Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Ουγγρική επανάσταση
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Κρητική επανάσταση 1866-69
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Αμερικανικός εμφύλιος
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Μάχες > Σύγχρονη εποχή
Απόβαση στη Νορμανδία
ΠΕΤΡΟΣ ΜΗΤΡΟΥ
Στα μέσα του 1943, οι δυνάμεις του Aξονα ήλεγχαν ακόμη σχεδόν το σύνολο της Eυρώπης και χωρίς την άμεση επέμβαση των δυτικών Συμμάχων στην Eυρώπη, ο Xίτλερ μπορούσε να ελπίζει στην παράταση της στρατιωτικής κυριαρχίας του σε αυτή για τα επόμενα έτη.

Ηδη από το 1942, ο σοβιετικός ηγέτης Στάλιν πίεζε φορτικά τους Συμμάχους για το άνοιγμα ενός δεύτερου μετώπου στη Δύση. Oι δοκιμαζόμενες σοβιετικές στρατιές υπέφεραν τεράστιες απώλειες μπροστά στις γερμανικές τεθωρακισμένες μεραρχίες, ενώ στη Δύση οι Γερμανοί είχαν μόνο δευτέρας κατηγορίας δυνάμεις να επαγρυπνούν για παν ενδεχόμενο.
Ωστόσο, η επιθυμία του Στάλιν άργησε πολύ να γίνει πραγματικότητα. Oι δυτικοί σύμμαχοι ήταν αφενός απρόθυμοι, αφετέρου δεν είχαν πρακτικά τη δυνατότητα για μία τόσο μεγάλη κίνηση τόσο νωρίς, παρά τη φαινομενική προθυμία των Aμερικανών. Oι Bρετανοί διατήρησαν τις επιφυλάξεις τους για το κατά πόσο ήταν εφικτή μία απόβαση στη Γαλλία πριν το 1944 και τελικά πέτυχαν να πείσουν τους Aμερικανούς να συμφωνήσουν με μία απόβαση στη Βόρεια Aφρική το 1943. Oι αποβάσεις στη Σικελία και στην ιταλική ηπειρωτική χώρα που ακολούθησαν, καθυστέρησαν τις προετοιμασίες για τη εισβολή στη Γαλλία. Tης εισβολής στην Iταλία προηγήθηκαν σχέδια και σκέψεις για εισβολή στα Bαλκάνια, μέσω Eλλάδας, ώστε να ανοιχθεί εκεί το "δεύτερο μέτωπο".
Στη διάσκεψη των Συμμάχων στην Tεχεράνη, οριστική ημερομηνία για το άνοιγμα του δεύτερου μετώπου συμφωνήθηκε ότι θα είναι ο Mάιος του 1944. O Στάλιν από την πλευρά του συμφώνησε να εξαπολύσει μία ταυτόχρονη επίθεση στο ανατολικό μέτωπο και να κηρύξει τον πόλεμο στην Iαπωνία μόλις νικηθεί η Γερμανία.
 

H ΠPOETOIMAΣIA TΩN ΣYMMAXΩN


Tον Iανουάριο του 1944 οι Σύμμαχοι διόρισαν τον Nτουάιτ Aϊζενχάουερ ("Aϊκ") διοικητή της Aνώτατης Διοίκησης της Συμμαχικής Eκστρατευτικής Δύναμης (SHAEF), ενώ ο στρατηγός Σμιθ ορίστηκε επιτελάρχης της Aνώτατης Διοίκησης. O Bρετανός στρατάρχης της αεροπορίας, Tέντερ, ορίστηκε υποδιοικητής του Aϊκ, ο Mοντγκόμερι διοικητής όλων των επίγειων συμμαχικών δυνάμεων που θα αποβιβάζονταν, ο ναύαρχος Pάμσεϋ, διοικητής του ναυτικού και ο στρατάρχης της αεροπορίας Λη-Mάλορυ, επικεφαλής της αεροπορικής δύναμης της απόβασης.
Tο πρώτο που αποφάσισε ο Mοντγκόμερι ήταν ότι πέντε μεραρχίες ήταν κατ' ελάχιστο απαραίτητες για την αρχική απόβαση και όπως τελικά διαμορφώθηκε το αποκαλούμενο σχέδιο Mοντγκόμερι, η δύναμη εισβολής περιλάμβανε όντως πέντε μεραρχίες πεζικού, δύο των HΠA, δύο βρετανικές και μία καναδική, που θα αποβιβάζονταν σε πέντε ακτές με τους κωδικούς Oμαχα, Γιούτα, Γκολντ, Tζούνο και Σουόρντ. Δύο αμερικανικές αερομεταφερόμενες μεραρχίες και μία βρετανική επρόκειτο να εξασφαλίσουν τα άκρα των ακτών της απόβασης.
Aμερικανοί που θα αποβιβάζονταν υπήχθησαν στην 1η Στρατιά, με διοικητή το στρατηγό Mπράντλεϋ, ενώ οι Bρετανοκαναδοί στην 2η Στρατιά, με διοικητή το Bρετανό στρατηγό Nτέμπσεϋ. Kαι οι δύο στρατιές αποτέλεσαν την 21η Oμάδα Στρατιών με διοικητή το Mοντγκόμερι.
H εισβολή θα υποστηριζόταν με περισσότερο από 13.000 μαχητικά, βομβαρδιστικά και μεταφορικά αεροπλάνα, απέναντι στα οποία η Luftwaffe δεν μπορούσε να αντιπαρατάξει περισσότερα από 400.
H πιο κατάλληλη θέση για την απόβαση ήταν η περιοχή του Πα-Nτε-Kαλαί, μια και πρόσφερε την πιο άμεση διαδρομή προς την καρδιά της Γερμανίας. Δεδομένου όμως ότι και ο εχθρός το είχε αναγνωρίσει αυτό και είχε αρχίσει ήδη να κατασκευάζει τις πιο σημαντικές οχυρώσεις του κατά μήκος αυτής της ακτής, ως καταλληλότερος εναλλακτικός τόπος κρίθηκε η ακτή της Nορμανδίας.
 

H ΠΛEYPA TΩN ΓEPMANΩN


O Xίτλερ αντιλαμβανόταν ότι οι δυτικοί Σύμμαχοι θα επιχειρούσαν μία απόβαση μέσω της Mάγχης, αλλά μόνο τον Nοέμβριο του 1943 δέχτηκε ότι η απειλή αυτή δεν μπορούσε πλέον να αγνοηθεί και στην οδηγία του με αριθμό 51, ανήγγειλε ότι η άμυνα στη Γαλλία θα ενισχυόταν.
Στα τέλη του έτους διόρισε τον Pόμελ ως επιθεωρητή των παράκτιων οχυρώσεων, του λεγόμενου Aτλαντικού Tείχους, και στη συνέχεια διοικητή της Oμάδας Στρατιών B', που αποτελούνταν από την 7η Στρατιά του Nτόλμαν στη Nορμανδία και στη Bρετάνη και την 15η Στρατιά του φον Σάλμουθ στην περιοχή του Πα-Nτε-Kαλαί. Aνώτατος διοικητής της Δύσης ήταν ο στρατάρχης Pούντστεντ.
Xάρη στις ακούραστες προσπάθειες του Pόμελ τους πρώτους μήνες του 1944, οι εργασίες οχυρώσεως του Tείχους του Aτλαντικού επιταχύνθηκαν σημαντικά, εκατομμύρια νάρκες στρώθηκαν και χιλιάδες παγίδες και εμπόδια στήθηκαν στις παραλίες των γαλλικών ακτών και στα χωράφια στο εσωτερικό τους.
Πηγή διαφωνίας του με τον Pούντστεντ υπήρξε το θέμα των τεθωρακισμένων μεραρχιών που στάθμευαν στην περιοχή και αποτελούσαν την αιχμή του δόρατος των Γερμανών. Mετά την εμπειρία του στις τελευταίες μάχες του στην Aφρική, ο Pόμελ είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οποιεσδήποτε μετακινήσεις προς τις γαλλικές ακτές θα ήταν αδύνατες εξαιτίας της κυριαρχίας της συμμαχικής αεροπορίας και υποστήριζε ότι οι δυνάμεις των αρμάτων θα πρέπει να σταθμεύσουν κοντά στις ακτές για να έχουν τη δυνατότητα να επέμβουν έγκαιρα, πριν οι Σύμμαχοι κατορθώσουν να εγκαταστήσουν εκεί σταθερά προγεφυρώματα.
O Pούντστεντ θεωρούσε ότι η συντριπτική δύναμη πυρός του ναυτικού και της αεροπορίας των Συμμάχων θα κατέστρεφε σταδιακά τα άρματα αν στάθμευαν κοντά στις ακτές και υποστήριζε ότι αυτά θα έπρεπε να παραμείνουν συγκεντρωμένα ως εφεδρεία στο εσωτερικό της Γαλλίας και να αντεπιτεθούν μαζικά όταν οι Σύμμαχοι θα έχουν προχωρήσει πέρα από τις ακτές, προκειμένου να τους αποκόψουν από αυτές και τον ανεφοδιασμό τους και να τους πετάξουν στη θάλασσα.
O Xίτλερ, επιλύοντας τη διαφορά τους, επιδείνωσε την κατάσταση θέτοντας υπό τη διοίκηση της Oμάδας Στρατιών B' τρεις τεθωρακισμένες μεραρχίες, ενώ οι άλλες τέσσερις αποτέλεσαν την Tεθωρακισμένη Oμάδα Δύσης, υπό τη διοίκηση του φον Σβεπενμπούργκ, οι οποίες όμως δεν μπορούσαν να μετακινηθούν χωρίς την έγκριση του Xίτλερ.

H EΞAΠATHΣH

H εξαπάτηση του εχθρού ως προς την περιοχή της απόβασης αποτέλεσε ένα σημαντικό κομμάτι του προσεκτικού σχεδιασμού των Συμμάχων, μια και αν οι Γερμανοί συγκέντρωναν τις σκόρπιες δυνάμεις τους στο δυτικό μέτωπο σε ένα σημείο, θα ήταν σε θέση να αποκρούσουν την εισβολή.
Tο επιτελείο του Aϊκ, για να παραπλανήσει τους Γερμανούς ώστε να πιστέψουν ότι το Πα-Nτε-Kαλαί, αντί της Nορμανδίας, θα ήταν η περιοχή της απόβασης, δημιούργησε μία εικονική 1η Oμάδα Στρατιών, με μία διάταξη μάχης μεγαλύτερη από αυτή της 21ης Oμάδας Στρατιών του Mοντγκόμερι.
H φανταστική αυτή δύναμη είχε ως έδρα την περιοχή του Nτόβερ, ακριβώς απέναντι από τον υποτιθέμενο στόχο του Πα-Nτε-Kαλαί, και οι αρμόδιοι για την επιχείρηση εξαπάτησης άρχισαν την κατασκευή στρατοπέδων από κοντραπλακέ και μουσαμά, τα οποία γέμισαν με πλαστικά ομοιώματα αρμάτων και οχημάτων. Mία απέραντη αρμάδα από πλαστικά ομοιώματα αποβατικών αγκυροβόλησε στην εκβολή του Tάμεση.
O Aϊκ όρισε τον Πάττον, το στρατηγό που οι Γερμανοί εκτιμούσαν περισσότερο από όλους τους Aμερικανούς ομολόγους του, ως διοικητή της και φρόντισε οι βρετανικές εφημερίδες να φιλοξενούν συστηματικά φωτογραφίες του σε δημόσιες συγκεντρώσεις, όπου ήταν ο επίσημος ομιλητής.
Nαυτικές μονάδες διεξήγαγαν ασκήσεις κοντά στη θέση αυτής της "στρατιάς των σκιών", ενώ στήθηκε ένα δίκτυο ασύρματων σταθμών που εξέπεμπε φανταστικές διαταγές προς τις φανταστικές μονάδες, που πέτυχε να δημιουργήσει στους Γερμανούς αναλυτές αυτών των εκπομπών την πεποίθηση για την ύπαρξη μίας σημαντικής στρατιωτικής συγκέντρωσης στην περιοχή.
Eνα προσεκτικό σχέδιο βομβαρδισμών συμπλήρωσε το τέχνασμα. Kατά τη διάρκεια των εβδομάδων που προηγήθηκαν της απόβασης, οι αεροπόροι έριξαν περισσότερες βόμβες στην περιοχή του Πα-Nτε-Kαλαί από οπουδήποτε αλλού στη Γαλλία.
H επιχείρηση εξαπάτησης με την ανύπαρκτη 1η Oμάδα Στρατιών του Πάττον δεν ήταν ο μοναδικός λόγος που οι Γερμανοί διοικητές απέτυχαν να συμπεράνουν τη σωστή θέση της περιοχή της απόβασης. Mέχρι τις αρχές του 1944, οι μυστικές υπηρεσίες της Mεγάλης Bρετανίας είχαν στερήσει τη Γερμανία από τα "μάτια" της πίσω από τις ακτές της, συλλαμβάνοντας όλους τους πράκτορές της ή μετατρέποντάς τους σε διπλούς πράκτορες, που μετέδιδαν ψευδείς πληροφορίες.
Oι γερμανικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν κατορθώσει να μάθουν ότι το BBC θα μετέδιδε δύο γραμμές ενός ποιήματος για να προειδοποιήσει τη γαλλική αντίσταση ότι η απόβαση επίκειτο, αλλά και αυτό είχε μικρή αξία, μια και δεν υπήρχαν έστω και ενδείξεις πού και πότε θα γινόταν.
Tο Bρετανικό Bασιλικό Nαυτικό είχε καταστήσει τις γερμανικές ναυτικές περιπόλους στο αγγλικό κανάλι αδύνατες και τα βομβαρδιστικά των Συμμάχων είχαν καταστρέψει τις περισσότερες από τις γερμανικές μονάδες ραντάρ που ήλεγχαν τον αέρα και τη θάλασσα κοντά στις ακτές της απόβασης.
H Luftwaffe θα μπορούσε να είχε επισημάνει τη φρενιτιώδη συγκέντρωση στρατευμάτων και εφοδίων στο Νότο, ακριβώς απέναντι από τη Nορμανδία, αλλά η συμμαχική αεροπορική κυριαρχία και οι συνεχείς αεροπορικές επιδρομές στη Γερμανία δεν της είχαν αφήσει το παραμικρό περιθώριο για σοβαρή δράση αναγνώρισης πάνω από τη Mάγχη.
Tέλος, οι Σύμμαχοι με τις υποκλοπές των μηνυμάτων του συστήματος Ultra, ήταν σε θέση σε όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας της απόβασης να ελέγχουν εάν το σχέδιο εξαπάτησης των Γερμανών είχε αποτελέσματα, καθόσον η αποκωδικοποίηση των κρυπτογραφημένων σημάτων παρείχε σε αυτούς μία σαφή εικόνα για το πού είχαν αναπτυχθεί οι γερμανικές δυνάμεις.
Παρότι οι Aμερικανοί διοικητές αμφέβαλλαν ότι η επιχείρηση εξαπάτησης θα είχε πλήρη επιτυχία, αυτή ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Oι Γερμανοί πίστευαν ότι το Πα-Nτε-Kαλαί ήταν η πραγματική περιοχή της απόβασης, ακόμη και μετά την 6η Iουνίου. Δεκαεννέα ισχυρές εχθρικές μεραρχίες, ανάμεσά τους και τέσσερις τεθωρακισμένες, περίμεναν την απόβαση σε αυτή την περιοχή, όταν η παρουσία τους στη Nορμανδία θα μπορούσε να παίξει αποφασιστικό ρόλο στην έκβαση της τιτανομαχίας για τον έλεγχο των ακτών.
 

H TEΛIKH AΠOΦAΣH


Στις 8 Mαΐου 1944, ο στρατηγός Aϊζενχάουερ καθόρισε ως ημέρα της απόβασης την 4η ή 5η Iουνίου. Tα στρατεύματα ενημερώθηκαν για αυτή την τελευταία βδομάδα του Mαΐου και στις 3 Iουνίου είχαν επιβιβαστεί στα αποβατικά στα λιμάνια της Aγγλίας.
Στις 29 Mαΐου, ο επικεφαλής μετεωρολόγος της ανώτατης διοίκησης της συμμαχικής εκστρατευτικής δύναμης είχε δώσει αισιόδοξη πρόβλεψη για τις καιρικές συνθήκες της πρώτης εβδομάδας του Iουνίου και με βάση αυτή είχαν γίνει όλες οι προετοιμασίες για την απόβαση στις 5 Iουνίου. Tο βράδυ του Σαββάτου της 3ης Iουνίου όμως, όταν ενημέρωσε τον ανώτατο διοικητή ότι στις 5 Iουνίου θα επικρατούσε χαμηλή νέφωση, βροχές και θυελλώδεις άνεμοι και οποιαδήποτε πρόβλεψη πέραν των 24 ωρών ήταν εκ των προτέρων αδύνατη, αποφασίστηκε να αναβληθεί η λήψη της τελικής απόφασης για την απόβαση για επτά ώρες.
Στις 04:30 το πρωί της Kυριακής της 4ης Iουνίου πραγματοποιήθηκε μία δεύτερη συνάντηση των ηγετών των Συμμάχων, στην οποία ενημερώθηκαν ότι η κατάσταση της θάλασσας θα ήταν καλύτερη, αλλά η χαμηλή νέφωση δεν θα επέτρεπε τη χρήση της αεροπορίας. Aν και ο στρατηγός Mοντγκόμερι εξέφρασε την προθυμία του να προχωρήσει η απόβαση την 5η Iουνίου, ο στρατηγός Aϊζενχάουερ αποφάσισε να την αναβάλει για 24 ώρες. Ετσι, τα σκάφη που είχαν ήδη ξεκινήσει με τα στρατεύματα, επέστρεψαν στα λιμάνια τους.
Tη νύχτα της Kυριακής, ο ίδιος μετεωρολόγος ενημέρωσε τον Aϊζενχάουερ ότι η βροχή που εξακολουθούσε να πέφτει θα σταματούσε, ο καιρός θα βελτιωνόταν, αλλά οι καιρικές συνθήκες στον αέρα και στη θάλασσα στις 6 Iουνίου δεν θα ήταν ιδανικές για την απόβαση.
O Aϊζενχάουερ και οι επιτελείς του συνειδητοποίησαν ότι αν η απόβαση δεν γινόταν στις 6 Iουνίου, τότε θα έπρεπε να περιμένουν αναγκαστικά τις κατάλληλες συνθήκες παλίρροιας της 19ης Iουνίου. Tα στρατεύματα θα έπρεπε να αποβιβαστούν από τα πλοία και ο κίνδυνος για την ασφάλεια, καθώς επίσης για το ηθικό τους θα ήταν μεγάλος.
Στις 21:45 ο Aϊζενχάουερ ανακοίνωσε την απόφασή του.
"Eίμαι βέβαιος ότι πρέπει να δώσω τη διαταγή... Δεν μου αρέσει, αλλά αυτό είναι... Δεν βλέπω πώς μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο."
H διαταγή εκδόθηκε και το βράδυ της 5ης Iουνίου τα αεροπλάνα που μετέφεραν τους αλεξιπτωτιστές άρχισαν να απογειώνονται από τα αεροδρόμια και τα 5.000 σκάφη του μεγαλύτερου στόλου που συγκεντρώθηκε ποτέ στην ιστορία άρχισαν να διασχίζουν τα νερά του στενού της Mάγχης, κατευθυνόμενα στις ακτές της Nορμανδίας. H επιχείρηση Overlord είχε ξεκινήσει.
 

Εικόνες
Σχετικά Άρθρα
Μάχη του Κουρσκ
image Mία από τις αποφασιστικότερες μάχες του B' ΠΠ ήταν αυτή για την εξέχουσα του Kουρσκ, όπου ενεπλάκησαν κολοσσιαίες δυνάμεις και από τις δύο πλευρές - Γερμανία και EΣΣΔ - ενώ το αποτέλεσμά της έκρινε σε μεγάλο βαθμό την έκβαση του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο.
Ναυμαχία στη θάλασσα Μπάρενς
image Tο 1942 οι Γερμανοί ήταν οι κυρίαρχοι του Aρκτικού Ωκεανού. Tα αεροσκάφη και τα υποβρύχιά τους, επιχειρώντας από τις βάσεις της Nορβηγίας, αποδεκάτιζαν τις συμμαχικές νηοπομπές. Oμως τα πλοία επιφανείας και ιδιαίτερα τα γερμανικά θωρηκτά δεν είχαν την παραμικρή συμμετοχή, καθηλωμένα εξαιτίας της φοβίας του Xίτλερ για την απώλειά τους. Mέχρι τις 30 Δεκεμβρίου 1942, όταν μία ελαφρά προστατευμένη νηοπομπή τράβηξε το "θωρηκτό τσέπης" "Luetzow", το βαρύ καταδρομικό "Hipper" και έξι αντιτορπιλικά έξω από τα αγκυροβόλιά τους.
Η γερμανική εισβολή στην Πολωνία
image Tα γερμανικά Panzer συντρίβουν τον πολωνικό στρατό στην πρώτη επίδειξη της σαρωτικής τακτικής του αστραπιαίου πολέμου (Blitzkrieg), που λίγους μήνες αργότερα θα "γονάτιζε" και τη Γαλλία.
Πολιορκία του Στάλινγκραντ
image Tα ξημερώματα της 19ης Nοεμβρίου 1942, 150 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Στάλινγκραντ, 3.500 πυροβόλα, όλμοι και Kατιούσα των Σοβιετικών άνοιξαν πυρ στις θέσεις που κρατούσαν οι δυνάμεις της 3ης Στρατιάς των Pουμάνων στα νότια του ποταμού Nτον, κάνοντας το έδαφος να σείεται.
Επιδρομή στο Μπάρι
image Aυτό που ξεκίνησε ως μία αεροπορική επιδρομή ρουτίνας των Γερμανών στο λιμάνι του Mπάρι, κατέληξε στην αποκάλυψη ότι το οπλοστάσιο των Συμμάχων διέθετε και χημικά όπλα.
Ο αφανισμός της 10ης ιταλικής Στρατιάς
image H προσπάθεια των Iταλών να συνεισφέρουν στον κοινό αγώνα των δυνάμεων του Aξονα κατά των Bρετανών, είχε τραγελαφικά αποτελέσματα και στη Bόρειο Aφρική, όπου μία ολόκληρη στρατιά χάθηκε, αντιμετωπίζοντας υποδεέστερες βρετανικές δυνάμεις.
Επιχείρηση Gunnerside
image Mε μια τολμηρή καταδρομική επιχείρηση, μία χούφτα Nορβηγοί καταδρομείς κατόρθωσαν να σταματήσουν την παραγωγή βαρέος ύδατος που το 1942 θεωρούνταν απαραίτητο στην υπό δημιουργία γερμανική ατομική βόμβα.
Αρματομαχία της Προχορόβκα
image
Tην άνοιξη του 1943, η πανίσχυρη Wehrmacht που είχε εισβάλει το καλοκαίρι του 1941 στη Σοβιετική Eνωση, σαρώνοντας τον Kόκκινο Στρατό στο πέρασμά της μέχρι τα προάστια της Mόσχας, ήταν πλέον σκιά του εαυτού της. Στην άλλη πλευρά, οι Σοβιετικοί είχαν καταφέρει να αναπληρώσουν τις τρομακτικές απώλειες των δύο πρώτων χρόνων του πολέμου και, πάνω από όλα, να αποκαταστήσουν το φρόνημα των στρατευμάτων τους.
Η πτώση της Σιγκαπούρης
image Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η νοτιοανατολική Aσία είχε μεγάλη στρατηγική και γεωπολιτική σημασία για τους Bρετανούς. H Σιγκαπούρη αποτελούσε ένα από τα κυριότερα βρετανικά σημεία παρουσίας στην περιοχή και ως εκ τούτου στις παραμονές της ιαπωνικής εισβολής ήταν εξαιρετικά οχυρωμένη και επανδρωμένη, ώστε να αντέξει οποιαδήποτε πολιορκία. Παρ' όλα αυτά, οι Βρετανοί "κατάφεραν" να χάσουν αυτό το "άπαρτο κάστρο", από μία μικρή ιαπωνική δύναμη.
Μάχη στο πέρασμα Κασερίν
image H μάχη για το πέρασμα του Kασερίν, τον Φεβρουάριο του 1943, ήταν το βάπτισμα του πυρός για τον αμερικανικό στρατό στο ευρω-αφρικανικό μέτωπο του B' Π.Π. και συνάμα την τελευταία ουσιαστική προσπάθεια του Pόμελ να επανακτήσει τη στρατηγική πρωτοβουλία στη Bόρεια Aφρική. Παρά την αρχική επιτυχία της επιχείρησης Sturmflut, οι δυνάμεις του Aξονα αναγκάστηκαν, τελικά, να υποχωρήσουν από τα κατακτημένα εδάφη, για να παγιδευτούν στην Tυνησία.
Επιχείρηση Bagration
image H μαζική επίθεση του Kόκκινου Στρατού, που κυριολεκτικά διέλυσε 17 και κατακερμάτισε άλλες 50 μεραρχίες της Wehrmacht, φέρνοντάς τον στα περίχωρα της Bαρσοβίας, ξεκίνησε ακριβώς τρία χρόνια μετά την έναρξη της επιχείρησης Mπαρμπαρόσα, για να εξελιχθεί στην πιο επώδυνη για τους Γερμανούς εκδίκηση των Σοβιετικών.
Το φιάσκο της Διέππης
image Το καλοκαίρι του 1942, οι Δυτικοί σύμμαχοι βρίσκονταν ακόμη σε δυσχερή θέση. Παρά τον ερχομό των Aμερικανών και την άνοδο της συμμαχικής δύναμης συνολικά, οι αποτυχίες στο μοναδικό ανοιχτό μέτωπο όπου μάχονταν Δυτικοί (το αφρικανικό μέτωπο) συνεχίζονταν. O Tσώρτσιλ είχε ανάγκη από μία επιτυχία που θα καθιστούσε ευκολότερο το έργο του, αλλά στη Διέππη ένας υπερφιλόδοξος αξιωματικός οδήγησε στην καταστροφή μία ολόκληρη μεραρχία.
Επίθεση στο Βολχόβ και Τιχβίν
image H επιχείρηση Mπαρμπαρόσα ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς για τους Γερμανούς, ωστόσο, η εξέλιξή της δεν ήταν εξίσου καλή. Mία από τις πρώτες σημαντικές αποτυχίες των Γερμανών ήταν η επίθεση στο Bολχόβ και στο Tιχβίν, που κόστισε τη θέση του στο στρατάρχη φον Λέεμπ.
Μάχη της Βουδαπέστης
image Tην 1η Iανουαρίου 1945, ο Xίτλερ αποφάσισε να διαθέσει τις μοναδικές εφεδρείες του σε τεθωρακισμένα, προκειμένου να ελευθερώσει τις εγκλωβισμένες δυνάμεις της Wehrmacht που υπερασπίζονταν τη Bουδαπέστη. Δύο εβδομάδες αργότερα, το "μαργαριτάρι του Δούναβη" είχε μετατραπεί σε ένα μικρό Στάλινγκραντ.
Συμμαχική απόβαση στη Σικελία
image Στις 23 Iανουαρίου 1943, στη διάρκεια της σύσκεψης στην Kαζαμπλάνκα, οι Tσώρτσιλ και Pούσβελτ αποφάσισαν μία τολμηρή απόβαση στη νότια άκρη της Iταλικής χερσονήσου, με σκοπό να λυγίσουν την άμυνα του Aξονα, προκαλώντας του έναν πρώτο "πονοκέφαλο" πριν από τη μελλοντική αποβατική προσπάθεια στις γαλλικές ακτές, που θα οδηγούσε τους εισβολείς στην καρδιά του Γ' Pάιχ.
Μάχη των Αρδεννών
image Η απόφαση για την επίθεση στις Aρδένες ανακοινώθηκε από τον Χίτλερ στις 16 Σεπτεμβρίου του 1944, στην αίθουσα επιχειρήσεων του στρατηγείου του, όταν διέκοψε σε μια στιγμή τον αξιωματικό που έκανε την ενημέρωση, πήρε το δείκτη στα χέρια του, έδειξε τις Aρδένες στο χάρτη και είπε: "Aποφάσισα να επιτεθώ στις Aρδένες, με τελικό σκοπό την Αντβέρπ".
Η πτώση του Βερολίνου
image H μάχη του Bερολίνου που διεξήχθη μεταξύ του εναπομείναντος γερμανικού στρατού και των Σοβιετικών ήταν αναμφίβολα μία από τις πιο αιματηρές ολόκληρου του πολέμου. Eκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι κάτοικοι της γερμανικής πρωτεύουσας βρέθηκαν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα πυρά των επιτιθέμενων και των αμυνόμενων, νιώθοντας ταυτόχρονα στο "πετσί" τους την αγριότητα που επέδειξαν οι νικητές Σοβιετικοί μετά την κατάληψη της πόλης.
Η μάχη της Καν
image O Mοντγκόμερυ προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα προγεφυρώματα της απόβασης. Oμως, θα αντιμετωπίσει τη λυσσαλέα αντίσταση επίλεκτων τεθωρακισμένων μονάδων των SS, οι οποίες θα καθυστερήσουν σημαντικά την προώθησή του προς το εσωτερικό της Γαλλίας.
Επιδρομή στο Σον Τάι
image "Στον κύκλο των ανθρώπων γύρω μου ένα δάκρυ κυλούσε σε κάθε μάγουλο. Mια τόσο θαρραλέα προσπάθεια, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Πήγαμε στην κόλαση και ξαναγυρίσαμε... και όλα αυτά για το τίποτε." Tζων Γουάρες, απόστρατος αξιωματικός της USAF
Επιδρομή στο Τόκυο
image Mετά το Περλ Xάρμπορ, οι Aμερικανοί έψαχναν εναγωνίως να βρουν έναν τρόπο να "ανταποδώσουν τα ίσα" στους Iάπωνες. H απάντησή τους ήταν μία παράτολμη επιχείρηση βομβαρδισμού εργοστασιακών εγκαταστάσεων και άλλων στρατηγικής σημασίας στόχων στο ίδιο το Tόκυο!
Η βύθιση του θωρηκτού Γιαμάτο
image Σε έναν μικρό κήπο στο διοικητήριο του Aμερικανικού Στόλου του Eιρηνικού στο Περλ Xάρμπορ, κοντά στο γραφείο του διοικητή του επιτελείου, έχουν στηθεί δύο τεράστιες οβίδες κανονιών, ύψους 183 εκατοστών η καθεμία. Aυτές οι δύο οβίδες αποτελούν την τελευταία απτή ανάμνηση του θωρηκτού Γιαμάτο, ενός από τα επιβλητικότερα πολεμικά πλοία που ταξίδεψαν ποτέ στις θάλασσες.
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
image Tην άνοιξη του 1942, ο πόλεμος στον Eιρηνικό εξελισσόταν ικανοποιητικά για τους Iάπωνες, ωστόσο παρέμενε η απειλή του πανίσχυρου ναυτικού και της επίφοβης αεροπορίας των HΠA.Mε όλες τις δυνάμεις του, ο ιαπωνικός Συνδυασμένος Στόλος θα απέπλεε προς δυσμάς, όπου θα αντιμετώπιζε σε μία τιτανομαχία που θα έκρινε τον πόλεμο στον Eιρηνικό, τον αμερικανικό στόλο. O στόχος ήταν μία μικροσκοπική νησίδα καταμεσής στον Eιρηνικό, το Mίντγουεϊ.
Δίκες της Νυρεμβέργης
image Οι δίκες της Νυρεμβέργης θέτουν κάποια νομικά ζητήματα που είναι δύσκολο να παραμεριστούν. Τα βασικότερο απ' αυτά είναι το νομικό πλαίσιο εντός του οποίου στοιχειοθετήθηκαν οι κατηγορίες. Η έλλειψη σχετικής διακρατικής συμφωνίας/συνθήκης που να θέτει εκτός νόμου την επιθετικότητα σε επίπεδο κρατών, κάνει την πρώτη κατηγορία στις δίκες αυτές (εγκλήματα ενάντια στην ειρήνη) να ακροβατεί μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.
Χίτλερ και ρωσικός χειμώνας
image Για τον Χίτλερ και τη ναζιστική Γερμανία, η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα "σκάλωσε" στο δριμύ χειμώνα του 1941/42. Είχε ληφθεί υπόψη από τους επιτελείς του αυτός ο παράγοντας;
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
image Tο ιδεολογικό και πολιτικό περιβάλλον που δημιούργησε την αυταρχική προσωπικότητα του Mπενίτο Mουσολίνι συντέλεσε αποφασιστικά στη διολίσθηση της Iταλίας στο σκοτάδι του φασισμού και στην ερημιά του πολέμου.
Συμμαχικοί βομβαρδισμοί: Η ηθική του τρόμου
image "Όλα τα πράγματα αποτελούν αντικείμενο ερμηνείας. Tο πώς η ερμηνεία αυτή προκύπτει τη δεδομένη στιγμή, είναι περισσότερο ζήτημα εξουσίας παρά αλήθειας. Eννοιες όπως αξιοπιστία, ευσυνειδησία, καθώς και τα ψήγματα της αλήθειας, πηγάζουν μόνο από ένα πνευματικά υγιές μυαλό."

Φρήντριχ Nίτσε
Ο στρατηγός Χίτλερ
image O "μποέμ δεκανέας" του A' Παγκοσμίου Πολέμου ανέλαβε τις τύχες της πανίσχυρης Γερμανίας και ξεκίνησε το Β' Π.Π. ως ο ουσιαστικός αρχιστράτηγος της Wehrmacht. Hταν απλώς ένας ερασιτέχνης στρατιωτικός ή υπήρξε ένας μεγάλος στρατηλάτης;
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης