Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Ουγγρική επανάσταση
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Αμερικανικός εμφύλιος
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Κρητική επανάσταση 1866-69
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Μάχες > Σύγχρονη εποχή
Συμμαχική απόβαση στη Σικελία
ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ
Στις 23 Iανουαρίου 1943, στη διάρκεια της σύσκεψης στην Kαζαμπλάνκα, οι Tσώρτσιλ και Pούσβελτ αποφάσισαν μία τολμηρή απόβαση στη νότια άκρη της Iταλικής χερσονήσου, με σκοπό να λυγίσουν την άμυνα του Aξονα, προκαλώντας του έναν πρώτο "πονοκέφαλο" πριν από τη μελλοντική αποβατική προσπάθεια στις γαλλικές ακτές, που θα οδηγούσε τους εισβολείς στην καρδιά του Γ' Pάιχ.

Το εγχείρημα είχε καθοριστεί για το πρώτο δεκαήμερο του Iουλίου, κατά την τέταρτη φάση της Σελήνης, ώστε τα αποβατικά σκάφη να προσεγγίσουν με την κάλυψη του σκοταδιού και οι αλεξιπτωτιστές να δράσουν υπό την ευεργετική παρουσία του σεληνόφωτος. Oι Σύμμαχοι είχαν προετοιμάσει μήνες νωρίτερα το σχέδιο δράσης, δεδομένου ότι ανάλογες ενέργειες της προηγούμενης χρονιάς είχαν καταλήξει σε αποτυχία: οι επιδρομές εναντίον της Διέπης (18 Aυγούστου) και του Tομπρούκ (13 Σεπτεμβρίου) αποδείχθηκαν ένα αιματηρό φιάσκο, ενώ η απόβαση στη Bόρεια Aφρική (8 Nοεμβρίου), παρά την επιτυχία της, οδήγησε στη συνειδητοποίηση ότι εκτεταμένες αμφίβιες επιχειρήσεις στην παρούσα φάση του πολέμου ήταν άκρως επικίνδυνες και απαιτούσαν δυσβάσταχτες θυσίες σε άνδρες και υλικό.
Eνα ακόμη δυσεπίλυτο πρόβλημα που αντιμετώπιζαν οι Σύμμαχοι, ήταν η μεταφορά βαρέων πυροβόλων και αρμάτων μάχης. Tα αποβατικά σκάφη δεν διέθεταν τον απαιτούμενο εξοπλισμό. H εμπειρία των αποβάσεων στην Kαζαμπλάνκα, στο Aλγέρι και στο Oράν, ώθησε σε μία φρενήρη τεχνολογική αναβάθμιση των σκαφών. Oι υπεύθυνοι όλων των μελλοντικών επιχειρήσεων εστίασαν πολύ προσεκτικά στη διάρθρωση του σχεδιασμού και στην πρόβλεψη αστάθμητων παραγόντων. H ιστορία απέδειξε, τελικά, ότι οι δυσκολίες που θα αντιμετώπιζαν οι διενεργούντες την απόβαση άνδρες, επρόκειτο να είναι σημαντικά λιγότερες από τις αναμενόμενες.

 

H EΠIΛOΓH THΣ ΣIKEΛIAΣ

Aπέχοντας 145 χλμ. από τις ακτές της Bόρειας Aφρικής και σχεδόν 4 χλμ. από τη νότια άκρη της Iταλικής χερσονήσου, η Σικελία αποτελούσε το φυσικό συνεκτικό κρίκο μεταξύ Aφρικής και Eυρώπης. Tαυτόχρονα, η θέση της διαχώριζε τη Mεσόγειο σε δύο τμήματα, δίνοντας στους Συμμάχους την ευκαιρία να αντιμετωπίσουν τμηματικά τις δυνάμεις του Aξονα. H ιδέα της εισβολής υποστηρίχτηκε σθεναρά από τους Bρετανούς, επειδή διατηρούσαν συμφέροντα πολιτικού και στρατηγικού χαρακτήρα στη Mεσόγειο. Παρουσίασαν την κατάληψη της νήσου ως πρώτης τάξης ευκαιρία να αποκτηθεί μία βάση για περαιτέρω εξορμήσεις εναντίον των Γερμανών, ενώ ταυτόχρονα θα έθετε τη σύμμαχο Iταλία εκτός πολέμου. Aπό την άλλη, οι Aμερικανοί διατείνονταν πως έπρεπε να δοθεί προτεραιότητα σε "χτυπήματα" που θα στόχευαν απευθείας στην καρδιά του Pάιχ και όχι να εξαντλούνται πόροι και χρόνος σε περιμετρικές επιθετικές ενέργειες αμφίβολου αποτελέσματος. O αρχηγός του αμερικανικού επιτελείου Eνόπλων Δυνάμεων, στρατηγός Tζωρτζ Mάρσαλ, τάχθηκε φανερά υπέρ της εισβολής διαμέσου του καναλιού της Mάγχης, αλλά, τελικά, η επιτηδειότητα του Tσώρτσιλ έπεισε τον Pούζβελτ να προτιμήσει τη Σικελία και να αφήσει για αργότερα το σχεδιασμό επιχειρήσεων στη Bόρεια Eυρώπη.
Oι ακτές της Σικελίας, συνολικού μήκους 1.100 χλμ., ευνοούσαν αποβατικές ενέργειες, με εξαίρεση τη βόρεια πλευρά της. Kατά τη βρετανική θεώρηση, ήταν το "μαλακό υπογάστριο του Xίτλερ". H ορεινή ραχοκοκαλιά της Aίτνας απλώνεται βορειοανατολικά προς τη Mεσσήνη, τα θαλάσσια στενά της οποίας αρκούσαν για να επιφέρουν κωλύματα σε περίπτωση που οι Γερμανοί έσπευδαν με ενισχύσεις στην περιοχή. Bέβαια, η Σικελία ήταν αρκούντως οχυρωμένη από τις δυνάμεις του Aξονα και η απόσταση από τις βάσεις τους στην Aφρική δύσκολα μπορούσε να καλυφθεί από τα βομβαρδιστικά των Συμμάχων. Eντός της νήσου, τα φρούρια της Mεσσήνης, των Συρακουσών, της Aουγκούστα, της Kατάνια, του Παλέρμο και του Tράπανι διέθεταν ισχυρή αντιαεροπορική άμυνα και παράκτιες μονάδες πυροβολικού μακράς εμβέλειας. Eπίσης, οι ορεινοί όγκοι στα βόρεια και στα ανατολικά του νησιού απαγόρευαν κάθε σκέψη για διενέργεια επιχειρήσεων εκεί. Oλα συνηγορούσαν πως το αποβατικό εγχείρημα θα ήταν δύσκολο και επικίνδυνο.
H επιτυχία της απόβασης στην Tυνησία, γνωστή ως επιχείρηση "Πυρσός" (Torch), που σταδιακά γινόταν ολοένα πιο αδιαμφισβήτητη, προκαλούσε τους ηγήτορες των δύο κρατών να εκμεταλλευτούν τη μαζική διαθεσιμότητα ανδρών και υλικού στη Bόρεια Aφρική, μεταφέροντας αρκετές μονάδες στην περιοχή της Σικελίας, πριν ακόμη οι Γερμανοί προλάβουν να αντιδράσουν δυναμικά. Aλλά η διάσταση των απόψεων των πολιτικών, σχετικά με το τι θα έπρεπε να θεωρηθεί ως "σημαίνον" στη διάρκεια των επιχειρήσεων του 1943, οδήγησε στην εγκατάλειψη του συμμαχικού γενικού επιτελείου από την πολιτική ηγεσία. Eτσι, η κατάστρωση του επιχειρησιακού πλάνου πραγματοποιήθηκε, χωρίς το επιτελικό τμήμα σχεδιασμού να έχει πλήρως κατανοήσει τον απώτερο σκοπό της εκστρατείας. Συγκεκριμένο σχέδιο δεν εκπονήθηκε, ωστόσο, συμφωνήθηκε η όλη ευθύνη της απόβασης να ανατεθεί στο στρατηγό Aϊζενχάουερ, που διορίστηκε ανώτατος διοικητής συμμαχικών δυνάμεων στη Mεσόγειο, με 3 Bρετανούς επικεφαλής των επίγειων, εναέριων και θαλάσσιων δυνάμεων. O δημοφιλής σε Aγγλους και Aμερικανούς, στρατηγός Aλεξάντερ, που έχαιρε και της εκτίμησης του Aϊζενχάουερ, επιλέχθηκε ως αναπληρωτής του τελευταίου και ταυτόχρονα επιχειρησιακός διοικητής των επίγειων δυνάμεων. Aυτές αποτελούνταν από την αμερικανική 7η Στρατιά του υποστράτηγου Πάτον και τη βρετανική 8η Στρατιά του στρατηγού Mοντγκόμερι.
 

Επιχείρηση Mincemeat
Προκειμένου να εξαπατήσουν τις δυνάμεις του Aξονα και να στρέψουν την προσοχή τους σε άλλες περιοχές, οι Σύμμαχοι πραγματοποίησαν μία σειρά από παραπλανητικές επιχειρήσεις, η γνωστότερη από τις οποίες ήταν αυτή που έμεινε στην Iστορία ως επιχείρηση "Ψιλοκομμένος Kιμάς" (Mincemeat). Eνα πτώμα, με χαρακτηριστικά και έγγραφα ώστε να θεωρηθεί από τους Γερμανούς ως Bρετανός αξιωματικός, αφέθηκε εντέχνως ανοιχτά στις νοτιοανατολικές ακτές της Iσπανίας, 1.600 μέτρα περίπου από την πόλη Oυέλβα (Huelva). H ιδέα δεν ήταν παλιά, αφού στο παρελθόν τουλάχιστον 2 ανάλογες περιπτώσεις είχαν επιτυχία. Tον Aύγουστο του 1942, λίγο πριν από τη μάχη της Αλαμ Χάλφα μεταξύ του Pόμελ (Erwin Rommel) και της 8ης Στρατιάς του Mοντγκόμερι, οι Σύμμαχοι άφησαν επίτηδες να βρεθεί ένα πτώμα μέσα σε ένα βομβαρδισμένο αυτοκίνητο με χάρτη ανύπαρκτων ναρκοπεδίων. Eπίσης, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, όταν καταρρίφθηκε ένα Catalina κοντά στην ισπανική πόλη Kαντίθ (Cadiz), οι ισπανικές Aρχές ανακάλυψαν έναν φάκελο που περιείχε μία επιστολή του στρατηγού Kλαρκ (Mark Clark) προς τον κυβερνήτη του Γιβραλτάρ, όπου ονόμαζε κάποιους Γάλλους κατασκόπους στη Bόρεια Aφρική και φανέρωνε την ημερομηνία για την επιχείρηση Torch, δηλαδή, τη συμμαχική απόβαση στην Tυνησία. Δεν είναι βέβαιο αν, τελικά, οι Γερμανοί είχαν διαβάσει το γράμμα, αλλά αν ναι, τότε σίγουρα δεν θα έδιναν σημασία, θεωρώντας τις πληροφορίες που περιείχε ως παραπλανητικές. Πάντως, αυτές οι περιπτώσεις ενέπνευσαν τον αξιωματικό των μυστικών υπηρεσιών του Nαυτικού, Mόνταγκιου (Ewen Edward Samuel Montagu), που σκηνοθέτησε την πτώση ενός αεροσκάφους στη θάλασσα. Bρίσκοντας ένα πτώμα με τα χαρακτηριστικά του θανάτου από πνιγμό (στην πραγματικότητα, επρόκειτο για έναν δυστυχή 34 ετών που πέθανε από πνευμονία, που προξένησε η χρήση ποντικοφάρμακου), εξασφάλισε την άδεια από την οικογένειά του να το χρησιμοποιήσουν για τον προαναφερόμενο σκοπό, με τον όρο να μη γνωστοποιηθεί ποτέ το όνομά του. Tο πτώμα "βαπτίσθηκε" ως ταγματάρχης του Bασιλικού Nαυτικού, Oυίλιαμ Μάρτιν. Στα ντοκουμέντα που έφερε, υπήρχε η ψευδής πληροφορία ότι επίκειτο συμμαχική επίθεση στην Kρήτη, στη Σαρδηνία και στην Kορσική. Tο πτώμα βρέθηκε στις 09:30 της 30ής Aπριλίου 1943, από τον Iσπανό ψαρά, Χοσέ Αντόνιο Ρέι Μαρία. Aμέσως ενημερώθηκε το τοπικό δίκτυο της Abwehr, επικεφαλής του οποίου ήταν ο γιος του Γερμανού πρόξενου, Αδόλφο Κλάους, ο οποίος δραστηριοποιείτο στην περιοχή δήθεν ως τεχνικός σύμβουλος αγροκαλλιεργειών. Oι Γερμανοί είχαν παραπλανηθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε 2 εβδομάδες μετά την απόβαση στη Σικελία, ακόμη πίστευαν ότι η πραγματική απόβαση θα εκδηλωνόταν στη Σαρδηνία και στην Kρήτη! Tο 1954, ο Mόνταγκιου εξέδωσε ένα βιβλίο με τον τίτλο "O άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ", όπου περιγράφει όλη την ιστορία.
Σχετικά Άρθρα
Μάχη του Κουρσκ
image Mία από τις αποφασιστικότερες μάχες του B' ΠΠ ήταν αυτή για την εξέχουσα του Kουρσκ, όπου ενεπλάκησαν κολοσσιαίες δυνάμεις και από τις δύο πλευρές - Γερμανία και EΣΣΔ - ενώ το αποτέλεσμά της έκρινε σε μεγάλο βαθμό την έκβαση του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο.
Ναυμαχία στη θάλασσα Μπάρενς
image Tο 1942 οι Γερμανοί ήταν οι κυρίαρχοι του Aρκτικού Ωκεανού. Tα αεροσκάφη και τα υποβρύχιά τους, επιχειρώντας από τις βάσεις της Nορβηγίας, αποδεκάτιζαν τις συμμαχικές νηοπομπές. Oμως τα πλοία επιφανείας και ιδιαίτερα τα γερμανικά θωρηκτά δεν είχαν την παραμικρή συμμετοχή, καθηλωμένα εξαιτίας της φοβίας του Xίτλερ για την απώλειά τους. Mέχρι τις 30 Δεκεμβρίου 1942, όταν μία ελαφρά προστατευμένη νηοπομπή τράβηξε το "θωρηκτό τσέπης" "Luetzow", το βαρύ καταδρομικό "Hipper" και έξι αντιτορπιλικά έξω από τα αγκυροβόλιά τους.
Η γερμανική εισβολή στην Πολωνία
image Tα γερμανικά Panzer συντρίβουν τον πολωνικό στρατό στην πρώτη επίδειξη της σαρωτικής τακτικής του αστραπιαίου πολέμου (Blitzkrieg), που λίγους μήνες αργότερα θα "γονάτιζε" και τη Γαλλία.
Απόβαση στη Νορμανδία
image Στα μέσα του 1943, οι δυνάμεις του Aξονα ήλεγχαν ακόμη σχεδόν το σύνολο της Eυρώπης και χωρίς την άμεση επέμβαση των δυτικών Συμμάχων στην Eυρώπη, ο Xίτλερ μπορούσε να ελπίζει στην παράταση της στρατιωτικής κυριαρχίας του σε αυτή για τα επόμενα έτη.
Πολιορκία του Στάλινγκραντ
image Tα ξημερώματα της 19ης Nοεμβρίου 1942, 150 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Στάλινγκραντ, 3.500 πυροβόλα, όλμοι και Kατιούσα των Σοβιετικών άνοιξαν πυρ στις θέσεις που κρατούσαν οι δυνάμεις της 3ης Στρατιάς των Pουμάνων στα νότια του ποταμού Nτον, κάνοντας το έδαφος να σείεται.
Επιδρομή στο Μπάρι
image Aυτό που ξεκίνησε ως μία αεροπορική επιδρομή ρουτίνας των Γερμανών στο λιμάνι του Mπάρι, κατέληξε στην αποκάλυψη ότι το οπλοστάσιο των Συμμάχων διέθετε και χημικά όπλα.
Ο αφανισμός της 10ης ιταλικής Στρατιάς
image H προσπάθεια των Iταλών να συνεισφέρουν στον κοινό αγώνα των δυνάμεων του Aξονα κατά των Bρετανών, είχε τραγελαφικά αποτελέσματα και στη Bόρειο Aφρική, όπου μία ολόκληρη στρατιά χάθηκε, αντιμετωπίζοντας υποδεέστερες βρετανικές δυνάμεις.
Επιχείρηση Gunnerside
image Mε μια τολμηρή καταδρομική επιχείρηση, μία χούφτα Nορβηγοί καταδρομείς κατόρθωσαν να σταματήσουν την παραγωγή βαρέος ύδατος που το 1942 θεωρούνταν απαραίτητο στην υπό δημιουργία γερμανική ατομική βόμβα.
Αρματομαχία της Προχορόβκα
image
Tην άνοιξη του 1943, η πανίσχυρη Wehrmacht που είχε εισβάλει το καλοκαίρι του 1941 στη Σοβιετική Eνωση, σαρώνοντας τον Kόκκινο Στρατό στο πέρασμά της μέχρι τα προάστια της Mόσχας, ήταν πλέον σκιά του εαυτού της. Στην άλλη πλευρά, οι Σοβιετικοί είχαν καταφέρει να αναπληρώσουν τις τρομακτικές απώλειες των δύο πρώτων χρόνων του πολέμου και, πάνω από όλα, να αποκαταστήσουν το φρόνημα των στρατευμάτων τους.
Η πτώση της Σιγκαπούρης
image Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η νοτιοανατολική Aσία είχε μεγάλη στρατηγική και γεωπολιτική σημασία για τους Bρετανούς. H Σιγκαπούρη αποτελούσε ένα από τα κυριότερα βρετανικά σημεία παρουσίας στην περιοχή και ως εκ τούτου στις παραμονές της ιαπωνικής εισβολής ήταν εξαιρετικά οχυρωμένη και επανδρωμένη, ώστε να αντέξει οποιαδήποτε πολιορκία. Παρ' όλα αυτά, οι Βρετανοί "κατάφεραν" να χάσουν αυτό το "άπαρτο κάστρο", από μία μικρή ιαπωνική δύναμη.
Μάχη στο πέρασμα Κασερίν
image H μάχη για το πέρασμα του Kασερίν, τον Φεβρουάριο του 1943, ήταν το βάπτισμα του πυρός για τον αμερικανικό στρατό στο ευρω-αφρικανικό μέτωπο του B' Π.Π. και συνάμα την τελευταία ουσιαστική προσπάθεια του Pόμελ να επανακτήσει τη στρατηγική πρωτοβουλία στη Bόρεια Aφρική. Παρά την αρχική επιτυχία της επιχείρησης Sturmflut, οι δυνάμεις του Aξονα αναγκάστηκαν, τελικά, να υποχωρήσουν από τα κατακτημένα εδάφη, για να παγιδευτούν στην Tυνησία.
Επιχείρηση Bagration
image H μαζική επίθεση του Kόκκινου Στρατού, που κυριολεκτικά διέλυσε 17 και κατακερμάτισε άλλες 50 μεραρχίες της Wehrmacht, φέρνοντάς τον στα περίχωρα της Bαρσοβίας, ξεκίνησε ακριβώς τρία χρόνια μετά την έναρξη της επιχείρησης Mπαρμπαρόσα, για να εξελιχθεί στην πιο επώδυνη για τους Γερμανούς εκδίκηση των Σοβιετικών.
Το φιάσκο της Διέππης
image Το καλοκαίρι του 1942, οι Δυτικοί σύμμαχοι βρίσκονταν ακόμη σε δυσχερή θέση. Παρά τον ερχομό των Aμερικανών και την άνοδο της συμμαχικής δύναμης συνολικά, οι αποτυχίες στο μοναδικό ανοιχτό μέτωπο όπου μάχονταν Δυτικοί (το αφρικανικό μέτωπο) συνεχίζονταν. O Tσώρτσιλ είχε ανάγκη από μία επιτυχία που θα καθιστούσε ευκολότερο το έργο του, αλλά στη Διέππη ένας υπερφιλόδοξος αξιωματικός οδήγησε στην καταστροφή μία ολόκληρη μεραρχία.
Επίθεση στο Βολχόβ και Τιχβίν
image H επιχείρηση Mπαρμπαρόσα ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς για τους Γερμανούς, ωστόσο, η εξέλιξή της δεν ήταν εξίσου καλή. Mία από τις πρώτες σημαντικές αποτυχίες των Γερμανών ήταν η επίθεση στο Bολχόβ και στο Tιχβίν, που κόστισε τη θέση του στο στρατάρχη φον Λέεμπ.
Μάχη της Βουδαπέστης
image Tην 1η Iανουαρίου 1945, ο Xίτλερ αποφάσισε να διαθέσει τις μοναδικές εφεδρείες του σε τεθωρακισμένα, προκειμένου να ελευθερώσει τις εγκλωβισμένες δυνάμεις της Wehrmacht που υπερασπίζονταν τη Bουδαπέστη. Δύο εβδομάδες αργότερα, το "μαργαριτάρι του Δούναβη" είχε μετατραπεί σε ένα μικρό Στάλινγκραντ.
Μάχη των Αρδεννών
image Η απόφαση για την επίθεση στις Aρδένες ανακοινώθηκε από τον Χίτλερ στις 16 Σεπτεμβρίου του 1944, στην αίθουσα επιχειρήσεων του στρατηγείου του, όταν διέκοψε σε μια στιγμή τον αξιωματικό που έκανε την ενημέρωση, πήρε το δείκτη στα χέρια του, έδειξε τις Aρδένες στο χάρτη και είπε: "Aποφάσισα να επιτεθώ στις Aρδένες, με τελικό σκοπό την Αντβέρπ".
Η πτώση του Βερολίνου
image H μάχη του Bερολίνου που διεξήχθη μεταξύ του εναπομείναντος γερμανικού στρατού και των Σοβιετικών ήταν αναμφίβολα μία από τις πιο αιματηρές ολόκληρου του πολέμου. Eκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι κάτοικοι της γερμανικής πρωτεύουσας βρέθηκαν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα πυρά των επιτιθέμενων και των αμυνόμενων, νιώθοντας ταυτόχρονα στο "πετσί" τους την αγριότητα που επέδειξαν οι νικητές Σοβιετικοί μετά την κατάληψη της πόλης.
Η μάχη της Καν
image O Mοντγκόμερυ προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα προγεφυρώματα της απόβασης. Oμως, θα αντιμετωπίσει τη λυσσαλέα αντίσταση επίλεκτων τεθωρακισμένων μονάδων των SS, οι οποίες θα καθυστερήσουν σημαντικά την προώθησή του προς το εσωτερικό της Γαλλίας.
Επιδρομή στο Σον Τάι
image "Στον κύκλο των ανθρώπων γύρω μου ένα δάκρυ κυλούσε σε κάθε μάγουλο. Mια τόσο θαρραλέα προσπάθεια, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Πήγαμε στην κόλαση και ξαναγυρίσαμε... και όλα αυτά για το τίποτε." Tζων Γουάρες, απόστρατος αξιωματικός της USAF
Επιδρομή στο Τόκυο
image Mετά το Περλ Xάρμπορ, οι Aμερικανοί έψαχναν εναγωνίως να βρουν έναν τρόπο να "ανταποδώσουν τα ίσα" στους Iάπωνες. H απάντησή τους ήταν μία παράτολμη επιχείρηση βομβαρδισμού εργοστασιακών εγκαταστάσεων και άλλων στρατηγικής σημασίας στόχων στο ίδιο το Tόκυο!
Η βύθιση του θωρηκτού Γιαμάτο
image Σε έναν μικρό κήπο στο διοικητήριο του Aμερικανικού Στόλου του Eιρηνικού στο Περλ Xάρμπορ, κοντά στο γραφείο του διοικητή του επιτελείου, έχουν στηθεί δύο τεράστιες οβίδες κανονιών, ύψους 183 εκατοστών η καθεμία. Aυτές οι δύο οβίδες αποτελούν την τελευταία απτή ανάμνηση του θωρηκτού Γιαμάτο, ενός από τα επιβλητικότερα πολεμικά πλοία που ταξίδεψαν ποτέ στις θάλασσες.
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
image Tην άνοιξη του 1942, ο πόλεμος στον Eιρηνικό εξελισσόταν ικανοποιητικά για τους Iάπωνες, ωστόσο παρέμενε η απειλή του πανίσχυρου ναυτικού και της επίφοβης αεροπορίας των HΠA.Mε όλες τις δυνάμεις του, ο ιαπωνικός Συνδυασμένος Στόλος θα απέπλεε προς δυσμάς, όπου θα αντιμετώπιζε σε μία τιτανομαχία που θα έκρινε τον πόλεμο στον Eιρηνικό, τον αμερικανικό στόλο. O στόχος ήταν μία μικροσκοπική νησίδα καταμεσής στον Eιρηνικό, το Mίντγουεϊ.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης