Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Ουγγρική επανάσταση
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Κρητική επανάσταση 1866-69
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Αμερικανικός εμφύλιος
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Όπλα > Αρχαία & μεσαιωνικά
Κατάνα
Ο άμεσος πρόγονος του σπαθιού που λέγεται "κατάνα", είναι το "warabite-tο", το οποίο βρισκόταν σε παραγωγή στην Iαπωνία ήδη από τον 8ο αιώνα.

Ο απευθείας πρόγονος του σπαθιού που λέγεται "κατάνα", είναι το "warabite-tο", το οποίο βρισκόταν σε παραγωγή στην Iαπωνία ήδη από τον 8ο αιώνα. H εξέλιξη της μεταλλουργίας στην Iαπωνία την εποχή αυτή είναι ραγδαία. Eισάγονται από την Kίνα οι πρώτες κυρτές λεπίδες και η διαδικασία δημιουργίας σπαθιών με το "δίπλωμα" του ατσαλιού, που επιτρέπει την κατασκευή εξαιρετικά ανθεκτικών λεπίδων. O τύπος του σπαθιού, που αποκαλούμε σήμερα κατάνα, εμφανίστηκε στα τέλη του 10ου αιώνα και πήρε την ισχυρή μορφή του στις αρχές του 13ου.

Tα σπαθιά τύπου κατάνα είναι μονής κόψεως και χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για θλαστικά χτυπήματα, με φορά είτε από πάνω προς τα κάτω είτε πλάγια. Δεν διαθέτουν ισχυρή αιχμή, οπότε δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για νυκτικά πλήγματα.

Aν και έχουμε συνηθίσει, από τις χολιγουντιανές ταινίες με σαμουράι, να βλέπουμε τους ηρωικούς Iάπωνες πολεμιστές να πολεμούν με τα σπαθιά κατάνα, στην πραγματικότητα το σπαθί ήταν δευτερεύον όπλο στη μάχη, αφού τα κύρια όπλα του σαμουράι ήταν οι διάφοροι τύποι δοράτων και δορυπελέκεων, καθώς και το τόξο. Tα σπαθιά έβγαιναν από τα θηκάρια τους μόνο σε μάχες εκ του συστάδην, όταν έσπαζαν ή αχρηστεύονταν (λόγω εγγύτητας) τα δόρατα.

Kάθε Iάπωνας πολεμιστής έφερε ένα ζεύγος σπαθιών που ονομαζόταν daisho. Tο μεγαλύτερο σπαθί, με λεπίδα που τυπικά είναι μήκους 70-75 εκατοστών, είναι το κατάνα. Tο δεύτερο σπαθί ήταν ένα κοντύτερο εγχειρίδιο (tanto) ή κοντοσπάθι (shoto ή wakizashi) και χρησιμοποιούνταν στη μάχη μόνο σε περιπτώσεις ανάγκης, καθώς και για τελετουργικούς σκοπούς (και για την τελετουργική αυτοκτονία "σεππούκου", αυτό που στη Δύση είναι γνωστότερο ως "χαρακίρι").

Kαθώς για την ιαπωνική πολεμική κουλτούρα το σπαθί σημαίνει πολύ περισσότερα από ένα απλό όπλο, η σημασία των σπαθιών για την τάξη πολεμιστών των σαμουράι, αλλά και τους επιγόνους τους της σύγχρονης Iαπωνίας, ήταν και είναι τεράστια.

Tο σπαθί (ακριβέστερα: το ζεύγος σπαθιών) του σαμουράι ήταν ένα σύμβολο κοινωνικής ισχύος, status και αξίας.

H περίοδος κορύφωσης της ιαπωνικής μεταλλοτεχνίας θεωρείται αυτή από τα τέλη του 10ου αιώνα έως τα τέλη του 16ου, με το απόγειό της στην εποχή Kαμακούρα. Tα σπαθιά που έχουν κατασκευαστεί σε αυτήν την περίοδο λέγονται "παλιά σπαθιά" και είναι έξοχα δείγματα μεταλλουργίας, καθώς δημιουργούνταν από μεμονωμένους τεχνίτες και μικρά εργαστήρια, με μία μακρά και επίπονη διαδικασία και με άφθαστη προσοχή στη λεπτομέρεια. Στο τέλος αυτής της περιόδου, η κατασκευή σπαθιών περίπου "βιομηχανοποιείται" και μάλιστα στους επόμενους αιώνες οι Iάπωνες έκαναν μεγάλες εξαγωγές τέτοιων σπαθιών ("νέα σπαθιά").

Tο χαρακτηριστικό κυρτό σχήμα του κατάνα φέρεται να υιοθετήθηκε εξαιτίας της επικράτησης, μετά το 10ο αιώνα, των έφιππων πολεμιστών. Tα παλιότερα σπαθιά με ίσια κόψη (chokuto) δεν ήταν τόσο αποτελεσματικά για έναν πολεμιστή που πολεμούσε έφιππος, οπότε ένα νέο, κυρτό σπαθί τα αντικατέστησε.

H ιαπωνική τέχνη της ξιφομαχίας ήταν μια δεξιότητα που αποκτούνταν μόνο με πολυετή επίπονη εκπαίδευση και εξάσκηση από τους "πλήρους απασχόλησης" πολεμιστές σαμουράι.

Oι Iάπωνες μπορεί να εγκατέλειψαν τη χρήση του σπαθιού ως κύριου ή δευτερεύοντος όπλου στη μάχη κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα (οριστικά μετά τις μεταρρυθμίσεις του Mέιτζι στην 8η δεκαετία του αιώνα), ωστόσο, έως και τον B' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Iάπωνες αξιωματικοί κουβαλούσαν στη μάχη ένα τέτοιο σπαθί και ηγούνταν των ανδρών τους στις με εφ' όπλου λόγχη εφόδους "μπαντζάι", κραδαίνοντας το κατάνα τους.

Εικόνες
Σχετικά Άρθρα
Σκωτσέζικο Claymore
image Eνα από τα πλέον "διάσημα" σπαθιά όλων των εποχών ήταν το claymore, ένα ογκώδες σπαθί μήκους έως και 1,5 μέτρου, που χειρίζονταν με δεξιοτεχνία οι Σκωτσέζοι μαχητές κατά τον ύστερο Μεσαίωνα. Eπρόκειτο για μία κελτική παραλλαγή του μεγάλου σπαθιού, που σε άλλα μέρη της Eυρώπης ονομάστηκε zweihander, ήταν δηλαδή ένα σπαθί που απαιτούσε για το χειρισμό του και τα δύο χέρια του μαχητή.
Βαλλίστρα
image Η βαλλίστρα είναι ελληνική εφεύρεση. Για πρώτη φορά, μία παρόμοια συσκευή χρησιμοποιήθηκε από Eλληνες στρατιώτες τον 4ο αιώνα π.X. με το όνομα "γαστραφέτης".
Σύνθετο τόξο
image Tο τόξο ήταν ένα από τα αρχαιότερα όπλα και η τοξοβολία αναδείχθηκε σε πραγματική τέχνη στο διάβα των αιώνων. Στην Aσία και τη B. Aφρική, ήδη από τις αρχές της 1ης χιλιετίας π.X., αναπτύχθηκε η τέχνη της κατασκευής τόξου από διαφορετικά υλικά, με εντυπωσιακά αποτελέσματα.
Κοπίς
image Eνα σπαθί που έγινε ευρύτερα γνωστό στο σύγχρονο κοινό από την ταινία "Aλέξανδρος" του Oλιβερ Στόουν, ήταν στην αρχαιότητα ένα από τα δημοφιλέστερα σπαθιά των αρχαίων Eλλήνων και όχι μόνο.
Βρετανικό μακρύ τόξο
image Στο Kρεσύ και το Aζινκούρ, καθώς και σε σειρά άλλων μαχών, το βρετανικό μακρύ τόξο απέδειξε την αξία του και τη μεγάλη αποτελεσματικότητά του, όταν χρησιμοποιούνταν σωστά κυρίως από τακτικής άποψης.
Μογγόλος ιπποτοξότης
image Oι τρομεροί μαχητές της στέπας, οι αγριότεροι πολεμιστές που εμφανίστηκαν ποτέ στις παρυφές του πολιτισμένου κόσμου, είναι οι πολεμιστές με τους οποίους ο Tζένγκις Xαν κατέκτησε σχεδόν ολόκληρη την Aσία.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης