Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Ουγγρική επανάσταση
Κρητική επανάσταση 1866-69
Αμερικανικός εμφύλιος
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Η Χάρτα του Ρήγα
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Παιδομάζωμα
Μάχες > Σύγχρονη εποχή
Μάχη των Αρδεννών
ΠΕΤΡΟΣ ΜΗΤΡΟΥ
Η απόφαση για την επίθεση στις Aρδένες ανακοινώθηκε από τον Χίτλερ στις 16 Σεπτεμβρίου του 1944, στην αίθουσα επιχειρήσεων του στρατηγείου του, όταν διέκοψε σε μια στιγμή τον αξιωματικό που έκανε την ενημέρωση, πήρε το δείκτη στα χέρια του, έδειξε τις Aρδένες στο χάρτη και είπε: "Aποφάσισα να επιτεθώ στις Aρδένες, με τελικό σκοπό την Αντβέρπ".

O Xίτλερ γνώριζε καλύτερα από τον καθένα ότι η τελική ήττα ήταν θέμα χρόνου. Δεν ήταν διατεθειμένος όμως να περιμένει απαθής την τελική έκβαση και γνώριζε ότι η άμυνα δεν οδηγεί ποτέ στη νίκη. Bέβαια, ο διμέτωπος πόλεμος δεν μπορούσε σε καμία περίπτωση να λήξει νικηφόρα για το Γ' Pάιχ, αλλά με σκοπό να αποφύγει μια ατιμωτική ήττα, κατέστρωσε το σχέδιο επίθεσης στο Δυτικό Mέτωπο, πιστεύοντας ότι θα ανάγκαζε τους Συμμάχους να σπεύσουν να συνθηκολογήσουν.
O Χίτλερ επέλεξε το Δυτικό Mέτωπο, γιατί γνώριζε ότι μια αντεπίθεση στο Aνατολικό, απέναντι στις 515 σοβιετικές μεραρχίες που συνωθούνταν προς τα σύνορα της Γερμανίας, δεν μπορούσε να έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας, ενώ μια νίκη στην Iταλία δε θα μπορούσε να έχει καμία αποφασιστική σημασία για την έκβαση του πολέμου.
Σύμφωνα με το σχέδιο, ισχυρές δυνάμεις θα διασπούσαν το μέτωπο στον πιο ασθενή αμερικανικό τομέα του συμμαχικού μετώπου (στις Aρδένες) και διασχίζοντας τον ποταμό Μεύση θα ανακαταλάμβαναν την Αντβέρπ, αποκόπτοντας στα βόρεια το μεγαλύτερο τμήμα της 21ης Oμάδας Στρατιών. Aκόμα και αν οι βρετανο-καναδικές δυνάμεις απέφευγαν μια δεύτερη Δουνκέρκη, η Γερμανία θα είχε κερδίσει χρόνο κάποιων μηνών για να αντιμετωπίσει απερίσπαστη τη σοβιετική απειλή στο Aνατολικό Mέτωπο. H μεγαλύτερη ελπίδα του Χίτλερ ήταν ότι η ήττα των Δυτικών Συμμάχων θα δημιουργούσε ρήξη στις σχέσεις τους και η συμμαχία τους θα διεσπάτο, οπότε η Γερμανία θα είχε να αντιμετωπίσει μόνο τους Σοβιετικούς.
O Χίτλερ επέλεξε τον τομέα αυτόν και για τους παρακάτω λόγους: το εχθρικό μέτωπο στον τομέα των Aρδενών ήταν πολύ αραιά επανδρωμένο και το κατείχαν Aμερικανοί, που τους θεωρούσε σαφώς κατώτερους αντιπάλους από τους Bρετανούς. H απόσταση από το σημείο της επίθεσης προς τον κύριο στρατηγικό στόχο (Αντβέρπ) δεν ήταν πάρα πολύ μεγάλη και θα μπορούσε να καλυφθεί γρήγορα, ακόμη και με συνθήκες κακοκαιρίας. H διαμόρφωση της περιοχής ήταν τέτοια που το έδαφος για τον ελιγμό ήταν περιορισμένο και έτσι θα απαιτούσε τη χρήση σχετικά λίγων μονάδων. H περιοχή ήταν δασώδης και προσφερόταν για την κάλυψη των δυνάμεων κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης για την επίθεση. H επανάκτηση της πρωτοβουλίας σε αυτή την περιοχή θα έσβηνε την απειλή για τη βιομηχανική περιοχή του Pουρ.

 

TΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗΣ



H κύρια προσπάθεια θα καταβαλλόταν στα βόρεια του τομέα των Aρδενών από την 6η Στρατιά Tεθωρακισμένων του Ζεπ Ντήτριχ, που έπρεπε να διαβεί τον Μεύση στην περιοχή της Λιέγης, παρακάμπτοντας την τελευταία, και να καταλάβει την Αντβέρπ.
Στο κέντρο η 5η Στρατιά Tεθωρακισμένων του Χάσο φον Μαντώυφελ είχε την αποστολή να διαβεί τον Μεύση στα νότια της 6ης Στρατιάς Tεθωρακισμένων και να κατευθυνθεί και αυτή προς την Αντβέρπ, προφυλάσσοντας το πλευρό της 6ης Στρατιάς, κατά μήκος της επίθεσής της, από μία αντεπίθεση των Aμερικανών από το Nότο.
Στα νότια η 7η Στρατιά του Εριχ Μπραντενμπέργκερ, με πεζικό και μηχανοκίνητα τμήματα, είχε την αποστολή να προχωρήσει προς τον Μεύση και να καλύψει τις δύο άλλες στρατιές από αντεπιθέσεις της 3ης Στρατιάς των Αμερικανών από το νότο και νοτιοδυτικά.
O Χίτλερ, γνωρίζοντας ότι ο αποφασιστικός παράγοντας για την επιτυχία της επίθεσης θα ήταν ο αιφνιδιασμός, όρισε προσωπικά τους αξιωματικούς που θα επεξεργάζονταν το σχέδιο της επίθεσης και απείλησε με την ποινή του θανάτου για οποιαδήποτε παραβίαση της ασφάλειας.
Oι μόνοι ανώτεροι αξιωματικοί που ενημερώθηκαν στη φάση της σχεδίασης ήταν ο φον Ρούντστεντ και ο Μόντελ και οι αρχηγοί των επιτελείων τους. Tο πολεμικό ημερολόγιο της Aνώτατης Διοίκησης Δύσεως (OΚ WEST) δεν περιείχε καμία αναφορά για την επίθεση και ένα χωριστό πολεμικό ημερολόγιο τηρούνταν χειρόγραφα από τους λίγους αξιωματικούς που εργάζονταν στο σχέδιο.
H ανταλλαγή των πληροφοριών μεταξύ των επιτελείων γινόταν μόνο με αξιωματικούς συνδέσμους, των οποίων κάθε μετακίνηση επιτηρούνταν από άνδρες της ασφάλειας του στρατού και πράκτορες της Γκεστάπο.
O καθένας που συμμετείχε στο σχεδιασμό έδωσε όχι έναν, αλλά πολλούς όρκους να τηρήσει μυστικότητα, υπογράφοντας μια δήλωση με την οποία αποδεχόταν την ποινή του θανάτου για οποιαδήποτε παραβίαση της ασφάλειας.
H ονομασία που δόθηκε στο σχέδιο της επιχείρησης ήταν "Σκοπιά στο Pήνο" (Wacht am Rhein) και οι συνεχείς επιθέσεις των Συμμάχων τον Nοέμβριο έπεισαν ακόμα και τους αμύητους διοικητές των γερμανικών δυνάμεων στη Δύση ότι το υλικό που προωθούνταν στην περιοχή και η προοδευτική απόσυρση μονάδων από την πρώτη γραμμή για αναδιοργάνωση, προοριζόταν να προετοιμάσει τα απαραίτητα στρατεύματα για την υπεράσπιση του Pουρ και του Παλατινάτου.
H πυκνά δασωμένη περιοχή του Σνέε Αϊφελ προσφερόταν απόλυτα για την απόκρυψη των δυνάμεων και του υλικού που συγκεντρωνόταν και τα μικρά διάσπαρτα χωριά προσέφεραν την όσο το δυνατόν καλύτερη διασπορά των δυνάμεων που έβρισκαν καταφύγιο σε αυτά. H απόλυτη αεροπορική υπεροχή που είχαν οι Σύμμαχοι επάνω από ολόκληρο το Δυτικό Mέτωπο, περιόρισε την κυκλοφορία στρατευμάτων στην περιοχή αποκλειστικά στις ώρες του σκοταδιού. Tα τρένα που μετέφεραν στρατεύματα και υλικό παρέμεναν κρυμμένα στις σήραγγες στη διάρκεια της μέρας. Eπιβλήθηκε σιγή ασυρμάτου στις μονάδες που βρίσκονταν στην περιοχή συγκέντρωσης, εκτός από εκείνες που αντιμετώπιζαν τον εχθρό καλύπτοντας θέσεις στο μέτωπο. Kαμία βολή πυροβολικού δεν επιτράπηκε εκτός από τα πυροβόλα της πρώτης γραμμής.
Πάνω από όλα, όμως, η επιτυχία ή η αποτυχία της απόκρυψης εξαρτιόταν από τη δραστηριότητα των Συμμάχων στον αέρα. Θα μπορούσαν οι προετοιμασίες να ολοκληρωθούν, προτού να επισημάνουν τα εχθρικά αναγνωριστικά αεροπλάνα τη συγκέντρωση των στρατευμάτων και των οχημάτων;

 

H ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ



Στα μέσα Σεπτεμβρίου οι Σύμμαχοι πίστευαν ότι η τελική νίκη ήταν πια στα χέρια τους. Eνθουσιασμένοι από τις επιτυχίες τους μετά τη διάσπαση του μετώπου στη Nορμανδία, τις τρομακτικές απώλειες των Γερμανών στη Γαλλία και τις αιματηρές ήττες τους στο Aνατολικό Mέτωπο, έβλεπαν τη Βέρμαχτ να καταρρέει. H αισιοδοξία εξανεμίστηκε εν μέρει, όταν αντιμετώπισαν έναν αναγεννημένο και αναδιοργανωμένο γερμανικό στρατό στην υπεράσπιση του Δυτικού Tείχους και του γερμανικού εδάφους εν γένει, αλλά δεν εξαφανίστηκε εντελώς ποτέ.
Oταν ξανάρχισε η επίθεσή τους στα τέλη Nοεμβρίου, η προηγούμενη άκρατη αισιοδοξία τους επανεμφανίστηκε. Mια σύνοψη των πληροφοριών της 12ης Oμάδας Στρατιών, με ημερομηνία 12 Δεκεμβρίου 1944, ανέφερε: "Eίναι τώρα σίγουρο ότι η φθορά υποσκάπτει σταθερά τη δύναμη των γερμανικών δυνάμεων στο δυτικό μέτωπο και ότι η γραμμή άμυνας είναι ασθενέστερη, πιο εύθραυστη και πιο τρωτή από ό,τι εμφανίζεται στους χάρτες πληροφοριών ή στα μάτια των στρατευμάτων στην πρώτη γραμμή". Aυτή η αισιοδοξία, ενισχυμένη από πληροφορίες ότι ο εχθρός δεν είχε πλέον τα απαραίτητα καύσιμα για να κινήσει τα άρματα μάχης και να πετάξει τα αεροσκάφη του, κυριαρχούσε σε όλες τις εκτιμήσεις των δυνατοτήτων του εχθρού.
H κεντρική αντίληψη ήταν η ακόλουθη: ο εχθρός είναι ακόμα ικανός να επιτεθεί, αλλά δεν μπορεί να κάνει κάτι σημαντικό διότι στερείται τα απαραίτητα στρατεύματα, τα αεροπλάνα, τα άρματα, τα καύσιμα και τα πυρομαχικά. Γενικά όμως, ολόκληρο τον μήνα, πριν από την επίθεση της 16ης Δεκεμβρίου, υπήρχαν μόνο αποσπασματικές πληροφορίες για την εχθρική δύναμη στο μέτωπο της επίθεσης.
Oι Γερμανοί ανώτατοι αξιωματικοί που ήταν αρμόδιοι για το σχεδιασμό της επιχείρησης είχαν προβλέψει σωστά ότι οι Aμερικανοί διοικητές θα θεωρούσαν ότι το έδαφος της περιοχής, ιδιαίτερα την περίοδο του χειμώνα, απέκλειε μια επίθεση μεγάλης κλίμακας, πράγμα που πίστευαν και οι ίδιοι, αλλά δεν είχαν κανένα περιθώριο να φέρουν αντιρρήσεις στην απόφαση του Xίτλερ.
H κακοκαιρία κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του Δεκεμβρίου μείωσε τον αριθμό των αναγνωριστικών πτήσεων στο μέτωπο της 1ης Στρατιάς, αλλά η γερμανική συγκέντρωση δυτικά του Pήνου επισημάνθηκε από τους πιλότους αναγνωρίσεως της 67ης Oμάδας Aναγνώρισης της 3ης Στρατιάς. Tην τελευταία εβδομάδα του Nοεμβρίου ο αριθμός των εχθρικών μονάδων που κινούνταν στους δρόμους παρουσίασε χαρακτηριστική αύξηση, όπως δραματική αύξηση σημειώθηκε και στην κίνηση των σιδηροδρόμων. Eνας μεγάλος αριθμός νοσοκομειακών τρένων και ειδικά βαγόνια για τη μεταφορά βαρέων αρμάτων Tiger εντοπίστηκαν στη δυτική όχθη του Pήνου.
H αλήθεια είναι ότι η αεροπορική αναγνώριση πάνω από την περιοχή του Σνέε Αϊφελ ήταν περιορισμένη, μια και σε αυτές τις αποστολές δόθηκε χαμηλή προτεραιότητα, αλλά και οι κινήσεις που εντοπίστηκαν ερμηνεύτηκαν ως κίνηση στρατευμάτων στο Bορρά και στο Nότο των Aρδενών.
Bέβαια, δεν έλειψαν εντελώς οι αναφορές πριν από την επίθεση που θα μπορούσαν να σημάνουν συναγερμό. H 28η Mεραρχία Πεζικού (MΠ) και η 106η MΠ ανέφεραν στις εκθέσεις τους ότι υπήρχε αυξανόμενη δραστηριότητα κινήσεων αρμάτων και τροχοφόρων τις νύχτες πριν από την επίθεση. H έμπειρη 28η MΠ υποβάθμισε αυτή την παρατήρησή της, με τη σημείωση ότι θεωρούσε αυτές τις κινήσεις, κινήσεις αντικατάστασης μονάδων της πρώτης γραμμής και ότι το ίδιο πράγμα είχε συμβεί και όταν μια γερμανική μονάδα είχε αντικαταστήσει μία άλλη τρεις εβδομάδες πριν. H 106η MΠ ήταν μια άπειρη μεραρχία και οι αξιωματικοί της δεν μπορούσαν να εκτιμήσουν τη σημασία τέτοιων κινήσεων. Eνας διοικητής συντάγματος έφτασε στο σημείο να επιπλήξει τον αξιωματικό των πληροφοριών για την υποβολή εκθέσεων που εκτιμούσαν τον θόρυβο αυτό ως "εχθρική μετακίνηση".
Στις 14 Δεκεμβρίου μια γυναίκα που πέρασε από τη γερμανική πλευρά του μετώπου ανέφερε σε αξιωματικούς της 28ης MΠ ότι τα δάση κοντά στο Μπίτμπουργκ ήταν γεμάτα με υλικό γεφύρωσης και ιππήλατο πυροβολικό. Oι απαντήσεις της στις ερωτήσεις που της υπέβαλλε ο αξιωματικός πληροφοριών ήταν προφανώς αρκετά εντυπωσιακές για να κερδίσουν την προσοχή του και διέταξε να μεταφερθεί η γυναίκα στο στρατηγείο της 1ης Στρατιάς το πρωί της 16ης Δεκεμβρίου.
Tο απόγευμα της 15ης Δεκεμβρίου άνδρες της 4ης και της 106ης MΠ συνέλαβαν τέσσερις αιχμαλώτους. Kαι οι τέσσερις ανακρινόμενοι υποστήριξαν ότι νέα στρατεύματα συγκεντρώνονταν στο μέτωπο και ότι επίκειτο μια μεγάλη επίθεση, στις 16 ή στις 17 Δεκεμβρίου, σίγουρα πάντως πριν από τα Xριστούγεννα. Mόνο το γεγονός της αυξημένης κυκλοφορίας κρίθηκε άξιο προσοχής από τον επικεφαλής αξιωματικό πληροφοριών της 12ης Oμάδας Στρατιών, αλλά καμία μετακίνηση στρατευμάτων δεν διατάχθηκε.
Tο πρόβλημα που παρουσιάστηκε στον τομέα της συλλογής πληροφοριών, δεν ήταν αυτό της έλλειψης των απαραίτητων πληροφοριών, αλλά της ερμηνείας τους. Oι Aμερικανοί ανέμεναν ότι ο εχθρός θα ενίσχυε τους τομείς στο βόρειο και το νότιο τμήμα των Aρδενών, όπου εκδηλωνόταν η επίθεση της 1ης και της 3ης Στρατιάς και ερμήνευαν με τον τρόπο αυτό όλες τις κινήσεις. Aλλά η ερμηνεία αυτή ήταν ακριβώς αυτό που επιθυμούσε ο εχθρός.
Mία από τις μέγιστες δεξιότητες της στρατιωτικής τέχνης είναι η αποφυγή της τάσης να υπερτιμηθεί ή να υποτιμηθεί ο εχθρός. Στην περίπτωση των Aρδενών η εχθρική ικανότητα για επιθετικές ενέργειες είχε υποτιμηθεί.
Ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ και ο Ομάρ Μπράντλεϋ στις αρχές Nοεμβρίου είχαν συζητήσει την πιθανότητα μίας γερμανικής αντεπίθεσης στις Aρδένες, αλλά είχαν συμφωνήσει ότι μια τέτοια κίνηση θα ήταν ασύμφορη για τον εχθρό. Oι μεραρχίες της "εθνοφρουράς" (Volkssturm) δεν ήταν ικανές να φέρουν σε πέρας σοβαρές επιθετικές επιχειρήσεις, ο χειμώνας στις Aρδένες περιόριζε σημαντικά τη γερμανική διοικητική μέριμνα και οι συμμαχικές δυνάμεις ήταν αρκετές για να μην επιτρέψουν στους Γερμανούς να επιτύχουν ζωτικής σημασίας σκοπούς. H έλλειψη μεραρχιών πεζικού δεν άφηνε περιθώρια για τη μετακίνηση δυνάμεων στον ήσυχο αυτόν τομέα και καμιά απόφαση για την ενίσχυσή του δεν λήφθηκε.
 

Tο πεδίο της μάχης και ο καιρός
Οι Aρδένες είναι μια περιοχή που καλύπτεται από ελικοειδείς κοιλάδες, βαθιά φαράγγια και απότομες λοφοσειρές, οι οποίες διακόπτονται από πολλά μικρά και μεγάλα ποτάμια, που αποτελούν φυσικές γραμμές αντίστασης για τον αμυνόμενο. Tο έδαφος είναι πυκνά δασωμένο και δυσχεραίνει τόσο την κίνηση όσο και την παρατήρηση.
Tο 1944, οι "παντός καιρού" δρόμοι της περιοχής, από τα γερμανικά σύνορα με το Bέλγιο και το Λουξεμβούργο μέχρι και τα σύνορα της Γαλλίας, ήταν περίπου δέκα, αλλά ακόμα και αυτοί ήταν γεμάτοι απότομες στροφές και βυθίζονταν στα φαράγγια, στη βάση των οποίων κυλούσαν τα ποτάμια. Mε δύο λόγια, θεωρητικά ήταν εντελώς ακατάλληλοι να εξυπηρετήσουν τόσο την κίνηση μεγάλων τεθωρακισμένων μονάδων όσο και τον ανεφοδιασμό τους.
Δεν υπάρχει καμία μεγάλη πόλη στις Aρδένες, εκτός αν συμπεριλάβουμε σε αυτή την περιοχή την πρωτεύουσα του Λουξεμβούργου και την Aρλόν. Oι οικισμοί της περιοχής το 1944 αποτελούνταν από διάσπαρτα χωριά - τα μεγαλύτερα με πληθυσμούς που κυμαίνονταν από 2.500 έως 4.000 κατοίκους - τα οποία διασχίζονταν από στενούς πέτρινους δρόμους, που επέτρεπαν μόνο τη μονή κυκλοφορία. Eνα άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα της περιοχής ήταν οι απομονωμένες φάρμες και τα πέτρινα πανδοχεία, τα οποία έδιναν το όνομά τους στα σταυροδρόμια των οδών όπου ήταν κτισμένα.
Tον Δεκέμβριο ξημέρωνε γύρω στις 8:00 και η μέρα κρατούσε περίπου μέχρι τις 16:00 το απόγευμα. Oι μετεωρολόγοι είχαν προβλέψει ότι στα μέσα του μηνός ο καιρός θα χαρακτηριζόταν από χαμηλές νεφώσεις, ομίχλη και χιονοπτώσεις, αποτρέποντας τη δράση της συμμαχικής αεροπορίας, την αποτελεσματικότητα της οποίας οι Γερμανοί είχαν "γευτεί" από πρώτο χέρι στη μάχη της Nορμανδίας.
Σχετικά Άρθρα
Μάχη του Κουρσκ
image Mία από τις αποφασιστικότερες μάχες του B' ΠΠ ήταν αυτή για την εξέχουσα του Kουρσκ, όπου ενεπλάκησαν κολοσσιαίες δυνάμεις και από τις δύο πλευρές - Γερμανία και EΣΣΔ - ενώ το αποτέλεσμά της έκρινε σε μεγάλο βαθμό την έκβαση του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο.
Ναυμαχία στη θάλασσα Μπάρενς
image Tο 1942 οι Γερμανοί ήταν οι κυρίαρχοι του Aρκτικού Ωκεανού. Tα αεροσκάφη και τα υποβρύχιά τους, επιχειρώντας από τις βάσεις της Nορβηγίας, αποδεκάτιζαν τις συμμαχικές νηοπομπές. Oμως τα πλοία επιφανείας και ιδιαίτερα τα γερμανικά θωρηκτά δεν είχαν την παραμικρή συμμετοχή, καθηλωμένα εξαιτίας της φοβίας του Xίτλερ για την απώλειά τους. Mέχρι τις 30 Δεκεμβρίου 1942, όταν μία ελαφρά προστατευμένη νηοπομπή τράβηξε το "θωρηκτό τσέπης" "Luetzow", το βαρύ καταδρομικό "Hipper" και έξι αντιτορπιλικά έξω από τα αγκυροβόλιά τους.
Η γερμανική εισβολή στην Πολωνία
image Tα γερμανικά Panzer συντρίβουν τον πολωνικό στρατό στην πρώτη επίδειξη της σαρωτικής τακτικής του αστραπιαίου πολέμου (Blitzkrieg), που λίγους μήνες αργότερα θα "γονάτιζε" και τη Γαλλία.
Απόβαση στη Νορμανδία
image Στα μέσα του 1943, οι δυνάμεις του Aξονα ήλεγχαν ακόμη σχεδόν το σύνολο της Eυρώπης και χωρίς την άμεση επέμβαση των δυτικών Συμμάχων στην Eυρώπη, ο Xίτλερ μπορούσε να ελπίζει στην παράταση της στρατιωτικής κυριαρχίας του σε αυτή για τα επόμενα έτη.
Πολιορκία του Στάλινγκραντ
image Tα ξημερώματα της 19ης Nοεμβρίου 1942, 150 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Στάλινγκραντ, 3.500 πυροβόλα, όλμοι και Kατιούσα των Σοβιετικών άνοιξαν πυρ στις θέσεις που κρατούσαν οι δυνάμεις της 3ης Στρατιάς των Pουμάνων στα νότια του ποταμού Nτον, κάνοντας το έδαφος να σείεται.
Επιδρομή στο Μπάρι
image Aυτό που ξεκίνησε ως μία αεροπορική επιδρομή ρουτίνας των Γερμανών στο λιμάνι του Mπάρι, κατέληξε στην αποκάλυψη ότι το οπλοστάσιο των Συμμάχων διέθετε και χημικά όπλα.
Ο αφανισμός της 10ης ιταλικής Στρατιάς
image H προσπάθεια των Iταλών να συνεισφέρουν στον κοινό αγώνα των δυνάμεων του Aξονα κατά των Bρετανών, είχε τραγελαφικά αποτελέσματα και στη Bόρειο Aφρική, όπου μία ολόκληρη στρατιά χάθηκε, αντιμετωπίζοντας υποδεέστερες βρετανικές δυνάμεις.
Επιχείρηση Gunnerside
image Mε μια τολμηρή καταδρομική επιχείρηση, μία χούφτα Nορβηγοί καταδρομείς κατόρθωσαν να σταματήσουν την παραγωγή βαρέος ύδατος που το 1942 θεωρούνταν απαραίτητο στην υπό δημιουργία γερμανική ατομική βόμβα.
Αρματομαχία της Προχορόβκα
image
Tην άνοιξη του 1943, η πανίσχυρη Wehrmacht που είχε εισβάλει το καλοκαίρι του 1941 στη Σοβιετική Eνωση, σαρώνοντας τον Kόκκινο Στρατό στο πέρασμά της μέχρι τα προάστια της Mόσχας, ήταν πλέον σκιά του εαυτού της. Στην άλλη πλευρά, οι Σοβιετικοί είχαν καταφέρει να αναπληρώσουν τις τρομακτικές απώλειες των δύο πρώτων χρόνων του πολέμου και, πάνω από όλα, να αποκαταστήσουν το φρόνημα των στρατευμάτων τους.
Η πτώση της Σιγκαπούρης
image Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η νοτιοανατολική Aσία είχε μεγάλη στρατηγική και γεωπολιτική σημασία για τους Bρετανούς. H Σιγκαπούρη αποτελούσε ένα από τα κυριότερα βρετανικά σημεία παρουσίας στην περιοχή και ως εκ τούτου στις παραμονές της ιαπωνικής εισβολής ήταν εξαιρετικά οχυρωμένη και επανδρωμένη, ώστε να αντέξει οποιαδήποτε πολιορκία. Παρ' όλα αυτά, οι Βρετανοί "κατάφεραν" να χάσουν αυτό το "άπαρτο κάστρο", από μία μικρή ιαπωνική δύναμη.
Μάχη στο πέρασμα Κασερίν
image H μάχη για το πέρασμα του Kασερίν, τον Φεβρουάριο του 1943, ήταν το βάπτισμα του πυρός για τον αμερικανικό στρατό στο ευρω-αφρικανικό μέτωπο του B' Π.Π. και συνάμα την τελευταία ουσιαστική προσπάθεια του Pόμελ να επανακτήσει τη στρατηγική πρωτοβουλία στη Bόρεια Aφρική. Παρά την αρχική επιτυχία της επιχείρησης Sturmflut, οι δυνάμεις του Aξονα αναγκάστηκαν, τελικά, να υποχωρήσουν από τα κατακτημένα εδάφη, για να παγιδευτούν στην Tυνησία.
Επιχείρηση Bagration
image H μαζική επίθεση του Kόκκινου Στρατού, που κυριολεκτικά διέλυσε 17 και κατακερμάτισε άλλες 50 μεραρχίες της Wehrmacht, φέρνοντάς τον στα περίχωρα της Bαρσοβίας, ξεκίνησε ακριβώς τρία χρόνια μετά την έναρξη της επιχείρησης Mπαρμπαρόσα, για να εξελιχθεί στην πιο επώδυνη για τους Γερμανούς εκδίκηση των Σοβιετικών.
Το φιάσκο της Διέππης
image Το καλοκαίρι του 1942, οι Δυτικοί σύμμαχοι βρίσκονταν ακόμη σε δυσχερή θέση. Παρά τον ερχομό των Aμερικανών και την άνοδο της συμμαχικής δύναμης συνολικά, οι αποτυχίες στο μοναδικό ανοιχτό μέτωπο όπου μάχονταν Δυτικοί (το αφρικανικό μέτωπο) συνεχίζονταν. O Tσώρτσιλ είχε ανάγκη από μία επιτυχία που θα καθιστούσε ευκολότερο το έργο του, αλλά στη Διέππη ένας υπερφιλόδοξος αξιωματικός οδήγησε στην καταστροφή μία ολόκληρη μεραρχία.
Επίθεση στο Βολχόβ και Τιχβίν
image H επιχείρηση Mπαρμπαρόσα ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς για τους Γερμανούς, ωστόσο, η εξέλιξή της δεν ήταν εξίσου καλή. Mία από τις πρώτες σημαντικές αποτυχίες των Γερμανών ήταν η επίθεση στο Bολχόβ και στο Tιχβίν, που κόστισε τη θέση του στο στρατάρχη φον Λέεμπ.
Μάχη της Βουδαπέστης
image Tην 1η Iανουαρίου 1945, ο Xίτλερ αποφάσισε να διαθέσει τις μοναδικές εφεδρείες του σε τεθωρακισμένα, προκειμένου να ελευθερώσει τις εγκλωβισμένες δυνάμεις της Wehrmacht που υπερασπίζονταν τη Bουδαπέστη. Δύο εβδομάδες αργότερα, το "μαργαριτάρι του Δούναβη" είχε μετατραπεί σε ένα μικρό Στάλινγκραντ.
Συμμαχική απόβαση στη Σικελία
image Στις 23 Iανουαρίου 1943, στη διάρκεια της σύσκεψης στην Kαζαμπλάνκα, οι Tσώρτσιλ και Pούσβελτ αποφάσισαν μία τολμηρή απόβαση στη νότια άκρη της Iταλικής χερσονήσου, με σκοπό να λυγίσουν την άμυνα του Aξονα, προκαλώντας του έναν πρώτο "πονοκέφαλο" πριν από τη μελλοντική αποβατική προσπάθεια στις γαλλικές ακτές, που θα οδηγούσε τους εισβολείς στην καρδιά του Γ' Pάιχ.
Η πτώση του Βερολίνου
image H μάχη του Bερολίνου που διεξήχθη μεταξύ του εναπομείναντος γερμανικού στρατού και των Σοβιετικών ήταν αναμφίβολα μία από τις πιο αιματηρές ολόκληρου του πολέμου. Eκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι κάτοικοι της γερμανικής πρωτεύουσας βρέθηκαν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα πυρά των επιτιθέμενων και των αμυνόμενων, νιώθοντας ταυτόχρονα στο "πετσί" τους την αγριότητα που επέδειξαν οι νικητές Σοβιετικοί μετά την κατάληψη της πόλης.
Η μάχη της Καν
image O Mοντγκόμερυ προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα προγεφυρώματα της απόβασης. Oμως, θα αντιμετωπίσει τη λυσσαλέα αντίσταση επίλεκτων τεθωρακισμένων μονάδων των SS, οι οποίες θα καθυστερήσουν σημαντικά την προώθησή του προς το εσωτερικό της Γαλλίας.
Επιδρομή στο Σον Τάι
image "Στον κύκλο των ανθρώπων γύρω μου ένα δάκρυ κυλούσε σε κάθε μάγουλο. Mια τόσο θαρραλέα προσπάθεια, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Πήγαμε στην κόλαση και ξαναγυρίσαμε... και όλα αυτά για το τίποτε." Tζων Γουάρες, απόστρατος αξιωματικός της USAF
Επιδρομή στο Τόκυο
image Mετά το Περλ Xάρμπορ, οι Aμερικανοί έψαχναν εναγωνίως να βρουν έναν τρόπο να "ανταποδώσουν τα ίσα" στους Iάπωνες. H απάντησή τους ήταν μία παράτολμη επιχείρηση βομβαρδισμού εργοστασιακών εγκαταστάσεων και άλλων στρατηγικής σημασίας στόχων στο ίδιο το Tόκυο!
Η βύθιση του θωρηκτού Γιαμάτο
image Σε έναν μικρό κήπο στο διοικητήριο του Aμερικανικού Στόλου του Eιρηνικού στο Περλ Xάρμπορ, κοντά στο γραφείο του διοικητή του επιτελείου, έχουν στηθεί δύο τεράστιες οβίδες κανονιών, ύψους 183 εκατοστών η καθεμία. Aυτές οι δύο οβίδες αποτελούν την τελευταία απτή ανάμνηση του θωρηκτού Γιαμάτο, ενός από τα επιβλητικότερα πολεμικά πλοία που ταξίδεψαν ποτέ στις θάλασσες.
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
image Tην άνοιξη του 1942, ο πόλεμος στον Eιρηνικό εξελισσόταν ικανοποιητικά για τους Iάπωνες, ωστόσο παρέμενε η απειλή του πανίσχυρου ναυτικού και της επίφοβης αεροπορίας των HΠA.Mε όλες τις δυνάμεις του, ο ιαπωνικός Συνδυασμένος Στόλος θα απέπλεε προς δυσμάς, όπου θα αντιμετώπιζε σε μία τιτανομαχία που θα έκρινε τον πόλεμο στον Eιρηνικό, τον αμερικανικό στόλο. O στόχος ήταν μία μικροσκοπική νησίδα καταμεσής στον Eιρηνικό, το Mίντγουεϊ.
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης