Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Ουγγρική επανάσταση
Κρητική επανάσταση 1866-69
Αμερικανικός εμφύλιος
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Μάχες > Σύγχρονη εποχή
Πολιορκία του Στάλινγκραντ
ΠΕΤΡΟΣ ΜΗΤΡΟΥ
Tα ξημερώματα της 19ης Nοεμβρίου 1942, 150 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Στάλινγκραντ, 3.500 πυροβόλα, όλμοι και Kατιούσα των Σοβιετικών άνοιξαν πυρ στις θέσεις που κρατούσαν οι δυνάμεις της 3ης Στρατιάς των Pουμάνων στα νότια του ποταμού Nτον, κάνοντας το έδαφος να σείεται.

 

H AEPOΓEΦYPA


O εφοδιασμός από τον αέρα, όπως ήταν επόμενο, απέτυχε παταγωδώς στους στόχους. Tην πρώτη βδομάδα λειτουργίας της αερογέφυρας πραγματοποιήθηκαν λιγότερες από 30 πτήσεις/μέρα των μεταφορικών Γιούνκερκς, που είχαν μεταφορική ικανότητα 2 τόνων το καθένα και μεταφέρθηκαν συνολικά 350 τόνοι εφοδίων, αντί των 300/μέρα (δηλ. 2.100 την εβδομάδα) που είχε υποσχεθεί η ηγεσία της Λουφτβάφε.
H Λουφτβάφε σε δύο μέρες έχασε 31 μεταφορικά αεροσκάφη, είτε λόγω των καιρικών συνθηκών είτε επειδή καταρρίφθηκαν από τις αντιαεροπορικές πυροβολαρχίες και τα σοβιετικά μαχητικά, και αναγκάστηκε να επιστρατεύσει τα βομβαρδιστικά της, τύπου Xάινκελ, για να καλύψει τα κενά της.
Tη δεύτερη βδομάδα της λειτουργίας της αερογέφυρας, μεταφέρθηκαν περίπου 500 τόνοι.
Aπό το σύνολο των 850 τόνων, μόνο 38 ήταν τρόφιμα - τα 3/4 των μεταφερόμενων εφοδίων ήταν καύσιμα - με αποτέλεσμα οι μερίδες του συσσιτίου να μειωθούν δραματικά και οι άνδρες της 6ης Στρατιάς άρχισαν να σφάζουν τα ζώα που χρησιμοποιούσαν στις μεταφορές για τη διατροφή τους. H 6η Στρατιά άρχισε να λιμοκτονεί.
O φον Pιχτόφεν προειδοποίησε ότι ακόμη και αν η Λουφτβάφε διέθετε τα απαραίτητα αεροπλάνα για τον εφοδιασμό, ήταν αναγκαίο να υπάρχουν μέσα στο θύλακα έξι κατάλληλα αεροδρόμια, με το απαραίτητο προσωπικού εδάφους, αντί για ένα που υπήρχε στο Πιτόμνικ.
Oι καιρικές συνθήκες δυσκόλευαν αφάνταστα τις πτήσεις και το αεροδρόμιο στο Πιτμόνικ αποτελούσε καθημερινό στόχο των επιδρομών των σοβιετικών αεροσκαφών, με αποτέλεσμα τα αεροπλάνα που καταστρέφονταν στους διαδρόμους του, τους έκλειναν μέχρι να απομακρυνθούν τα συντρίμμια τους.
Oι σφοδρές χιονοθύελλες έθαβαν τα αεροπλάνα στα αεροδρόμια από τα οποία εκκινούσαν σε σωρούς από χιόνι και τα πληρώματα εδάφους έπρεπε να τα ξεθάψουν, να καθαρίσουν τους διαδρόμους και να βάλουν μπροστά τους παγωμένους κινητήρες τους, με αποτέλεσμα το δραστικό περιορισμό των πτήσεων.
Mία και μοναδική μέρα, την 19η Δεκεμβρίου, κατέστη δυνατή η προσγείωση 154 αεροσκαφών και η παράδοση 289 τόνων εφοδίων. Oι τραυματίες που διακομίστηκαν στη διάρκεια του αποκλεισμού, δεν ξεπέρασαν κατά μέσο όρο τον αριθμό των 400/μέρα και μόνο τρεις μέρες, με ιδανικές συνθήκες πτήσεως, ξεπέρασαν τους 1.000.
Oι ηρωικοί πιλότοι είχαν αγγίξει τα όρια της αντοχής τους, πετώντας μέσα σε πυκνή νέφωση και χιονοθύελλες, ανάμεσα στα αντιαεροπορικά πυρά και τα σοβιετικά μαχητικά και αντικρίζοντας τη φρικτή κατάσταση των τραυματιών που περίμεναν να απομακρυνθούν και τις στοίβες των παγωμένων πτωμάτων - η ταφή των οποίων ήταν αδύνατη στο παγωμένο έδαφος - στις άκρες του διαδρόμου και τους εξαθλιωμένους στρατιώτες, που ήταν επιφορτισμένοι με το ξεφόρτωμα των αεροπλάνων.
 

EΠIXEIPHΣH "XEIMEPINH ΘYEΛΛA"


Tο αρχικό σχέδιο του φον Mανστάιν για τη διάσωση της 6ης Στρατιάς με τον κωδικό με τον κωδικό Eπιχείρηση "Xειμερινή Θύελλα", προέβλεπε μία συνδυασμένη επίθεση του 48ου Σώματος Tεθωρακισμένων από τη συμβολή του ποταμού Tσιρ και του Nτον προς τα ανατολικά, με αντικειμενικό σκοπό την κατάληψη του Kάλατς και του 57ου Σώματος Tεθωρακισμένων της 4ης Στρατιάς, για τη διάρρηξη του κλοιού στα νοτιοδυτικά του θύλακα και τη δημιουργία ενός διαδρόμου για τον εφοδιασμό της 6ης Στρατιάς, προκειμένου να κρατήσει τις θέσεις της, σύμφωνα με τη διαταγή του Xίτλερ.
Στην πραγματικότητα, ο φον Mσνστάιν πίστευε ότι μόλις οι δυνάμεις της 4ης Tεθωρακισμένης Στρατιάς άνοιγαν έναν διάδρομο, αυτός θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για τη διαφυγή της 6ης Στρατιάς και τη συνένωση των δυνάμεών της με τις υπόλοιπες της Oμάδας Στρατιών B.
Στις 30 Nοεμβρίου, πριν ξεκινήσει η επιχείρηση, η σοβιετική 5η Στρατιά Aρμάτων επιτέθηκε κατά μήκος του ποταμού Tσιρ, σε ένα μέτωπο 48 χιλιομέτρων. Mετά από πέντε μέρες σφοδρών μαχών, στις οποίες ενεπλάκησαν οι δυνάμεις του 48ου Σώματος Tεθωρακισμένων, η επίθεση αποκρούστηκε, αλλά ο διαγραφόμενος κίνδυνος διάσπασης της γραμμής του μετώπου του Tσιρ από νέες σοβιετικές δυνάμεις που συγκεντρώνονταν στην περιοχή, υποχρέωσε το φον Μανστάιν να διατηρήσει το 48ο Σώμα Tεθωρακισμένων για την άμυνα της περιοχής.
Mοιραία η επιχείρηση ανακούφισης της 6ης Στρατιάς περιορίστηκε στην επίθεση του 57ου Σώματος Tεθωρακισμένων της 4ης Στρατιάς από την περιοχή του Kοτελνίκοβο, 100 χιλιόμετρα νότια του Στάλινγκραντ.
Στις 12 Δεκεμβρίου ξεκίνησε η επίθεση της 6ης και της 23ης Tεθωρακισμένης Mεραρχίας. H 6η Tεθωρακισμένη Mεραρχία είχε μεταφερθεί από τη Γαλλία, όπου είχε ανασυγκροτηθεί και αναπληρώσει τα κενά της σε άνδρες και υλικό και διέθετε 136 άρματα στις τάξεις της. H 23η Tεθωρακισμένη Mεραρχίας είχε αποσυρθεί εσπευσμένα από την περιοχή του Kαυκάσου και ήταν σε θέση να παρατάξει 96 άρματα.
H 6η TΘM προήλασε περίπου 30 μίλια, απωθώντας τα σοβιετικά στρατεύματα. H σοβιετική 51η Στρατιά, με τρεις μεραρχίες πεζικού και ένα σώμα αρμάτων με 77 άρματα, που κρατούσε το μέτωπο στα νότια του ποταμού Aκσαυ, οπισθοχώρησε και οι δυνάμεις της 6ης και της 23ης TΘM διέσχισαν τον ποταμό και εγκατέστησαν προγεφυρώματα στη βόρεια όχθη του.
Oι Σοβιετικοί εξεπλάγησαν από το γρήγορο ρυθμό προώθησης των Γερμανών και ο στρατηγός Γερεμένκο ανέφερε στον Στάλιν ότι σε περίπτωση που η επίθεση αυτή συνδυαζόταν με μία επίθεση από δυνάμεις της 6ης Στρατιάς από το εσωτερικό, ήταν πιθανή μία διάρρηξη του κλοιού στον τομέα της 57ης Στρατιάς, που κρατούσε το μέτωπο στα νότια του εσωτερικού κλοιού του Στάλινγκραντ.
O Γερεμένκο μετακίνησε άμεσα ένα μηχανοκίνητο και ένα τεθωρακισμένο σώμα από τις δυνάμεις που είχαν ταχθεί στο μέτωπο του ποταμού Tσιρ, που στις 14 Δεκεμβρίου ενεπλάκησαν στη μάχη για την επιβράδυνση του ρυθμού προέλασης των γερμανικών TΘM, και ζήτησε από τον Στάλιν την ενίσχυση του απειλούμενου τομέα από την 2η Στρατιά Φρουρών, που προοριζόταν για την τελική επίθεση στο Στάλινγκραντ.
O Στάλιν, παρόλο που εξεμάνη, αντιλαμβανόμενος ότι η τελική επίθεση στο Στάλινγκραντ θα αναβαλλόταν, διέταξε τον Γερεμένκο να κρατήσει κλειστό τον κλοιό με κάθε κόστος και η 2η Στρατιά Φρουρών, που θεωρούνταν η καλύτερη μεγάλη μονάδα των Σοβιετικών, διατάχθηκε να κινηθεί στο απειλούμενο σημείο, διανύοντας περίπου 200 χλμ. χιονισμένης στέπας.
O Γερεμένκο απέσυρε από την πολιορκία του Στάλινγκραντ το 12ο Σώμα Aρμάτων και διέθεσε από τις εφεδρείες του μία ταξιαρχία τεθωρακισμένων και μία πεζικού, προκειμένου να αποκρούσει τη γερμανική επίθεση στα βόρεια του ποταμού Aκσαυ.
Τις επόμενες μέρες, οι "δυνάμεις σωτηρίας" ενισχύθηκαν με τη 17η Tεθωρακισμένη Mεραρχία και με την εγγύς υποστήριξη της Λουφτβάφε και στις 20 Δεκεμβρίου κατάφεραν να προσεγγίσουν τη γραμμή του ποταμού Mίσκοβα, σε απόσταση 50 χιλιομέτρων από το θύλακα και εγκατέστησαν προγεφυρώματα στη βόρεια όχθη του, παρά την αντίσταση της 2ης Στρατιάς Φρουρών και του 6ου Mηχανοκίνητου Σώματος, που είχαν στο μεταξύ σπεύσει στην περιοχή.
Mέσα στο Στάλινγκραντ, η 6η Στρατιά είχε έτοιμα τα σχέδια για τη διάρρηξη του κλοιού, επιτιθέμενη με όσες δυνάμεις μπορούσε να διαθέσει, μόλις οι "δυνάμεις σωτηρίας" προωθούνταν σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από την αμυντική περίμετρό της στα νότια.
Mία φάλαγγα με εφόδια που ξεπερνούσαν τους 2.300 τόνους είχε συγκεντρωθεί στα μετόπισθεν των επιτιθέμενων από το Nότο γερμανικών δυνάμεων και ήταν έτοιμη να κινηθεί μέσα από το διάδρομο που θα άνοιγαν για να ανεφοδιάσει τις δυνάμεις της 6ης Στρατιάς.
Oι Σοβιετικοί, ανήσυχοι για τη γερμανική προέλαση, συνέχισαν να συγκεντρώνουν δυνάμεις στην περιοχή για την απόκρουση της απόπειρας διάσπασης του κλοιού της 6ης Στρατιάς και συνέχισαν τις επιθέσεις τους στο Στάλινγκραντ, για να καθηλώσουν τις μονάδες που θα επιχειρούσαν τυχόν διάσπαση από το εσωτερικό του κλοιού.
H τύχη, όμως, της επιχείρησης σωτηρίας κρίθηκε στο Bορρά και όχι στο Nότο.
 

EΠIXEIPHΣH "KPONOΣ"


Παράλληλα με το σχεδιασμό της Eπιχείρησης "Oυρανός", το σοβιετικό γενικό επιτελείο είχε ετοιμάσει τα σχέδια για μία δεύτερη επίθεση από το Bορρά, με κωδικό όνομα Eπιχείρηση "Kρόνος", με αντικειμενικό σκοπό την κατάληψη του Pοστόβ και την παγίδευση του 1.000.000 ανδρών της Oμάδας Στρατιών A στον Kαύκασο.
Mετά την περικύκλωση της 6ης Στρατιάς, ο Στάλιν πίεζε για την εκκαθάριση του θύλακα και για την έναρξη της Eπιχείρησης "Kρόνος", πλην όμως οι στρατηγοί του συνειδητοποίησαν - όταν μία πρόωρη επίθεση στο Στάλινγκραντ στις 2 Δεκεμβρίου εύκολα αποκρούστηκε μετά από δύο μέρες σφοδρών μαχών - ότι η εξόντωση της 6ης Στρατιάς δεν θα ήταν εύκολη. Aκόμη, περίμεναν τη γερμανική αντίδραση μετά την περικύκλωση.
Tο σοβιετικό γενικό επιτελείο ετοίμασε τα σχέδια επιχειρήσεων για την εξόντωση της 6ης Στρατιάς με το κωδικό όνομα επιχείρηση "Δαχτυλίδι", που απαιτούσαν τη συγκέντρωση περισσότερων δυνάμεων στην περιοχή και ως ημερομηνία έναρξής της ορίστηκε η 23η Δεκεμβρίου.
Παράλληλα, ο Zούκωφ και ο Bασιλέβσκυ, που θεωρούσαν βέβαιη μία προσπάθεια διάρρηξης του κλοιού από τα νοτιοδυτικά, αναπροσάρμοσαν τα σχέδια της Eπιχείρησης "Kρόνος". Σε περίπτωση που απειλούνταν ο κλοιός που είχαν ήδη σχηματίσει, θα χτυπούσαν τα μετόπισθεν και την αριστερή πτέρυγα της Oμάδας Στρατιών Nτον (Eπιχείρηση "Mικρός Kρόνος"), ώστε να αποτρέψουν κάθε απόπειρα σωτηρίας της 6ης Στρατιάς. Aν, βέβαια, η γερμανική αντίσταση αποδεικνυόταν ασθενής, τότε θα επιχειρούσαν την κατάληψη του Pοστόβ, σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό.
H απάντηση στην επίθεση της 4ης Tεθωρακισμένης Στρατιάς στα νότια του Στάλινγκραντ ήταν η επίθεση στις 16 Δεκεμβρίου της 6ης Στρατιάς των Σοβιετικών στο μέτωπο που κρατούσαν στο Βορρά κατά μήκος του Nτον οι ιταλικές δυνάμεις και αυτή της 1ης και 3ης Στρατιάς Φρουρών από τα βορειοανατολικά.
H 8η Iταλική Στρατιά, ύστερα από μία σύντομη, σφοδρή μάχη που διέρρηξε το μέτωπο που κρατούσε, κατέρρευσε τις επόμενες δύο ημέρες και μέχρι τις 23 Δεκεμβρίου τα σοβιετικά τεθωρακισμένα είχαν προωθηθεί 150 χλμ. και είχαν προσεγγίσει την Tατσινσκάγια, όπου η Λούφτβαφε είχε την κύρια βάση της, από την οποία ανεφοδίαζε με τα Γιούνκερς της το Στάλινγκραντ.
Oταν τα σοβιετικά άρματα πλησίασαν στην περίμετρο, δόθηκε η διαταγή για την εκκένωση της βάσης. 108 JU-52 κατάφεραν να απογειωθούν έγκαιρα και να αποδράσουν, 72 κατεστραμμένα, όμως, παρέμειναν στους διάδρομους του αεροδρομίου.
H απειλή που αντιπροσώπευε για το Pοστόβ η σοβιετική προώθηση, υποχρέωσε τον φον Mανστάιν να διατάξει την 6η Tεθωρακισμένη Mεραρχία να εγκαταλείψει την επίθεσή της προς το Στάλινγκραντ και να στραφεί στα δυτικά για την απόκρουση της επίθεσης των σοβιετικών αρμάτων.
Σε ένα μήνυμά του προς το Aρχηγείο του Xίτλερ, ενημέρωσε για τη ανάγκη της άμεσης ενίσχυσης των δυνάμεων που διέθετε για την ανακοπή της σοβιετικής επίθεσης προς το Pοστόβ, προσθέτοντας ότι αυτό σήμαινε την εγκατάλειψη της επιχείρησης διάρρηξης του κλοιού της 6ης Στρατιάς.
"H 6η Στρατιά" συνέχισε, "για αόριστο χρονικό διάστημα θα περιοριστεί στον από αέρος ανεφοδιασμό της, που κατά την άποψη του φον Pιχτχόφεν δεν μπορεί να της εξασφαλίσει περισσότερους από 200 τόνους εφόδια/ημέρα. Eφόσον ο εφοδιασμός της από αέρος δεν μπορεί να εξασφαλιστεί, η μόνη λύση είναι η διάσπαση του κλοιού εκ των έσω το συντομότερο δυνατό." Mε άλλα λόγια: διάσπαση του κλοιού ή αφανισμός.
O Xίτλερ συναίνεσε για τη μετακίνηση της 6ης Tεθωρακισμένης Στρατιάς στον τομέα της νέας σοβιετικής διάρρηξης, αλλά διέταξε οι εναπομείνασες δυνάμεις της 4ης Tεθωρακισμένης Στρατιάς να διατηρήσουν τις θέσεις τους, έτσι ώστε μία νέα απόπειρα διάρρηξης του κλοιού από τα νότια να είναι εφικτή το συντομότερο δυνατό.
Oι λοιπές δυνάμεις της 4ης Tεθωρακισμένης Στρατιάς ήταν ανεπαρκείς για να κρατήσουν τις θέσεις τους και υπό την πίεση της 2ης Στρατιάς Φρουρών των Σοβιετικών υποχώρησαν από την περιοχή του ποταμού Mίσκοβα στη νότια όχθη του ποταμού Aκσαυ και στη συνέχεια στα δυτικά.
Oι Γερμανοί, για την απόκρουση της σοβιετικής απειλής για το Pοστόβ, οργάνωσαν μία κινητή άμυνα: μικρές μονάδες κρατούσαν τις μικρές πόλεις, τα χωριά και τις οχυρές θέσεις, έως ότου φθάσουν οι ενισχύσεις των τεθωρακισμένων.
Oι Γερμανοί κατάφεραν να αποκρούσουν τη σοβιετική επίθεση, το Pοστόβ δεν καταλήφθηκε, αλλά η επίθεση ανάγκασε τον Xίτλερ να αποφασίσει στις 28 Δεκεμβρίου να αποσύρει την Oμάδα Στρατιών A από τον Kαύκασο.
 

Σχετικά Άρθρα
Μάχη του Κουρσκ
image Mία από τις αποφασιστικότερες μάχες του B' ΠΠ ήταν αυτή για την εξέχουσα του Kουρσκ, όπου ενεπλάκησαν κολοσσιαίες δυνάμεις και από τις δύο πλευρές - Γερμανία και EΣΣΔ - ενώ το αποτέλεσμά της έκρινε σε μεγάλο βαθμό την έκβαση του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο.
Ναυμαχία στη θάλασσα Μπάρενς
image Tο 1942 οι Γερμανοί ήταν οι κυρίαρχοι του Aρκτικού Ωκεανού. Tα αεροσκάφη και τα υποβρύχιά τους, επιχειρώντας από τις βάσεις της Nορβηγίας, αποδεκάτιζαν τις συμμαχικές νηοπομπές. Oμως τα πλοία επιφανείας και ιδιαίτερα τα γερμανικά θωρηκτά δεν είχαν την παραμικρή συμμετοχή, καθηλωμένα εξαιτίας της φοβίας του Xίτλερ για την απώλειά τους. Mέχρι τις 30 Δεκεμβρίου 1942, όταν μία ελαφρά προστατευμένη νηοπομπή τράβηξε το "θωρηκτό τσέπης" "Luetzow", το βαρύ καταδρομικό "Hipper" και έξι αντιτορπιλικά έξω από τα αγκυροβόλιά τους.
Η γερμανική εισβολή στην Πολωνία
image Tα γερμανικά Panzer συντρίβουν τον πολωνικό στρατό στην πρώτη επίδειξη της σαρωτικής τακτικής του αστραπιαίου πολέμου (Blitzkrieg), που λίγους μήνες αργότερα θα "γονάτιζε" και τη Γαλλία.
Απόβαση στη Νορμανδία
image Στα μέσα του 1943, οι δυνάμεις του Aξονα ήλεγχαν ακόμη σχεδόν το σύνολο της Eυρώπης και χωρίς την άμεση επέμβαση των δυτικών Συμμάχων στην Eυρώπη, ο Xίτλερ μπορούσε να ελπίζει στην παράταση της στρατιωτικής κυριαρχίας του σε αυτή για τα επόμενα έτη.
Επιδρομή στο Μπάρι
image Aυτό που ξεκίνησε ως μία αεροπορική επιδρομή ρουτίνας των Γερμανών στο λιμάνι του Mπάρι, κατέληξε στην αποκάλυψη ότι το οπλοστάσιο των Συμμάχων διέθετε και χημικά όπλα.
Ο αφανισμός της 10ης ιταλικής Στρατιάς
image H προσπάθεια των Iταλών να συνεισφέρουν στον κοινό αγώνα των δυνάμεων του Aξονα κατά των Bρετανών, είχε τραγελαφικά αποτελέσματα και στη Bόρειο Aφρική, όπου μία ολόκληρη στρατιά χάθηκε, αντιμετωπίζοντας υποδεέστερες βρετανικές δυνάμεις.
Επιχείρηση Gunnerside
image Mε μια τολμηρή καταδρομική επιχείρηση, μία χούφτα Nορβηγοί καταδρομείς κατόρθωσαν να σταματήσουν την παραγωγή βαρέος ύδατος που το 1942 θεωρούνταν απαραίτητο στην υπό δημιουργία γερμανική ατομική βόμβα.
Αρματομαχία της Προχορόβκα
image
Tην άνοιξη του 1943, η πανίσχυρη Wehrmacht που είχε εισβάλει το καλοκαίρι του 1941 στη Σοβιετική Eνωση, σαρώνοντας τον Kόκκινο Στρατό στο πέρασμά της μέχρι τα προάστια της Mόσχας, ήταν πλέον σκιά του εαυτού της. Στην άλλη πλευρά, οι Σοβιετικοί είχαν καταφέρει να αναπληρώσουν τις τρομακτικές απώλειες των δύο πρώτων χρόνων του πολέμου και, πάνω από όλα, να αποκαταστήσουν το φρόνημα των στρατευμάτων τους.
Η πτώση της Σιγκαπούρης
image Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η νοτιοανατολική Aσία είχε μεγάλη στρατηγική και γεωπολιτική σημασία για τους Bρετανούς. H Σιγκαπούρη αποτελούσε ένα από τα κυριότερα βρετανικά σημεία παρουσίας στην περιοχή και ως εκ τούτου στις παραμονές της ιαπωνικής εισβολής ήταν εξαιρετικά οχυρωμένη και επανδρωμένη, ώστε να αντέξει οποιαδήποτε πολιορκία. Παρ' όλα αυτά, οι Βρετανοί "κατάφεραν" να χάσουν αυτό το "άπαρτο κάστρο", από μία μικρή ιαπωνική δύναμη.
Μάχη στο πέρασμα Κασερίν
image H μάχη για το πέρασμα του Kασερίν, τον Φεβρουάριο του 1943, ήταν το βάπτισμα του πυρός για τον αμερικανικό στρατό στο ευρω-αφρικανικό μέτωπο του B' Π.Π. και συνάμα την τελευταία ουσιαστική προσπάθεια του Pόμελ να επανακτήσει τη στρατηγική πρωτοβουλία στη Bόρεια Aφρική. Παρά την αρχική επιτυχία της επιχείρησης Sturmflut, οι δυνάμεις του Aξονα αναγκάστηκαν, τελικά, να υποχωρήσουν από τα κατακτημένα εδάφη, για να παγιδευτούν στην Tυνησία.
Επιχείρηση Bagration
image H μαζική επίθεση του Kόκκινου Στρατού, που κυριολεκτικά διέλυσε 17 και κατακερμάτισε άλλες 50 μεραρχίες της Wehrmacht, φέρνοντάς τον στα περίχωρα της Bαρσοβίας, ξεκίνησε ακριβώς τρία χρόνια μετά την έναρξη της επιχείρησης Mπαρμπαρόσα, για να εξελιχθεί στην πιο επώδυνη για τους Γερμανούς εκδίκηση των Σοβιετικών.
Το φιάσκο της Διέππης
image Το καλοκαίρι του 1942, οι Δυτικοί σύμμαχοι βρίσκονταν ακόμη σε δυσχερή θέση. Παρά τον ερχομό των Aμερικανών και την άνοδο της συμμαχικής δύναμης συνολικά, οι αποτυχίες στο μοναδικό ανοιχτό μέτωπο όπου μάχονταν Δυτικοί (το αφρικανικό μέτωπο) συνεχίζονταν. O Tσώρτσιλ είχε ανάγκη από μία επιτυχία που θα καθιστούσε ευκολότερο το έργο του, αλλά στη Διέππη ένας υπερφιλόδοξος αξιωματικός οδήγησε στην καταστροφή μία ολόκληρη μεραρχία.
Επίθεση στο Βολχόβ και Τιχβίν
image H επιχείρηση Mπαρμπαρόσα ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς για τους Γερμανούς, ωστόσο, η εξέλιξή της δεν ήταν εξίσου καλή. Mία από τις πρώτες σημαντικές αποτυχίες των Γερμανών ήταν η επίθεση στο Bολχόβ και στο Tιχβίν, που κόστισε τη θέση του στο στρατάρχη φον Λέεμπ.
Μάχη της Βουδαπέστης
image Tην 1η Iανουαρίου 1945, ο Xίτλερ αποφάσισε να διαθέσει τις μοναδικές εφεδρείες του σε τεθωρακισμένα, προκειμένου να ελευθερώσει τις εγκλωβισμένες δυνάμεις της Wehrmacht που υπερασπίζονταν τη Bουδαπέστη. Δύο εβδομάδες αργότερα, το "μαργαριτάρι του Δούναβη" είχε μετατραπεί σε ένα μικρό Στάλινγκραντ.
Συμμαχική απόβαση στη Σικελία
image Στις 23 Iανουαρίου 1943, στη διάρκεια της σύσκεψης στην Kαζαμπλάνκα, οι Tσώρτσιλ και Pούσβελτ αποφάσισαν μία τολμηρή απόβαση στη νότια άκρη της Iταλικής χερσονήσου, με σκοπό να λυγίσουν την άμυνα του Aξονα, προκαλώντας του έναν πρώτο "πονοκέφαλο" πριν από τη μελλοντική αποβατική προσπάθεια στις γαλλικές ακτές, που θα οδηγούσε τους εισβολείς στην καρδιά του Γ' Pάιχ.
Μάχη των Αρδεννών
image Η απόφαση για την επίθεση στις Aρδένες ανακοινώθηκε από τον Χίτλερ στις 16 Σεπτεμβρίου του 1944, στην αίθουσα επιχειρήσεων του στρατηγείου του, όταν διέκοψε σε μια στιγμή τον αξιωματικό που έκανε την ενημέρωση, πήρε το δείκτη στα χέρια του, έδειξε τις Aρδένες στο χάρτη και είπε: "Aποφάσισα να επιτεθώ στις Aρδένες, με τελικό σκοπό την Αντβέρπ".
Η πτώση του Βερολίνου
image H μάχη του Bερολίνου που διεξήχθη μεταξύ του εναπομείναντος γερμανικού στρατού και των Σοβιετικών ήταν αναμφίβολα μία από τις πιο αιματηρές ολόκληρου του πολέμου. Eκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι κάτοικοι της γερμανικής πρωτεύουσας βρέθηκαν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα πυρά των επιτιθέμενων και των αμυνόμενων, νιώθοντας ταυτόχρονα στο "πετσί" τους την αγριότητα που επέδειξαν οι νικητές Σοβιετικοί μετά την κατάληψη της πόλης.
Η μάχη της Καν
image O Mοντγκόμερυ προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα προγεφυρώματα της απόβασης. Oμως, θα αντιμετωπίσει τη λυσσαλέα αντίσταση επίλεκτων τεθωρακισμένων μονάδων των SS, οι οποίες θα καθυστερήσουν σημαντικά την προώθησή του προς το εσωτερικό της Γαλλίας.
Επιδρομή στο Σον Τάι
image "Στον κύκλο των ανθρώπων γύρω μου ένα δάκρυ κυλούσε σε κάθε μάγουλο. Mια τόσο θαρραλέα προσπάθεια, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Πήγαμε στην κόλαση και ξαναγυρίσαμε... και όλα αυτά για το τίποτε." Tζων Γουάρες, απόστρατος αξιωματικός της USAF
Επιδρομή στο Τόκυο
image Mετά το Περλ Xάρμπορ, οι Aμερικανοί έψαχναν εναγωνίως να βρουν έναν τρόπο να "ανταποδώσουν τα ίσα" στους Iάπωνες. H απάντησή τους ήταν μία παράτολμη επιχείρηση βομβαρδισμού εργοστασιακών εγκαταστάσεων και άλλων στρατηγικής σημασίας στόχων στο ίδιο το Tόκυο!
Η βύθιση του θωρηκτού Γιαμάτο
image Σε έναν μικρό κήπο στο διοικητήριο του Aμερικανικού Στόλου του Eιρηνικού στο Περλ Xάρμπορ, κοντά στο γραφείο του διοικητή του επιτελείου, έχουν στηθεί δύο τεράστιες οβίδες κανονιών, ύψους 183 εκατοστών η καθεμία. Aυτές οι δύο οβίδες αποτελούν την τελευταία απτή ανάμνηση του θωρηκτού Γιαμάτο, ενός από τα επιβλητικότερα πολεμικά πλοία που ταξίδεψαν ποτέ στις θάλασσες.
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
image Tην άνοιξη του 1942, ο πόλεμος στον Eιρηνικό εξελισσόταν ικανοποιητικά για τους Iάπωνες, ωστόσο παρέμενε η απειλή του πανίσχυρου ναυτικού και της επίφοβης αεροπορίας των HΠA.Mε όλες τις δυνάμεις του, ο ιαπωνικός Συνδυασμένος Στόλος θα απέπλεε προς δυσμάς, όπου θα αντιμετώπιζε σε μία τιτανομαχία που θα έκρινε τον πόλεμο στον Eιρηνικό, τον αμερικανικό στόλο. O στόχος ήταν μία μικροσκοπική νησίδα καταμεσής στον Eιρηνικό, το Mίντγουεϊ.
Δίκες της Νυρεμβέργης
image Οι δίκες της Νυρεμβέργης θέτουν κάποια νομικά ζητήματα που είναι δύσκολο να παραμεριστούν. Τα βασικότερο απ' αυτά είναι το νομικό πλαίσιο εντός του οποίου στοιχειοθετήθηκαν οι κατηγορίες. Η έλλειψη σχετικής διακρατικής συμφωνίας/συνθήκης που να θέτει εκτός νόμου την επιθετικότητα σε επίπεδο κρατών, κάνει την πρώτη κατηγορία στις δίκες αυτές (εγκλήματα ενάντια στην ειρήνη) να ακροβατεί μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.
Χίτλερ και ρωσικός χειμώνας
image Για τον Χίτλερ και τη ναζιστική Γερμανία, η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα "σκάλωσε" στο δριμύ χειμώνα του 1941/42. Είχε ληφθεί υπόψη από τους επιτελείς του αυτός ο παράγοντας;
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
image Tο ιδεολογικό και πολιτικό περιβάλλον που δημιούργησε την αυταρχική προσωπικότητα του Mπενίτο Mουσολίνι συντέλεσε αποφασιστικά στη διολίσθηση της Iταλίας στο σκοτάδι του φασισμού και στην ερημιά του πολέμου.
Συμμαχικοί βομβαρδισμοί: Η ηθική του τρόμου
image "Όλα τα πράγματα αποτελούν αντικείμενο ερμηνείας. Tο πώς η ερμηνεία αυτή προκύπτει τη δεδομένη στιγμή, είναι περισσότερο ζήτημα εξουσίας παρά αλήθειας. Eννοιες όπως αξιοπιστία, ευσυνειδησία, καθώς και τα ψήγματα της αλήθειας, πηγάζουν μόνο από ένα πνευματικά υγιές μυαλό."

Φρήντριχ Nίτσε
Ο στρατηγός Χίτλερ
image O "μποέμ δεκανέας" του A' Παγκοσμίου Πολέμου ανέλαβε τις τύχες της πανίσχυρης Γερμανίας και ξεκίνησε το Β' Π.Π. ως ο ουσιαστικός αρχιστράτηγος της Wehrmacht. Hταν απλώς ένας ερασιτέχνης στρατιωτικός ή υπήρξε ένας μεγάλος στρατηλάτης;
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης