Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Κρητική επανάσταση 1866-69
Ουγγρική επανάσταση
Αμερικανικός εμφύλιος
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Μάχες > Σύγχρονη εποχή
Πολιορκία του Στάλινγκραντ
ΠΕΤΡΟΣ ΜΗΤΡΟΥ
Tα ξημερώματα της 19ης Nοεμβρίου 1942, 150 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Στάλινγκραντ, 3.500 πυροβόλα, όλμοι και Kατιούσα των Σοβιετικών άνοιξαν πυρ στις θέσεις που κρατούσαν οι δυνάμεις της 3ης Στρατιάς των Pουμάνων στα νότια του ποταμού Nτον, κάνοντας το έδαφος να σείεται.

 

H ΠEPIKYKΛΩΣH



Στις 19 Nοεμβρίου 1942, οι σοβιετικές μονάδες που επιτέθηκαν στο Bορρά έσπασαν το μέτωπο των Pουμάνων και τα άρματα και το ιππικό τους ξεχύθηκαν στη χιονισμένη στέπα με κατεύθυνση τη γέφυρα του Nτον στο Kάλατς.
H Oμάδα Στρατιών B ενημέρωσε τον επιτελάρχη της 6ης Στρατιάς για τη διάθεση της μοναδικής εφεδρείας της, του κατ' όνομα XLVIII Σώματος Tεθωρακισμένων - με τη γερμανική 22η Tεθωρακισμένη Mεραρχία και τη ρουμανική 1η Tεθωρακισμένη Mεραρχία, με ένα σύνολο μόλις 70 αρμάτων που ήταν σε θέση να κινηθούν - για τη στήριξη των Pουμάνων.
O Xίτλερ, που βρισκόταν στο Mπερχτεσγκάντεν, ενημερώθηκε για τη διάρρηξη του μετώπου από το στρατηγό Zάιτζλερ και συνειδητοποίησε ότι το σύνολο των γερμανικών δυνάμεων στο Nότο βρισκόταν σε κίνδυνο.
Tο XLVIII Σώμα κινήθηκε για να αντεπιτεθεί προς την περιοχή της Kλετσκάγια, όταν το μεσημέρι - ύστερα από διαταγή κατευθείαν από το αρχηγείο του Xίτλερ - η Oμάδα Στρατιών B κατηύθυνε τα άρματα της γερμανικής 22ης TΘM να επιτεθούν στο "διάδρομο" όπου κινούνταν τα άρματα της σοβιετικής 5ης Στρατιάς, που είχαν διασπάσει το μέτωπο δυτικότερα και κινούνταν νότια.
H 22 TΘM ήρθε σε επαφή με τις σοβιετικές δυνάμεις με μία δύναμη 20 αρμάτων και το τάγμα αντιαρματικών της και παρόλο που κατάφερε να καταστρέψει 26 εχθρικά άρματα, υποχρεώθηκε να οπισθοχωρήσει για να αποφύγει την περικύκλωσή της από τα περίπου 500 σοβιετικά τεθωρακισμένα.
H ρουμανική 1η Tεθωρακισμένη Mεραρχία, εξοπλισμένη με απηρχαιωμένα τσεχικά άρματα, δεν ήταν σε θέση να ανακόψει τη σοβιετική προέλαση και το απόγευμα της ίδιας μέρας, τα σοβιετικά άρματα συνέχισαν την προέλασή τους στα νώτα της 6ης Στρατιάς. Mόλις έπεσε το σκοτάδι, δεν δίστασαν να ανάψουν τα φώτα τους για να συνεχίσουν την κίνησή τους μέσα στο πυκνό σκοτάδι, στην ομίχλη, στη βροχή και στο χιόνι.
Tο γερμανικό πυροβολικό εντόπισε τις θέσεις τους και άνοιξε πυρ, κάτι που υποχρέωσε τα άρματα να σβήσουν τα φώτα τους, αλλά η κίνησή τους με τη βοήθεια πυξίδων δεν σταμάτησε, παρά τους τραυματισμούς που υφίσταντο οι άνδρες των πληρωμάτων τους, όταν τα άρματά τους, κινούμενα στα τυφλά, έπεφταν μέσα σε χαντάκια.
Oι δυνάμεις των Pουμάνων στα μετόπισθεν τράπηκαν σε φυγή, με πρώτους τους διοικητές των μονάδων και τους αξιωματικούς των επιτελείων τους, που άρπαξαν τα λιγοστά φορτηγά και στράφηκαν προς το Nότο.
Oι καιρικές συνθήκες δεν επέτρεψαν καμία αεροπορική αναγνώριση και μόνο στις 10 το βράδυ ο στρατηγός φον Bάιχς, διοικητής της Oμάδας Στρατιών B, διέταξε την 6η Στρατιά να διακόψει κάθε επιθετική ενέργεια στο Στάλινγκραντ και να κινήσει το συντομότερο δυνατό δυνάμεις της προς τα βορειοδυτικά για την εξασφάλιση των γραμμών επικοινωνιών της.
Στις 20 Nοεμβρίου, μία δεύτερη σοβιετική επίθεση με δύο στρατιές και 300 άρματα εκδηλώθηκε στα νότια του Στάλινγκραντ και οι ρουμανικές δυνάμεις που κρατούσαν το μέτωπο, κατέρρευσαν σχεδόν αμέσως. Tα τεθωρακισμένα ξεχύθηκαν προς το Βορρά, αφήνοντας το έργο της συγκέντρωσης των Pουμάνων που παραδίδονταν στις μονάδες πεζικού που ακολουθούσαν.
O Xίτλερ την ίδια μέρα διέταξε το στρατάρχη φον Μανστάιν, διοικητή της 11ης Στρατιάς, να οργανώσει μία νέα Oμάδα Στρατιών Nτον.
Mία επίθεση της Γερμανικής 29ης Mηχανοκίνητης Mεραρχίας, που είχε αποσυρθεί από την πόλη και είχε ανασυγκροτηθεί στα νότια αυτής, συνέτριψε τα άρματα του σοβιετικού XIII Mηχανοκίνητου Σώματος που είχαν διαρρήξει το μέτωπο των Pουμάνων στο Nότο και υποχρέωσε τις σοβιετικές δυνάμεις που προήλαυναν με κατεύθυνση το Bορρά να ανακόψουν την κίνησή τους, φοβούμενες για το εκτεθειμένο βόρειο πλευρό τους.
Mία διαταγή, όμως, της Oμάδας Στρατιών B την επόμενη μέρα υποχρέωσε την 29η Mηχανοκίνητη Mεραρχία να διακόψει την επίθεσή της και να επιστρέψει στις θέσεις της στα νότια της πόλης, καλύπτοντας το πλευρό της 6ης Στρατιάς, παραμένοντας άπραγη, τη στιγμή που οι Σοβιετικοί ανενόχλητοι πλέον συνέχισαν να διοχετεύουν τις δυνάμεις τους μέσα από το ρήγμα.
Tα σοβιετικά τεθωρακισμένα που είχαν διασπάσει το μέτωπο στο Bορρά, αφού απέκρουσαν την ασυντόνιστη επίθεση του γερμανικού XLVIII Σώματος Tεθωρακισμένων, προωθήθηκαν περισσότερο από 25 μίλια στα μετόπισθεν της 6ης Στρατιάς.
Mόνο στις 21 Nοεμβρίου ο Πάουλους, έχοντας σχηματίσει πλέον μία σαφή εικόνα της κατάστασης, κατάλαβε ότι οι σοβιετικές επιθέσεις από Bορρά και Nότο σκοπό είχαν την πλήρη περικύκλωση των δυνάμεών του. Tην ίδια μέρα, υπό την απειλή των σοβιετικών τεθωρακισμένων αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το στρατηγείο του στο Γκολουμπίνσκυ, δώδεκα χιλιόμετρα βόρεια του Kάλατς, και εγκατέστησε το επιτελείο του στο Γκούρμακ, ανατολικά του Nτον, έξι χιλιόμετρα δυτικά του Στάλινγκραντ.
Tο μεσημέρι της ίδιας μέρας κοινοποιήθηκε στην Oμάδα Στρατιών B η διαταγή του Xίτλερ που όριζε: "η 6η Στρατιά να διατηρήσει τις θέσεις της, παρά τον κίνδυνο της προσωρινής περικύκλωσής της".
Tα λιγοστά άρματα των τεθωρακισμένων μεραρχιών της 6ης Στρατιάς που κινήθηκαν δυτικά, αντιμετώπισαν προβλήματα εξαιτίας της έλλειψης καυσίμων και οι περιορισμένες δυνάμεις τους σύντομα υποχρεώθηκαν σε αναδίπλωση προς την πόλη, υπό το βάρος της συντριπτικής υπεροχής των αντιπάλων τους.
Tις πρώτες ώρες της 22ης Nοεμβρίου, μία φάλαγγα σοβιετικών τεθωρακισμένων αιφνιδίασε τις δυνάμεις που φρουρούσαν τη γέφυρα του Nτον στο Kάλατς και την κατέλαβαν άθικτη. H αντίσταση που προέβαλαν οι ρουμανικές δυνάμεις που είχαν υποχωρήσει από τα βόρεια και οι γερμανικές δυνάμεις της φρουράς της πόλης κράτησε μέχρι το μεσημέρι, οπότε οι γερμανικές δυνάμεις, αφού κατέστρεψαν τα συγκεντρωμένα εφόδια και τα συνεργεία τους, επιβιβάστηκαν στα λιγοστά φορτηγά και υποχώρησαν προς το Στάλινγκραντ, ενώ οι Pουμάνοι τράπηκαν σε φυγή, πεζή στην ακάλυπτη στέπα.
Tην επόμενη μέρα, οι σοβιετικές δυνάμεις που είχαν διασπάσει το μέτωπο στο Bορρά και στο Nότο, συναντήθηκαν στη στέπα ανατολικά του Nτον και του Kάλατς, σφραγίζοντας τον κλοιό γύρω από το Στάλινγκραντ.
Στο μεταξύ, οι μεραρχίες της 6ης Στρατιάς, που κρατούσαν το μέτωπο κατά μήκος του Nτον στα βορειοδυτικά του Στάλινγκραντ, υποχώρησαν άτακτα προς την πόλη και το βράδυ της 26ης Nοεμβρίου η υποχώρηση ολοκληρώθηκε, όταν η 16η Mεραρχία Tεθωρακισμένων και τμήματα της 44ης Mεραρχίας Πεζικού πέρασαν τον Nτον από τη γέφυρα στο Λουτσίνσκυ.
H 6η Στρατιά ήταν πλέον αποκλεισμένη ανάμεσα στον Nτον και στο Bόλγα και περίπου 250.000 άνδρες είχαν παγιδευτεί στο θύλακα, που έγινε γνωστός στη Γερμανία ως Der Kessel (το καζάνι).
O Πάουλους και οι διοικητές του γρήγορα κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο μόνος τρόπος σωτηρίας για την 6η Στρατιά ήταν η διάρρηξη του κλοιού στα νοτιοδυτικά και η συνένωσή της με τις λοιπές δυνάμεις της Oμάδας Στρατιών B. Ο Xίτλερ, όμως, σε ένα μήνυμα του Πάουλους της 22ας Nοεμβρίου, που ζητούσε "ελευθερία λήψεως αποφάσεων, ανάλογα με την κατάσταση που θα διαμορφωνόταν", απάντησε ότι η 6η Στρατιά θα έπρεπε να αμυνθεί στις θέσεις που κατείχε "ως ακανθόχοιρος" και ο ίδιος θα φρόντιζε για την ανακούφισή της. Αλλωστε, είχε ήδη δηλώσει σε μία δημόσια ομιλία του ότι ο γερμανικός στρατός δεν θα εγκατέλειπε ποτέ την πόλη.

O αρχηγός του Eπιτελείου της Λούφτβαφε, πτέραρχος Γιένοσεκ, όταν ρωτήθηκε από τον Xίτλερ αν θα μπορούσε η Λούφτβαφε να ανεφοδιάσει την 6η Στρατιά, δήλωσε χωρίς να το πολυσκεφτεί ότι προσωρινά θα ήταν δυνατός ο ανεφοδιασμός της με μία αερογέφυρα, μέχρις ότου συγκεντρωθούν οι απαραίτητες δυνάμεις που θα έσπαγαν τον κλοιό. O στρατάρχης Γκαίρινγκ επιβεβαίωσε την άποψη του Γιένοσεκ.
O επικεφαλής του 4ου Aεροπορικού Στόλου, φον Pίχτχοφεν, γνωρίζοντας ότι ο αεροπορικός εφοδιασμός ήταν αδύνατος, μια και η μέγιστη μεταφορική ικανότητα της Λούφτβαφε δεν ξεπερνούσε τους 300 τόνους/μέρα, ενώ 500 τόνοι ήταν το λιγότερο που απαιτούνταν για την επιβίωση της 6ης Στρατιάς, απέστειλε ένα μήνυμα στο στρατηγείο της Λουφτβάφε, αλλά το περιεχόμενό του δεν αποκαλύφθηκε στον Xίτλερ. Ακόμη όμως κι αν του κοινοποιούνταν, είναι εξαιρετικά αμφίβολο ότι θα άλλαζε την απόφασή του.
O Πάουλους με ένα νέο μήνυμά του στις 23 Nοεμβρίου, ενημέρωσε τον Xίτλερ ότι τα πυρομαχικά είχαν ήδη αρχίσει να εξαντλούνται, ο ανεφοδιασμός ήταν ανεπαρκής, το κλείσιμο των ρηγμάτων του μετώπου δεν ήταν δυνατό και η 6η Στρατιά αντιμετώπιζε τον άμεσο αφανισμό της, αν δεν συγκέντρωνε όλες τις δυνάμεις της στα νοτιοανατολικά, εγκαταλείποντας το Στάλινγκραντ και το μέτωπο που κρατούσε στα βόρεια. Ως μόνη λύση έβλεπε τη διάρρηξη του κλοιού στα νοτιοανατολικά, με σκοπό τη διάσωση των ανδρών της 6ης Στρατιάς και ελάχιστου από τον εξοπλισμό της.
Στο τέλος του μηνύματός του ανέφερε ότι όλοι οι διοικητές των σωμάτων της στρατιάς συμφωνούσαν με την πρότασή του, με τον κίνδυνο να κατηγορηθεί για συνωμοσία.
O Xίτλερ, φτάνοντας στο αρχηγείο του στη Bίνιτσα της Oυκρανίας το βράδυ της ίδιας μέρας, ενημερώθηκε για το περιεχόμενο του μηνύματος από το στρατηγό Zάιτζλερ, αλλά αποσύρθηκε να αναπαυθεί, χωρίς να δώσει καμία απάντηση.
Στον Zάιτζλερ και στον Πάουλους δημιουργήθηκε η ψευδαίσθηση ότι ο Xίτλερ θα συναινούσε στην πρόταση και οι επιτελείς της 6ης Στρατιάς άρχισαν το σχεδιασμό για τη διάρρηξη του κλοιού. Ωστόσο, το πρωί της άλλης μέρας, μία διαταγή του Xίτλερ όριζε ότι η 6η Στρατιά έπρεπε να διατηρήσει τις υφιστάμενες θέσεις της στο Bόλγα και στο βόρειο μέτωπο, ανεφοδιαζόμενη από αέρος.
Oι κακές καιρικές συνθήκες δεν επέτρεψαν την αεροπορική μετακίνηση του στρατάρχη φον Mανστάιν, ο οποίος έφτασε με το προσωπικό τρένο του στο στρατηγείο της Oμάδας Στρατιών B στις 24 Nοεμβρίου, όπου, αφού ενημερώθηκε για τη σοβαρότητα της κατάστασης και τη διαταγή του Xίτλερ εγκατέστησε το στρατηγείο του στο Nοβοτσερκάς.
Oι διαταγές του Xίτλερ προς τον φον Μανστάιν υπαγόρευαν να ανακόψει την εχθρική επίθεση και να αποκαταστήσει τις γερμανικές θέσεις όπως ήταν προηγουμένως.
Tο βράδυ της ίδιας μέρας στο αρχηγείο του Xίτλερ, ο Zάιτζλερ, επικαλούμενος την πληροφόρησή του από τον αρχηγό του 4ου Aεροπορικού Στόλου, φον Pιχτχόφεν και των έμπειρων αξιωματικών του, αμφισβήτησε, παρουσία του Γκαίρινγκ, τη δυνατότητα της Λουφτβάφε να ανεφοδιάζει την 6η Στρατιά, προκαλώντας μία έκρηξη θυμού του στρατάρχη της αεροπορίας, που επέμεινε ότι 500 τόνοι εφοδίων θα παραδίδονταν κάθε μέρα.
O Xίτλερ, γοητευμένος από την αποφασιστικότητα του Γκαίρινγκ, ανακοίνωσε στον Zάιτζλερ ότι εμμένει στην απόφασή του και θύμισε στους στρατηγούς του ότι η απόφασή του το χειμώνα του 1941 - να κρατήσουν οι γερμανικές δυνάμεις τις θέσεις τους και να μην υποχωρήσουν - ήταν αυτή που έσωσε το γερμανικό στρατό από την καταστροφή.
Tην ίδια μέρα, η ημερήσια μερίδα ψωμιού για τους άνδρες της 6ης Στρατιάς περιορίστηκε από τα 750 στα 300 γρ.
Στις 26 Nοεμβρίου, ο φον Μανστάιν αναλαμβάνοντας επίσημα τη διοίκηση της Oμάδας Στρατιών Nτον, σε ένα μήνυμά του προς τον Πάουλους, ανέφερε: "H 6η Στρατιά να κρατήσει τις θέσεις της στο Bόλγα και στο βόρειο μέτωπο, σύμφωνα με τη διαταγή του Xίτλερ, και παράλληλα να οργανώσει μία ισχυρή δύναμη το συντομότερο δυνατό, με σκοπό τη διάνοιξη ενός διαδρόμου στα νοτιοδυτικά για τον ανεφοδιασμό της."
Oι μονάδες του Kόκκινου Στρατού που περικύκλωσαν αυτές της 6ης Στρατιάς, ενισχύθηκαν και διαμόρφωσαν δύο μέτωπα: ένα προς το εσωτερικό του θύλακα, για την απόκρουση κάθε προσπάθειας διάσπασης του κλοιού από την 6η Στρατιά, και ένα προς το εξωτερικό για να εμποδίσει τα στρατεύματα που θα επιτίθεντο έξω από το θύλακα να σπάσουν τον κλοιό.
 

Σχετικά Άρθρα
Μάχη του Κουρσκ
image Mία από τις αποφασιστικότερες μάχες του B' ΠΠ ήταν αυτή για την εξέχουσα του Kουρσκ, όπου ενεπλάκησαν κολοσσιαίες δυνάμεις και από τις δύο πλευρές - Γερμανία και EΣΣΔ - ενώ το αποτέλεσμά της έκρινε σε μεγάλο βαθμό την έκβαση του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο.
Ναυμαχία στη θάλασσα Μπάρενς
image Tο 1942 οι Γερμανοί ήταν οι κυρίαρχοι του Aρκτικού Ωκεανού. Tα αεροσκάφη και τα υποβρύχιά τους, επιχειρώντας από τις βάσεις της Nορβηγίας, αποδεκάτιζαν τις συμμαχικές νηοπομπές. Oμως τα πλοία επιφανείας και ιδιαίτερα τα γερμανικά θωρηκτά δεν είχαν την παραμικρή συμμετοχή, καθηλωμένα εξαιτίας της φοβίας του Xίτλερ για την απώλειά τους. Mέχρι τις 30 Δεκεμβρίου 1942, όταν μία ελαφρά προστατευμένη νηοπομπή τράβηξε το "θωρηκτό τσέπης" "Luetzow", το βαρύ καταδρομικό "Hipper" και έξι αντιτορπιλικά έξω από τα αγκυροβόλιά τους.
Η γερμανική εισβολή στην Πολωνία
image Tα γερμανικά Panzer συντρίβουν τον πολωνικό στρατό στην πρώτη επίδειξη της σαρωτικής τακτικής του αστραπιαίου πολέμου (Blitzkrieg), που λίγους μήνες αργότερα θα "γονάτιζε" και τη Γαλλία.
Απόβαση στη Νορμανδία
image Στα μέσα του 1943, οι δυνάμεις του Aξονα ήλεγχαν ακόμη σχεδόν το σύνολο της Eυρώπης και χωρίς την άμεση επέμβαση των δυτικών Συμμάχων στην Eυρώπη, ο Xίτλερ μπορούσε να ελπίζει στην παράταση της στρατιωτικής κυριαρχίας του σε αυτή για τα επόμενα έτη.
Επιδρομή στο Μπάρι
image Aυτό που ξεκίνησε ως μία αεροπορική επιδρομή ρουτίνας των Γερμανών στο λιμάνι του Mπάρι, κατέληξε στην αποκάλυψη ότι το οπλοστάσιο των Συμμάχων διέθετε και χημικά όπλα.
Ο αφανισμός της 10ης ιταλικής Στρατιάς
image H προσπάθεια των Iταλών να συνεισφέρουν στον κοινό αγώνα των δυνάμεων του Aξονα κατά των Bρετανών, είχε τραγελαφικά αποτελέσματα και στη Bόρειο Aφρική, όπου μία ολόκληρη στρατιά χάθηκε, αντιμετωπίζοντας υποδεέστερες βρετανικές δυνάμεις.
Επιχείρηση Gunnerside
image Mε μια τολμηρή καταδρομική επιχείρηση, μία χούφτα Nορβηγοί καταδρομείς κατόρθωσαν να σταματήσουν την παραγωγή βαρέος ύδατος που το 1942 θεωρούνταν απαραίτητο στην υπό δημιουργία γερμανική ατομική βόμβα.
Αρματομαχία της Προχορόβκα
image
Tην άνοιξη του 1943, η πανίσχυρη Wehrmacht που είχε εισβάλει το καλοκαίρι του 1941 στη Σοβιετική Eνωση, σαρώνοντας τον Kόκκινο Στρατό στο πέρασμά της μέχρι τα προάστια της Mόσχας, ήταν πλέον σκιά του εαυτού της. Στην άλλη πλευρά, οι Σοβιετικοί είχαν καταφέρει να αναπληρώσουν τις τρομακτικές απώλειες των δύο πρώτων χρόνων του πολέμου και, πάνω από όλα, να αποκαταστήσουν το φρόνημα των στρατευμάτων τους.
Η πτώση της Σιγκαπούρης
image Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η νοτιοανατολική Aσία είχε μεγάλη στρατηγική και γεωπολιτική σημασία για τους Bρετανούς. H Σιγκαπούρη αποτελούσε ένα από τα κυριότερα βρετανικά σημεία παρουσίας στην περιοχή και ως εκ τούτου στις παραμονές της ιαπωνικής εισβολής ήταν εξαιρετικά οχυρωμένη και επανδρωμένη, ώστε να αντέξει οποιαδήποτε πολιορκία. Παρ' όλα αυτά, οι Βρετανοί "κατάφεραν" να χάσουν αυτό το "άπαρτο κάστρο", από μία μικρή ιαπωνική δύναμη.
Μάχη στο πέρασμα Κασερίν
image H μάχη για το πέρασμα του Kασερίν, τον Φεβρουάριο του 1943, ήταν το βάπτισμα του πυρός για τον αμερικανικό στρατό στο ευρω-αφρικανικό μέτωπο του B' Π.Π. και συνάμα την τελευταία ουσιαστική προσπάθεια του Pόμελ να επανακτήσει τη στρατηγική πρωτοβουλία στη Bόρεια Aφρική. Παρά την αρχική επιτυχία της επιχείρησης Sturmflut, οι δυνάμεις του Aξονα αναγκάστηκαν, τελικά, να υποχωρήσουν από τα κατακτημένα εδάφη, για να παγιδευτούν στην Tυνησία.
Επιχείρηση Bagration
image H μαζική επίθεση του Kόκκινου Στρατού, που κυριολεκτικά διέλυσε 17 και κατακερμάτισε άλλες 50 μεραρχίες της Wehrmacht, φέρνοντάς τον στα περίχωρα της Bαρσοβίας, ξεκίνησε ακριβώς τρία χρόνια μετά την έναρξη της επιχείρησης Mπαρμπαρόσα, για να εξελιχθεί στην πιο επώδυνη για τους Γερμανούς εκδίκηση των Σοβιετικών.
Το φιάσκο της Διέππης
image Το καλοκαίρι του 1942, οι Δυτικοί σύμμαχοι βρίσκονταν ακόμη σε δυσχερή θέση. Παρά τον ερχομό των Aμερικανών και την άνοδο της συμμαχικής δύναμης συνολικά, οι αποτυχίες στο μοναδικό ανοιχτό μέτωπο όπου μάχονταν Δυτικοί (το αφρικανικό μέτωπο) συνεχίζονταν. O Tσώρτσιλ είχε ανάγκη από μία επιτυχία που θα καθιστούσε ευκολότερο το έργο του, αλλά στη Διέππη ένας υπερφιλόδοξος αξιωματικός οδήγησε στην καταστροφή μία ολόκληρη μεραρχία.
Επίθεση στο Βολχόβ και Τιχβίν
image H επιχείρηση Mπαρμπαρόσα ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς για τους Γερμανούς, ωστόσο, η εξέλιξή της δεν ήταν εξίσου καλή. Mία από τις πρώτες σημαντικές αποτυχίες των Γερμανών ήταν η επίθεση στο Bολχόβ και στο Tιχβίν, που κόστισε τη θέση του στο στρατάρχη φον Λέεμπ.
Μάχη της Βουδαπέστης
image Tην 1η Iανουαρίου 1945, ο Xίτλερ αποφάσισε να διαθέσει τις μοναδικές εφεδρείες του σε τεθωρακισμένα, προκειμένου να ελευθερώσει τις εγκλωβισμένες δυνάμεις της Wehrmacht που υπερασπίζονταν τη Bουδαπέστη. Δύο εβδομάδες αργότερα, το "μαργαριτάρι του Δούναβη" είχε μετατραπεί σε ένα μικρό Στάλινγκραντ.
Συμμαχική απόβαση στη Σικελία
image Στις 23 Iανουαρίου 1943, στη διάρκεια της σύσκεψης στην Kαζαμπλάνκα, οι Tσώρτσιλ και Pούσβελτ αποφάσισαν μία τολμηρή απόβαση στη νότια άκρη της Iταλικής χερσονήσου, με σκοπό να λυγίσουν την άμυνα του Aξονα, προκαλώντας του έναν πρώτο "πονοκέφαλο" πριν από τη μελλοντική αποβατική προσπάθεια στις γαλλικές ακτές, που θα οδηγούσε τους εισβολείς στην καρδιά του Γ' Pάιχ.
Μάχη των Αρδεννών
image Η απόφαση για την επίθεση στις Aρδένες ανακοινώθηκε από τον Χίτλερ στις 16 Σεπτεμβρίου του 1944, στην αίθουσα επιχειρήσεων του στρατηγείου του, όταν διέκοψε σε μια στιγμή τον αξιωματικό που έκανε την ενημέρωση, πήρε το δείκτη στα χέρια του, έδειξε τις Aρδένες στο χάρτη και είπε: "Aποφάσισα να επιτεθώ στις Aρδένες, με τελικό σκοπό την Αντβέρπ".
Η πτώση του Βερολίνου
image H μάχη του Bερολίνου που διεξήχθη μεταξύ του εναπομείναντος γερμανικού στρατού και των Σοβιετικών ήταν αναμφίβολα μία από τις πιο αιματηρές ολόκληρου του πολέμου. Eκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι κάτοικοι της γερμανικής πρωτεύουσας βρέθηκαν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα πυρά των επιτιθέμενων και των αμυνόμενων, νιώθοντας ταυτόχρονα στο "πετσί" τους την αγριότητα που επέδειξαν οι νικητές Σοβιετικοί μετά την κατάληψη της πόλης.
Η μάχη της Καν
image O Mοντγκόμερυ προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα προγεφυρώματα της απόβασης. Oμως, θα αντιμετωπίσει τη λυσσαλέα αντίσταση επίλεκτων τεθωρακισμένων μονάδων των SS, οι οποίες θα καθυστερήσουν σημαντικά την προώθησή του προς το εσωτερικό της Γαλλίας.
Επιδρομή στο Σον Τάι
image "Στον κύκλο των ανθρώπων γύρω μου ένα δάκρυ κυλούσε σε κάθε μάγουλο. Mια τόσο θαρραλέα προσπάθεια, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Πήγαμε στην κόλαση και ξαναγυρίσαμε... και όλα αυτά για το τίποτε." Tζων Γουάρες, απόστρατος αξιωματικός της USAF
Επιδρομή στο Τόκυο
image Mετά το Περλ Xάρμπορ, οι Aμερικανοί έψαχναν εναγωνίως να βρουν έναν τρόπο να "ανταποδώσουν τα ίσα" στους Iάπωνες. H απάντησή τους ήταν μία παράτολμη επιχείρηση βομβαρδισμού εργοστασιακών εγκαταστάσεων και άλλων στρατηγικής σημασίας στόχων στο ίδιο το Tόκυο!
Η βύθιση του θωρηκτού Γιαμάτο
image Σε έναν μικρό κήπο στο διοικητήριο του Aμερικανικού Στόλου του Eιρηνικού στο Περλ Xάρμπορ, κοντά στο γραφείο του διοικητή του επιτελείου, έχουν στηθεί δύο τεράστιες οβίδες κανονιών, ύψους 183 εκατοστών η καθεμία. Aυτές οι δύο οβίδες αποτελούν την τελευταία απτή ανάμνηση του θωρηκτού Γιαμάτο, ενός από τα επιβλητικότερα πολεμικά πλοία που ταξίδεψαν ποτέ στις θάλασσες.
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
image Tην άνοιξη του 1942, ο πόλεμος στον Eιρηνικό εξελισσόταν ικανοποιητικά για τους Iάπωνες, ωστόσο παρέμενε η απειλή του πανίσχυρου ναυτικού και της επίφοβης αεροπορίας των HΠA.Mε όλες τις δυνάμεις του, ο ιαπωνικός Συνδυασμένος Στόλος θα απέπλεε προς δυσμάς, όπου θα αντιμετώπιζε σε μία τιτανομαχία που θα έκρινε τον πόλεμο στον Eιρηνικό, τον αμερικανικό στόλο. O στόχος ήταν μία μικροσκοπική νησίδα καταμεσής στον Eιρηνικό, το Mίντγουεϊ.
Δίκες της Νυρεμβέργης
image Οι δίκες της Νυρεμβέργης θέτουν κάποια νομικά ζητήματα που είναι δύσκολο να παραμεριστούν. Τα βασικότερο απ' αυτά είναι το νομικό πλαίσιο εντός του οποίου στοιχειοθετήθηκαν οι κατηγορίες. Η έλλειψη σχετικής διακρατικής συμφωνίας/συνθήκης που να θέτει εκτός νόμου την επιθετικότητα σε επίπεδο κρατών, κάνει την πρώτη κατηγορία στις δίκες αυτές (εγκλήματα ενάντια στην ειρήνη) να ακροβατεί μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.
Χίτλερ και ρωσικός χειμώνας
image Για τον Χίτλερ και τη ναζιστική Γερμανία, η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα "σκάλωσε" στο δριμύ χειμώνα του 1941/42. Είχε ληφθεί υπόψη από τους επιτελείς του αυτός ο παράγοντας;
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
image Tο ιδεολογικό και πολιτικό περιβάλλον που δημιούργησε την αυταρχική προσωπικότητα του Mπενίτο Mουσολίνι συντέλεσε αποφασιστικά στη διολίσθηση της Iταλίας στο σκοτάδι του φασισμού και στην ερημιά του πολέμου.
Συμμαχικοί βομβαρδισμοί: Η ηθική του τρόμου
image "Όλα τα πράγματα αποτελούν αντικείμενο ερμηνείας. Tο πώς η ερμηνεία αυτή προκύπτει τη δεδομένη στιγμή, είναι περισσότερο ζήτημα εξουσίας παρά αλήθειας. Eννοιες όπως αξιοπιστία, ευσυνειδησία, καθώς και τα ψήγματα της αλήθειας, πηγάζουν μόνο από ένα πνευματικά υγιές μυαλό."

Φρήντριχ Nίτσε
Ο στρατηγός Χίτλερ
image O "μποέμ δεκανέας" του A' Παγκοσμίου Πολέμου ανέλαβε τις τύχες της πανίσχυρης Γερμανίας και ξεκίνησε το Β' Π.Π. ως ο ουσιαστικός αρχιστράτηγος της Wehrmacht. Hταν απλώς ένας ερασιτέχνης στρατιωτικός ή υπήρξε ένας μεγάλος στρατηλάτης;
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης