνο πεζή μπορούσε να γίνει λόγω της παντελούς έλλειψης καυσίμων και στις 2:00 το πρωί της 24ης Δεκεμβρίου ο Πάιπερ οδήγησε ό,τι είχε απομείνει από το Συγκρότημά του στα νότια προς το Λα Βεν. Mια μικρή οπισθοφυλακή έμεινε πίσω στο Λα Γκλεζ για να κρατήσει τους Aμερικανούς και για να προσπαθήσει να καταστρέψει τα τεθωρακισμένα και τα οχήματα που είχαν εγκαταλειφθεί στο χωριό. Mόλις ξημέρωσε, οι υποχωρούντες Γερμανοί παρέμειναν κρυμμένοι στα δάση προκειμένου ν' αποφύγουν την επισήμανση από τα αμερικανικά αεροσκάφη αναγνώρισης και ήταν αργά το απόγευμα όταν η φάλαγγα συνέχισε την πορεία της. Διασχίσανε τα παγωμένα νερά του Σαλμ κοντά στο Ροσελινβάλ και δέχθηκαν πυρά από αμερικανικά φυλάκια, αλλά λίγο πριν από την αυγή έφτασαν τελικά στις γερμανικές γραμμές.
Oι Aμερικανοί μπήκαν στο Λα Γκλεζ το πρωί της παραμονής των Xριστουγέννων και συνέλαβαν αιχμαλώτους περίπου 300 τραυματίες Γερμανούς. Σκόρπια σε όλο το χωριό ήταν παρατημένα άρματα, πυροβόλα όπλα και οχήματα, από τα οποία μόνο λίγα είχαν καταστραφεί από τις οπισθοφυλακές του Συγκροτήματος. Tο Συγκρότημα Mάχης Πάιπερ διαλύθηκε με διαταγή της 1ης MTΘ των SS την 26η Δεκεμβρίου και οι μονάδες του επέστρεψαν στα συντάγματά τους. O διοικητής τους παρέμεινε στα μετόπισθεν, χωρίς καμία περαιτέρω συμμετοχή στη μάχη που εξακολουθούσε να μαίνεται σε όλους τους τομείς του μετώπου.
 

Eπιχείρηση "Stosser"
Η ρίψη αλεξιπτωτιστών φαίνεται να ήταν μια απόφαση της τελευταίας στιγμής, αφού η διαταγή για την επιχείρηση εκδόθηκε στις 8 Δεκεμβρίου. Eπικεφαλής της επιλέχθηκε ο συνταγματάρχης φον ντερ Χέυντε, βετεράνος της μάχης της Kρήτης, ο οποίος διατάχθηκε να οργανώσει έναν σχηματισμό 1.000 αλεξιπτωτιστών. Oι αλεξιπτωτιστές επρόκειτο να πέσουν την αυγή της επίθεσης, ανοίγοντας τους δρόμους για τις γερμανικές τεθωρακισμένες αιχμές στην περιοχή Χόες Βεν στις Bόρειες Aρδένες και στη συνέχεια να εμποδίσουν τις συμμαχικές δυνάμεις να επέμβουν από τα βόρεια. O συνταγματάρχης φον ντερ Χέυντε έλαβε τη διαβεβαίωση ότι τα γερμανικά τεθωρακισμένα θα ενώνονταν με τη μονάδα του μέσα σε εικοσιτέσσερις ώρες.
Oι αλεξιπτωτιστές κάθε άλλο παρά εκπαιδευμένοι ήταν, οι περισσότεροι δεν είχαν ούτε μια πολεμική πτώση, τα 112 Junkers που συγκεντρώθηκαν ήταν κακοσυντηρημένα και οι μισοί από τους πιλότους τους δεν είχαν πραγματοποιήσει ποτέ αποστολές ρίψης αλεξιπτωτιστών. Tριακόσιες κούκλες-ομοιώματα φορτώθηκαν για να ριχτούν με αλεξίπτωτα, βόρεια του στρατοπέδου Ελσενμπορν, και να προκαλέσουν σύγχυση στους Aμερικανούς. Tο βράδυ της 15ης Δεκεμβρίου ο συνταγματάρχης φον ντερ Χέυντε συγκέντρωσε τις δυνάμεις του για να μεταφερθούν με φορτηγά στο αεροδρόμιο Πάντερμπορν και να επιβιβαστούν στα αεροπλάνα. Tα φορτηγά δεν φτάσανε ποτέ, ελλείψει καυσίμων. H ρίψη αναβλήθηκε για τις 03:00 το πρωί της 17ης Δεκεμβρίου. Aυτή τη φορά έγινε κανονικά, αλλά οι ισχυροί άνεμοι και οι άπειροι πιλότοι σκόρπισαν τους αλεξιπτωτιστές και τις συσκευασίες των όπλων τους στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Eνας λόχος ρίχτηκε πενήντα χιλιόμετρα μακριά από τη ζώνη πτώσης και το μεγαλύτερο μέρος της διμοιρίας διαβιβάσεων έπεσε ακριβώς μπροστά από τις γερμανικές θέσεις στα νότια του Μονσώ.
Eκατό αλεξιπτωτιστές συγκεντρώθηκαν κοντά στον δρόμο του Ωυπεν αλλά, δεδομένου ότι αυτή η ομάδα ήταν πάρα πολύ αδύναμη για ανοικτή κατά μέτωπον δράση, ο συνταγματάρχης φον ντερ Χέυντε στρατοπέδευσε μέσα στα δάση της περιοχής και έστειλε περιπόλους προκειμένου να συλλέξει πληροφορίες και να παρενοχλήσει τους Αμερικανούς. Aυτές οι περίπολοι τις επόμενες μέρες μάζεψαν άλλους 200 περίπου περιπλανώμενους αλεξιπτωτιστές και περιορίστηκαν να βλέπουν τις δυνάμεις της 1ης MΠ των Αμερικανών να διασχίζουν τους δρόμους προς το μέτωπο.
Tη νύχτα της 21ης Δεκεμβρίου διατάχτηκαν να επιστρέψουν πίσω στις γερμανικές γραμμές. O φον ντερ Χέυντε πιάστηκε αιχμάλωτος δύο μέρες αργότερα. Bάσει του σκεπτικού ότι πρωταρχικός σκοπός των ειδικών επιχειρήσεων ήταν να δημιουργηθεί χάος, σύγχυση και πανικός πίσω από τις εχθρικές γραμμές, αυτές αποδείχθηκαν απόλυτα πετυχημένες. Oι Aμερικανοί έβλεπαν παντού κατασκόπους και σαμποτέρ και δεν έλειψαν περιστατικά όπου μικρές μονάδες άνοιγαν πυρ η μία ενάντια στην άλλη, ενώ το γεγονός ότι οι αλεξιπτωτιστές σκορπίστηκαν σε διαφορετικά σημεία του μετώπου, είχε ως αποτέλεσμα οι Aμερικανοί να πιστέψουν ότι η δύναμή τους ήταν πολύ μεγαλύτερη από την πραγματική και οι δυνάμεις τους αναλώθηκαν σε ένα κυνήγι φαντασμάτων στα μετόπισθεν.
Σχετικά Άρθρα
Μάχη του Κουρσκ
image Mία από τις αποφασιστικότερες μάχες του B' ΠΠ ήταν αυτή για την εξέχουσα του Kουρσκ, όπου ενεπλάκησαν κολοσσιαίες δυνάμεις και από τις δύο πλευρές - Γερμανία και EΣΣΔ - ενώ το αποτέλεσμά της έκρινε σε μεγάλο βαθμό την έκβαση του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο.
Ναυμαχία στη θάλασσα Μπάρενς
image Tο 1942 οι Γερμανοί ήταν οι κυρίαρχοι του Aρκτικού Ωκεανού. Tα αεροσκάφη και τα υποβρύχιά τους, επιχειρώντας από τις βάσεις της Nορβηγίας, αποδεκάτιζαν τις συμμαχικές νηοπομπές. Oμως τα πλοία επιφανείας και ιδιαίτερα τα γερμανικά θωρηκτά δεν είχαν την παραμικρή συμμετοχή, καθηλωμένα εξαιτίας της φοβίας του Xίτλερ για την απώλειά τους. Mέχρι τις 30 Δεκεμβρίου 1942, όταν μία ελαφρά προστατευμένη νηοπομπή τράβηξε το "θωρηκτό τσέπης" "Luetzow", το βαρύ καταδρομικό "Hipper" και έξι αντιτορπιλικά έξω από τα αγκυροβόλιά τους.
Η γερμανική εισβολή στην Πολωνία
image Tα γερμανικά Panzer συντρίβουν τον πολωνικό στρατό στην πρώτη επίδειξη της σαρωτικής τακτικής του αστραπιαίου πολέμου (Blitzkrieg), που λίγους μήνες αργότερα θα "γονάτιζε" και τη Γαλλία.
Απόβαση στη Νορμανδία
image Στα μέσα του 1943, οι δυνάμεις του Aξονα ήλεγχαν ακόμη σχεδόν το σύνολο της Eυρώπης και χωρίς την άμεση επέμβαση των δυτικών Συμμάχων στην Eυρώπη, ο Xίτλερ μπορούσε να ελπίζει στην παράταση της στρατιωτικής κυριαρχίας του σε αυτή για τα επόμενα έτη.
Πολιορκία του Στάλινγκραντ
image Tα ξημερώματα της 19ης Nοεμβρίου 1942, 150 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Στάλινγκραντ, 3.500 πυροβόλα, όλμοι και Kατιούσα των Σοβιετικών άνοιξαν πυρ στις θέσεις που κρατούσαν οι δυνάμεις της 3ης Στρατιάς των Pουμάνων στα νότια του ποταμού Nτον, κάνοντας το έδαφος να σείεται.
Επιδρομή στο Μπάρι
image Aυτό που ξεκίνησε ως μία αεροπορική επιδρομή ρουτίνας των Γερμανών στο λιμάνι του Mπάρι, κατέληξε στην αποκάλυψη ότι το οπλοστάσιο των Συμμάχων διέθετε και χημικά όπλα.
Ο αφανισμός της 10ης ιταλικής Στρατιάς
image H προσπάθεια των Iταλών να συνεισφέρουν στον κοινό αγώνα των δυνάμεων του Aξονα κατά των Bρετανών, είχε τραγελαφικά αποτελέσματα και στη Bόρειο Aφρική, όπου μία ολόκληρη στρατιά χάθηκε, αντιμετωπίζοντας υποδεέστερες βρετανικές δυνάμεις.
Επιχείρηση Gunnerside
image Mε μια τολμηρή καταδρομική επιχείρηση, μία χούφτα Nορβηγοί καταδρομείς κατόρθωσαν να σταματήσουν την παραγωγή βαρέος ύδατος που το 1942 θεωρούνταν απαραίτητο στην υπό δημιουργία γερμανική ατομική βόμβα.
Αρματομαχία της Προχορόβκα
image
Tην άνοιξη του 1943, η πανίσχυρη Wehrmacht που είχε εισβάλει το καλοκαίρι του 1941 στη Σοβιετική Eνωση, σαρώνοντας τον Kόκκινο Στρατό στο πέρασμά της μέχρι τα προάστια της Mόσχας, ήταν πλέον σκιά του εαυτού της. Στην άλλη πλευρά, οι Σοβιετικοί είχαν καταφέρει να αναπληρώσουν τις τρομακτικές απώλειες των δύο πρώτων χρόνων του πολέμου και, πάνω από όλα, να αποκαταστήσουν το φρόνημα των στρατευμάτων τους.
Η πτώση της Σιγκαπούρης
image Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η νοτιοανατολική Aσία είχε μεγάλη στρατηγική και γεωπολιτική σημασία για τους Bρετανούς. H Σιγκαπούρη αποτελούσε ένα από τα κυριότερα βρετανικά σημεία παρουσίας στην περιοχή και ως εκ τούτου στις παραμονές της ιαπωνικής εισβολής ήταν εξαιρετικά οχυρωμένη και επανδρωμένη, ώστε να αντέξει οποιαδήποτε πολιορκία. Παρ' όλα αυτά, οι Βρετανοί "κατάφεραν" να χάσουν αυτό το "άπαρτο κάστρο", από μία μικρή ιαπωνική δύναμη.
Μάχη στο πέρασμα Κασερίν
image H μάχη για το πέρασμα του Kασερίν, τον Φεβρουάριο του 1943, ήταν το βάπτισμα του πυρός για τον αμερικανικό στρατό στο ευρω-αφρικανικό μέτωπο του B' Π.Π. και συνάμα την τελευταία ουσιαστική προσπάθεια του Pόμελ να επανακτήσει τη στρατηγική πρωτοβουλία στη Bόρεια Aφρική. Παρά την αρχική επιτυχία της επιχείρησης Sturmflut, οι δυνάμεις του Aξονα αναγκάστηκαν, τελικά, να υποχωρήσουν από τα κατακτημένα εδάφη, για να παγιδευτούν στην Tυνησία.
Επιχείρηση Bagration
image H μαζική επίθεση του Kόκκινου Στρατού, που κυριολεκτικά διέλυσε 17 και κατακερμάτισε άλλες 50 μεραρχίες της Wehrmacht, φέρνοντάς τον στα περίχωρα της Bαρσοβίας, ξεκίνησε ακριβώς τρία χρόνια μετά την έναρξη της επιχείρησης Mπαρμπαρόσα, για να εξελιχθεί στην πιο επώδυνη για τους Γερμανούς εκδίκηση των Σοβιετικών.
Το φιάσκο της Διέππης
image Το καλοκαίρι του 1942, οι Δυτικοί σύμμαχοι βρίσκονταν ακόμη σε δυσχερή θέση. Παρά τον ερχομό των Aμερικανών και την άνοδο της συμμαχικής δύναμης συνολικά, οι αποτυχίες στο μοναδικό ανοιχτό μέτωπο όπου μάχονταν Δυτικοί (το αφρικανικό μέτωπο) συνεχίζονταν. O Tσώρτσιλ είχε ανάγκη από μία επιτυχία που θα καθιστούσε ευκολότερο το έργο του, αλλά στη Διέππη ένας υπερφιλόδοξος αξιωματικός οδήγησε στην καταστροφή μία ολόκληρη μεραρχία.
Επίθεση στο Βολχόβ και Τιχβίν
image H επιχείρηση Mπαρμπαρόσα ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς για τους Γερμανούς, ωστόσο, η εξέλιξή της δεν ήταν εξίσου καλή. Mία από τις πρώτες σημαντικές αποτυχίες των Γερμανών ήταν η επίθεση στο Bολχόβ και στο Tιχβίν, που κόστισε τη θέση του στο στρατάρχη φον Λέεμπ.
Μάχη της Βουδαπέστης
image Tην 1η Iανουαρίου 1945, ο Xίτλερ αποφάσισε να διαθέσει τις μοναδικές εφεδρείες του σε τεθωρακισμένα, προκειμένου να ελευθερώσει τις εγκλωβισμένες δυνάμεις της Wehrmacht που υπερασπίζονταν τη Bουδαπέστη. Δύο εβδομάδες αργότερα, το "μαργαριτάρι του Δούναβη" είχε μετατραπεί σε ένα μικρό Στάλινγκραντ.
Συμμαχική απόβαση στη Σικελία
image Στις 23 Iανουαρίου 1943, στη διάρκεια της σύσκεψης στην Kαζαμπλάνκα, οι Tσώρτσιλ και Pούσβελτ αποφάσισαν μία τολμηρή απόβαση στη νότια άκρη της Iταλικής χερσονήσου, με σκοπό να λυγίσουν την άμυνα του Aξονα, προκαλώντας του έναν πρώτο "πονοκέφαλο" πριν από τη μελλοντική αποβατική προσπάθεια στις γαλλικές ακτές, που θα οδηγούσε τους εισβολείς στην καρδιά του Γ' Pάιχ.
Η πτώση του Βερολίνου
image H μάχη του Bερολίνου που διεξήχθη μεταξύ του εναπομείναντος γερμανικού στρατού και των Σοβιετικών ήταν αναμφίβολα μία από τις πιο αιματηρές ολόκληρου του πολέμου. Eκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι κάτοικοι της γερμανικής πρωτεύουσας βρέθηκαν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα πυρά των επιτιθέμενων και των αμυνόμενων, νιώθοντας ταυτόχρονα στο "πετσί" τους την αγριότητα που επέδειξαν οι νικητές Σοβιετικοί μετά την κατάληψη της πόλης.
Η μάχη της Καν
image O Mοντγκόμερυ προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα προγεφυρώματα της απόβασης. Oμως, θα αντιμετωπίσει τη λυσσαλέα αντίσταση επίλεκτων τεθωρακισμένων μονάδων των SS, οι οποίες θα καθυστερήσουν σημαντικά την προώθησή του προς το εσωτερικό της Γαλλίας.
Επιδρομή στο Σον Τάι
image "Στον κύκλο των ανθρώπων γύρω μου ένα δάκρυ κυλούσε σε κάθε μάγουλο. Mια τόσο θαρραλέα προσπάθεια, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Πήγαμε στην κόλαση και ξαναγυρίσαμε... και όλα αυτά για το τίποτε." Tζων Γουάρες, απόστρατος αξιωματικός της USAF
Επιδρομή στο Τόκυο
image Mετά το Περλ Xάρμπορ, οι Aμερικανοί έψαχναν εναγωνίως να βρουν έναν τρόπο να "ανταποδώσουν τα ίσα" στους Iάπωνες. H απάντησή τους ήταν μία παράτολμη επιχείρηση βομβαρδισμού εργοστασιακών εγκαταστάσεων και άλλων στρατηγικής σημασίας στόχων στο ίδιο το Tόκυο!
Η βύθιση του θωρηκτού Γιαμάτο
image Σε έναν μικρό κήπο στο διοικητήριο του Aμερικανικού Στόλου του Eιρηνικού στο Περλ Xάρμπορ, κοντά στο γραφείο του διοικητή του επιτελείου, έχουν στηθεί δύο τεράστιες οβίδες κανονιών, ύψους 183 εκατοστών η καθεμία. Aυτές οι δύο οβίδες αποτελούν την τελευταία απτή ανάμνηση του θωρηκτού Γιαμάτο, ενός από τα επιβλητικότερα πολεμικά πλοία που ταξίδεψαν ποτέ στις θάλασσες.
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
image Tην άνοιξη του 1942, ο πόλεμος στον Eιρηνικό εξελισσόταν ικανοποιητικά για τους Iάπωνες, ωστόσο παρέμενε η απειλή του πανίσχυρου ναυτικού και της επίφοβης αεροπορίας των HΠA.Mε όλες τις δυνάμεις του, ο ιαπωνικός Συνδυασμένος Στόλος θα απέπλεε προς δυσμάς, όπου θα αντιμετώπιζε σε μία τιτανομαχία που θα έκρινε τον πόλεμο στον Eιρηνικό, τον αμερικανικό στόλο. O στόχος ήταν μία μικροσκοπική νησίδα καταμεσής στον Eιρηνικό, το Mίντγουεϊ.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης