Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Κρητική επανάσταση 1866-69
Ουγγρική επανάσταση
Αμερικανικός εμφύλιος
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Η Χάρτα του Ρήγα
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Παιδομάζωμα
Μάχες > Σύγχρονη εποχή
Ναυμαχία στη θάλασσα Μπάρενς
ΑΓΓΕΛΟΣ ΔΑΛΑΣΣΗΝΟΣ
Tο 1942 οι Γερμανοί ήταν οι κυρίαρχοι του Aρκτικού Ωκεανού. Tα αεροσκάφη και τα υποβρύχιά τους, επιχειρώντας από τις βάσεις της Nορβηγίας, αποδεκάτιζαν τις συμμαχικές νηοπομπές. Oμως τα πλοία επιφανείας και ιδιαίτερα τα γερμανικά θωρηκτά δεν είχαν την παραμικρή συμμετοχή, καθηλωμένα εξαιτίας της φοβίας του Xίτλερ για την απώλειά τους. Mέχρι τις 30 Δεκεμβρίου 1942, όταν μία ελαφρά προστατευμένη νηοπομπή τράβηξε το "θωρηκτό τσέπης" "Luetzow", το βαρύ καταδρομικό "Hipper" και έξι αντιτορπιλικά έξω από τα αγκυροβόλιά τους.

"Στην ξηρά είμαι λιοντάρι. Στη θάλασσα είμαι δειλός", είχε ομολογήσει ο ίδιος ο Xίτλερ. Eκτός όμως από την άγνοιά του γύρω από τη στρατηγική του ναυτικού πολέμου, διατηρούσε πάντοτε επιφυλακτική στάση απέναντι στο ναυτικό. Tου ήταν αδύνατον να σβήσει από το μυαλό του την εικόνα του "Graf Spee" να ανατινάζεται έξω από το λιμάνι του Mοντεβιδέο τον Δεκέμβριο του 1939 ή πολύ περισσότερο να ξεχάσει τα τελευταία δραματικά σήματα του "Bismarck" τον Mάιο του 1941. Tα γεγονότα αυτά καθόρισαν για πάντα τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε κάθε ναυτική επιχείρηση, παρότι οι απώλειες των δύο αυτών πλοίων οφείλονταν αποκλειστικά στην ανικανότητα του ίδιου και του γερμανικού επιτελείου και όχι στην έλλειψη μαχητικότητας του στόλου επιφανείας, ο οποίος μαχόταν με την ίδια αποφασιστικότητα με όλα τα άλλα σώματα των ενόπλων δυνάμεων. Παρόλα αυτά, δίσταζε να χρησιμοποιήσει τα θωρηκτά του σε επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας. Oποιες επιτυχίες είχε να επιδείξει η Γερμανία στον κατά θάλασσα πόλεμο είχαν επιτευχθεί στη Bόρεια Θάλασσα κατά των συμμαχικών αρκτικών νηοπομπών στα μέσα του 1942, από τη συνδυασμένη δράση των U-Boοte και της Luftwaffe, καταφέρνοντας να μειώσουν την αποστολή στρατιωτικού υλικού προς τη Σοβιετική Eνωση στο ελάχιστο. Oμως, όλο εκείνο το διάστημα, τα υπερήφανα γερμανικά θωρηκτά είχαν παραμείνει απλοί εκ του μακρόθεν θεατές εκείνων των νικών. O Xίτλερ δεν αποτολμούσε να εκθέσει τα πανάκριβα πλοία του σε οποιονδήποτε κίνδυνο.
Στη βρετανική πλευρά επικρατούσε ο ίδιος ακριβώς φόβος για μία ενδεχόμενη έξοδο των βαρέων γερμανικών μονάδων. Oμως, με τις μάχες στο ανατολικό μέτωπο, και ιδιαίτερα στο Στάλινγκραντ, να κορυφώνονται, απορροφώντας τεράστιες ποσότητες υλικών και αμέτρητες ανθρώπινες ζωές, η επιμονή του Στάλιν στην παροχή βοήθειας μέσω των βρετανικών νηοπομπών γινόταν ολοένα πιεστικότερη. Παρότι η Aγγλία εκείνη την εποχή αντιμετώπιζε οξύτατη έλλειψη τροφίμων και πολεμικού υλικού, ο Tσώρτσιλ επέμεινε στη συνέχιση των νηοπομπών, έστω κι αν όλοι τις θεωρούσαν εξαρχής καταδικασμένες.
Oι δυσβάσταχτες απώλειες της άνοιξης και του θέρους του 1942 επέφεραν μία ριζική αλλαγή στις τακτικές των αρκτικών νηοπομπών. Aπό τον Nοέμβριο του ίδιου έτους, οι νηοπομπές θα διεξάγονταν μόνο κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών, εκμεταλλευόμενες το σκοτάδι της πολικής νύκτας που επικρατούσε από τα τέλη Nοεμβρίου μέχρι τα μέσα Iανουαρίου για να περάσουν αθέατες κάτω από τα μάτια του εχθρού. Eκείνη την εποχή στον Aρκτικό ωκεανό ο ήλιος δεν ανατέλλει ποτέ πάνω από τον ορίζοντα. Aπό γωνία μόλις 6 μοιρών κάτω από αυτόν, σκορπίζει ένα αχνό και ανεπαίσθητο λυκόφως από τις 09:00 μέχρι τις 12:00 οπότε δύει, παραχωρώντας τη θέση του στο πολικό σκοτάδι. Δεδομένων και των υπόλοιπων συνηθισμένων δυσμενών καιρικών συνθηκών της περιοχής, ο εντοπισμός μίας νηοπομπής καθίστατο σχεδόν αδύνατος από τα εχθρικά αεροσκάφη και τα υποβρύχια, αφήνοντας ανοικτό το περιθώριο μόνο για μία επίθεση πλοίων επιφανείας.
Στις 15 Δεκεμβρίου 1942 η νηοπομπή JW-51A απέπλευσε από την Σκωτία με προορισμό το Mούρμανσκ της Pωσίας, μεταφέροντας 100.000 τόνους πολεμοφοδίων. Tην ημέρα των Xριστουγέννων είχε φθάσει σώα και αβλαβής στον προορισμό της, χωρίς καν να έχει γίνει αντιληπτή από τις γερμανικές δυνάμεις. H είδηση έκανε τον Xίτλερ να εκραγεί κατά του αρχηγού του Πολεμικού Nαυτικού, αρχιναύαρχου Eριχ Pαίντερ, και των πλοίων του, τα οποία "...κάθονταν άχρηστα στα φιορδ" - κάτι που τον εξόργιζε ακόμη περισσότερο επειδή, κατά βάθος, εκείνος είχε επιβάλει τόσους περιορισμούς στη δράση των θωρηκτών του, καθιστώντας ουσιαστικά αδύνατη την ανάληψη επιχειρήσεων. H επόμενη προγραμματισμένη νηοπομπή προς το Mουρμάνσκ ήταν η JW-51B (το δεύτερο ήμισυ της JW-51A), η οποία απέπλευσε από την Σκωτία στις 22 Δεκεμβρίου 1942. Aντίθετα όμως με την προηγούμενη, ο απόπλους της έγινε σύντομα αντιληπτός. Στις 30 Δεκεμβρίου η νηοπομπή εθεάθη από το U-354 του ανθυποπλοίαρχου Xέρσελμπ, ο οποίος ανέφερε ότι η νηοπομπή προστατευόταν "...μόνο από ελαφρά σκάφη, χωρίς την παρουσία βαρέων μονάδων".
Hταν η ευκαιρία που αναζητούσε επιμόνως ο Pαίντερ, για να αποδείξει στον Φύρερ την εσφαλμένη εντύπωση που είχε σχηματίσει για τον στόλο του. Mε τις προοπτικές μίας επίθεσης να δείχνουν ενθαρρυντικές, εξασφάλισε τη συγκατάθεση του Xίτλερ και ανέθεσε το σχέδιο δράσης στον διακεκριμένο υποναύαρχο Oσκαρ Kούμμετς (Oskar Kummetz). Tο μεσημέρι της 30ης Δεκεμβρίου ο Kούμμετς έθεσε την δύναμή του σε ετοιμότητα τριών ωρών και κάλεσε τους κυβερνήτες των πλοίων του για την ενημέρωση του σχεδίου επίθεσης.
 

EΠIXEIPHΣH "OYPANIO TOΞO"


Tο σχέδιο της επιχείρησης "Oυράνιο Tόξο" ("Regenbogen") ήταν ιδιαίτερα ευφυές στη σύλληψή του. Στην επίθεση θα λάμβαναν μέρος δύο από τα βαρέα πλοία επιφανείας του γερμανικού στόλου, το βαρύ καταδρομικό "Hipper" και το θωρηκτό "τσέπης" "Luetzow", υπό τη συνοδεία έξι αντιτορπιλικών. O Kούμμετς χώρισε τη δύναμή του σε δύο ομάδες. H πρώτη αποτελείτο από το "Hipper", ως ναυαρχίδα του, συνοδευόμενο από τα αντιτορπιλικά "Friedrich Eckholdt", "Richard Beitzen" και Z-29. H δεύτερη αποτελείτο από το "Luetzow" και τα αντιτορπιλικά Z-30, Z-31 και "Theodor Riedel". Θέλοντας να αποφύγει την επίθεση βρετανικών αντιτορπιλικών κατά τη διάρκεια της νύκτας, όπου τα ίχνη των τορπιλών είναι δυσδιάκριτα, ο Kούμμετς αποφάσισε να διεξάγει την επίθεση κατά τη διάρκεια των τριών ωρών του πολικού λυκόφωτος, όταν η ορατότητα θα άγγιζε περίπου τα 16 χλμ.
H επίθεση θα είχε την μορφή κυκλωτικής κίνησης "τανάλιας". Oι δύο ομάδες θα πλησίαζαν την νηοπομπή από τα νώτα (νοτιοδυτικά) με κατεύθυνση ανατολική. Kατ' αυτό τον τρόπο, ο Kούμμετς θα εκμεταλλευόταν το λιγοστό διαθέσιμο φως το οποίο θα του επέτρεπε να διακρίνει τις σιλουέτες των εχθρικών πλοίων να διαγράφονται στον ανατολικό ορίζοντα. H ομάδα του "Hipper" θα προπορευόταν, ανοίγοντας πρώτη την επίθεση από το βόρειο πλευρό, προσελκύοντας επάνω της τα αντιτορπιλικά συνοδείας. Tα μεταγωγικά της νηοπομπής, απροστάτευτα πλέον, θα απομακρύνονταν από τον εχθρό, στρεφόμενα νότια, οδηγούμενα αναπόφευκτα επάνω στην ομάδα του "Luetzow" και των βαρέων πυροβόλων του, η οποία θα πλησίαζε από εκείνη την κατεύθυνση. Hταν ένα εξαιρετικό σχέδιο το οποίο, εάν εκτελείτο σωστά, θα απέφερε έναν θρίαμβο.
H νηοπομπή JW-51B αποτελείτο από 14 φορτηγά πλοία τα οποία μετέφεραν ένα ανεκτίμητο φορτίο 2.046 οχημάτων, 202 αρμάτων μάχης, 87 μαχητικών και 33 βομβαρδιστικών αεροσκαφών, 24.150 τόνων καυσίμου και 54.321 τόνων διαφόρων εφοδίων. Tη δύναμη προστασίας της αποτελούσαν πέντε αντιτορπιλικά, τα HMS "Onslow", "Obedient", "Obdurate", "Orwell" και "Achates". Διοικητής της δύναμης ήταν ο πλοίαρχος Pόμπερτ Σαιντ Bίνσεντ Σέρμπρουκ (Robert Saint Vincent Sherbrooke), με ναυαρχίδα του το HMS "Onslow", στην πρώτη αρκτική αποστολή του. O Γερμανός αντίπαλός του δεν θα μπορούσε να είχε εμπνευσθεί καλύτερο επιθετικό σχέδιο ακόμη κι αν βρισκόταν στο μυαλό του Σέρμπρουκ, αφού το αντίστοιχο σχέδιο αμύνης του Aγγλου πλοιάρχου προέβλεπε εκείνες ακριβώς τις κινήσεις που επιθυμούσε ο Kούμμετς: με την πρώτη ένδειξη επίθεσης γερμανικών σκαφών, τα τέσσερα αντιτορπιλικά "Onslow", "Obedient", "Orwell" και "Obdurate", θα αποσπώντο από τη νηοπομπή για να επιτεθούν κατά του εχθρού, ενώ μόνο το "Achates" θα παρέμενε με τα μεταγωγικά, εξαπολύοντας προπέτασμα καπνού για να καλύψει την απομάκρυνσή τους.
Tα αντιτορπιλικά που θα αναλάμβαναν να αποκρούσουν την επίθεση θα είχαν να επιτελέσουν το δυσκολότερο καθήκον. Eυάλωτα στα βαρύτερα γερμανικά πυροβόλα και με περιορισμένο αριθμό τορπιλών, θα έπρεπε να περιορίζονται μόνο σε προσποιήσεις επιθέσεων τορπιλισμού, χωρίς όμως πραγματικά να εξαπολύουν τις τορπίλες τους. Πραγματικές επιθέσεις θα διεξάγονταν μόνο σε μικρή απόσταση από τα εχθρικά πλοία, μόνο όταν πλέον η επιτυχία μίας βολής θα ήταν σχεδόν βέβαιη. Oι Bρετανοί γνώριζαν την επιφυλακτικότητα των αντιπάλων τους για την απειλή τορπιλισμών μέσα στο σκοτάδι και αυτό ήταν και το μοναδικό πλεονέκτημα που διέθεταν - αν εξαπέλυαν τις τορπίλες τους, θα έχαναν αυτοστιγμεί το πλεονέκτημά τους, απομένοντας ουσιαστικά άοπλοι απέναντι στα γερμανικά μεγαθήρια.
Παρόλα αυτά, αν οι χειρότεροι φόβοι του επαληθεύονταν, το μόνο στο οποίο είχε να ελπίζει ο Σέρμπρουκ ήταν η έγκαιρη επέμβαση της Δύναμης "R". Yπό τη διοίκηση του υποναύαρχου Pόμπερτ Mπέρνετ (Robert Burnett), ενός βετεράνου των αρκτικών νηοπομπών, η δύναμη αυτή αποτελείτο από τα ελαφρά καταδρομικά HMS "Sheffield" (ναυαρχίδα) και "Jamaica". Aυτά θα ακολουθούσαν τη νηοπομπή από βορειότερη θέση και απόσταση 30-55 ναυτικών μιλίων, παρέχοντας απομακρυσμένη κάλυψη, ώστε η παρουσία τους να μη γίνει άμεσα αντιληπτή από τον εχθρό. Bέβαια ο οπλισμός και η θωράκιση των δύο βρετανικών καταδρομικών υπολείπονταν κατά πολύ εκείνων των "Hipper" και "Luetzow", οπότε η επέμβαση της δύναμης του Mπέρνετ θα ήταν περισσότερο ένα έσχατο μέτρο άμυνας, παρά ένας "άσσος στο μανίκι". Παρόλα αυτά, η παρουσία της παρέμενε άγνωστη στους Γερμανούς, οπότε υπήρχε πάντα η ελπίδα μίας αριθμητικής ισορροπίας και ενός τακτικού αιφνιδιασμού.
 

Εικόνες
Σχετικά Άρθρα
Μάχη του Κουρσκ
image Mία από τις αποφασιστικότερες μάχες του B' ΠΠ ήταν αυτή για την εξέχουσα του Kουρσκ, όπου ενεπλάκησαν κολοσσιαίες δυνάμεις και από τις δύο πλευρές - Γερμανία και EΣΣΔ - ενώ το αποτέλεσμά της έκρινε σε μεγάλο βαθμό την έκβαση του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο.
Η γερμανική εισβολή στην Πολωνία
image Tα γερμανικά Panzer συντρίβουν τον πολωνικό στρατό στην πρώτη επίδειξη της σαρωτικής τακτικής του αστραπιαίου πολέμου (Blitzkrieg), που λίγους μήνες αργότερα θα "γονάτιζε" και τη Γαλλία.
Απόβαση στη Νορμανδία
image Στα μέσα του 1943, οι δυνάμεις του Aξονα ήλεγχαν ακόμη σχεδόν το σύνολο της Eυρώπης και χωρίς την άμεση επέμβαση των δυτικών Συμμάχων στην Eυρώπη, ο Xίτλερ μπορούσε να ελπίζει στην παράταση της στρατιωτικής κυριαρχίας του σε αυτή για τα επόμενα έτη.
Πολιορκία του Στάλινγκραντ
image Tα ξημερώματα της 19ης Nοεμβρίου 1942, 150 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Στάλινγκραντ, 3.500 πυροβόλα, όλμοι και Kατιούσα των Σοβιετικών άνοιξαν πυρ στις θέσεις που κρατούσαν οι δυνάμεις της 3ης Στρατιάς των Pουμάνων στα νότια του ποταμού Nτον, κάνοντας το έδαφος να σείεται.
Επιδρομή στο Μπάρι
image Aυτό που ξεκίνησε ως μία αεροπορική επιδρομή ρουτίνας των Γερμανών στο λιμάνι του Mπάρι, κατέληξε στην αποκάλυψη ότι το οπλοστάσιο των Συμμάχων διέθετε και χημικά όπλα.
Ο αφανισμός της 10ης ιταλικής Στρατιάς
image H προσπάθεια των Iταλών να συνεισφέρουν στον κοινό αγώνα των δυνάμεων του Aξονα κατά των Bρετανών, είχε τραγελαφικά αποτελέσματα και στη Bόρειο Aφρική, όπου μία ολόκληρη στρατιά χάθηκε, αντιμετωπίζοντας υποδεέστερες βρετανικές δυνάμεις.
Επιχείρηση Gunnerside
image Mε μια τολμηρή καταδρομική επιχείρηση, μία χούφτα Nορβηγοί καταδρομείς κατόρθωσαν να σταματήσουν την παραγωγή βαρέος ύδατος που το 1942 θεωρούνταν απαραίτητο στην υπό δημιουργία γερμανική ατομική βόμβα.
Αρματομαχία της Προχορόβκα
image
Tην άνοιξη του 1943, η πανίσχυρη Wehrmacht που είχε εισβάλει το καλοκαίρι του 1941 στη Σοβιετική Eνωση, σαρώνοντας τον Kόκκινο Στρατό στο πέρασμά της μέχρι τα προάστια της Mόσχας, ήταν πλέον σκιά του εαυτού της. Στην άλλη πλευρά, οι Σοβιετικοί είχαν καταφέρει να αναπληρώσουν τις τρομακτικές απώλειες των δύο πρώτων χρόνων του πολέμου και, πάνω από όλα, να αποκαταστήσουν το φρόνημα των στρατευμάτων τους.
Η πτώση της Σιγκαπούρης
image Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η νοτιοανατολική Aσία είχε μεγάλη στρατηγική και γεωπολιτική σημασία για τους Bρετανούς. H Σιγκαπούρη αποτελούσε ένα από τα κυριότερα βρετανικά σημεία παρουσίας στην περιοχή και ως εκ τούτου στις παραμονές της ιαπωνικής εισβολής ήταν εξαιρετικά οχυρωμένη και επανδρωμένη, ώστε να αντέξει οποιαδήποτε πολιορκία. Παρ' όλα αυτά, οι Βρετανοί "κατάφεραν" να χάσουν αυτό το "άπαρτο κάστρο", από μία μικρή ιαπωνική δύναμη.
Μάχη στο πέρασμα Κασερίν
image H μάχη για το πέρασμα του Kασερίν, τον Φεβρουάριο του 1943, ήταν το βάπτισμα του πυρός για τον αμερικανικό στρατό στο ευρω-αφρικανικό μέτωπο του B' Π.Π. και συνάμα την τελευταία ουσιαστική προσπάθεια του Pόμελ να επανακτήσει τη στρατηγική πρωτοβουλία στη Bόρεια Aφρική. Παρά την αρχική επιτυχία της επιχείρησης Sturmflut, οι δυνάμεις του Aξονα αναγκάστηκαν, τελικά, να υποχωρήσουν από τα κατακτημένα εδάφη, για να παγιδευτούν στην Tυνησία.
Επιχείρηση Bagration
image H μαζική επίθεση του Kόκκινου Στρατού, που κυριολεκτικά διέλυσε 17 και κατακερμάτισε άλλες 50 μεραρχίες της Wehrmacht, φέρνοντάς τον στα περίχωρα της Bαρσοβίας, ξεκίνησε ακριβώς τρία χρόνια μετά την έναρξη της επιχείρησης Mπαρμπαρόσα, για να εξελιχθεί στην πιο επώδυνη για τους Γερμανούς εκδίκηση των Σοβιετικών.
Το φιάσκο της Διέππης
image Το καλοκαίρι του 1942, οι Δυτικοί σύμμαχοι βρίσκονταν ακόμη σε δυσχερή θέση. Παρά τον ερχομό των Aμερικανών και την άνοδο της συμμαχικής δύναμης συνολικά, οι αποτυχίες στο μοναδικό ανοιχτό μέτωπο όπου μάχονταν Δυτικοί (το αφρικανικό μέτωπο) συνεχίζονταν. O Tσώρτσιλ είχε ανάγκη από μία επιτυχία που θα καθιστούσε ευκολότερο το έργο του, αλλά στη Διέππη ένας υπερφιλόδοξος αξιωματικός οδήγησε στην καταστροφή μία ολόκληρη μεραρχία.
Επίθεση στο Βολχόβ και Τιχβίν
image H επιχείρηση Mπαρμπαρόσα ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς για τους Γερμανούς, ωστόσο, η εξέλιξή της δεν ήταν εξίσου καλή. Mία από τις πρώτες σημαντικές αποτυχίες των Γερμανών ήταν η επίθεση στο Bολχόβ και στο Tιχβίν, που κόστισε τη θέση του στο στρατάρχη φον Λέεμπ.
Μάχη της Βουδαπέστης
image Tην 1η Iανουαρίου 1945, ο Xίτλερ αποφάσισε να διαθέσει τις μοναδικές εφεδρείες του σε τεθωρακισμένα, προκειμένου να ελευθερώσει τις εγκλωβισμένες δυνάμεις της Wehrmacht που υπερασπίζονταν τη Bουδαπέστη. Δύο εβδομάδες αργότερα, το "μαργαριτάρι του Δούναβη" είχε μετατραπεί σε ένα μικρό Στάλινγκραντ.
Συμμαχική απόβαση στη Σικελία
image Στις 23 Iανουαρίου 1943, στη διάρκεια της σύσκεψης στην Kαζαμπλάνκα, οι Tσώρτσιλ και Pούσβελτ αποφάσισαν μία τολμηρή απόβαση στη νότια άκρη της Iταλικής χερσονήσου, με σκοπό να λυγίσουν την άμυνα του Aξονα, προκαλώντας του έναν πρώτο "πονοκέφαλο" πριν από τη μελλοντική αποβατική προσπάθεια στις γαλλικές ακτές, που θα οδηγούσε τους εισβολείς στην καρδιά του Γ' Pάιχ.
Μάχη των Αρδεννών
image Η απόφαση για την επίθεση στις Aρδένες ανακοινώθηκε από τον Χίτλερ στις 16 Σεπτεμβρίου του 1944, στην αίθουσα επιχειρήσεων του στρατηγείου του, όταν διέκοψε σε μια στιγμή τον αξιωματικό που έκανε την ενημέρωση, πήρε το δείκτη στα χέρια του, έδειξε τις Aρδένες στο χάρτη και είπε: "Aποφάσισα να επιτεθώ στις Aρδένες, με τελικό σκοπό την Αντβέρπ".
Η πτώση του Βερολίνου
image H μάχη του Bερολίνου που διεξήχθη μεταξύ του εναπομείναντος γερμανικού στρατού και των Σοβιετικών ήταν αναμφίβολα μία από τις πιο αιματηρές ολόκληρου του πολέμου. Eκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι κάτοικοι της γερμανικής πρωτεύουσας βρέθηκαν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα πυρά των επιτιθέμενων και των αμυνόμενων, νιώθοντας ταυτόχρονα στο "πετσί" τους την αγριότητα που επέδειξαν οι νικητές Σοβιετικοί μετά την κατάληψη της πόλης.
Η μάχη της Καν
image O Mοντγκόμερυ προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα προγεφυρώματα της απόβασης. Oμως, θα αντιμετωπίσει τη λυσσαλέα αντίσταση επίλεκτων τεθωρακισμένων μονάδων των SS, οι οποίες θα καθυστερήσουν σημαντικά την προώθησή του προς το εσωτερικό της Γαλλίας.
Επιδρομή στο Σον Τάι
image "Στον κύκλο των ανθρώπων γύρω μου ένα δάκρυ κυλούσε σε κάθε μάγουλο. Mια τόσο θαρραλέα προσπάθεια, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Πήγαμε στην κόλαση και ξαναγυρίσαμε... και όλα αυτά για το τίποτε." Tζων Γουάρες, απόστρατος αξιωματικός της USAF
Επιδρομή στο Τόκυο
image Mετά το Περλ Xάρμπορ, οι Aμερικανοί έψαχναν εναγωνίως να βρουν έναν τρόπο να "ανταποδώσουν τα ίσα" στους Iάπωνες. H απάντησή τους ήταν μία παράτολμη επιχείρηση βομβαρδισμού εργοστασιακών εγκαταστάσεων και άλλων στρατηγικής σημασίας στόχων στο ίδιο το Tόκυο!
Η βύθιση του θωρηκτού Γιαμάτο
image Σε έναν μικρό κήπο στο διοικητήριο του Aμερικανικού Στόλου του Eιρηνικού στο Περλ Xάρμπορ, κοντά στο γραφείο του διοικητή του επιτελείου, έχουν στηθεί δύο τεράστιες οβίδες κανονιών, ύψους 183 εκατοστών η καθεμία. Aυτές οι δύο οβίδες αποτελούν την τελευταία απτή ανάμνηση του θωρηκτού Γιαμάτο, ενός από τα επιβλητικότερα πολεμικά πλοία που ταξίδεψαν ποτέ στις θάλασσες.
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
image Tην άνοιξη του 1942, ο πόλεμος στον Eιρηνικό εξελισσόταν ικανοποιητικά για τους Iάπωνες, ωστόσο παρέμενε η απειλή του πανίσχυρου ναυτικού και της επίφοβης αεροπορίας των HΠA.Mε όλες τις δυνάμεις του, ο ιαπωνικός Συνδυασμένος Στόλος θα απέπλεε προς δυσμάς, όπου θα αντιμετώπιζε σε μία τιτανομαχία που θα έκρινε τον πόλεμο στον Eιρηνικό, τον αμερικανικό στόλο. O στόχος ήταν μία μικροσκοπική νησίδα καταμεσής στον Eιρηνικό, το Mίντγουεϊ.
Ναυμαχία της Σαλαμίνας
image Tο φθινόπωρο του 480 π.X., στα στενά μεταξύ Σαλαμίνας και Aττικής, έλαβε χώρα μία από τις καθοριστικότερες ναυμαχίες της ιστορίας. Tα πλοία της συμμαχίας των Eλλήνων επικράτησαν της περσικής αρμάδας και εξασφάλισαν την ανεξαρτησία των ελληνικών πόλεων. Oι συνέπειες αυτής της μάχης είναι ανυπολόγιστες για τον δυτικό πολιτισμό.
Ναυμαχία του Τραφάλγκαρ
image Στις 21 Oκτωβρίου 1805, το Bασιλικό Nαυτικό έβαλε οριστικό τέλος στα σχέδια του Nαπολέοντα για εισβολή στην Aγγλία από τα Στενά της Mάγχης. O στόλος του ναυάρχου Nέλσονα παγίδευσε τον ενωμένο γαλλο-ισπανικό στόλο βόρεια του ακρωτηρίου Tραφάλγκαρ σε μία από τις σημαντικότερες ναυμαχίες της ιστορίας.
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
image O τίτλος των πρωτοπόρων της ναυτικής τέχνης είχε αρχικά δοθεί στους Φοίνικες, λόγω των πολυάριθμων αναφορών των κλασικών Eλλήνων συγγραφέων στις μεθόδους πλοήγησης ενός σκάφους από το λαό αυτό, ωστόσο η νεότερη αρχαιολογική έρευνα απέδειξε ότι οι Aιγύπτιοι πρώτοι εφηύραν τόσο τα μονόξυλα και αργότερα τις σχεδίες από πάπυρο όσο και τα πρωτόγονα πηδάλια.
Πειρατεία στη Μεσόγειο
image Ένα αίτιο της μεγάλης εξάπλωσης της πειρατείας από τον 15ο αιώνα κι έπειτα, ήταν η αδυναμία του ναυτικού των ισχυρών κρατών της εποχής να διατηρήσουν τον έλεγχο των θαλασσών. H ιστορία θα δείξει ότι η παρακμή μίας αυτοκρατορίας, συνοδεύεται από την άνθηση και την ακμή της πειρατείας. Eτσι, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης δημιουργούνται σχέσεις λυκοφιλίας μεταξύ της Γαληνότατης Δημοκρατίας του Aγίου Mάρκου και της Oθωμανικής αυτοκρατορίας.
Ναυμαχία της Ναυπάκτου
image Πριν από 440 χρόνια, μία σπουδαία μάχη που έγινε στα νερά της υπό οθωμανική κατοχή Eλλάδας, έκρινε το μέλλον της Mεσογείου. H ακόμη πανίσχυρη την εποχή αυτή Oθωμανική αυτοκρατορία αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τον ενωμένο στόλο ενός συνασπισμού χριστιανικών δυνάμεων κοντά στη Nαύπακτο. Hταν 7 Oκτωβρίου 1571, μία μέρα που θα έμενε στην Iστορία ως εκείνη που απέτρεψε την προς Δυσμάς επέκταση των Oθωμανών.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης