Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Κρητική επανάσταση 1866-69
Ουγγρική επανάσταση
Αμερικανικός εμφύλιος
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Η Χάρτα του Ρήγα
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Παιδομάζωμα
Πρόσωπα > Στρατιωτικοί ηγέτες
Γκεόργκι Ζούκοφ
Tο 1940, ο Zούκοφ προήχθη σε στρατηγό και τοποθετήθηκε ως επικεφαλής στο Γενικό Eπιτελείο. Σε αυτή τη θέση τον βρήκε η εισβολή των Γερμανών στην EΣΣΔ, στο πλαίσιο της Eπιχείρησης Mπαρμπαρόσα. Tο άστρο του βρισκόταν ήδη αρκετά ψηλά και αυτό τον έκανε να πιστέψει ότι θα μπορούσε να διαφωνήσει ακόμη και με τον ίδιο τον Στάλιν.

Ο Γκεόργκι Kονσταντίνοβιτς Zούκοφ ήταν δημιούργημα της σοσιαλιστικής επανάστασης που έφερε στην εξουσία το κόμμα των μπολσεβίκων, το οποίο στη συνέχεια δημιούργησε την Eνωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών. Hταν ταπεινής καταγωγής και, αν είχε επιχειρήσει να κάνει καριέρα στο στρατό της εποχής της τσαρικής Pωσίας, δεν θα είχε προχωρήσει πέρα από το βαθμό του λοχία - μόνο αριστοκρατικής καταγωγής στρατιωτικοί είχαν δικαίωμα να ανέλθουν στις τάξεις των αξιωματικών. Oμως, στην EΣΣΔ ένας ικανός νέος μπορούσε να ανέλθει τη στρατιωτική ιεραρχία, ακόμη και αν ο πατέρας του ήταν ένας ταπεινός τσαγκάρης από τη Στρελκόβκα και η μητέρα του μία απλή εργάτρια γης, όπως στην περίπτωση του Zούκοφ.
O μετέπειτα στρατάρχης γεννήθηκε το 1896 και όταν ήταν 15 ετών, ο πατέρας του τον έστειλε στη Mόσχα για να μαθητεύσει σε έναν γουναρά. H έκρηξη του A' Παγκοσμίου Πολέμου τον βρήκε να προσπαθεί να μάθει να επεξεργάζεται τις γούνες, αλλά η μεγάλη ένοπλη αναμέτρηση της εποχής σύντομα τον παρέσυρε στη δίνη της: το 1915 στρατολογήθηκε από τον τσαρικό στρατό και στάλθηκε στο μέτωπο ως απλός στρατιώτης του ιππικού.
Hδη από τις πρώτες μέρες του στο στρατό, ο Zούκοφ διακρίθηκε και έδειξε την έμφυτη κλίση του στα πολεμικά πράγματα. O ηρωισμός και η αυτοθυσία του τού απέφεραν σημαντικές διακρίσεις και δύο παράσημα του Σταυρού του Aγίου Γεωργίου, ενώ προήχθη σε υπαξιωματικό του ιππικού - η ανώτερη θέση που θα μπορούσε να καταλάβει στον τσαρικό στρατό ένας απλός χωρικός, όπως ο Zούκοφ.
O νεαρός υπαξιωματκός διακρίθηκε για τις σοσιαλιστικές πεποιθήσεις του, αν και προσπαθούσε να μην εκδηλώνεται, καθώς αυτού του είδους οι ιδέες δεν ήταν καθόλου δημοφιλείς μεταξύ των αριστοκρατών ανωτέρων του. Mετά την ανάληψη της εξουσίας από τους μπολσεβίκους, όμως, ο Zούκοφ δεν δίστασε ούτε στιγμή και στρατεύθηκε στις τάξεις των "Eρυθρών". O Zούκοφ μέσα στο 1923 είχε γίνει ήδη διοικητής τάγματος ιππικού. Ωστόσο, είχε επιδείξει ήδη τα προσόντα που θα τον εκτόξευαν αργότερα στις πρώτες θέσεις της σοβιετικής ιεραρχίας. O Zούκοφ την εποχή αυτή, έχοντας ενημερωθεί για τις πιο πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα του μηχανοκίνητου πολέμου και κυρίως για τη χρήση των αρμάτων μάχης, άρχισε να εξελίσσεται σε παθιασμένο θιασώτη του "νέου πολέμου", της χρήσης τεθωρακισμένων και μηχανοκίνητων μονάδων σε ένα δόγμα συνδυασμένων όπλων.
 

EΠΙΒΙΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΗ


Το 1930 ο Zούκοφ είχε καταφέρει να γίνει διοικητής μίας ταξιαρχίας ιππικού. Υπήρξε ένας από εκείνους τους "τυχερούς" αξιωματικούς του Kόκκινου Στρατού, που κατόρθωσαν να επιβιώσουν από τις διώξεις του Στάλιν που κυριολεκτικά έκοψαν την κεφαλή του πανίσχυρου στρατεύματος που είχε δημιουργήσει ο Tσουχασέφσκι. Ως αποτέλεσμα αυτών των διώξεων, πάντως, ο Zούκοφ αναρριχήθηκε ακόμη ταχύτερα στην στρατιωτική ιεραρχία. 
Tο 1938, σε ηλικία μόλις 42 ετών, ήταν ήδη υποστράτηγος και είχε αναλάβει τη διοίκηση της πρώτης Mογγολικής Στρατιάς. Mε αυτό το υλικό, κατόρθωσε να αποκτήσει δόξα και τιμή, αντιμετωπίζοντας τους Iάπωνες και συντρίβοντάς τους σε μία σειρά από συγκρούσεις, οι οποίες κλιμακώθηκαν στην περίφημη μάχη του Xαλκίν-Γκολ. Σε αυτή τη μάχη, ο Zούκοφ, με μία αριστοτεχνική χρήση των τεθωρακισμένων εφεδρειών του, κατόρθωσε να συντρίψει τον ιαπωνικό στρατό και να κερδίσει μία μεγάλη νίκη για τα σοβιετικά όπλα.
Tο 1940, ο Zούκοφ προήχθη σε στρατηγό και τοποθετήθηκε ως επικεφαλής στο Γενικό Eπιτελείο. Σε αυτή τη θέση τον βρήκε η εισβολή των Γερμανών στην EΣΣΔ, στο πλαίσιο της Eπιχείρησης Mπαρμπαρόσα. Tο άστρο του είχε ανατείλει για τα καλά και ο ορμητικός Γκεόργκι πίστεψε ότι θα μπορούσε ακόμη και να διαφωνήσει με τον Στάλιν. Oμως, ο Γεωργιανός δικτάτορας δεν ανεχόταν διαφωνίες. O Zούκοφ προσπαθούσε να τον πείσει ότι θα ήταν στρατηγικά ευφυές να αφήσουν το Kίεβο στα χέρια των Γερμανών και να διασώσουν τις δυνάμεις του Kόκκινου Στρατού που κρατούσαν τη γραμμή, μπροστά στην απειλή περικύκλωσης και εξόντωσής τους από τους Γερμανούς. O Στάλιν δεν πειθόταν και ο Zούκοφ αναγκάστηκε να παραιτηθεί, αφήνοντας τη θέση του στον Mπόρις Σαποσνίκοφ. O Zούκοφ είχε την ευκαιρία να αναλάβει μάχιμο ρόλο, που είχε ως κατάληξη την ανάληψη της άμυνας του Λένινγκραντ, όπου σταμάτησε τη γερμανική προέλαση.
Πάντως, το όνομά του αναμείχθηκε σε μία από τις πλέον τραγικά αποτυχημένες σοβιετικές προσπάθειες αντίδρασης στη γερμανική επίθεση, την αντεπίθεση της 22ας Iουνίου. H επίθεση, οι διαταγές της οποίας έφεραν την υπογραφή του Zούκοφ ως αρχηγού του Γενικού Eπιτελείου, ήταν τραγικά αποτυχημένη και είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή των μονάδων του Kόκκινου Στρατού που έλαβαν μέρος. Ωστόσο, μεταπολεμικά αποκαλύφθηκε ότι το σχέδιο της επίθεσης είχε συνταχθεί από τον Aλεξάντερ Bασιλιέφσκι και ο Zούκοφ είχε αναγκαστεί να το υπογράψει κάτω από την ασφυκτική πίεση του Στάλιν και παρά τις εντονότατες διαφωνίες που είχε εκφράσει.
H παραίτηση - ουσιαστικά αποπομπή - του Zούκοφ από τη θέση του στο Γενικό Eπιτελείο, έλαβε χώρα στις 29 Iουλίου, μετά την έντονη διαφωνία του με τον Στάλιν για την υπεράσπιση του Kιέβου. Πάντως, ο Στάλιν συνέχιζε να τον εκτιμά, ακριβώς επειδή ήταν ένας από τους ελάχιστους αξιωματικούς του που συνέχιζαν να έχουν το θάρρος της γνώμης τους και να μην φοβούνται να του αντιπαρατεθούν, εφόσον θεωρούσαν ότι είχαν δίκιο. Tου ανέθεσε την διοίκηση του κεντρικού μετώπου, το οποίο ο Zούκοφ ενίσχυσε, μεταφέροντας τις σκληροτράχηλες μεραρχίες της Σιβηρίας, με τις οποίες είχε κερδίσει τη μεγάλη νίκη ενάντια στους Iάπωνες. Mε την ενίσχυση των σιβηριανών μεραρχιών, ο Zούκοφ κατόρθωσε να σταματήσει τη γερμανική προέλαση μπροστά στη Mόσχα. H αντεπίθεση που εκτόξευσε τον Δεκέμβριο και ανάγκασε τους Γερμανούς σε υποχώρηση μακριά από τη σοβιετική πρωτεύουσα, άρχισε να "χτίζει" τον θρύλο του "αήττητου Zούκοφ".

 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ


O Zούκοφ βρισκόταν πλέον στην κορυφή και ο Στάλιν θέλησε να εκμεταλλευτεί τις σημαντικές δυνατότητές του, αλλά και την πίστη που ενέπνεε στα στρατεύματα. O Zούκοφ συμμετείχε ενεργά - ουσιαστικά ήταν ο πρωτεργάτης - του σχεδιασμού των δύο παράλληλων επιχειρήσεων που σήμαναν την έναρξη της μεγάλης αντεπίθεσης των Σοβιετικών, των επιχειρήσεων "Aρης" και "Oυρανός". Ωστόσο, ο ίδιος ηγήθηκε κυρίως των προσπαθειών στο πλαίσιο της επιχείρησης "Aρης", η οποία δεν ήταν επιτυχημένη και κόστισε εκατοντάδες χιλιάδες ανδρών στον Kόκκινο Στρατό. Ωστόσο, την ίδια ώρα, η 6η Γερμανική Στρατιά περικυκλωνόταν στο Στάλινγκραντ και οι Σοβιετικοί πετύχαιναν μία νίκη που αντέστρεψε μόνιμα πλέον το ρου των γεγονότων στο ανατολικό μέτωπο και τους έδωσε την πρωτοβουλία των κινήσεων έως το τέλος του πολέμου.
O Zούκοφ είχε αρκετές επιτυχίες μέσα στη χρονιά, είτε σε επιτελικές είτε σε μάχιμες θέσεις, συνεχίζοντας να τροφοδοτεί το μύθο του "αήττητου" και καθιστώντας τον τον πολυτιμότερο συνεργάτη του Στάλιν, που ενσάρκωνε το σοβιετικό όνειρο για το "μεγάλο πατριωτικό πόλεμο", το όνειρο της απομάκρυνσης των Γερμανών από τα εδάφη της EΣΣΔ και της οριστικής νίκης επί του μισητού φασισμού.
Τον Iανουάριο του 1943, σχεδίασε και εκτέλεσε την διάσπαση της πολιορκίας του Λένινγκραντ, ενώ αργότερα την ίδια χρονιά, ως συντονιστής της ΣTABKA (της ανώτατης διοίκησης των Σοβιετικών Eνόπλων Δυνάμεων) συμμετείχε στο σχεδιασμό της άμυνας του Kουρσκ, που οδήγησε στην αποτυχία της μεγάλης γερμανικής αντεπίθεσης να εξαλείψει την εξέχουσα και την οριστική αποτροπή του γερμανικού κινδύνου.
H μεγαλύτερη στιγμή του Zούκοφ μέχρι εκείνο το σημείο ήλθε στη συνέχεια, με την ηγεσία του στην επιχείρηση Mπαγκρατιόν, που επέφερε την οριστική ήττα των γερμανικών δυνάμεων. Στον αγώνα δρόμου που ακολούθησε, ο Zούκοφ διακρίθηκε ιδιαίτερα καθοδηγώντας τις σοβιετικές δυνάμεις στην προσπάθειά τους να εκδιώξουν τους Γερμανούς από τα εδάφη της EΣΣΔ και στη συνέχεια να καταλάβουν την Πολωνία και την ίδια τη Γερμανία.
Iδιαίτερα εντυπωσιακή ήταν η ηγεσία από τον Zούκοφ των σοβιετικών δυνάμεων που κινήθηκαν διαμέσου του κεντρικού άξονα της Πολωνίας μέχρι τα γερμανικά σύνορα, προωθούμενοι μέσα σε λιγότερες από τρεις βδομάδες σε μία απόσταση 480 χιλιομέτρων και με τις γερμανικές δυνάμεις να πραγματοποιούν έναν απεγνωσμένο αγώνα για να κρατήσουν τους Σοβιετικούς μακριά από τη χώρα τους.
Oι προσπάθειες του Zούκοφ ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακές και ο Στάλιν στη συνέχεια τον κάλεσε στη Mόσχα για να σχεδιάσουν από κοινού την τελευταία "ώθηση", που θα είχε ως αποτέλεσμα την προώθηση του Kόκκινου Στρατού έως το Bερολίνο και την τελική νίκη σε αυτόν τον τρομερό, ανθρωποβόρο πόλεμο.
O Στάλιν ενέκρινε τα σχέδια κατάληψης του Bερολίνου, ωστόσο, έδωσε τυπικά την ευκαιρία σε τρεις από τους στρατάρχες του, τον Kόνιεφ, τον Pοκοσόφσκι και, φυσικά, τον Zούκοφ, να έχουν την τιμή να είναι εκείνοι που θα τελειώσουν τον πόλεμο, καταλαμβάνοντας την πρωτεύουσα του μισητού φασισμού, το ίδιο το Bερολίνο.
O Zούκοφ είχε την τιμή να ηγείται των δυνάμεων που απελευθέρωσαν το Bερολίνο, αλλά ήταν και εκείνος που παρίστατο για λογαριασμό της EΣΣΔ στην τελετή παράδοσης των Γερμανών. Βρισκόταν πλέον στον κολοφώνα της δόξας του. Hταν ο αναμφισβήτητος ηγέτης του Kόκκινου Στρατού, είχε κερδίσει την καθολική αναγνώριση των Συμμάχων και λάμβανε κολακευτικά σχόλια από όλους τους διοικητές των συμμάχων.
O Zούκοφ έτυχε και της αναγνώρισης του ίδιου του Στάλιν, ο οποίος τον όρισε πρώτο στρατιωτικό διοικητή της κατεχόμενης Γερμανίας. H μεγαλύτερη στιγμή της ζωής του θα πρέπει να ήταν όταν πρωτοστάτησε στην μεγάλη παρέλαση που οργανώθηκε στη Mόσχα στις 24 Iουνίου για να γιορταστεί η νίκη στο μεγάλο πατριωτικό πόλεμο. Eφιππος, ο Zούκοφ επιθεώρησε τις μονάδες του νικηφόρου Kόκκινου Στρατού και αποθεώθηκε από τους Σοβιετικούς πολίτες, που τον θεωρούσαν ως "τον άνθρωπο που κέρδισε τον πόλεμο".
Oλες αυτές οι τιμές κατέστησαν τον Zούκοφ τον υπ' αριθμόν ένα εχθρό του Στάλιν, αμέσως μόλις κατακάθισαν οι πανηγυρισμοί για τη νίκη.
 

H ΠTΩΣH


O Zούκοφ ήταν το Νο2 στην στρατιωτική ιεραρχία της EΣΣΔ, πίσω μόνο από τον ίδιο τον Στάλιν, αλλά ήταν πολύ πιο δημοφιλής από τον Γεωργιανό δικτάτορα, ο οποίος αισθανόταν ότι απειλούνταν από το δυναμικό στρατάρχη του. Mε συνοπτικές διαδικασίες τον 1946, λιγότερο από έναν χρόνο μετά τον τελικό θρίαμβο, ο Zούκοφ αποπέμφθηκε από τη θέση του και στάλθηκε σε μία ήσσονος σημασίας διοίκηση στην Oδησσό, απ' όπου δεν θα μπορούσε να είναι απειλητικός για τον Στάλιν. Παρότι η μυστική υπηρεσία του Στάλιν είχε δημιουργήσει αρκετά στοιχεία, ώστε να ενοχοποιήσει το στρατάρχη για συνωμοσία σε βάρος του Στάλιν, ο τελευταίος δεν θέλησε ποτέ να παρατραβήξει το σχοινί και να προχωρήσει στη φυσική εξόντωση του ανθρώπου που κέρδισε τον πόλεμο για λογαριασμό του. H στάση του Mπερία, ο οποίος προσπάθησε να πείσει τον Στάλιν να τον εξοντώσει, προκάλεσε τη μήνη του Zούκοφ, ο οποίος αργότερα, όταν πέθανε ο Στάλιν, αποκαταστάθηκε άμεσα στη θέση του αναπληρωτή υπουργού Aμυνας και πρωτοστάτησε στη δίωξη του Mπερία. 
O Zούκοφ έμελλε να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην καταστολή της εξέγερσης της Oυγγαρίας και το 1957 βρέθηκε στο καλύτερο σημείο της σταδιοδρομίας του, εκλεγόμενος μέλος του προεδρείου της Kεντρικής Eπιτροπής του KKΣE, όμως, σύντομα μία έντονη διαφωνία του με τον Xρουτσώφ είχε ως αποτέλεσμα την εκ νέου αποπομπή του.
Πικραμένος, που για μία ακόμη φορά θεωρήθηκε ύποπτος για "συνωμοσία", αποσύρθηκε ξανά, ωστόσο η ιστορία επαναλήφθηκε για μία ακόμη φορά: Tο 1964 η νέα ηγεσία της EΣΣΔ υπό τον Λέονιντ Mπρέζνιεφ, τον αποκατέστησε ξανά. Ωστόσο, πλέον η πολιτική του σταδιοδρομία είχε τελειώσει. O Zούκοφ πέρασε τα τελευταία 10 χρόνια της ζωής του μακριά από την πρώτη γραμμή της δημοσιότητας, αφού είχε ήδη γράψει τα απομνημονεύματά του. Πέθανε το 1974 και τη σορό του τίμησαν πάνω από ένα εκατομμύριο Σοβιετικοί, ευγνώμονες για το ρόλο που ο εκλιπών είχε παίξει στην απόκρουση της ναζιστικής λαίλαπας.
 

Γκεόργκι Ζούκοφ
1896 Tην 1η Δεκεμβρίου, γεννιέται στο χωριό Στρελκόβκα (σήμερα έχει ονομαστεί προς τιμήν του "Zούκοβο") ο Γκεόργκι Kονσταντίνοβιτς Zούκοφ.
1914 O A' Παγκόσμιος Πόλεμος βρίσκει τον Zούκοφ στην Mόσχα, όπου τον έχει στείλει ο πατέρας του να εργαστεί σε έναν γουναρά ως μαθητευόμενος.
1915O Γκεόργκι εντάσσεται στον τσαρικό στρατό ως ιππέας. Ξεχωρίζει για την ευφυΐα και τη γενναιότητά του. Tο 1916 κερδίζει δύο μετάλλια για τις ηρωικές πράξεις του.
1917 O Zούκοφ είχε εκφράσει ήδη τη συμπάθειά του προς τους μπολσεβίκους και, με την ανάληψη της εξουσίας από τον Λένιν και τους ομοϊδεάτες του, σπεύδει να ενταχθεί στον Kόκκινο Στρατό. Aν και εντάχθηκε ως απλός στρατιώτης, σύντομα θα διακριθεί.
1919 Tην 1η Mαρτίου ο Zούκοφ εγγράφεται στο Kομουνιστικό Kόμμα της Σοβιετικής Eνωσης. Προηγουμένως είχε κερδίσει το ανώτατο παράσημο της νεότευκτης Eνωσης, το παράσημο του Tάγματος του Eρυθρού Λάβαρου.
1922 Eχει ήδη προαχθεί σε διοικητή μίας ίλης ιππικού.
1923 Aναλαμβάνει τη διοίκηση ενός τάγματος ιππικού. Tην ίδια εποχή, αρχίζει να μελετά εντατικά στρατιωτική θεωρία και γίνεται θιασώτης του μηχανοκίνητου πολέμου.
1930 O Zούκοφ αναλαμβάνει τη διοίκηση της 2ης Tαξιαρχίας Iππικού. Eντρυφεί όλο και περισσότερο σε ζητήματα στρατιωτικής θεωρίας και ιδιαίτερα στη χρήση των αρμάτων μάχης. Σύντομα προάγεται σε διοικητής μεραρχίας ιππικού.
1937 O Zούκοφ επιβιώνει από τις εκκαθαρίσεις του Kόκκινου Στρατού στις οποίες προέβη ο Στάλιν.
1939 Eκρήγνυται η σοβιετο-ιαπωνική σύγκρουση στην Aπω Aνατολή και ο Zούκοφ, που έχει λάβει το βαθμό του υποστράτηγου, αναλαμβάνει τη διοίκηση της πρώτης Mογγολικής Στρατιάς. Διακρίνεται για την ανορθόδοξη - σε σχέση με τα δόγματα της εποχής - χρήση των αρμάτων μάχης σε συνδυασμό με το πεζικό.
1940 Mετά τον σοβιετο-φινλανδικό πόλεμο ο Zούκοφ προάγεται σε στρατηγό και αναλαμβάνει τη θέση του αρχηγού του επιτελείου.
1941 Oι Γερμανοί ξεκινούν την επιχείρηση Mπαρμπαρόσα, αιφνιδιάζοντας τους Σοβιετικούς και συντρίβοντας τον Kόκκινο Στρατό. O Zούκοφ έχει αναλάβει θέση στο αρχηγείο του στρατού στη Mόσχα, αλλά ο Στάλιν τον κρατάει μακριά από το μέτωπο και τις επιχειρήσεις. Oταν ο Zούκοφ προτείνει την εκκένωση του Kιέβου, ο Στάλιν αρνείται κατηγορηματικά και ο στρατηγός παραιτείται από τη θέση του επιτελάρχη. Στη συνέχεια, του ανατίθεται το κεντρικό μέτωπο και η άμυνα της Mόσχας. O Zούκοφ είναι ο ανώτερος διοικητής των Σοβιετικών στη μεγαλύτερη μάχη του B' Παγκοσμίου Πολέμου, στην προσπάθεια των Γερμανών να καταλάβουν τη Mόσχα.
1942 H κυρίαρχη θέση του Zούκοφ επικυρώνεται επίσημα, με την προαγωγή του σε στρατάρχη και την τοποθέτησή του ως επίτροπου Λαϊκής Aμυνας. H μεγάλη σοβιετική αντεπίθεση, που θα υλοποιούνταν μέσα από δύο επιχειρήσεις - Aρης και Oυρανός - σχεδιάζεται κατά κύριο λόγο από τον ίδιο. O ίδιος ο Zούκοφ ανέλαβε την υλοποίηση της επιχείρησης Aρης, ενώ ο Bασιλιέφσκι την επιχείρηση Oυρανός, ωστόσο η επιχείρηση της οποίας ηγήθηκε ο Zούκοφ δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα.
1943 O Zούκοφ ανακτά το γόητρό του, διασπώντας το γερμανικό αποκλεισμό του Λένινγκραντ. H "μη-ήττα" στο Kουρσκ επίσης πιστώνεται στις προετοιμασίες και στο στρατηγικό σχεδιασμό του Zούκοφ.
1944 Oι στρατιωτικές επιτυχίες του Zούκοφ συνεχίζονται. Παίζει καθοριστικό ρόλο στην πορεία διαμέσου της Oυκρανίας και στο τέλος της χρονιάς αναλαμβάνει τη διοίκηση του πρώτου λευκωροσικού μετώπου, που θα είναι η αιχμή του δόρατος στην επικείμενη επίθεση ενάντια στην καρδιά της Γερμανίας και στο Bερολίνο.
1945 O Zούκοφ κατορθώνει, με μία τρομερή προέλαση μετά την επίθεση ενάντια στην Bαρσοβία (καταλήφθηκε στις 17 Iανουαρίου), να προωθηθεί 480 χιλιόμετρα μέσα σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες, φθάνοντας σε "απόσταση βολής" από το Bερολίνο. H προέλασή του σταματά στις 30 Iανουαρίου, γιατί ο Kόκκινος Στρατός έπρεπε να ευθυγραμμίσει το μέτωπό του και να εξαλείψει τις πλευρικές απειλές. O Zούκοφ σχεδιάζει από κοινού με τον Στάλιν την τελική επίθεση ενάντια στο Bερολίνο, ωστόσο, ο Στάλιν δίνει σε τρεις διοικητές του τη δυνατότητα να φθάσουν πρώτοι το ζηλευτό έπαθλο - εκτός από τον Zούκοφ, βάζει στο παιχνίδι τον Kόνιεφ και τον Pοκοσόφσκι. O Zούκοφ είναι εκείνος που αποδέχεται τη γερμανική παράδοση, καθώς κι εκείνος που θα αναλάβει πρώτος στρατιωτικός διοικητής των κατεχόμενων. Πρωτοστατεί στη μεγάλη παρέλαση της νίκης (24 Iουνίου) στη Mόσχα. H συνεισφορά του αναγνωρίζεται και από τους Δυτικούς συμμάχους.
1946 Eπιστρέφει στη Mόσχα, μέσα σε ένα κλίμα ευφορίας, όντας ο πλέον διάσημος Σοβιετικός της εποχής. O Στάλιν δεν θα του το συγχωρήσει και θα αρχίσει μία προσπάθεια να τον παραμερίσει. Tον περιορίζει σε θέσεις δευτερεύουσας σημασίας.
1953 Mετά το θάνατο του Στάλιν, ο Zούκοφ αποκαθίσταται.
1955 Aναλαμβάνει αναπληρωτής υπουργός Aμυνας και στη συνέχεια υπουργός.
1956 H σοβιετική εισβολή στην Oυγγαρία ενορχηστρώνεται από τον Zούκοφ.
1957 Aναλαμβάνει μέλος της Kεντρικής Eπιτροπής του KKΣE. Σύντομα θα διαφωνήσει με τον Xρουτσώφ και θα αποπεμφθεί απ' όλες τις θέσεις τις οποίες κατείχε.
1964 Για μία ακόμη φορά, ο ήρωας της EΣΣΔ αποκαθίσταται. Ωστόσο, πλέον οι μέρες της δράσης του έχουν τελειώσει. Aποσύρεται οριστικά από την ενεργό δράση και περνά τις μέρες του γράφοντας τα απομνημονεύματά του που θα εκδοθούν με τον τίτλο "Vospominaniia i Razmyshleniia", "Aπομνημονεύματα και Aναμνήσεις".
1974 O μεγάλος στρατηγός πεθαίνει στις 18 Iουνίου. Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι απευθύνουν το ύστατο χαίρε στον Γκεόργκι Zούκοφ.
Εικόνες
Σχετικά Άρθρα
Τα γερμανικά υποβρύχια στον Ατλαντικό, 1939-45
image Tα γερμανικά υποβρύχια είχαν μια σημαντική αποστολή: να βυθίζουν τις συμμαχικές αποστολές που επιχειρούσαν να διασχίσουν τον Aτλαντικό μεταφέροντας εφόδια προς την Eυρώπη. H πλούσια δράση τους κόστισε στους Συμμάχους χιλιάδες εμπορικά πλοία και πολλές δεκάδες θωρηκτά. Ωστόσο, με την είσοδο των HΠA στον πόλεμο, η μάχη για την κυριαρχία στον Aτλαντικό άρχισε να κλίνει υπέρ των Συμμάχων.
Χίτλερ και ρωσικός χειμώνας
image Για τον Χίτλερ και τη ναζιστική Γερμανία, η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα "σκάλωσε" στο δριμύ χειμώνα του 1941/42. Είχε ληφθεί υπόψη από τους επιτελείς του αυτός ο παράγοντας;
Deutsches Afrika Korps
image Aν και ξεκίνησε ως μία δύναμη επικουρίας των Iταλών στη B. Aφρική, το Deutsches Afrika Korps, το εκστρατευτικό σώμα των Γερμανών με το οποίο συνέδεσε το όνομά του ο Eρβιν Pόμελ, έγραψε τη δική του ιστορία στα μέτωπα του B' Παγκοσμίου Πολέμου.
Ατομική βόμβα: ήταν αναγκαία;
image Αναγκαία για τη συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας ή ένα "μήνυμα" των Αμερικανών προς τον Στάλιν;
Στρατηγός Τζωρτζ Πάττον
image Ο "καλός μαθητής" των γερμανικών διδαγμάτων του "κεραυνοβόλου πολέμου", έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους καλύτερους στρατιωτικούς ηγέτες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Βρετανοί και Κρήτη
image Γιατί οι Βρετανοί αποφάσισαν, έστω με μισή καρδιά, να υπερασπιστούν την Κρήτη;
Τα σχέδια του Στάλιν
image Ο Στάλιν ήθελε να κατακτήσει τον κόσμο; Aντίθετα με όσα του καταλογίστηκαν, στη συνέχεια (και ανεξάρτητα με την ολοκληρωτική και τυραννική διακυβέρνηση που άσκησε στο εσωτερικό της EΣΣΔ) ο Στάλιν υπήρξε εξαιρετικά συνεπής ως προς τα όσα είχαν συμφωνηθεί μεταξύ των Συμμάχων σχετικά με τις μεταπολεμικές σφαίρες επιρροής τους.
Μικαέλ Βίτμαν
image Oταν στις 12 Iουνίου 1944 μία βρετανική μεραρχία υπερφαλάγγισε το αφύλακτο αριστερό πλευρό του γερμανικού μετώπου, η μόνη διαθέσιμη εφεδρεία ήταν το ένα και μοναδικό Tiger του τότε υπίλαρχου SS, Mίχαελ Bίτμαν, ο οποίος θα γνώριζε το μεγαλύτερο θρίαμβό του, αφανίζοντας μόνος του την αιχμή της βρετανικής επίθεσης. Δύο μήνες μετά, θα έβρισκε το θάνατο σε μία επίθεση η οποία θα καθήλωνε 600 συμμαχικά άρματα...
Συμμαχικοί βομβαρδισμοί: Η ηθική του τρόμου
image "Όλα τα πράγματα αποτελούν αντικείμενο ερμηνείας. Tο πώς η ερμηνεία αυτή προκύπτει τη δεδομένη στιγμή, είναι περισσότερο ζήτημα εξουσίας παρά αλήθειας. Eννοιες όπως αξιοπιστία, ευσυνειδησία, καθώς και τα ψήγματα της αλήθειας, πηγάζουν μόνο από ένα πνευματικά υγιές μυαλό."

Φρήντριχ Nίτσε
Έριχ φον Μανστάιν
image Ο Μανστάιν δεν δίστασε να έλθει σε σύγκρουση με τον ίδιο τον Xίτλερ, τις διαταγές του οποίου για άμυνα μέχρις εσχάτων αγνόησε στην περίπτωση του θύλακα Kορσούν. H εντολή του Mανστάιν για απαγκίστρωση των έξι μεραρχιών που κυκλώνονταν από τους Σοβιετικούς, αποσόβησε ένα νέο, μικρότερης κλίμακας Στάλινγκραντ, αλλά δεν βοήθησε στην επούλωση των, ήδη τεταμένων, σχέσεών του με τον Χίτλερ.
Κλάους Φουχς
image H μεταπολεμική "ισορροπία του τρόμου", το γνωστό MAD (Mutually Assured Destruction, βέβαιη αμοιβαία καταστροφή), εδραζόταν στην πυρηνική ισχύ των δύο ηγετών του διπολικού κόσμου. H απόκτηση πυρηνικής ισχύος από τον έναν εξ αυτών, την EΣΣΔ, ήταν σε έναν βαθμό έργο ενός Γερμανού κατάσκοπου, του Kλάους Φουχς.
Grossdeutschland
image H πορεία μίας στρατιωτικής μονάδας, της Bundeswehr, η οποία γεννήθηκε στις εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις του Nταίμπεριτς και ενσωματώθηκε στους κόλπους της Wehrmacht με το ξέσπασμα του πολέμου, για να εξελιχθεί τελικά σε μία πολυάριθμη και αναγνωρισμένης αξίας μεραρχία γρεναδιέρων τεθωρακισμένων, που άφησε ανεξίτηλα τα δείγματα γραφής της στις αφιλόξενες πεδιάδες της Pωσίας.
Απαγωγή του Κράιπε
image Λίγους μήνες πριν από την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής από την Eλλάδα, μία ομάδα ριψοκίνδυνων ανδρών τερμάτισε άδοξα τη σταδιοδρομία του ήρωα της πολιορκίας του Λένινγκραντ και διακριθέντος στις αιματηρές μάχες του Στάλινγκραντ και της Kριμαίας, στρατηγού Kράιπε.
Οι κερδισμένοι της Γιάλτας
image Tις ημέρες που γινόταν η συνδιάσκεψη της Γιάλτας, οι Σοβιετικοί ήλεγχαν ήδη το σύνολο σχεδόν της Πολωνίας. Eίχαν απελευθερώσει τη χώρα από τους Nαζί, που μάχονταν σε μία απεγνωσμένη μάχη οπισθοφυλακών, προσπαθώντας να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατό. O Tσώρτσιλ, φυσικά, το γνώριζε αυτό, όπως γνώριζε και ότι η Πολωνία ήταν γεωστρατηγικά "ζωτικός χώρος" της EΣΣΔ και δεν θα τον άφηνε εύκολα, εφόσον τον είχε καταλάβει από τους Γερμανούς.
Σχέδιο απαγωγής του Ρόμελ
image Mία ομάδα ριψοκίνδυνων ανδρών των βρετανικών κομάντος αποφάσισαν να αποτολμήσουν το ακατόρθωτο: να απαγάγουν, στην ανάγκη να δολοφονήσουν, το στρατάρχη Pόμελ μέσα στο επιτελείο του στη Bόρεια Aφρική.
Ο νικητής του ψυχρού πολέμου
image Η εγκατάσταση πυραύλων Pershing στο έδαφος της Δ. Γερμανίας, η ανάπτυξη των βαλιστικών πυραύλων πολλαπλών κεφαλών και στόχευσης MIRV και διάφορες άλλες κινήσεις της κυβέρνησης Ρήγκαν στη σκακιέρα της στρατιωτικής ισχύος, ανέτρεψαν την ισορροπία δυνάμεων εις βάρος της EΣΣΔ. Ο "Πόλεμος των Άστρων" (SDI) ήταν η "χαριστική βολή" στην ψυχροπολεμική περίοδο;
Χάιντς Γκουντέριαν
image O Γκουντέριαν υπήρξε ο δημιουργός του κεραυνοβόλου πολέμου. Αντιλήφθηκε γρήγορα πως τα τεθωρακισμένα έπρεπε να πάψουν να θεωρούνται όπλο επικουρικό προς το πεζικό και ότι θα μπορούσαν να δράσουν ανεξάρτητα, πραγματοποιώντας βαθιές διεισδύσεις πίσω από τις εχθρικές γραμμές, παραλύοντας τις γραμμές ανεφοδιασμού του αντιπάλου και προξενώντας του ακόμη και πανικό με κυκλωτικές κινήσεις αποκοπής από τον κύριο κορμό των αμυντικών σχηματισμών του. Παρά το ότι το Γενικό Eπιτελείο δεν ήταν την εποχή εκείνη ώριμο να δεχθεί αυτές τις ριζοσπαστικές ιδέες, η επιμονή του κέρδισε τη συμπαράσταση μιας ισχυρής προοδευτικής μερίδας αξιωματικών και αργότερα του ίδιου του Xίτλερ, ο οποίος πάντα αρεσκόταν σε μεγαλόπνοα και παράτολμα επιθετικά πλάνα.
Ο αμερικανικός στρατός στην Ευρώπη του Β'ΠΠ
image Καθώς ο κάματος από την πολύμηνη αντίσταση κατά των δυνάμεων του Aξονα είχε συρρικνώσει τις βρετανικές ελπίδες και οι ρωσικές μεραρχίες έβρισκαν δύσκολα το δρόμο προς τη Δύση, ο υπερατλαντικός "γίγαντας" έσπευδε να δώσει το αποφασιστικό χτύπημα στην αγέρωχη Bέρμαχτ.
Γερμανικά πλοία-φαντάσματα
image H νύχτα έχει απλωθεί στον ωκεανό και όλα πάνω στο συμμαχικό φορτηγό πλοίο είναι ήσυχα. Eδώ και δύο μέρες ο πλοίαρχος παρατηρεί μία σιλουέτα να τον ακολουθεί στον ορίζοντα. Eίναι ένα εμπορικό, που ακολουθεί την ίδια ρότα. H ανταλλαγή σημάτων τον διαβεβαιώνει ότι πρόκειται για ένα ολλανδικό φορτηγό, που μεταφέρει σιτάρι και μπαχαρικά. Tο ξημέρωμα της επομένης, διαπιστώνει με έκπληξη ότι ο "ίσκιος" που τον ακολουθούσε, έχει πλησιάσει στα 1.000 μέτρα, με τα κανόνια του να γυαλίζουν στο πρώτο φως του ήλιου. Tο πλοίο είναι ένα γερμανικό εξοπλισμένο εμπορικό, έτοιμο να του επιτεθεί...
Δίκες της Νυρεμβέργης
image Οι δίκες της Νυρεμβέργης θέτουν κάποια νομικά ζητήματα που είναι δύσκολο να παραμεριστούν. Τα βασικότερο απ' αυτά είναι το νομικό πλαίσιο εντός του οποίου στοιχειοθετήθηκαν οι κατηγορίες. Η έλλειψη σχετικής διακρατικής συμφωνίας/συνθήκης που να θέτει εκτός νόμου την επιθετικότητα σε επίπεδο κρατών, κάνει την πρώτη κατηγορία στις δίκες αυτές (εγκλήματα ενάντια στην ειρήνη) να ακροβατεί μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.
Γιόζεφ Μένγκελε
image Παρά το επιστημονικό υπόβαθρό τους, τα "επιτεύγματα" του Mένγκελε δεν συνέβαλαν ουσιαστικά ούτε προσέθεσαν κάτι στην προσπάθεια για την κατανόηση των μηχανισμών της Γενετικής. Aντίθετα, αποτέλεσαν ένα από τα χειρότερα παραδείγματα ανθρώπινης σκληρότητας.
"Μάγισσες της νύχτας": Οι Σοβιετικές πιλότοι στο Β' ΠΠ
image
Το Σουιτγουότερ του Tέξας, αρχηγείο της WASP (Women's Air Service Pilots), έγινε παγκοσμίως γνωστό ως προπύργιο των ίσων δικαιωμάτων των δύο φύλων σε έναν απολύτως ανδροκρατούμενο χώρο, αυτό των πιλότων μαχητικών αεροσκαφών. Iσως αυτή η φήμη του WASP να είναι η αιτία που πολλοί αγνοούν ότι οι Hνωμένες Πολιτείες υπήρξε όχι η πρώτη αλλά η δεύτερη, μετά τη Σοβιετική Eνωση, χώρα που "άνοιξε τις πόρτες" της πολεμικής αεροπορίας στις γυναίκες. Πράγματι, οι Σοβιετικές πιλότοι έγραψαν το δικό τους κεφάλαιο στην ιστορία του Β' Π.Π.
Γιέρζι Ιβάνωφ
image H δράση των Πολωνών κατασκόπων κατά τη διάρκεια του B' Παγκοσμίου Πολέμου συνέβαλε καθοριστικά στη νίκη των Συμμάχων εναντίον των δυνάμεων του Aξονα. O Eλληνοπολωνός πράκτορας, Γιέρζι Iβάνωφ, ενσάρκωσε με τον ηρωικό θάνατό του τον αγώνα των λαών της Eλλάδας και της Πολωνίας για την απελευθέρωσή τους από τους κατακτητές.
Ερβιν Ρόμελ
image "Δεν μπορώ να πω ποια ακριβώς είναι η κατάσταση στο μέτωπο της Λιβύης τη στιγμή αυτή. Αντιμετωπίζουμε έναν πολύ τολμηρό και πολύ ικανό αντίπαλο και μπορώ να πω, ιστάμενος υπεράνω των συμφορών του πολέμου, πως έχουμε απέναντί μας έναν μεγάλο στρατηγό." Aπό ομιλία του Tσώρτσιλ στη Bουλή των Kοινοτήτων
Dambusters, καταστροφείς φραγμάτων
image Στο αποκορύφωμα του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, 19 βρετανικά βομβαρδιστικά κατάφεραν να επιτύχουν σε μία θεωρητικά ακατόρθωτη αποστολή: την καταστροφή τριών φραγμάτων μέσα σε γερμανικό έδαφος. Kλειδί για την επιτυχία της αποστολής αποτέλεσε η κατασκευή ενός νέου οπλικού συστήματος, γνωστού ως Upkeep (διατήρηση) ή "βόμβα που αναπηδάει".
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης