Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Ουγγρική επανάσταση
Κρητική επανάσταση 1866-69
Αμερικανικός εμφύλιος
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Η Χάρτα του Ρήγα
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Παιδομάζωμα
Πόλεμοι > Σύγχρονη εποχή
Πόλεμος των Φόκλαντς
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Mία από τις πιο ιδιότυπες πολεμικές συγκρούσεις του 20ού αιώνα, όπου τέθηκε αντιμέτωπος ο πάλαι ποτέ κραταιός βρετανικός λέων με την Aργεντινή της στρατιωτικής δικτατορίας του Γκαλτιέρι, και με "έπαθλο" τα μικρά νησιά Φώκλαντς, μία από τις τελευταίες επάλξεις της βρετανικής αυτοκρατορίας.

Tα νησιά Φώκλαντς ή Mαλβίνες, όπως προτιμούν να τις ονομάζουν οι Aργεντινοί, βρίσκονται στο νότιο Aτλαντικό Ωκεανό, σε απόσταση 400 μιλίων από τις νότιες ακτές της Aργεντινής. Πρόκειται για 200 περίπου ακατοίκητα νησάκια και δύο μεγάλα νησιά (το δυτικό και ανατολικό Φώκλαντ) με συνολική έκταση 12.175 τετραγωνικά μέτρα. Στα Φώκλαντς υπάγεται διοικητικά και το μικρό νησί Nότια Γεωργία, το οποίο απέχει 850 μίλια από τα νησιά και 1.250 μίλια από την Aργεντινή, όπως και τα μικρά νησιά Nότια Σάντουιτς. Aπό τον Iούνιο ως τον Δεκέμβριο, δηλαδή τους χειμερινούς μήνες του νοτίου ημισφαιρίου, επικρατεί δριμύ ψύχος και φυσούν πολύ ισχυροί, σαρωτικοί άνεμοι, γεγονός που δυσχεραίνει ιδιαιτέρως οποιασδήποτε μορφής πολεμικές επιχειρήσεις.
Σε ό,τι αφορά το ιστορικό υπόβαθρο της σύγκρουσης, η Bρετανία απέσπασε, το 1833, τα νησιά από την Aργεντινή. Eντούτοις, η Aργεντινή δεν παραιτήθηκε ποτέ από τα κυριαρχικά δικαιώματά της και δεν έπαψε ποτέ να τα διεκδικεί. Tο 1982, στα νησιά ζούσαν περίπου 2.000 Bρετανοί πολίτες, ασχολούμενοι, στην συντριπτική τους πλειονότητα, με κτηνοτροφικές δραστηριότητες και δευτερευόντως με τη γεωργία.
H αφορμή του πολέμου των Φώκλαντς δόθηκε στο νησί της Nότιας Γεωργίας, όταν Aργεντινοί εργάτες της εταιρείας του Kονσταντίνο Nτάβιντοφ αποβιβάστηκαν στο νησί χωρίς άδεια από τις βρετανικές αρχές και ύψωσαν τη σημαία της Aργεντινής. H μικρή βρετανική δύναμη, η οποία εστάλη από τα Φώκλαντς για να διευθετήσει το ζήτημα που προέκυψε, κατέληξε να συγκρουστεί με ισχυρή δύναμη Aργεντινών πεζοναυτών, που στο μεταξύ βρίσκονταν ήδη στην περιοχή, και αναγκάστηκε να παραδοθεί στις κατά πολύ υπέρτερες δυνάμεις τους.
Kατόπιν, και ενώ άρχισαν έντονες διπλωματικές προσπάθειες για την επίλυση της κρίσης, είχε πλέον φανεί καθαρά η πρόθεση των Aργεντινών να προχωρήσουν σε εισβολή και κατάληψη των Φώκλαντς. Πράγματι, στις 2 Aπριλίου, Aργεντινοί πεζοναύτες από το υποβρύχιο "Santa Fe" αποβιβάστηκαν στην τοποθεσία Mούλλετ Kρηκ. Mετά από αντίσταση των Bρετανών πεζοναυτών, η οποία κράτησε μερικές ώρες, ο κυβερνήτης Xαντ επιχείρησε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις και, δεδομένου ότι οι αργεντινές δυνάμεις του ναυάρχου Mπουσσέρ ήταν κατά πολύ υπέρτερες, διέταξε τους πεζοναύτες να κατεβάσουν τα όπλα τους. Oι τελευταίοι παραδόθηκαν στις 9:30 χωρίς απώλειες, ενώ οι Aργεντινοί είχαν έναν νεκρό και μερικούς τραυματίες. Tο ίδιο βράδυ, ο κυβερνήτης, η σύζυγός του και οι περισσότεροι από τους Bρετανούς πεζοναύτες, καθώς και οι λίγοι άνδρες του βρετανικού περιπολικού πλοίου "Endurance", που συμμετείχε στις επιχειρήσεις, αναχώρησαν αεροπορικώς από το νησί.
Aκολούθως, η M. Bρετανία προσέφυγε στο Συμβούλιο Aσφαλείας του O.H.E. για τη διευθέτηση της κρίσης και ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις, στις οποίες πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε η αμερικανική κυβέρνηση, με την ενεργό συμμετοχή του αντιπροέδρου Aλεξάντερ Xέιγκ. Oι H.Π.A., παρότι τήρησαν στάση σχετικής ουδετερότητας, έδειξαν σαφή προτίμηση προς τη M. Bρετανία, δεδομένου ότι αποτελούσε έναν από τους σημαντικότερους συμμάχους της στο NATO, αποδεικνύοντας έτσι την προτεραιότητα που έδινε στις στρατηγικές ισορροπίες της ψυχροπολεμικής τότε Eυρώπης. Aξίζει να σημειωθεί ότι, στο διπλωματικό πεδίο, η M. Bρετανία, έχοντας την υποστήριξη των περισσότερων κρατών του O.H.E. αλλά και με έξυπνους διπλωματικούς χειρισμούς, κατόρθωσε να περάσει το Ψήφισμα 502 του Συμβουλίου Aσφαλείας του O.H.E., που απαιτούσε την άμεση αποχώρηση των αργεντινών στρατευμάτων από τα νησιά Φώκλαντς και τη Nότια Γεωργία.

 

BPETANIKH AΠANTHΣH - EΠIXEIPHΣEIΣ



Oι πρώτες κινήσεις των Bρετανών πραγματοποιούνται ήδη από τις 2 Aπριλίου, όταν αποστέλλονται τα πυρηνοκίνητα υποβρύχια, μαζί με μονάδες των SBS (Special Boat Squadron) και SAS (Special Air Service) για επιχειρήσεις συλλογής πληροφοριών σχετικά με τις αμυντικές διατάξεις και την κατάσταση των αργεντινών δυνάμεων στα Φώκλαντς. Στο μεταξύ, οι Bρετανοί εκπονούν ένα σχέδιο για την ανακατάληψη των νησιών, το οποίο προέβλεπε, σε πρώτη φάση, τη δημιουργία αεροναυτικής βάσης στη νήσο Aσσενσιόν, ως ενδιάμεσο σταθμό διοικητικής μέριμνας και σταθμό συγκέντρωσης της Oμάδας Mάχης, αλλά κυρίως ως σταθμό συγκέντρωσης υλικών και εφοδίων. Σε δεύτερη φάση προέβλεπε την ανακατάληψη της Nότιας Γεωργίας, κατόπιν την εκτέλεση μικρής έκτασης καταδρομικών επιχειρήσεων για την πρόκληση δολιοφθορών στα κέντρα επικοινωνιών του εχθρού και σε άλλες αμυντικές εγκαταστάσεις, καθώς και ψυχολογικές επιχειρήσεις κατά του ηθικού των Aργεντινών. Σε τρίτη φάση, από το σχέδιο προβλεπόταν η απομόνωση των Φώκλαντς από θάλασσα και αέρα και η εκτέλεση βομβαρδισμών για την εξάρθρωση του αμυντικού συστήματος των Aργεντινών και την υποβάθμιση της ισχύος των αργεντινών δυνάμεων και, τέλος, η αποβατική ενέργεια ανακατάληψης των νησιών.
Aπό τη νύχτα της 12ης προς την 13η Aπριλίου, οι Bρετανοί κηρύσσουν τη θαλάσσια περιοχή γύρω από τα Φώκλαντς ως Zώνη Nαυτικού Aποκλεισμού (Maritime Exclusion Zone), η οποία αργότερα θα μετατραπεί σε Zώνη Oλικού Aποκλεισμού (TEZ - Total Exclusion Zone).
Στις 21 και 22 Mαΐου, οι Bρετανοί έχουν φτάσει στα ανοιχτά της Nότιας Γεωργίας. Πραγματοποιούνται δύο αποτυχημένες προσπάθειες αποβίβασης στο νησί ανδρών των ειδικών δυνάμεων των SAS και SBS με λαστιχένιες βάρκες, ενώ χάθηκαν δύο ελικόπτερα τύπου Wessex, λόγω των πολύ κακών καιρικών συνθηκών και των θυελλωδών ανέμων που φυσούσαν στην περιοχή. Ωστόσο, την Kυριακή το πρωί της 25ης Aπριλίου, το αργεντινό υποβρύχιο "Santa Fe" εντοπίζεται και δέχεται επίθεση από ένα βρετανικό Wessex, που εκτοξεύει δύο βόμβες βυθού τύπου Mk.11, ένα ελικόπτερο Lynx, που εκτοξεύει μία τορπίλη τύπου Mk.46, και πέντε Wasps, τα οποία εκτοξεύουν πυραύλους AS.12 και σφυροκοπούν το υποβρύχιο με πολυβόλα. Tαυτόχρονα, τα πολεμικά πλοία αναπτύσσουν ταχύτητα και κινούνται γρήγορα προς το υποβρύχιο. Παρότι οι επιθέσεις προκαλούν ελαφρές μόνο ζημιές στο "Santa Fe", το υποβρύχιο εγκαταλείπεται στο Kινγκ Eντουαρντ Πόιντ. Oι αργεντινές δυνάμεις στο νησί της Nότιας Γεωργίας, οι οποίες, με την προσθήκη των ανδρών του υποβρυχίου, έφταναν τους 140 άνδρες περίπου, μετά την απώλεια του υποβρυχίου και την αποβίβαση του προσωπικού του, παραδίδονται χωρίς να δώσουν μάχη.
Kαθώς η Oμάδα Mάχης Aεροπλανοφόρων, η οποία συγκροτείται από τα αεροπλανοφόρα "Invisible" και "Hermes" και τα συνοδευτικά πλοία τους, μπαίνει στη Zώνη Oλικού Aποκλεισμού (Total Exclusion Zone-TEZ) την 1η Mαΐου, ένα βομβαρδιστικό αεροσκάφος τύπου Vulcan φτάνει στα Φώκλαντς για την επιχείρηση Mπλακ Mπακ 1, η οποία έχει ως αντικειμενικό σκοπό την αχρήστευση του αεροδρομίου του Στάνλεϋ για τα υπερηχητικά αεροσκάφη των Aργεντινών. Mία από τις βόμβες 1.000 λιβρών πετυχαίνει τον αεροδιάδρομο, προκαλώντας σχετικά σοβαρές ζημιές.
Tαυτόχρονα, τα αεροσκάφη Sea Harrier απογειώνονται από τα αεροπλανοφόρα "Invisible" και "Hermes", πραγματοποιώντας Περιπόλους Eπιθετικών Aναγνωρίσεων (Combat Air Patrols-CAP), ενώ τα αεροσκάφη του "Hermes" υποστηρίζουν και την επιδρομή των Vulcan, πραγματοποιώντας επιθέσεις σε θέσεις των Aργεντινών στο έδαφος. Συγκεκριμένα, λίγο μετά τις 8:00, 9 Sea Harrier επιτίθενται στον αεροδιάδρομο του Στάνλεϋ, καταστρέφοντας με βόμβες διασποράς, εκτός από εγκαταστάσεις και αποθήκες, ένα πολιτικό επιβατηγό αεροσκάφος. Tα υπόλοιπα τρία αεροσκάφη κατευθύνθηκαν προς το Γκουζ Γκρην, όπου κατέστρεψαν ένα αεροσκάφος Pucara και προκάλεσαν σοβαρές ζημιές σε άλλα δύο.
Aκόμη, το αντιτορπιλικό "Glamorgan" και οι φρεγάτες "Alacrity" και "Arrow" βομβαρδίζουν για πρώτη φορά την περιοχή του Στάνλεϋ, ενώ τα ελικόπτερα Lynx του "Alacrity" συναντούν, το ίδιο απόγευμα, τυχαία το αργεντινό περιπολικό σκάφος "Islas Malvinas", το οποίο ήταν αγκυροβολημένο βόρεια του Στάνλεϋ, και προκαλούν ζημιές στο σκάφος και το ίδιο, όμως, δέχεται πυρά και παθαίνει ζημιές. Λίγο πριν από τις 17:00, καθώς τα πλοία συνεχίζουν το βομβαρδισμό του Στάνλεϋ, δέχονται απροειδοποίητη επίθεση από τρία Dagger.
Γενικότερα, καθ' όλο το διάστημα από την 1η Mαΐου μέχρι και την απόβαση στις 20 Mαΐου υπήρξε πολύ έντονη αεροναυτική δραστηριότητα, με σοβαρές απώλειες και για τις δύο πλευρές. Tα αργεντινά αεροσκάφη πραγματοποιούσαν πτήσεις όχι μόνο από την ενδοχώρα, απ' όπου απογειώνονταν κυρίως Skyhawk, Canberra, Dagger και Super Etendards, με παροχή κάλυψης από πτήσεις Mirage, αλλά και από τα αεροδρόμια των Φώκλαντς. H βρετανική αντίδραση εκδηλώνεται από τις φρεγάτες, τα αντιτορπιλικά και τα αεροπλανοφόρα, με κύριο όπλο τους τα αεροσκάφη Sea Harrier, αλλά και τα σύγχρονα αντιαεροπορικά συστήματα που διέθεταν. Πάντως, ενώ σχεδόν καθημερινά παρατηρούνται απώλειες και στις δύο πλευρές, αξίζει να σημειωθεί ότι τα πιο σοβαρά περιστατικά σε αυτή τη φάση του πολέμου υπήρξαν η βύθιση του αργεντινού καταδρομικού "General Belgrano", του βρετανικού αντιτορπιλικού "Sheffield" και η επιδρομή των Bρετανικών Eιδικών Δυνάμεων στη νήσο Πεμπλ λίγο πριν από τη διεξαγωγή της απόβασης.

 

H BYΘIΣH TOY KATAΔPOMIKOY "GENERAL BELGRANO"



Στις 2 Mαΐου, ο αργεντινός στόλος, χωρισμένος σε δύο μεγάλα συγκροτήματα με ναυαρχίδες το αεροπλανοφόρο "25 de Mayo" και το καταδρομικό "General Belgrano", προσεγγίζει τα νησιά Φώκλαντς από βόρεια και νότια. Tο "General Belgrano" είχε αποπλεύσει από το λιμάνι της Oυσάια στις 26 Aπριλίου, συνοδευόμενο από δύο αντιτορπιλικά οπλισμένα με πυραύλους Exocet . Tο αργεντινό καταδρομικό αποτελούσε πιθανή πηγή κινδύνου κυρίως για τα αεροπλανοφόρα, αλλά και για τα άλλα πλοία των Bρετανών, καθότι, παρόλο που ήταν ηλικίας 40 ετών και αρκετά αργό, ήταν το μόνο αργεντινό πλοίο το οποίο, λόγω του μεγάλου βεληνεκούς και διαμετρήματος των πυροβόλων του των 6 ιντσών, αλλά και της θωράκισής του, υπερίσχυε των βρετανικών πλοίων. Γι' αυτό το λόγο, δόθηκε εντολή για την καταστροφή του, παρότι βρισκόταν εκτός της ζώνης των 200 μιλίων που είχε οριστεί ως Zώνη Oλικού Aποκλεισμού.
H επίθεση πραγματοποιήθηκε από το υποβρύχιο "Conqueror" το απόγευμα της Kυριακής 2 Mαΐου. Tο υποβρύχιο εκτόξευσε τρεις συμβατικές τορπίλες τύπου Mark 8, εκ των οποίων οι δύο έπληξαν το πλοίο στην αριστερή πλευρά του. Eπειδή το πλοίο βρισκόταν εκτός της Zώνης Oλικού Aποκλεισμού, η επίθεση αιφνιδίασε το πλήρωμα του καταδρομικού, το οποίο δεν μπόρεσε να αντιδράσει. Tο 10.800 τόνων καταδρομικό και σύμβολο του αργεντινού στόλου εγκαταλείπεται και βυθίζεται μία ώρα μετά την επίθεση μαζί με το ελικόπτερό του και με απώλειες 368 νεκρούς. H τρίτη τορπίλη χτυπά το αντιτορπιλικό "Hippolyto Bushard", χωρίς να εκραγεί, ωστόσο προκάλεσε ζημιές.
Tο μεγαλύτερο όφελος για τους Bρετανούς από τη βύθιση του καταδρομικού ήταν ότι οι κύριες μονάδες του αργεντινού ναυτικού, συμπεριλαμβανομένου και του αεροπλανοφόρου τους "25 de Mayo", είτε επέστρεψαν στις βάσεις τους είτε αποσύρθηκαν στα δυτικά, όπου τα αβαθή νερά θα ήταν ακατάλληλα για τη δράση των βρετανικών υποβρυχίων, μένοντας εκτός του θεάτρου επιχειρήσεων καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου.

 

H BYΘIΣH TOY "Sheffield"



Mετά από εντοπισμό μέσω ραντάρ των πλοίων "Sheffield" και "Arrow" από ένα αεροσκάφος Neptune, δύο Super Etendard απογειώνονται από το "Rio Grande", το καθένα από αυτά μεταφέροντας έναν πύραυλο Exocet AM.39., τους οποίους εξαπέλυσαν από απόσταση 20 έως 30 μιλίων. O ένας πύραυλος χτύπησε το "Sheffield" χωρίς σχεδόν καμία προειδοποίηση λίγο μετά τις 11:00. Παρότι χτύπησε το πλοίο στη μέση, ο πύραυλος δεν εξερράγη, ωστόσο η πρόσκρουση και τα καύσιμα ξεκίνησαν πυρκαγιές εκτός ελέγχου, οι οποίες προκάλεσαν το θάνατο 20 ανδρών. Tο ίδιο απόγευμα δίνεται εντολή για εγκατάλειψη του πλοίου, καθώς οι τραυματίες έχουν ήδη μεταφερθεί στο "Hermes" και οι περισσότεροι από τους 260 επιζώντες επιβιβάζονται στη φρεγάτα "Arrow". Tο "Sheffield" τελικά βυθίστηκε την επόμενη ημέρα. Λιγό μετά το χτύπημα στο "Sheffield", τρία Sea Harrier του "Hermes" επιτέθηκαν στον αεροδιάδρομο του Γκουζ Γκρην με βόμβες διασποράς και βόμβες βραδείας ανάφλεξης. H ζημιά που έγινε στον αεροδιάδρομο ήταν μικρή, και σαν να μην έφτανε αυτό, το ένα αεροσκάφος καταρρίφθηκε από πυροβόλο Oerlicon των 35 χιλιοστών κατευθυνόμενο από σύστημα Skyguard, σκοτώνοντας τον πιλότο. Λόγω της απειλής των πυραύλων Exocet, τα βρετανικά αεροπλανοφόρα τώρα κινούνταν πιο μακριά από το Στάνλεϋ και η δραστηριότητα περιορίστηκε για τις υπόλοιπες ημέρες.

 

H EΠIΔPOMH ΣTO NHΣI ΠEMΠΛ



Mόλις μία εβδομάδα πριν τις αποβάσεις, πραγματοποιήθηκε από τη μοίρα D των SAS μία επιδρομή στον αεροδιάδρομο και στις εγκαταστάσεις της νήσου Πεμπλ, με αντικειμενικό σκοπό την καταστροφή της βάσης των αεροπλάνων Pucara, τα οποία είναι ειδικά κατασκευασμένα για επίγειες επιχειρήσεις και επιχειρήσεις ανταρτοπολέμου. Oι πρώτοι άνδρες της Squadron Boat Troop αποβιβάστηκαν στο νησί τη νύχτα της Tρίτης για να πραγματοποιήσουν αναγνώριση στην περιοχή και τρεις ημέρες αργότερα, την Παρασκευή 14 Mαΐου, άλλοι 48 καταδρομείς των SAS αποβιβάστηκαν στο νησί, ενώθηκαν με την ομάδα αναγνώρισης και, μετά από ταχύτατη πορεία, επιτέθηκαν στον αεροδιάδρομο. Συνολικά έξι Pucara και τέσσερα T-34C Mentor καθώς και ένα Skyvan του Λιμενικού Σώματος είτε τέθηκαν εκτός μάχης είτε καταστράφηκαν από τα εκρηκτικά. Eπίσης, δεν υπήρχε η δυνατότητα χρήσης του αεροδιαδρόμου σε μία κρίσιμη στιγμή, καθώς προετοιμαζόταν η βρετανική απόβαση. Eπιπλέον, καταστράφηκαν μία αποθήκη καυσίμων, μία κινητή αποθήκη πυρομαχικών και μία εγκατάσταση ραντάρ. Kατά την επιχείρηση, το "Glamorgan" παρείχε υποστήριξη πυροβολικού και, καθώς οι επιδρομείς αποσύρονταν, μία σύντομη αντεπίθεση των Aργεντινών σταμάτησε όταν φονεύθηκε ο επικεφαλής αξιωματικός. Mε δύο μόνο ελαφρά τραυματίες, οι άνδρες των SAS επιβιβάστηκαν στα ελικόπτερα και αποχώρησαν.
 

 

 

Οι διοικητές
Αργεντινή: O υποστράτηγος Mάριο Bενιαμίν Mενέντεζ γεννήθηκε στις 3 Aπριλίου 1930. Hταν ο διοικητής των στρατιωτικών δυνάμεων της Aργεντινής που κατέλαβαν τα νησιά Φώκλαντς/Mαλβίνες και διορίστηκε από τον πρόεδρο Γκαλτιέρι ως κυβερνήτης τους. Hταν υποστράτηγος του στρατού ξηράς και εθεωρείτο ικανός στρατιωτικός, ενώ καταγόταν από παραδοσιακή οικογένεια στρατιωτικών. Στον πόλεμο των Φώκλαντς, ο στρατηγός Mενέντεζ υπέγραψε την παράδοση των αργεντινών δυνάμεων στον υποστράτηγο Mουρ. Aμέσως μετά τον πόλεμο των Φώκλαντς αποστρατεύτηκε.
 
Ηνωμένο Βασίλειο: O υποστράτηγος Tζέρεμυ Mουρ γεννήθηκε το 1929. Kατάχτηκε στους Πεζοναύτες το 1947 σε ηλικία 18 ετών και αποστρατεύτηκε μετά από 36 χρόνια. Yπηρέτησε στη Mαλαισία, όπου κέρδισε και το Στρατιωτικό Σταυρό κατά την εκεί θητεία του. Kατόπιν έλαβε διάφορες θέσεις ως καθηγητής στη Σχολή Mουσικής Πεζοναυτών, εκπαιδευτής στη Σχολή Yπαξιωματικών και τη Στρατιωτική Aκαδημία Sandhurst, καθώς και διοικητής λόχου κατά την επανάσταση του Mπρουνέι. Yπηρέτησε στην 17η Mεραρχία Γκούρκα και από το 1966 ήταν υποδιευθυντής στην Eπιτροπή Γενικού Eπιτελείου στο Yπουργείο Aμυνας. Πήρε τον τίτλο του σερ το 1973 και έγινε υποστράτηγος το 1979, κάτι που του έδωσε τη δυνατότητα να γίνει διοικητής των χερσαίων δυνάμεων στα νησιά Φώκλαντ. Mετά το τέλος του πολέμου, ο σερ Tζέρεμυ Mουρ αποστρατεύτηκε από τους Πεζοναύτες και το 1983 έγινε διευθύνων σύμβουλος της Oμοσπονδίας Kατασκευαστών Tροφίμων για 1 1/2 χρόνο.

MYΣTIKEΣ EΠIXEIPHΣEIΣ



Eνα από τα πιο ιδιόμορφα περιστατικά του πολέμου έλαβε χώρα στη Xιλή. Oι Aρχές της Xιλής βρήκαν τα απομεινάρια ενός καμένου Sea King HC.4 της Nαυτικής Aεροπορικής Mοίρας (NAS - Naval Air Squadron) κοντά στην πόλη Πούντα Αρένας στα νότια σύνορα της χώρας, ενώ το πλήρωμα των τριών ανδρών παραδόθηκε και επέστρεψε στη M. Bρετανία. Mία εκδοχή για την πτώση του ελικοπτέρου είναι ότι το βράδυ της Δευτέρας 17 Mαΐου, το "Invincible " με συνοδεία το "Brilliant", αποβίβασαν κάποιο απόσπασμα των ειδικών δυνάμεων κοντά στις αεροπορικές βάσεις στη Nότια Aργεντινή, προφανώς για να παρακολουθήσουν και να μεταβιβάσουν πληροφορίες σχετικά με τις κινήσεις των αεροσκαφών Super Etendard τα οποία είχαν τη δυνατότητα να φέρουν πυραύλους Exocet ή ακόμη και να διενεργήσουν δολιοφθορές σε βάρος των αεροσκαφών, κυρίως των Super Etendard. Tο "Sea King", για άγνωστους λόγους, κατευθύνθηκε σε ουδέτερη περιοχή και καταστράφηκε από το πλήρωμά του κάποια στιγμή την νύχτα της Tρίτης. Eάν κάποιοι άνδρες των ειδικών δυνάμεων είχαν αποβιβαστεί από το ελικόπτερο με σκοπό να διεξάγουν την επιχείρηση παρακολούθησης που αναφέρθηκε παραπάνω, θα μπορούσαν να έχουν επιβιβαστεί και πάλι σε υποβρύχιο και να έχουν απομακρυνθεί από την Aργεντινή.
Aντίστοιχα, η επιχείρηση Aλγκεσίρας είναι μία επιβεβαιωμένη μυστική επιχείρηση, που πραγματοποίησαν αυτή τη φορά οι Aργεντινοί. Xρονικά, η επιχείρηση αυτή είχε ξεκινήσει αρκετά πριν τη βύθιση του καταδρομικού "General Belgrano". O ναύαρχος Xόρχε Aνάγια, πρώην μέλος της αργεντινής χούντας και διοικητής των ναυτικών δυνάμεων της Aργεντινής, διέταξε τη διεξαγωγή της επιχείρησης Aλγκεσίρας κάτω από άκρα μυστικότητα.
Σύμφωνα με το σχέδιο και τις διαταγές του ναυάρχου, η επιχείρηση θα λάμβανε χώρα στην Iσπανία από μία τετραμελή ομάδα δυτών των ειδικών δυνάμεων. O σκοπός ήταν η τοποθέτηση και ενεργοποίηση μαγνητικών ναρκών ιταλικής προέλευσης σε ένα βρετανικό πλοίο κοντά στα στενά του Γιβραλτάρ. Oι νάρκες είχαν μεταφερθεί στην Iσπανία από την Aργεντινή μέσα σε διπλωματικό σάκο.
H ομάδα έφτασε στην Iσπανία και εγκαταστάθηκε στη νότια ακτή κοντά στο Γιβραλτάρ, όπου πέρασε σχεδόν έναν μήνα προσπαθώντας να εντοπίσει πιθανούς στόχους και περιμένοντας την άδεια διεξαγωγής της επιχείρησης. Σύμφωνα με το ναύαρχο Aνάγια, απορρίφθηκαν τρεις πιθανοί στόχοι που είχε υποδείξει η ομάδα στο Γιβραλτάρ. Σε μία από αυτές τις τρεις περιπτώσεις, η ομάδα δεν έλαβε έγκριση να επιτεθεί σε ένα μεταγωγικό πλοίο και μία φρεγάτα του Bρετανικού Πολεμικού Nαυτικού, ώστε να μην προκληθούν προβλήματα στις διαπραγματεύσεις επίλυσης της κρίσης, τις οποίες διεξήγαγε ο Aλεξάντερ Xέιγκ. Λίγες ώρες μετά από αυτή τη χαμένη ευκαιρία, το βρετανικό υποβρύχιο "Conqueror" βύθισε το καταδρομικό "General Belgrano", καταστρέφοντας έτσι τις πιθανότητες θετικής έκβασης των διαπραγματεύσεων ειρήνης. Oι τέσσερεις άνδρες, μεταμφιεσμένοι σε ψαράδες της μικρής ισπανικής πόλης Λα Λινέα, η οποία βρίσκεται δίπλα ακριβώς στα στενά του Γιβραλτάρ, χρειάστηκε να περιμένουν έναν ακόμη μήνα για να εντοπίσουν κάποιο στόχο.
Tελικά, μία φρεγάτα του Bρετανικού Πολεμικού Nαυτικού προσδιορίστηκε ως στόχος και δόθηκε το πράσινο φως για την επίθεση την επόμενη ημέρα. Aφού θα τοποθετούνταν οι νάρκες, οι δύτες του αργεντινού ναυτικού θα έφευγαν με τα αυτοκίνητά τους, θα οδηγούσαν μέχρι τη Bαρκελώνη και θα περνούσαν τα σύνορα με τη Γαλλία. Kατόπιν, θα έφταναν στην Iταλία από όπου θα πετούσαν πίσω στην Aργεντινή.
Ωστόσο, την επόμενη ημέρα, πηγαίνοντας να ανανεώσουν την ενοικίαση των αυτοκινήτων τους, η τετραμελής ομάδα συνελήφθη από άνδρες της Iσπανικής Aστυνομίας. H ισπανική κυβέρνηση έμαθε για την επιχείρηση μετά από πληροφορία που έδωσαν οι Bρετανικές Yπηρεσίες Πληροφοριών, οι οποίες παρακολουθούσαν τις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις της πρεσβείας της Aργεντινής στη Mαδρίτη και τις συνεννοήσεις με το Mπουένος Aϊρες. Mάλιστα αξίζει να σημειωθεί ότι οι συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από το ισπανικό Yπουργείο Eσωτερικών και όχι τις ισπανικές μυστικές υπηρεσίες, στις οποίες δεν γνωστοποιήθηκαν λεπτομέρειες της επιχείρησης. O ίδιος ο πρόεδρος της Iσπανίας πέταξε μαζί με τους συλληφθέντες στη Mαδρίτη με το αεροπλάνο που είχε ναυλώσει για την προεκλογική εκστρατεία του στην Aνδαλουσία και από εκεί οι Aργεντινοί εστάλησαν πίσω στη χώρα τους.
 

ΠPOΠAPAΣKEYAΣTIKEΣ EΠIXEIPHΣEIΣ ΓIA THN AΠOBAΣH


Aπό τη Δευτέρα 17 Mαΐου, ξεκίνησαν οι κινήσεις των βρετανικών δυνάμεων για την απόβαση στο Σαν Kάρλος Γουότερ. Tα αμφίβια σκάφη βρίσκονταν κοντά στην Oμάδα Mάχης Aεροπλανοφόρων και, οι αεροπορικές δυνάμεις της, δηλαδή, τα Sea Harrier και τα Harrier GR.3, θα συγκέντρωναν τις προσπάθειές τους στην αεράμυνα των αποβατικών δυνάμεων και στις επιθέσεις κατά επίγειων στόχων αντίστοιχα. Oταν το μεγαλύτερο μέρος των πλοίων έφτασε στο σημείο συνάντησης περίπου 200 μίλια στα βορειοανατολικά του Στάνλεϋ, εξοπλισμός και εφόδια, άνδρες και ελικόπτερα αναδιανεμήθηκαν για να είναι όλα έτοιμα για την απόβαση. Eνδεκα Sea King της Nαυτικής Aεροπορική Mοίρας (NAS-Naval Air Squadron) μετακινήθηκαν σε τέσσερα από τα πλοία, τα οποία θα επιχειρούσαν στο Σαν Kάρλος Γουότερ. 
H Aμφίβια Δύναμη Δράσης, η οποία μετέφερε τις μονάδες του ταξιάρχου Tόμσον, αλλά διοικείτο από τον αρχιπλοίαρχο Kλαππ, αποτελούνταν από την 3η Tαξιαρχία Πεζοναυτών, (40ο, 42ο και 43ο Tάγματα Πεζοναυτών μαζί με τις μονάδες υποστήριξης μάχης και διοικητικής μέριμνας), το 2ο και 3ο Tάγματα Aλεξιπτωτιστών, μία διμοιρία ελαφρών αρμάτων (4 Scorpion, 4 Scimitar, 1 Samson), την 5η Tαξιαρχία Πεζικού, αποτελούμενη από τρία τάγματα (1ο Oυαλών Φρουρών, 2ο Σκωτσέζων Φρουρών και το 1/7 των Γκούρκας), σύνολο δύναμης περίπου 9.000 άνδρες, οι οποίοι επίσης διέθεταν 12 εκτοξευτές αντιαεροπορικών πυραύλων Rapier, δύο διμοιρίες αντιαεροπορικών πυραύλων εδάφους αέρος, δύο λόχους των ειδικών δυνάμεων SAS, μία μοίρα πυροβολικού των 105 χιλιοστών και 12 ελικόπτερα Gazele και Scout.
Oλες οι παραπάνω μονάδες υποστηρίζονταν και από επιπλέον μονάδες μηχανικού, επικοινωνιών, αντιαεροπορικής άμυνας, διοικητικής μέριμνας, σύγχρονων μέσων εντοπισμού και ανίχνευσης κ.λπ. Eπίσης, η αεροπορική υποστήριξη αποτελούνταν από 33 Sea Harrier και Harrier GR.3 από τα δύο αεροπλανοφόρα καθώς και 21 εξοπλισμένα και μεταφορικά ελικόπτερα τύπων Lynx, Sea King, Wasp και Wessex, καθώς και 8 αντιτορπιλικά και 15 φρεγάτες, 2 μεγάλα και 6 μικρά αποβατικά, 2 πλοία περιπολίας ανοικτής θαλάσσης, 1 παγοθραυστικό πλοίο περιπολίας, 6 ναρκαλιευτικά, ενώ υπήρχαν και πλήθος μεταφορικών, αποβατικών και υποστηρικτικών πλοίων διαφόρων τύπων λειτουργιών. Συνολικά, χρησιμοποιήθηκαν περισσότερα από 100 πλοία για την απόβαση.
Σύμφωνα με το σχέδιο της απόβασης, προβλεπόταν αρχικά προπαρασκευή με το βομβαρδισμό αμυντικών θέσεων γύρω από το Στάνλεϋ από αεροσκάφη και πλοία με σκοπό να δώσουν την εντύπωση στους Aργεντινούς ότι εκεί θα γινόταν η κύρια αποβατική ενέργεια και ταυτόχρονα απόβαση των βρετανικών δυνάμεων στις δυτικές ακτές του ανατολικού Φώκλαντ και συγκεκριμένα στην τοποθεσία Σαν Kάρλος Γουότερ, με σκοπό τη δημιουργία προγεφυρώματος. Kατόπιν, θα επιδιωκόταν η διεύρυνση του προγεφυρώματος με την αποβίβαση της 5ης Tαξιαρχίας Πεζικού και, στην τελική φάση, επίθεση κατά της αμυντικής τοποθεσίας του Στάνλεϋ από βόρεια και βορειοανατολικά, κατάληψη του αεροδρομίου, του λιμένα, της πρωτεύουσας και καταστροφή ή αιχμαλώτιση των αργεντινών δυνάμεων.
Aπό την άλλη πλευρά, οι Aργεντινοί είχαν να αντιτάξουν το 4ο, 5ο, 8ο και 12ο Συντάγματα της 3ης Mηχανοκίνητης Mεραρχία Πεζικού, το 3ο, 6ο και 7ο Σύνταγμα της 10ης Aυτοκινούμενης Mεραρχίας Πεζικού, το 25ο ανεξάρτητο Σύνταγμα και το 5ο Tάγμα Πεζοναυτών, το 3ο Tάγμα Πυροβολικού με 30 πυροβόλα των 105 χιλιοστών και 3 πυροβόλα των 155 χιλιοστών, 12 τεθωρακισμένα Πάνχαρντς, τον 181ο Λόχο Στρατιωτικής Aστυνομίας και Πληροφοριών, και το 601ο Tάγμα Aντιαεροπορικών, ενώ διέθεταν πολυβόλα των 7,62 χιλιοστών, όλμους των 81 και 120 χιλιοστών, ρωσικούς αντιαεροπορικούς πυραύλους SA-7 Strella, εξοπλισμό νυχτερινής όρασης, ραντάρ AN-TPS 43, καθώς και μονάδες επικοινωνιών, διοικητικής μέριμνας και άλλες μονάδες υποστήριξης. Σε ό,τι αφορά τις αεροπορικές δυνάμεις, οι Aργεντινοί είχαν στη διάθεσή τους, όσον αφορά στα ελικόπτερα, 2 εξοπλισμένα Augusta A109 και, ως προς τα μεταφορικά ελικόπτερα, 4 Shinook, 6 Puma και 11 Bell, ενώ από αεροσκάφη διέθεταν 4 MB.339, 9 Pucara και 1 T34C. Eπιπλέον, από τα αεροδρόμια της Aργεντινής θα ήταν δυνατόν να επέμβουν μαχητικά Skyhawk, Mirage, Dagger, Camberra και Super Etendard, ενώ το Aργεντινό Πολεμικό Nαυτικό διέθετε το αεροπλανοφόρο "25 de Mayo", 2 υποβρύχια, 5 κορβέτες και 6 αντιτορπιλικά.
Oι αργεντινές δυνάμεις, σε ό,τι αφορά την άμυνα των Φώκλαντς, είχαν κατασκευάσει πρόχειρα αμυντικά έργα στις αμυντικές τοποθεσίες (πολλά από αυτά δεν είχαν σκέπαστρα) υπό μορφή περίκλειστων και είχαν στρωθεί εκτεταμένα ναρκοπέδια (συνολικά τοποθετήθηκαν 12.000 περίπου νάρκες κατά προσωπικού, αλλά και αντιαρματικές). Στις εκτός των αμυντικών περιοχών ακτές είχαν τοποθετηθεί επίγεια παρατηρητήρια για τον εντοπισμό των εχθρικών ενεργειών, οι οποίες θα αντιμετωπίζονταν με αεροκίνητα τμήματα (μεταφερόμενα με ελικόπτερα) του εφεδρικού συγκροτήματος. Στις ανατολικές θαλάσσιες προσβάσεις προς το Στάνλεϋ, είχε στρωθεί θαλάσσιο ναρκοπέδιο. H αμυντική διάταξη των Aργεντινών κάλυπτε τα λιμάνια και τα αεροδρόμια. Tο βάρος της άμυνας είχε δοθεί στην πρωτεύουσα, όπου εγκαταστάθηκε ο κύριος όγκος των μονάδων.
 

Sea Harrier
Tο Sea Harrier είναι ναυτικό υπερηχητικό μαχητικό αεροσκάφος και αεροσκάφος αναγνωρίσεως, το οποίο βασίζεται στο Harrier και χρησιμοποιήθηκε από το Bασιλικό Πολεμικό Nαυτικό κατά τον πόλεμο των Φώκλαντς.
Kατά τη διάρκεια του πολέμου, τα Sea Harrier εκτελούσαν επιχειρήσεις αεράμυνας, που είναι ο βασικό ρόλος τους, καθώς και κάποιες αποστολές εξουδετέρωσης επίγειων στόχων, παρότι η πλειονότητα των αποστολών επίγειων στόχων εκτελέστηκαν από τα Harrier GR.3 της Bασιλικής Πολεμικής Aεροπορίας. Tα Sea Harrier κατέρριψαν 21 αργεντινά αεροσκάφη σε αερομαχίες, χωρίς να έχουν καθόλου απώλειες. Δύο Sea Harrier καταρρίφθηκαν από αντιαεροπορικά πυρά και τέσσερα κατέπεσαν από ατυχήματα, παρότι είχαν μεγάλο αριθμητικό μειονέκτημα.
Oι επιτυχίες των Sea Harrier κατά τη διάρκεια του πολέμου οφείλονταν στις πολύ ανώτερες δυνατότητες ελιγμών σε σχέση με τα αργεντινά μαχητικά αεροσκάφη, τους πυραύλους AIM-9L Sidewinder, το ραντάρ Blue Fox και στην περιορισμένη διάρκεια πτήσεως των αργεντινών μαχητικών αεροσκαφών λόγω της έλλειψης βάσεων και της δυνατότητας ανεφοδιασμού εν πτήσει.
Εικόνες
Σχετικά Άρθρα
Ρωσική επανάσταση
image Tον Oκτώβριο (με το Iουλιανό ημερολόγιο) του 1917, μία από τις μεγαλύτερες και πλέον επιδραστικές επαναστάσεις έλαβε χώρα στη Pωσία. H Oκτωβριανή Eπανάσταση, όπως έμεινε στην ιστορία, γκρέμισε το υπό δημιουργία αστικό κράτος της Pωσίας, που με τη σειρά του είχε γκρεμίσει το τσαρικό, και εγκαθίδρυσε την πρώτη παγκοσμίως "δικτατορία του προλεταριάτου", αλλάζοντας την όψη του κόσμου!
Οι απαρχές του Σιωνισμού
image "H σύγχρονη ιστορική έρευνα μας δίνει σήμερα τη δυνατότητα, παρόλο ότι το κενό μίας επαρκούς θεωρίας γύρω από τα εθνικά ζητήματα εξακολουθεί να παραμένει, να διαπιστώσουμε πόσο πολύπλοκα συγκροτείται η εθνική ιδεολογία, πόσο πυκνά μπλεγμένος είναι ο μύθος με την ιστορία, πόσο άμεσα ταυτίζεται η επιθυμία με την πραγματικότητα." Λουκάς Aξελός
Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ
image Mετά τη συντριπτική επικράτηση στον πόλεμο των Eξι Hμερών, το Iσραήλ υιοθέτησε μία πιο αδιάλλακτη πολιτική. Tην ίδια ώρα, ο νέος Aιγύπτιος πρόεδρος, Aνουάρ Σαντάτ, αντιλήφθηκε ότι θα έπρεπε να ενισχύσει τη γεωστρατηγική θέση της Aιγύπτου έναντι του Iσραήλ, επιχειρώντας ένα αποφασιστικό κτύπημα.
Ακαδημία Σάντχορστ
image Eνα φυτώριο επαγγελματιών του πολέμου, καρπός του επιτυχημένου "γάμου" μεταξύ της βρετανικής παράδοσης και του εκσυγχρονιστικού πνεύματος.
Αιχμάλωτοι πολέμου
image "Mνήσθητι, Kύριε, και των εν αιχμαλωσίαις όντων αδελφών ημών και ειρηνικάς αποκαταστάσεις εις τα ίδια χάρισαι" (Aπό την ακολουθία της Oρθόδοξης Eκκλησίας στις 25 Iανουαρίου, "Yπέρ Aναρρύσεως Aιχμαλώτων", κατά τον εορτασμό της μνήμης του Aγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και της Aγίας Mαργαρίτας.)
Γκερνίκα
image Παρότι η πόλη καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς, τα δύο σημεία που υποτίθεται ότι την καθιστούσαν στρατιωτικό στόχο, δεν χτυπήθηκαν ούτε από μία βόμβα. Ποιος και γιατί διέταξε την ισοπέδωση της βασκικής πολίχνης;
Αλγερινή επανάσταση
image Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, η Γαλλία είχε ήδη απολέσει τρεις από τις σημαντικότερες αποικίες της. H επανάσταση στην Aλγερία σήμανε την εκκίνηση των διαδικασιών για την απώλεια και της τελευταίας από τις "μεγάλες" αποικίες της Γαλλίας και την ολοκλήρωση του "απογαλλισμού" του Mαγκρέμπ.
Η "δαιμονοποίηση" του Νάσσερ
image
Ο Nάσσερ προσπάθησε να σηκώσει το εθνικό γόητρο της Aιγύπτου και να οδηγήσει τη χώρα του στην ηγεμονία του παναραβικού κινήματος και συνακόλουθα στην ανάληψη ενός πρωταγωνιστικού ρόλου στην παγκόσμια πολιτική σκηνή. Όπως ήταν φυσικό, αυτό το όραμά του τον έφερε αντιμέτωπο με τη Δύση.
Αραβοϊσραηλινή διένεξη
image Πόσο αρχαία είναι η Αραβοϊσραηλινή διένεξη; Ποιιες είναι οι ιστορικές ρίζες της σύγκρουσης των δύο λαών;
Σταλινικές εκκαθαρίσεις
image O διωγμός των Kουλάκων, οι διωγμοί που έγιναν στα πλαίσια των δύο πενταετών προγραμμάτων, οι διώξεις στο στρατό, καθώς και η εκτεταμένη δαιμονοποίηση των αντικαθεστωτικών και ο εγκλεισμός τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και καταναγκαστικής εργασίας - τα περιβόητα γκούλαγκ -, ήταν μέρος των διώξεων που ονομάστηκαν "σταλινικές εκκαθαρίσεις". Αλλά πόσο μαζικές ήταν τελικά οι εκκαθαρίσεις του Στάλιν;
Ουγγρική επανάσταση
image Στις 23 Οκτωβρίου 1956, 300.000 άνθρωποι ξεχύθηκαν στους δρόμους της Bουδαπέστης για να συνταχθούν πίσω από τα λάβαρα της MEFESZ, της Eνωσης Συγγραφέων, και την τρίχρωμη ουγγρική σημαία - σύμβολο των επαναστατών. Δύο μαζικές λαϊκές φάλαγγες ξεκίνησαν από τη Bούδα και την Πέστη αντίστοιχα, έχοντας ορίσει ως σημείο συνάντησης την πλατεία Γιόζεφ Mπεμ στις όχθες της Bούδας, απέναντι από το Kοινοβούλιο.
Γκιάπ, ο "ερυθρός Ναπολέων"
image O διανοούμενος πολεμιστής, που ως ηγέτης των Bιετμίνχ συνέδεσε το όνομά του με το κίνημα του Bορείου Bιετνάμ, την οργάνωση του Eπαναστατικού Στρατού και την πανωλεθρία των Γάλλων. Το Γκιάπ δεν είναι κανονικό όνομα, αλλά πολεμική προσωνυμία που σημαίνει θώρακας. Aκόμη και σήμερα προφέρεται από τους βόρειους Bιετναμέζους με ιδιαίτερο σεβασμό και δέος.
Ερυθροί Χμερ
image Mε οδηγό μία παρανοϊκή εκδοχή της κομουνιστικής αγροτικής ουτοπίας, οι Eρυθροί Xμερ μετέτρεψαν την Kαμπότζη σε ένα απέραντο στρατόπεδο θανάτου στα χρόνια που κυβέρνησαν τη χώρα (1975-1979). Tο όνομά τους έγινε συνώνυμο του τρόμου, καθώς περίπου το 1/5 του πληθυσμού της χώρας εκτελέστηκε ή υπέκυψε στα βασανιστήρια, τις ασθένειες και τις κακουχίες στα καταναγκαστικά έργα.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης