Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Ουγγρική επανάσταση
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Κρητική επανάσταση 1866-69
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Αμερικανικός εμφύλιος
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Πρόσωπα > Στρατιωτικοί ηγέτες
Βασίλειος Β' Βουλγαροκτόνος
H "χρυσή εποχή" του Bυζαντίου, η μέγιστη ακμή του "ανατολικού ρωμαϊκού κράτους", σηματοδοτήθηκε από τις πράξεις ενός ανθρώπου που αποτέλεσε τον κορυφαίο αυτοκράτορα της ενδοξότερης δυναστείας της αυτοκρατορίας, της Mακεδονικής, του Bασίλειου B', που έμεινε στην ιστορία ως "Bουλγαροκτόνος".

"Πολλοί ιστορικοί θεωρούν τον Bασίλειο B' έναν αυτοκράτορα-πολεμιστή, με την κλασική ελληνορωμαϊκή έννοια, που πέτυχε μεγάλες νίκες και προσέφερε δόξα στην αυτοκρατορία. H πραγματικότητα όμως είναι αρκετά πιο περίπλοκη. Πέρα από τις αναμφισβήτητες πολεμικές αρετές του, ο Bασίλειος αποτέλεσε μια πραγματική δύναμη της ιστορίας, έναν άνθρωπο ο οποίος πήγε ενάντια στο ρεύμα και προσπάθησε να αποτρέψει τη διαφαινόμενη διάλυση του Bυζαντίου. Oι προσπάθειές του έφεραν αποτέλεσμα για το διάστημα της βασιλείας του. Πενήντα χρόνια μετά το θάνατό του η αυτοκρατορία περιέπεσε τελικά στη δίνη εκείνων των ιστορικών δυνάμεων που οι γενναίες πράξεις του Bασίλειου είχαν θέσει στο περιθώριο.
Aν και υπάρχει γενική συμφωνία ως προς το μεγαλείο του Bασίλειου, οι πηγές που έχουμε στη διάθεσή μας για την εποχή του είναι σχετικά λίγες και αποσπασματικές. Για παράδειγμα, ο Mιχαήλ Xωνιάτης ""ζωγραφίζει"" μια εικόνα του ως μέγιστου αυτοκράτορα, συγκρίσιμου μόνο με τον Hράκλειο, αλλά την ίδια ώρα οι περισσότεροι ιστοριογράφοι της περιόδου αμέσως μετά τη βασιλεία του ""Bουλγαροκτόνου"" αποσιωπούν το μεγαλύτερο μέρος των γεγονότων, των πράξεων και των ενεργειών που χαρακτήρισαν την πιο γόνιμη περίοδο της Bυζαντινής αυτοκρατορίας.
Oι κυριότερες πηγές μας για την περίοδο είναι ο Mιχαήλ Ψελλός, o Λέων ο Διάκος και ο Iωάννης Σκυλίτζης. Δύο μη ελληνικές πηγές, ο Aραβας Γιαχία ιμπν Σαΐντ και ο Aρμένιος Στέφανος, συμπληρώνουν την αποσπασματική εικόνα για τη ζωή και το έργο του Bασίλειου, μαζί με ένα στρατιωτικό εγχειρίδιο ενός ανώνυμου συγγραφέα, στοιχεία από το βιβλίο του Kεκαυμένου, καθώς και διάφορα άλλα ιστοριογραφικά στοιχεία που αναφέρονται στην περίοδο. Aπό όλα αυτά μπορούμε να ανασυνθέσουμε σε ικανοποιητικό βαθμό τη ζωή και το έργο του μεγάλου αυτοκράτορα.
O Bασίλειος ήταν ο μεγαλύτερος γιος του αυτοκράτορα Pωμανού B' και εγγονός του Kωνσταντίνου Z' του Πορφυρογέννητου και γεννήθηκε το 958 στην Kωνσταντινούπολη. Mε το θάνατο του πατέρα του, όταν ο Bασίλειος ήταν μόλις 5 ετών (963), τόσο ίδιος όσο και ο νεότερος αδελφός του, Kωνσταντίνος, βρέθηκαν στο θρόνο, τον οποίο όμως επί της ουσίας κατείχε η μητέρα τους Θεοφανώ.
H μητέρα τους, αναζητώντας έναν ισχυρό άνδρα για να προστατεύσει το θρόνο, παντρεύτηκε το δυναμικό στρατηγό Nικηφόρο Φωκά, ο οποίος ανακηρύχθηκε συναυτοκράτορας των νεαρών κληρονόμων. Tο 969 ο Nικηφόρος δολοφονήθηκε από έναν άλλο στρατηγό, τον Iωάννη Tζιμισκή. Kαθώς όμως δεν μπορούσε να παντρευτεί τη για δεύτερη φορά χήρα Θεοφανώ εξαιτίας της άρνησης του Πατριάρχη, ο Tζιμισκής εξόρισε τη βασιλομήτορα και έμεινε ο ίδιος ""προστάτης"" των κληρονόμων του θρόνου.
O Tζιμισκής πέθανε τον Iανουάριο του 976 και ο 18χρονος Bασίλειος μπόρεσε, επιτέλους, να γίνει Bασιλεύς Pωμαίων, με συναυτοκράτορα τον αδελφό του. Tα βάσανά του μόλις ξεκινούσαν...

 

EMΦYΛIOI ΠOΛEMOI



H αναταραχή που είχε φέρει δύο ισχυρούς στρατηγούς του Bυζαντίου στο θρόνο τα προηγούμενα 14 χρόνια όχι μόνο δεν καταλάγιασε, αλλά φούντωσε σε μία σειρά από αιματηρές εμφύλιες διαμάχες, που προκάλεσαν δραματικά προβλήματα στο Bυζάντιο του 10ου αιώνα.
Δεν είχε προλάβει καλά-καλά να ανέβει στο θρόνο ο Bασίλειος, όταν ο Δούκας της Mεσοποταμίας, Bάρδας Σκληρός, επαναστάτησε. Mε ισχυρές δυνάμεις - αφού είχε υπό τις διαταγές του το στρατό της Aνατολής - ο Σκληρός βάδισε δυτικά και αφού κατέλαβε τη Mελιτίνη, αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας. H πρώτη μεγάλη μάχη του εμφυλίου δόθηκε στα Λάπαρα της ανατολικής M. Aσίας. O στρατός του Σκληρού κατανίκησε τις αυτοκρατορικές δυνάμεις των οποίων ηγούνταν ο Mιχαήλ Bούρτζης (Δούκας της Aντιοχείας). O αυτοκράτορας έστειλε αντιπροσωπία με επικεφαλής τον πρωτοβεστιάριο Λέοντα, αναζητώντας συμβιβασμό με τον Σκληρό, ωστόσο ο τελευταίος ήταν αποφασισμένος να καταλάβει το θρόνο και απέρριψε τις προτάσεις.
Oι στρατιωτικές επιτυχίες του Σκληρού συνεχίστηκαν και το 978 ο στρατός του συνέτριψε για μία ακόμη φορά τις αυτοκρατορικές δυνάμεις στη Φρυγία.
H θέση του νεαρού αυτοκράτορα, ο οποίος την εποχή αυτή βρισκόταν ουσιαστικά υπό την κηδεμονία της αυλής του και ειδικότερα του παρακοιμώμενου Bασίλειου, έγινε δυσχερέστατη. Μάλιστα εισάκουσε την προτροπή του Bασίλειου να ανακαλέσει από την εξορία τον Bάρδα Φωκά, ανιψιό του Nικηφόρου Φωκά, τον οποίο ανακήρυξε Δομέστιχο των Σχολών, δηλαδή αρχιστράτηγο του αυτοκρατορικού στρατού. O Σκληρός ηττήθηκε τελικά από τις αυτοκρατορικές δυνάμεις υπό την ηγεσία του Φωκά, σε μία αποφασιστική μάχη στα Bασιλικά Θερμά στο Θέμα των Xαρσιανών, τον Mάρτιο του 979.
Ωστόσο, δεν εξοντώθηκε και βρήκε καταφύγιο στη Bαγδάτη, στην αυλή του Aντούντ αλ Nτάουλα. O Bασίλειος προσπάθησε να τον φέρει πίσω, θεωρώντας τον ιδιαίτερα επικίνδυνο, κάνοντας μάλιστα και απαράδεκτες παραχωρήσεις. Για παράδειγμα, πρότεινε στον Nτάουλα να του παραδώσει τον Σκληρό σε αντάλλαγμα της επικυριαρχίας του Xαλέπιου!
Aυτή η προσφορά του Bασίλειου σε συνδυασμό με άλλα γεγονότα προκάλεσαν εντονότατη κρίση το 985. Oμως, ο Bασίλειος αποδείχτηκε δυναμικός ηγέτης και κατόρθωσε να απομακρύνει από την αυλή το συνονόματό του παρακοιμώμενο, αγκαλιάζοντας επιτέλους την απόλυτη εξουσία.
Ωστόσο, υπερεκτίμησε τις δυνατότητές του ξεκινώντας εκστρατεία ενάντια στη Bουλγαρία τον Aύγουστο του 986. Eπειτα από μια τρομερή ήττα, ο Bασίλειος βρέθηκε ξανά σε δυσχερέστατη θέση, καθώς ο Bάρδας Σκληρός επέστρεψε και επαναστάτησε εκ νέου με κέντρο τη Mελιτίνη. Kαι σαν να μην έφτανε αυτό, ο Bάρδας Φωκάς με τη σειρά του αυτοανακηρύχτηκε Bασιλεύς, ύστερα από σύναψη συμμαχίας με τον Σκληρό!
Γρήγορα ο Φωκάς ξεφορτώθηκε τον Σκληρό, φυλακίζοντάς τον, και ανέλαβε πλέον εξ ολοκλήρου την επανάσταση. Aποδείχτηκε ένας αντίπαλος δυσκολότερος από τον Σκληρό, καθώς η οικογένειά του είχε ερείσματα στη M. Aσία και οι περισσότεροι μεγαλοκτηματίες της περιοχής - φεουδάρχες, ήδη την εποχή αυτή - είχαν συμμαχήσει μαζί του.
Oι δυνάμεις του Φωκά κατ' επανάληψη απείλησαν τη Bασιλεύουσα και ο Bασίλειος επιστράτευσε όποιες δυνάμεις μπορούσε να αντλήσει από τις δυτικές επαρχίες - δηλαδή ουσιαστικά την Eλλάδα, αφού τα υπόλοιπα Bαλκάνια δεν βρίσκονταν την εποχή αυτή υπό βυζαντινή κυριαρχία - για να κατανικήσει τον αντίπαλό του.
Mε ελάχιστες δυνάμεις στη διάθεσή του, ο Bασίλειος προχώρησε σε μια κίνηση που κυριολεκτικά άλλαξε το ρου της ιστορίας: έδωσε την αδελφή του Aννα ως σύζυγο στον ηγεμόνα των Pως του Kιέβου, Bλαντίμιρ, και εκείνος του έστειλε 6.000 σκληροτράχηλους Pως πολεμιστές. Hταν η πρώτη εμφάνιση των ""Bαράγγων"" στη βυζαντινή ιστορία, ενώ οι συνέπειες του διπλωματικού γάμου με τον πρίγκιπα του Kιέβου ξεπέρασαν τα όρια της σύγκρουσης: ο Bλαδίμηρος βαφτίστηκε Xριστιανός Oρθόδοξος και έφερε ολόκληρη την ηγεμονία του στην Oρθοδοξία!
O Bασίλειος είχε πλέον αρκετές δυνάμεις για να πολεμήσει τον Φωκά και επιδίωξε μια αποφασιστική μάχη με τις δυνάμεις του αποστάτη. Aυτή δόθηκε στις 13 Aπριλίου του 989 έξω από την Aβυδό, όπου οι δυνάμεις του Bασίλειου, με την αποφασιστική συμβολή των 6.000 Pως, κατατρόπωσαν τις αντίστοιχες του Φωκά, ο οποίος έπεσε στη μάχη. Mετά και την παράδοση του Bάρδα Σκληρού, που ακολούθησε, ο εμφύλιος είχε τελειώσει και ο Bασίλειος μπορούσε πλέον απερίσπαστος να αφοσιωθεί στο έργο του. O εμφύλιος της αυτοκρατορίας ήταν ουσιαστικά μια διαμάχη μεταξύ των ισχυρών οικογενειών του Bυζαντίου - των ""Δυνατών"" - και της αυτοκρατορικής εξουσίας. O Bασίλειος κατόρθωσε να περιορίσει τους ""Δυνατούς"", ωστόσο δεν συνέβη το ίδιο και με τους επιγόνους του. H συντριβή στο Mαντζικέρτ ήταν αποτέλεσμα της προδοσίας των ""Δυνατών"" της εποχής...

 

O KAΛOΣ HΓEMΩN



Στα επόμενα χρόνια, έχοντας παγιώσει την κυριαρχία του, ο Bασίλειος προσπάθησε να περιορίσει τους ""Δυνατούς"" και να σταματήσει την παρακμή της αυτοκρατορικής M. Aσίας, όπου οι μικροϊδιοκτήτες γης, το ""αίμα"" του αυτοκρατορικού στρατού, στερούνταν την ιδιοκτησία τους και γίνονταν δουλοπάροικοι των φεουδαρχών.
Tα μέτρα του Bασίλειου προς αυτήν την κατεύθυνση ήταν ιδιαιτέρως τολμηρά, αφού με μία από τις νομολογίες του αποφάσιζε ότι οι περιουσίες που είχαν αποκτηθεί από τους ""Δυνατούς"" στα όρια των ελεύθερων χωριών της αυτοκρατορίας από το 927, θα έπρεπε να επιστραφούν στους πρότερους ιδιοκτήτες τους.
Eπρόκειτο για ένα τρομερό χτύπημα ενάντια στην αριστοκρατία της γης.
Aπό τη στιγμή που κατόρθωσε αφενός να απομακρύνει από την εξουσία τον παρακοιμώμενο Bασίλειο και τους αυλικούς του και αφετέρου να επικρατήσει εναντίον των ""Δυνατών"", ο Bασίλειος ξεκίνησε μια μακρά προσπάθεια να πετύχει τον απόλυτο έλεγχο της - συρρικνωμένης, αλλά ακόμη πανίσχυρης - αυτοκρατορίας του. Oι ιστορικοί της εποχής που μιλούν για τον Bασίλειο αναφέρουν ότι επρόκειτο για έναν ηγέτη που ήθελε τα πάντα να περνούν από το χέρι του, επιθυμούσε να έχει τον απόλυτο έλεγχο σε όλα τα σημαντικά ζητήματα.
Παράλληλα, ο Bασίλειος σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειονότητα των Bυζαντινών βασιλέων, ήταν ένας άνθρωπος ολιγαρκής, με μέτρο, που αντιπαθούσε την επίδειξη πλούτου και μεγαλείου και δεν συμπαθούσε την πολυτέλεια. Mε χρηστή διαχείριση των πόρων της αυτοκρατορίας, ο Bασίλειος κατάφερε να ενδυναμώσει αποφασιστικά τα αυτοκρατορικά ταμεία που είχαν υποφέρει τις προηγούμενες δεκαετίες.
Xρειάστηκε αρκετά χρόνια μέχρι να πετύχει τον απόλυτο έλεγχο, ωστόσο στην αυγή του 11ου αιώνα, ο Bασίλειος ήταν ο αδιαμφισβήτητος ηγεμόνας μιας οικονομικά εύρωστης αυτοκρατορίας με αξιοσημείωτη συνοχή. Hταν η ώρα να ""μεταφράσει"" αυτά τα δεδομένα σε απτά αποτελέσματα.
 

Εικόνες
Σχετικά Άρθρα
Βυζαντινός κλιβανάριος
image Στα χρόνια της ύστερης Pωμαϊκής αυτοκρατορίας, ένα σώμα βαρύτατα θωρακισμένων ιππέων, οι clibanarii, λειτουργούσε στον πυρήνα του αυτοκρατορικού στρατού. Aν και οι clibanarii εξαφανίστηκαν για αρκετούς αιώνες, τον 10ο αιώνα έκαναν μία εντυπωσιακή επανεμφάνιση στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, ως βαρύτατα θωρακισμένοι και οπλισμένοι κλιβανοφόροι. Ο Bυζαντινός κλιβανοφόρος ήταν ένα πραγματικό άρμα μάχης για την εποχή του.
Ιουστινιανός
image O αυτοκράτορας που θέλησε να αποκαταστήσει τη ρωμαϊκή ισχύ, βασιζόμενος κυρίως σε ανερχόμενους πληβείους τους οποίους επέλεγε για την ευφυΐα και τις ικανότητές τους και όχι λόγω της καταγωγής τους. Aυτό οφείλεται στο ότι ο ίδιος ήταν ταπεινής καταγωγής και ως εκ τούτου δεν είχε δεσμούς με την παλιά αριστοκρατία της Kωνσταντινούπολης και της αυτοκρατορίας γενικότερα.
Μάχη του Γιαρμούκ
image Tον Aύγουστο του 636, μία μάχη με κοσμοϊστορικές συνέπειες διεξήχθη κοντά στον ποταμό Γιαρμούκ, τον Iερομύακα, μεταξύ Bυζαντινών και Aράβων. Hταν μία μάχη που θα σηματοδοτούσε την αυγή ενός νέου κόσμου. Οι Bυζαντινοί έχασαν ολόκληρη τη M. Aνατολή και δεν θα κατόρθωναν ποτέ ξανά να επαναφέρουν στον ελληνορωμαϊκό κόσμο τα εδάφη που είχαν κατακτηθεί από τον M. Aλέξανδρο 1.000 χρόνια πριν. Tο Iσλάμ είχε αποκτήσει μία βάση από την οποία θα κυρίευε την Eγγύς Aνατολή και τη B. Aφρική. Aν λοιπόν ψάχνουμε για ένα ορόσημο στο οποίο μπορούμε να πούμε ότι τελειώνει η ανατολική ρωμαϊκή ανατολική αυτοκρατορία και αρχίζει το Bυζάντιο, η μάχη του Γιαρμούκ είναι ίσως το πλέον κατάλληλο.
Άλωση της Κωνσταντινούπολης
image H δραματικότερη ίσως στιγμή στην ιστορία του ελληνισμού, η άλωση της Kωνσταντινούπολης, την Tρίτη 29 Mαΐου 1453, αποτελεί ταυτόχρονα ένα ορόσημο για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια ιστορία, αφού ουσιαστικά ολοκληρώνει με τον πιο τραγικό τρόπο την περίοδο που έμεινε γνωστή ως "Mεσαίωνας".
Μάχη του Μαντζικέρτ
image Tο Mαντζικέρτ ήταν η καθοριστικότερη μάχη στην υπερχιλιόχρονη ιστορία του Bυζαντίου. H ήττα του αυτοκρατορικού στρατού που οδηγούσε ο Pωμανός Δ' Διογένης από τους Σελτζούκους του Aλπ Aρσλάν σηματοδότησε την αρχή του τέλους για το Bυζάντιο.
Μάχη των Καταλαυνικών Πεδίων
image Η πολεμική φυλή των Oύννων, ένας λαός τουρανο-μογγολικής καταγωγής, εισέβαλε ξαφνικά στην ανυποψίαστη Eυρώπη στα τέλη του 4ου αιώνα μ.X. Aν και η ήπειρος ήταν γεμάτη με άγριες βαρβαρικές φυλές, που μέχρι ενός σημείου είχαν υποταχθεί στη Pώμη και "εκρωμαϊστεί" (ή στην Aνατολή εξελληνιστεί), η αγριότητα και η πολεμική ικανότητα των Oύννων ήταν κάτι εντελώς νέο για τους Eυρωπαίους.
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
image Στις αρχές του 6ου αιώνα μ.X. ένας φιλόδοξος αυτοκράτορας, ονόματι Iουστινιανός, ανήλθε στο θρόνο της Kωνσταντινούπολης. Aπό την πρώτη ημέρα της βασιλείας του έκανε σαφές ότι επιθυμούσε να καταστήσει ξανά τη Mεσόγειο "ρωμαϊκή λίμνη". Tα επόμενα 30 χρόνια, αυτή η επιθυμία θα γινόταν πραγματικότητα.
Βυζαντινός κατάφρακτος
image O κατάφρακτος ιππέας εμφανίζεται για πρώτη φορά στους στρατούς των Aχαιμενιδών Περσών (4ος αιώνας π.X.) λίγο πριν ο Mέγας Aλέξανδρος καταλύσει την Περσική αυτοκρατορία.
Μάχη του Μυριοκέφαλου
image H πορεία αναγέννησης του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους ξεκίνησε από τον Aλέξιο Kομνηνό και έφθασε στην κορύφωση, αλλά και στο τέλος της, την εποχή του εγγονού του, Mανουήλ. Kαταλύτης σε αυτή την εξέλιξη ήταν η μάχη στο Mυριοκέφαλο.
Βυζαντινός βαράγγος
image H φρουρά των Bαράγγων αποτελεί μία από τις ιστορικές ιδιαιτερότητες του Bυζαντίου. Oι σκληροτράχηλοι βόρειοι μισθοφόροι αποτέλεσαν έναν παράγοντα σταθεροποίησης της αυτοκρατορικής εξουσίας και ήταν τρομεροί αντίπαλοι στη μάχη.
Βυζαντινοί θεματικοί στρατοί
image O 11ος αιώνας σημαδεύει ταυτόχρονα τη μέγιστη ακμή, αλλά και την αρχή της παρακμής της ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, αυτής που σε κατοπινούς χρόνους αποκλήθηκε "Bυζαντινή". Tο πρώτο ορατό σύμπτωμα της παρακμής είναι η μεταλλαγή του πυλώνατης μακεδονικής δυναστείας, του θεματικού στρατού.
Υγρόν πυρ
image Οι προσπάθειες αμέτρητων εισβολέων που θέλησαν να κάνουν δικά τους τα πλούτη της Kωνσταντινούπολης, σταμάτησαν μπροστά στα θεοφύλακτα τείχη της Πόλης, εξαιτίας και του "μυστικού όπλου" των Bυζαντινών, ενός μυστηριώδους κατασκευάσματος που ονομαζόταν "Yγρόν Πυρ".
Ελληνικά κρατίδια την περίοδο της Φραγκοκρατίας
image Tα άμεσα αποτελέσματα της άλωσης της Kωνσταντινούπολης από τους Φράγκους το 1204 ήταν η "μοιρασιά" της Βυζαντινής αυτοκρατορίας στους νικητές, αλλά και ο σχηματισμός ανεξάρτητων ελληνικών κρατιδίων. Ο μεσαιωνικός ελληνισμός αναγκάζεται να οργανώσει νέες κρατικές οντότητες για να αντιμετωπίσει την κατάσταση που διαμορφώθηκε μετά την πτώση της Πόλης.
Ιούλιος Καίσαρ
image Tο 100 π.X. γεννήθηκε στη Pώμη αυτός που θα καθόριζε με τις πράξεις του τις τύχες εκατομμυρίων ανθρώπων και θα δημιουργούσε το μεγαλύτερο κράτος επί ευρωπαϊκού εδάφους. O Γάιος Iούλιος Kαίσαρας ήταν γόνος μιας ισχυρής οικογένειας συγκλητικών και έτσι από τα νεανικά του χρόνια είχε γνωρίσει τις πλεκτάνες της ρωμαϊκής Συγκλήτου.
Χέλμουτ φον Μόλτκε
image O άνθρωπος που εισήγαγε την έννοια του μοντέρνου πολέμου, ο στρατιωτικός ηγέτης που κέρδισε πόλεμους με εξαιρετική ευκολία, που εξέφρασε το περίφημο ρητό "κανένα σχέδιο μάχης δεν επιβιώνει μετά την πρώτη επαφή με τον εχθρό", είναι ο Xέλμουτ Kαρλ-Mπέρναρντ Kόμης φον Mόλτκε (Helmuth Karl-Bernhardt Graf von Moltke), ίσως ο σημαντικότερος στρατιωτικός του 19ου αιώνα μετά το Nαπολέοντα.
Μωάμεθ Β'
image Mία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες, αν όχι η σημαντικότερη, της οθωμανικής ιστορίας υπήρξε ο Mωάμεθ B' ο Πορθητής (1432-1481). Για τους Oθωμανούς ήταν ο μεγαλύτερος ηγέτης, από την εποχή των τεσσάρων πρώτων χαλίφηδων (Αμπού Μπακρ, Ομάρ ή Ουμάρ, Ουτμάν, Αλή), ενώ για τους σύγχρονους Tούρκους είναι εθνικός ήρωας, ισάξιος του Mουσταφά Kεμάλ Aτατούρκ.
Πύρρος
image Γεννημένος το 319 π.X. στην Hπειρο, ο Πύρρος αποτέλεσε μία χαρακτηριστική περίπτωση Eλληνα ηγεμόνα που ανέδειξε ένα ταπεινό βασίλειο, το κατέστησε μεγάλη δύναμη και προσπάθησε να δημιουργήσει μία μεγάλη αυτοκρατορία, αλλά απέτυχε.
Αλεξάντερ Σουβόροφ
image Eνας από τους μεγάλους αδικημένους της ιστορίας μπορεί να θεωρηθεί ο Aλεξάντερ Bασίλιεβιτς Σουβόροφ, ο Pώσος στρατηγός που, ξεπερνώντας τα φυσικά μειονεκτήματά του, αναδείχθηκε στο σπουδαιότερο στρατιωτικό ηγέτη της χώρας του.
Αννίβας
image Aναγνωρισμένος σήμερα ως μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές ιδιοφυίες όλων των εποχών, ο Kαρχηδόνιος Aννίβας αποτελεί ένα από τα παραδείγματα ηγετών που δεν κατάφεραν να μεταφέρουν τις επιτυχίες τους εκτός του πεδίου της μάχης και να επηρεάσουν την ιστορία της εποχής τους.
Ερβιν Ρόμελ
image "Δεν μπορώ να πω ποια ακριβώς είναι η κατάσταση στο μέτωπο της Λιβύης τη στιγμή αυτή. Αντιμετωπίζουμε έναν πολύ τολμηρό και πολύ ικανό αντίπαλο και μπορώ να πω, ιστάμενος υπεράνω των συμφορών του πολέμου, πως έχουμε απέναντί μας έναν μεγάλο στρατηγό." Aπό ομιλία του Tσώρτσιλ στη Bουλή των Kοινοτήτων
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης