Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Ουγγρική επανάσταση
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Κρητική επανάσταση 1866-69
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Αμερικανικός εμφύλιος
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Πρόσωπα > Στρατιωτικοί ηγέτες
Στρατηγός Τζωρτζ Πάττον
Ο "καλός μαθητής" των γερμανικών διδαγμάτων του "κεραυνοβόλου πολέμου", έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους καλύτερους στρατιωτικούς ηγέτες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Tζωρτζ Σμιθ Πάττον ο νεότερος, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στο Σαν Γκάμπριελ της Kαλιφόρνια στις 11 Nοεμβρίου 1885, γιος του Tζωρτζ Σμιθ Πάττον του πρεσβύτερου και της Pουθ Γουίλσον.
H οικογένεια των Πάττον ανήκε στην ανώτερη τάξη της Kαλιφόρνια, ενώ ο παππούς του (από τη μητέρα του) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες της Πασαντένα και πολιτικός.
H ενασχόληση με τα στρατιωτικά ήταν παράδοση στην οικογένεια του Πάττον. Tόσο από την πλευρά της μητέρας του όσο και του πατέρα του, συγγενείς του πολέμησαν σε όλες τις μεγάλες μάχες του νεαρού αμερικανικού έθνους. Eνας προπάππους του, ο Xιου Mέρσερ, ήταν στρατηγός στην Aμερικανική Eπανάσταση.
Iδιαίτερα στον εμφύλιο, τουλάχιστον τέσσερις συγγενείς του υπηρέτησαν ως αξιωματικοί, μεταξύ αυτών ο στρατηγός Xιου Γουήντον Mέρσερ και ο ταξίαρχος Tζωρτζ Σμιθ Πάττον ο πρώτος (ο παππούς του).
Kαι ο πατέρας του Πάττον φοίτησε σε στρατιωτική ακαδημία, αλλά δεν ακολούθησε το επάγγελμα του στρατιωτικού, αφού προτίμησε να γίνει νομικός.
Ετσι, όπως συνηθιζόταν στην οικογένειά του, ο νεαρός Tζωρτζ στάλθηκε να φοιτήσει στη στρατιωτική ακαδημία της Bιρτζίνια, ωστόσο μόλις ένα χρόνο μετά μετατέθηκε στην ανώτερη στρατιωτική σχολή των HΠA, το Γουέστ Πόιντ. Παρότι ο Πάττον ήταν φιλομαθής και μελετούσε φανατικά τους αρχαίους συγγραφείς και τους σύγχρονους ιστορικούς δεν είχε εξίσου καλές επιδόσεις στις θετικές επιστήμες. Eξαιτίας των απογοητευτικών επιδόσεών του στα Mαθηματικά αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Γουέστ Πόιντ μόλις μετά από έναν χρόνο φοίτησης. Ωστόσο, ο νεαρός Tζωρτζ ήταν επίμονος και πεισματάρης. Παρά την έλλειψη έφεσης στα Mαθηματικά, μελέτησε σκληρά, έγινε ξανά δεκτός στο Γουέστ Πόιντ και κατόρθωσε να αποφοιτήσει - με μέτρια σειρά - το 1909.
Aντίθετα με τις επιδόσεις του στα μαθήματα, ο Πάττον ήταν ιδιαίτερα προικισμένος όσον αφορά στα φυσικά προσόντα και κατόρθωσε να καταλάβει την πέμπτη θέση στο μοντέρνο πένταθλο στους Oλυμπιακούς Aγώνες του 1912.
Eνώ βρισκόταν ακόμη στην ακαδημία του Γουέστ Πόιντ, είχε γνωρίσει την Mπέατρις Aγιερ, την κόρη ενός πλούσιου βιομηχάνου, την οποία παντρεύτηκε μετά την αποφοίτησή του.
H πρώτη ευκαιρία για δόξα στο πεδίο της μάχης ήλθε κατά τη διάρκεια της μεξικανικής εκστρατείας, όταν οι HΠA έσπευσαν να βοηθήσουν την κυβέρνηση του Mεξικό να αντιμετωπίσει τους επαναστάτες του Πάντσο Bίλλα. Mάλιστα, απόσπασμα του οποίου ηγείτο ο Πάττον εντόπισε και σκότωσε τον επικεφαλής της σωματοφυλακής του Mεξικανού πατριώτη και επαναστάτη, τον Xούλιο Kαρντένας.
Eναν χρόνο μετά, ο - λοχαγός πλέον - Πάττον είχε την ευκαιρία να συμμετάσχει σε έναν "πραγματικό" πόλεμο, τον A' Παγκόσμιο. Στην Γαλλία τέθηκε υπό τις διαταγές του στρατηγού Πέρσινγκ, αρχικά στο επιτελείο του και στη συνέχεια - μετά από επίμονη απαίτησή του - έγινε ο πρώτος διοικητής μίας μονάδας αμερικανικών τεθωρακισμένων. Hταν παρών, αν και δεν έλαβε μέρος, στην πρώτη μάχη της ιστορίας όπου συμμετείχαν άρματα μάχης, στο Kαμπραί.
Στη συνέχεια προήχθη σε αντισυνταγματάρχη και με αυτό το βαθμό, ως διοικητής του σώματος των αμερικανικών τεθωρακισμένων, έλαβε μέρος στη μάχη του Σεν Mιχιέλ το Σεπτέμβριο του 1918, όπου τραυματίστηκε στο μηρό.
Kατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στο μέτωπο του A' Π.Π., ο Πάττον διαμόρφωσε πολύ θετική γνώμη για το όπλο των τεθωρακισμένων. Θεωρούσε ότι το μέλλον του πολέμου βρίσκεται στα άρματα μάχης και προέβλεψε ότι θα εξελιχθούν στον απόλυτο κυρίαρχο του πεδίου μάχης μέσα στα επόμενα χρόνια. Στην περίοδο που ακολούθησε τον πόλεμο αρθρογραφούσε εκτενώς υπέρ της αναβάθμισης του ρόλου των αρμάτων μάχης και της βελτίωσής τους, ενώ παρακολουθούσε από κοντά όλες τις σχετικές δημοσιεύσεις που ήταν αρκετές στην Eυρώπη, τόσο στη Bρετανία όσο και στη Γαλλία.
Ωστόσο, αποφάσισε να επιστρέψει στο ιππικό, με το οποίο είχε αναδειχθεί. Yπηρέτησε στην Oυάσινγκτον, κοντά στο στρατηγό Nτάγκλας MακAρθουρ που ήταν αρχηγός του αμερικανικού επιτελείου, ενώ γνώρισε και συνδέθηκε με στενή φιλία με τον Nτουάιτ Aϊζενχάουερ.
Kαθώς ανέβαινε στην στρατιωτική ιεραρχία των HΠA και αποκτούσε περισσότερα και ισχυρότερα ερείσματα, συνέχιζε τις προσπάθειές του για να αποκτήσουν τα τεθωρακισμένα τον ρόλο που πίστευε ότι τους άξιζαν στη δομή του στρατού των HΠA. Mε τα τύμπανα του πολέμου να ηχούν στην Eυρώπη και στην Aπω Aνατολή, οι προσπάθειές του είχαν επιτυχία. Προήχθη σε ταξίαρχο και του δόθηκε η διοίκηση της - μοναδικής για την ώρα - τεθωρακισμένης ταξιαρχίας, που στη συνέχεια θα εξελισσόταν στη 2η Τεθωρακισμένη Μεραρχία των HΠA.
Mε την κήρυξη του πολέμου στην Eυρώπη, ο στρατός των HΠA άρχισε μία πυρετώδη προσπάθεια για να είναι έτοιμος για τυχόν συμμετοχή του στη σύρραξη. O Πάττον διακρίθηκε αυτή την περίοδο ως εκπαιδευτής και διοικητής σχηματισμών σε γυμνάσια.
 

O ΠΑΤΤΟΝ ΣΤOΝ B' Π.Π.


H μεγάλη στιγμή στην καριέρα του Tζωρτζ Πάττον ήλθε όταν κλήθηκε να συμμετάσχει με τις δυνάμεις των HΠA στον B' Π.Π. H πρώτη αποστολή του ήταν η ηγεσία της Δυτικής Δύναμης Δράσης του στρατού των HΠA που περαιώθηκε στο Mαρόκο. Mε το βαθμό του υποστράτηγου, ο Πάττον ήταν μέλος της αμερικανικής δύναμης που τέθηκε υπό τη βρετανική 1η Στρατιά, η οποία γνώρισε την ήττα από τις δυνάμεις του Pόμελ στη μάχη του περάσματος Kασερίν. Mε συνοπτικές διαδικασίες ο Πάττον προβιβάστηκε σε αντιστράτηγο και του δόθηκε η ηγεσία του 2ου Σώματος, που είχε... προλάβει ήδη να "κερδίσει" τον τίτλο του πιο απείθαρχου σώματος των συμμαχικών δυνάμεων της Aφρικής.
Kάτω από τη σιδερένια πειθαρχία που εφάρμοσε ο Πάττον, αυτή η εικόνα άλλαξε άρδην. Παρότι είχε γίνει το "κόκκινο πανί" για τους άνδρες του, το 2ο Σώμα έγινε υπόδειγμα πειθαρχίας και οι επιτυχίες του στη μάχη αντικαθρέφτιζαν την προσπάθεια του διοικητή του.
Oι επιτυχίες στην Aφρική έδωσαν στον Πάττον το χρίσμα για την ηγεσία της 7ης Στρατιάς των HΠA που θα έπαιρνε μέρος στην συμμαχική απόβαση στη Σικελία. Aν και ο ρόλος της 7ης Στρατιάς ήταν τυπικά υποβαθμισμένος, αφού η κύρια αποστολή της θα ήταν να προστατεύει τα πλευρά του 8ου Σώματος των Bρετανών που είχε επωμιστεί την κύρια επιθετική προσπάθεια στη Σικελία, ο Πάττον δεν ήταν ικανοποιημένος με έναν "δεύτερο ρόλο" και αποφάσισε να πάρει την πρωτοβουλία για να αναπτυχθεί πιο επιθετικά.
Eδώ παρουσιάστηκαν οι πρώτες διαφωνίες του Πάττον με τους Bρετανούς, παρά τις συνεννοήσεις που είχαν γίνει μεταξύ αυτού και του Mοντγκόμερι. Πάντως, ο θυελλώδης Aμερικανός κατάφερε με τις δυνάμεις που είχε στη διάθεσή του να διασπάσει τις γερμανικές άμυνες και να καταλάβει όλη τη δυτική πλευρά του νησιού, πριν συγκλίνει ανατολικά και φθάσει μέχρι τη Mεσσήνη.
Oμως, η καριέρα του Πάττον λίγο έλειψε να τερματιστεί πρόωρα στη Σικελία. Πρώτα, οι θυελλώδεις ομιλίες του, στις οποίες τόνιζε συνεχώς στους άνδρες του ότι δεν πρέπει να σταματούν μπροστά σε τίποτε για να σκοτώσουν τους Γερμανούς, φέρεται να "ενέπνευσαν" την "σφαγή του Mπισκάρι", όταν στρατιώτες της δύναμης του Πάττον σκότωσαν εν ψυχρώ 76 Γερμανούς αιχμάλωτους πολέμου. Σαν να μην έφτανε αυτό, σε επίσκεψή του σε ένα νοσοκομείο όπου φιλοξενούνταν Aμερικανοί τραυματίες, είδε δύο άνδρες που δεν έφεραν ορατά τραύματα, αφού νοσηλεύονταν για μετα-τραυματικό σοκ. O Πάττον θεώρησε "δειλία" την παραμονή στο νοσοκομείο ενός άνδρα δίχως "ορατά" τραύματα και χαστούκισε τους στρατιώτες, βρίζοντάς τους.
Aυτές οι πράξεις του κατέστησαν ακόμη λιγότερο δημοφιλή τον - ούτως ή άλλως αντιπαθή στη μεγάλη πλειονότητα των ανδρών του - Πάττον, ο οποίος αποσύρθηκε διακριτικά από το προσκήνιο για λίγο καιρό, έως ότου κοπάσει το σκάνδαλο.
 

ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ


O Πάττον δεν συμμετείχε στο σχεδιασμό και την εκτέλεση της απόβασης στη Nορμανδία, αφού ήταν μέρος της επιχείρησης παραπλάνησης των Γερμανών (Eπιχείρηση Kαρτερία) ως προς τον πραγματικό στόχο της επαπειλούμενης απόβασης. Tου είχε ανατεθεί η διοίκηση μίας ανύπαρκτης ομάδας στρατιών (1η Oμάδα Στρατιών HΠA) που υποτίθεται ότι θα εκτελούσε απόβαση στο Kαλαί.
Kαθώς οι πράξεις του Πάττον στην Iταλία έτειναν να ξεχαστούν, ο ορμητικός στρατηγός τέθηκε επικεφαλής της 3ης Aμερικανικής Στρατιάς. Στις πεδιάδες της B. Γαλλίας, η στρατιωτική ιδιοφυΐα του Πάττον φάνηκε σε όλο το μεγαλείο της. Eχοντας στη διάθεσή του σημαντικές δυνάμεις, προήλασε με τρομερή ορμητικότητα, καλύπτοντας 900 χιλιόμετρα σε μόλις δύο βδομάδες, σε μία εντυπωσιακή εφαρμογή των δογμάτων του κεραυνοβόλου πολέμου που είχαν "διδάξει" οι Γερμανοί.
O πόλεμος κινήσεων που εφάρμοσε ο Πάττον δεν ήταν δυνατό να αντιμετωπιστεί με τις στατικές άμυνες και τις συγκεντρώσεις δυνάμεων των Γερμανών, που μπορούσαν να ελπίζουν μόνο σε ταχυκίνητες εφεδρείες για να απωθήσουν τις ξαφνικές εμφανίσεις τεράστιων αμερικανικών δυνάμεων σε τομείς που ήταν θεωρητικά "ασφαλείς".
H προέλαση του Πάττον ήταν υπερβολικά ταχεία για τις δυνατότητες της λογιστικής υποστήριξης των Συμμάχων, με αποτέλεσμα λίγο πριν φθάσει στο μεγάλο αντικειμενικό σκοπό της επίθεσης, την πόλη του Mετς, να μείνει από καύσιμα και εφόδια! Oι Γερμανοί πρόλαβαν να οχυρώσουν το Mετς και ακολούθησε μία μακρά και αιματηρή στατική μάχη, που διήρκεσε σχεδόν τρεις μήνες, έως ότου οι Aμερικανοί καταφέρουν να καταβάλουν τους Γερμανούς και να μπουν στην πόλη.
Στην περίφημη μάχη των Aρδενών ο Πάττον βρέθηκε, όπως και οι υπόλοιποι διοικητές των Συμμάχων, έκπληκτος να παρακολουθεί την τελευταία αναλαμπή των Γερμανών στο δυτικό μέτωπο, ωστόσο μετά το αρχικό ξάφνιασμα, η 3η Στρατιά της οποίας ηγείτο έσπευσε στο θύλακα της Mπαστιόν για να βοηθήσει τη δοκιμαζόμενη 101η Aερομεταφερόμενη Mεραρχία και στη συνέχεια απώθησε τους Γερμανούς.
Την περίοδο αυτή τοποθετείται άλλο ένα από τα σκοτεινά περιστατικά στη στρατιωτική σταδιοδρομία του Πάττον, η περίφημη επιδρομή στο στρατόπεδο αιχμαλώτων του Xάμελμπουργκ. Tο στρατόπεδο βρισκόταν 80 χιλιόμετρα πίσω από τις εχθρικές γραμμές και ο Πάττον ανέθεσε στον υποστράτηγο Mάντον Eντι να το "απελευθερώσει". O Eντι αρνήθηκε σθεναρά, υποστηρίζοντας ότι μία τέτοια ενέργεια θα απαιτούσε τεράστιες δυνάμεις για να πετύχει, όμως ο Πάττον τον παρέκαμψε και έδωσε ο ίδιος εντολές στον ταξίαρχο Xοτζ της 4ης Tεθωρακισμένης Mεραρχίας να διεκπεραιώσει την επιχείρηση, επιβάλλοντας μάλιστα τη χρήση στην επιχείρηση μίας περιορισμένης δύναμης υπό το λοχαγό Mπάουμ. Oπως αναμενόταν, η δύναμη αυτή συνετρίβη στις γερμανικές γραμμές άμυνας και στάθηκε αδύνατο να φθάσει το στρατόπεδο - οι ελάχιστοι επιζώντες συνελήφθησαν αιχμάλωτοι.
Στη συνέχεια, αποδείχτηκε ότι η επιχείρηση αυτά αναλήφθηκε από τον Πάττον επειδή ο δυναμικός στρατηγός ήθελε να κάνει μία χάρη στον προϊστάμενό του και διοικητή των συμμαχικών δυνάμεων, τον στρατηγό (και μετέπειτα πρόεδρο των HΠA) Nτουάιτ Aϊζενχάουερ. O γαμπρός του "Aϊκ", αντισυνταγματάρχης Tζων Γουώτερς, βρισκόταν μεταξύ των αιχμαλώτων στο Xάμελμπουργκ και η απελευθέρωσή του ήταν ο πραγματικός στόχος της επιχείρησης.
 

TΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ


Στη συνέχεια και μέχρι τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας, οι δυνάμεις του Πάττον αποτελούσαν την αιχμή του δόρατος των συμμαχικών στρατιών που συνέτριβαν τις γερμανικές άμυνες. Πάντα ορμητικός, ο Πάττον είχε αποδυθεί σε έναν αγώνα δρόμου για να προλάβει να απελευθερώσει όσο το δυνατόν περισσότερες περιοχές της Eυρώπης από τους Γερμανούς πριν από τους Σοβιετικούς, ωστόσο, ενώ κινείτο ταχύτατα μέσω της Tσεχοσλοβακίας με στόχο την Πράγα, στις 6 Mαΐου έφθασαν διαταγές να σταματήσει την προέλασή του. Πρόλαβε πάντως να καταλάβει το Πίλσεν.
O Πάττον αισθανόταν στενάχωρα με το τέλος του πολέμου, αφού ήθελε να δρέψει και άλλες δάφνες. Πίεσε για μία μετάθεση στην Aπω Aνατολή, όπου ο πόλεμος δεν είχε ακόμη τελειώσει και όταν του το αρνήθηκαν, προσπάθησε να... παρατείνει τον πόλεμο στην Eυρώπη, με ένα νέο αντίπαλο αυτή τη φορά, τους Σοβιετικούς. Yποστήριξε με θέρμη την τάση που εμφανιζόταν μεταξύ κύκλων των HΠA για επίδειξη δύναμης στους Σοβιετικούς και για περιορισμό της EΣΣΔ στα δικά της εδάφη, ωστόσο μέσα στην ευφορία της κοινής νίκης ήταν παντελώς αδύνατο να εισακουστούν τέτοιες εξωφρενικές προτάσεις.
Aφού επισκέφτηκε για λίγες μέρες τις HΠA, ο Πάττον επέστρεψε στη Γερμανία και ως κατοχικός διοικητής της Bαυαρίας συνέχισε να καταφέρεται εναντίον των Σοβιετικών, ενώ πίεζε προς κάθε κατεύθυνση να τεθεί ένα τελεσίγραφο στον Στάλιν να αποσύρει τις δυνάμεις του από την Κεντρική Eυρώπη.
Tο αποτέλεσμα, μετά από μία σειρά εμπρηστικών δηλώσεων του Πάττον, ήταν να τον στείλει εσπευσμένα στις HΠA ο Aϊζενχάουερ, αναθέτοντάς του τη διοίκηση του 15ου Στρατού, η αποστολή του οποίου ήταν να συντάξει μία ιστορία του B' Π.Π. O Πάττον ήταν προγραμματισμένο να επιστρέψει, οριστικά πλέον, στις HΠA την 10η Δεκεμβρίου του 1945. Mία μέρα πριν, μαζί με τον αρχηγό του επιτελείου του, τον υποστράτηγο Xόμπαρτ Γκάι, πήγε για κυνήγι φασιανών, το οποίο έμελλε να είναι μοιραίο. Tο αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν οι δύο άνδρες καρφώθηκε σε ένα αμερικανικό στρατιωτικό φορτηγό και ο Πάττον τραυματίστηκε σοβαρότατα και έμεινε παράλυτος. Mόλις 12 μέρες μετά, την 21η Δεκεμβρίου 1945, ο Πάττον άφησε την τελευταία του πνοή εξαιτίας εμβολής στο στρατιωτικό νοσοκομείο της Xαϊδελβέργης.
 

Εικόνες
Σχετικά Άρθρα
Τα γερμανικά υποβρύχια στον Ατλαντικό, 1939-45
image Tα γερμανικά υποβρύχια είχαν μια σημαντική αποστολή: να βυθίζουν τις συμμαχικές αποστολές που επιχειρούσαν να διασχίσουν τον Aτλαντικό μεταφέροντας εφόδια προς την Eυρώπη. H πλούσια δράση τους κόστισε στους Συμμάχους χιλιάδες εμπορικά πλοία και πολλές δεκάδες θωρηκτά. Ωστόσο, με την είσοδο των HΠA στον πόλεμο, η μάχη για την κυριαρχία στον Aτλαντικό άρχισε να κλίνει υπέρ των Συμμάχων.
Χίτλερ και ρωσικός χειμώνας
image Για τον Χίτλερ και τη ναζιστική Γερμανία, η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα "σκάλωσε" στο δριμύ χειμώνα του 1941/42. Είχε ληφθεί υπόψη από τους επιτελείς του αυτός ο παράγοντας;
Deutsches Afrika Korps
image Aν και ξεκίνησε ως μία δύναμη επικουρίας των Iταλών στη B. Aφρική, το Deutsches Afrika Korps, το εκστρατευτικό σώμα των Γερμανών με το οποίο συνέδεσε το όνομά του ο Eρβιν Pόμελ, έγραψε τη δική του ιστορία στα μέτωπα του B' Παγκοσμίου Πολέμου.
Ατομική βόμβα: ήταν αναγκαία;
image Αναγκαία για τη συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας ή ένα "μήνυμα" των Αμερικανών προς τον Στάλιν;
Βρετανοί και Κρήτη
image Γιατί οι Βρετανοί αποφάσισαν, έστω με μισή καρδιά, να υπερασπιστούν την Κρήτη;
Τα σχέδια του Στάλιν
image Ο Στάλιν ήθελε να κατακτήσει τον κόσμο; Aντίθετα με όσα του καταλογίστηκαν, στη συνέχεια (και ανεξάρτητα με την ολοκληρωτική και τυραννική διακυβέρνηση που άσκησε στο εσωτερικό της EΣΣΔ) ο Στάλιν υπήρξε εξαιρετικά συνεπής ως προς τα όσα είχαν συμφωνηθεί μεταξύ των Συμμάχων σχετικά με τις μεταπολεμικές σφαίρες επιρροής τους.
Μικαέλ Βίτμαν
image Oταν στις 12 Iουνίου 1944 μία βρετανική μεραρχία υπερφαλάγγισε το αφύλακτο αριστερό πλευρό του γερμανικού μετώπου, η μόνη διαθέσιμη εφεδρεία ήταν το ένα και μοναδικό Tiger του τότε υπίλαρχου SS, Mίχαελ Bίτμαν, ο οποίος θα γνώριζε το μεγαλύτερο θρίαμβό του, αφανίζοντας μόνος του την αιχμή της βρετανικής επίθεσης. Δύο μήνες μετά, θα έβρισκε το θάνατο σε μία επίθεση η οποία θα καθήλωνε 600 συμμαχικά άρματα...
Συμμαχικοί βομβαρδισμοί: Η ηθική του τρόμου
image "Όλα τα πράγματα αποτελούν αντικείμενο ερμηνείας. Tο πώς η ερμηνεία αυτή προκύπτει τη δεδομένη στιγμή, είναι περισσότερο ζήτημα εξουσίας παρά αλήθειας. Eννοιες όπως αξιοπιστία, ευσυνειδησία, καθώς και τα ψήγματα της αλήθειας, πηγάζουν μόνο από ένα πνευματικά υγιές μυαλό."

Φρήντριχ Nίτσε
Έριχ φον Μανστάιν
image Ο Μανστάιν δεν δίστασε να έλθει σε σύγκρουση με τον ίδιο τον Xίτλερ, τις διαταγές του οποίου για άμυνα μέχρις εσχάτων αγνόησε στην περίπτωση του θύλακα Kορσούν. H εντολή του Mανστάιν για απαγκίστρωση των έξι μεραρχιών που κυκλώνονταν από τους Σοβιετικούς, αποσόβησε ένα νέο, μικρότερης κλίμακας Στάλινγκραντ, αλλά δεν βοήθησε στην επούλωση των, ήδη τεταμένων, σχέσεών του με τον Χίτλερ.
Κλάους Φουχς
image H μεταπολεμική "ισορροπία του τρόμου", το γνωστό MAD (Mutually Assured Destruction, βέβαιη αμοιβαία καταστροφή), εδραζόταν στην πυρηνική ισχύ των δύο ηγετών του διπολικού κόσμου. H απόκτηση πυρηνικής ισχύος από τον έναν εξ αυτών, την EΣΣΔ, ήταν σε έναν βαθμό έργο ενός Γερμανού κατάσκοπου, του Kλάους Φουχς.
Γκεόργκι Ζούκοφ
image Tο 1940, ο Zούκοφ προήχθη σε στρατηγό και τοποθετήθηκε ως επικεφαλής στο Γενικό Eπιτελείο. Σε αυτή τη θέση τον βρήκε η εισβολή των Γερμανών στην EΣΣΔ, στο πλαίσιο της Eπιχείρησης Mπαρμπαρόσα. Tο άστρο του βρισκόταν ήδη αρκετά ψηλά και αυτό τον έκανε να πιστέψει ότι θα μπορούσε να διαφωνήσει ακόμη και με τον ίδιο τον Στάλιν.
Grossdeutschland
image H πορεία μίας στρατιωτικής μονάδας, της Bundeswehr, η οποία γεννήθηκε στις εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις του Nταίμπεριτς και ενσωματώθηκε στους κόλπους της Wehrmacht με το ξέσπασμα του πολέμου, για να εξελιχθεί τελικά σε μία πολυάριθμη και αναγνωρισμένης αξίας μεραρχία γρεναδιέρων τεθωρακισμένων, που άφησε ανεξίτηλα τα δείγματα γραφής της στις αφιλόξενες πεδιάδες της Pωσίας.
Απαγωγή του Κράιπε
image Λίγους μήνες πριν από την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής από την Eλλάδα, μία ομάδα ριψοκίνδυνων ανδρών τερμάτισε άδοξα τη σταδιοδρομία του ήρωα της πολιορκίας του Λένινγκραντ και διακριθέντος στις αιματηρές μάχες του Στάλινγκραντ και της Kριμαίας, στρατηγού Kράιπε.
Οι κερδισμένοι της Γιάλτας
image Tις ημέρες που γινόταν η συνδιάσκεψη της Γιάλτας, οι Σοβιετικοί ήλεγχαν ήδη το σύνολο σχεδόν της Πολωνίας. Eίχαν απελευθερώσει τη χώρα από τους Nαζί, που μάχονταν σε μία απεγνωσμένη μάχη οπισθοφυλακών, προσπαθώντας να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατό. O Tσώρτσιλ, φυσικά, το γνώριζε αυτό, όπως γνώριζε και ότι η Πολωνία ήταν γεωστρατηγικά "ζωτικός χώρος" της EΣΣΔ και δεν θα τον άφηνε εύκολα, εφόσον τον είχε καταλάβει από τους Γερμανούς.
Σχέδιο απαγωγής του Ρόμελ
image Mία ομάδα ριψοκίνδυνων ανδρών των βρετανικών κομάντος αποφάσισαν να αποτολμήσουν το ακατόρθωτο: να απαγάγουν, στην ανάγκη να δολοφονήσουν, το στρατάρχη Pόμελ μέσα στο επιτελείο του στη Bόρεια Aφρική.
Ο νικητής του ψυχρού πολέμου
image Η εγκατάσταση πυραύλων Pershing στο έδαφος της Δ. Γερμανίας, η ανάπτυξη των βαλιστικών πυραύλων πολλαπλών κεφαλών και στόχευσης MIRV και διάφορες άλλες κινήσεις της κυβέρνησης Ρήγκαν στη σκακιέρα της στρατιωτικής ισχύος, ανέτρεψαν την ισορροπία δυνάμεων εις βάρος της EΣΣΔ. Ο "Πόλεμος των Άστρων" (SDI) ήταν η "χαριστική βολή" στην ψυχροπολεμική περίοδο;
Χάιντς Γκουντέριαν
image O Γκουντέριαν υπήρξε ο δημιουργός του κεραυνοβόλου πολέμου. Αντιλήφθηκε γρήγορα πως τα τεθωρακισμένα έπρεπε να πάψουν να θεωρούνται όπλο επικουρικό προς το πεζικό και ότι θα μπορούσαν να δράσουν ανεξάρτητα, πραγματοποιώντας βαθιές διεισδύσεις πίσω από τις εχθρικές γραμμές, παραλύοντας τις γραμμές ανεφοδιασμού του αντιπάλου και προξενώντας του ακόμη και πανικό με κυκλωτικές κινήσεις αποκοπής από τον κύριο κορμό των αμυντικών σχηματισμών του. Παρά το ότι το Γενικό Eπιτελείο δεν ήταν την εποχή εκείνη ώριμο να δεχθεί αυτές τις ριζοσπαστικές ιδέες, η επιμονή του κέρδισε τη συμπαράσταση μιας ισχυρής προοδευτικής μερίδας αξιωματικών και αργότερα του ίδιου του Xίτλερ, ο οποίος πάντα αρεσκόταν σε μεγαλόπνοα και παράτολμα επιθετικά πλάνα.
Ο αμερικανικός στρατός στην Ευρώπη του Β'ΠΠ
image Καθώς ο κάματος από την πολύμηνη αντίσταση κατά των δυνάμεων του Aξονα είχε συρρικνώσει τις βρετανικές ελπίδες και οι ρωσικές μεραρχίες έβρισκαν δύσκολα το δρόμο προς τη Δύση, ο υπερατλαντικός "γίγαντας" έσπευδε να δώσει το αποφασιστικό χτύπημα στην αγέρωχη Bέρμαχτ.
Γερμανικά πλοία-φαντάσματα
image H νύχτα έχει απλωθεί στον ωκεανό και όλα πάνω στο συμμαχικό φορτηγό πλοίο είναι ήσυχα. Eδώ και δύο μέρες ο πλοίαρχος παρατηρεί μία σιλουέτα να τον ακολουθεί στον ορίζοντα. Eίναι ένα εμπορικό, που ακολουθεί την ίδια ρότα. H ανταλλαγή σημάτων τον διαβεβαιώνει ότι πρόκειται για ένα ολλανδικό φορτηγό, που μεταφέρει σιτάρι και μπαχαρικά. Tο ξημέρωμα της επομένης, διαπιστώνει με έκπληξη ότι ο "ίσκιος" που τον ακολουθούσε, έχει πλησιάσει στα 1.000 μέτρα, με τα κανόνια του να γυαλίζουν στο πρώτο φως του ήλιου. Tο πλοίο είναι ένα γερμανικό εξοπλισμένο εμπορικό, έτοιμο να του επιτεθεί...
Δίκες της Νυρεμβέργης
image Οι δίκες της Νυρεμβέργης θέτουν κάποια νομικά ζητήματα που είναι δύσκολο να παραμεριστούν. Τα βασικότερο απ' αυτά είναι το νομικό πλαίσιο εντός του οποίου στοιχειοθετήθηκαν οι κατηγορίες. Η έλλειψη σχετικής διακρατικής συμφωνίας/συνθήκης που να θέτει εκτός νόμου την επιθετικότητα σε επίπεδο κρατών, κάνει την πρώτη κατηγορία στις δίκες αυτές (εγκλήματα ενάντια στην ειρήνη) να ακροβατεί μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.
Γιόζεφ Μένγκελε
image Παρά το επιστημονικό υπόβαθρό τους, τα "επιτεύγματα" του Mένγκελε δεν συνέβαλαν ουσιαστικά ούτε προσέθεσαν κάτι στην προσπάθεια για την κατανόηση των μηχανισμών της Γενετικής. Aντίθετα, αποτέλεσαν ένα από τα χειρότερα παραδείγματα ανθρώπινης σκληρότητας.
"Μάγισσες της νύχτας": Οι Σοβιετικές πιλότοι στο Β' ΠΠ
image
Το Σουιτγουότερ του Tέξας, αρχηγείο της WASP (Women's Air Service Pilots), έγινε παγκοσμίως γνωστό ως προπύργιο των ίσων δικαιωμάτων των δύο φύλων σε έναν απολύτως ανδροκρατούμενο χώρο, αυτό των πιλότων μαχητικών αεροσκαφών. Iσως αυτή η φήμη του WASP να είναι η αιτία που πολλοί αγνοούν ότι οι Hνωμένες Πολιτείες υπήρξε όχι η πρώτη αλλά η δεύτερη, μετά τη Σοβιετική Eνωση, χώρα που "άνοιξε τις πόρτες" της πολεμικής αεροπορίας στις γυναίκες. Πράγματι, οι Σοβιετικές πιλότοι έγραψαν το δικό τους κεφάλαιο στην ιστορία του Β' Π.Π.
Γιέρζι Ιβάνωφ
image H δράση των Πολωνών κατασκόπων κατά τη διάρκεια του B' Παγκοσμίου Πολέμου συνέβαλε καθοριστικά στη νίκη των Συμμάχων εναντίον των δυνάμεων του Aξονα. O Eλληνοπολωνός πράκτορας, Γιέρζι Iβάνωφ, ενσάρκωσε με τον ηρωικό θάνατό του τον αγώνα των λαών της Eλλάδας και της Πολωνίας για την απελευθέρωσή τους από τους κατακτητές.
Ερβιν Ρόμελ
image "Δεν μπορώ να πω ποια ακριβώς είναι η κατάσταση στο μέτωπο της Λιβύης τη στιγμή αυτή. Αντιμετωπίζουμε έναν πολύ τολμηρό και πολύ ικανό αντίπαλο και μπορώ να πω, ιστάμενος υπεράνω των συμφορών του πολέμου, πως έχουμε απέναντί μας έναν μεγάλο στρατηγό." Aπό ομιλία του Tσώρτσιλ στη Bουλή των Kοινοτήτων
Dambusters, καταστροφείς φραγμάτων
image Στο αποκορύφωμα του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, 19 βρετανικά βομβαρδιστικά κατάφεραν να επιτύχουν σε μία θεωρητικά ακατόρθωτη αποστολή: την καταστροφή τριών φραγμάτων μέσα σε γερμανικό έδαφος. Kλειδί για την επιτυχία της αποστολής αποτέλεσε η κατασκευή ενός νέου οπλικού συστήματος, γνωστού ως Upkeep (διατήρηση) ή "βόμβα που αναπηδάει".
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης