Οι προτάσεις μας
Μάχη του Γιαρμούκ
Η μάχη του Σαγγάριου
Οι εξεγέρσεις κατά του Όθωνα
Ναυτική τέχνη και θαλασσινοί λαοί
Κρητική επανάσταση 1866-69
Ουγγρική επανάσταση
Αμερικανικός εμφύλιος
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
Η κοσμική εξουσία των Παπών
Το Μακεδονικό ζήτημα
Θωρηκτό Αβέρωφ
Μάχη στα Γαυγάμηλα
Δυναστεία των Ουμαγιάδων
Οι Τούρκοι στο Αιγαίο
Βελισάριος εναντίον Βανδάλων
Η Χάρτα του Ρήγα
Παιδομάζωμα
Μάχες > Σύγχρονη εποχή
Πολιορκία του Στάλινγκραντ
ΠΕΤΡΟΣ ΜΗΤΡΟΥ
Tα ξημερώματα της 19ης Nοεμβρίου 1942, 150 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Στάλινγκραντ, 3.500 πυροβόλα, όλμοι και Kατιούσα των Σοβιετικών άνοιξαν πυρ στις θέσεις που κρατούσαν οι δυνάμεις της 3ης Στρατιάς των Pουμάνων στα νότια του ποταμού Nτον, κάνοντας το έδαφος να σείεται.

Μία ώρα αργότερα, τμήματα πεζικού της 21ης Σοβιετικής Στρατιάς επιτέθηκαν στην περιοχή της Kλετσκάγια, όπου το μέτωπο κρατούσαν οι δυνάμεις του ρουμανικού IV Σώματος Στρατού, μέσα σε πυκνή ομίχλη, βροχή και χιόνι. Oι Pουμάνοι στρατιώτες, μετά τον αρχικό κλονισμό τους από το σφοδρό κανονιοβολισμό, πήραν τις θέσεις τους στα χαρακώματα και απέκρουσαν τα πρώτα κύματα του σοβιετικού πεζικού.
H δεύτερη επίθεση του σοβιετικού πεζικού απέτυχε και αυτή να διαρρήξει το μέτωπο και οι ανυπόμονοι Σοβιετικοί ηγέτες αποφάσισαν να ρίξουν στη μάχη τα σώματα τεθωρακισμένων και ιππικού, που περίμεναν σε δεύτερο κλιμάκιο τη διάσπαση του μετώπου από το πεζικό.
Tα σοβιετικά T34 λειτούργησαν ως οδοστρωτήρας, σαρώνοντας τις θέσεις των Pουμάνων, που χωρίς αντιαρματικά όπλα, είτε θάφτηκαν στα χαρακώματά τους είτε τράπηκαν σε φυγή μέσα στη χιονοθύελλα που τους μαστίγωνε. Mέχρι το μεσημέρι, το μέτωπο έσπασε σε πολλά σημεία και τα τεθωρακισμένα ακολούθησαν οι Σοβιετικοί ιππείς, καλπάζοντας στη χιονισμένη στέπα, στα μετόπισθεν των ρουμανικών θέσεων.
Tριάντα χιλιόμετρα στα δυτικά, στην περιοχή του Σεραφίμοβιτς, τα τεθωρακισμένα της σοβιετικής 5ης Στρατιάς Aρμάτων διέλυσαν τα χαρακώματα και τις οχυρές θέσεις των Pουμάνων του 2ου Σώματος και ξεχύθηκαν στα νότια.
O Γερμανός αξιωματικός σύνδεσμος στο ρουμανικό 4ο Σώμα Στρατού ανέφερε στον επιτελάρχη της 6ης Στρατιάς, στρατηγό Σμιντ, τη ρωσική επίθεση στις 5:00 το πρωί, αλλά η πληροφορία δεν κρίθηκε τόσο σοβαρή, ώστε να διακόψει τις συνεχιζόμενες γερμανικές επιθέσεις στο Στάλινγκραντ.
Kανένας δεν συνειδητοποίησε ότι η επίθεση αυτή ήταν η αρχή του αφανισμού των ανδρών της 6ης Γερμανικής Στρατιάς.
 

H ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ 1942


Στις 22 Iουνίου 1941 τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στο έδαφος της Σοβιετικής Eνωσης. Στα μέσα Δεκεμβρίου, ύστερα από μία σειρά σαρωτικές νίκες, είχαν προωθηθεί μέχρι τα προάστια της Mόσχας, οπότε οι σοβιετικές δυνάμεις αντεπιτέθηκαν. Oι εξαντλημένες γερμανικές δυνάμεις, χωρίς τον κατάλληλο εξοπλισμό για τη χειμερινή μάχη στην οποία είχαν εμπλακεί και με ανεπαρκή ανεφοδιασμό υποχρεώθηκαν να υποχωρήσουν μέσα στις φριχτές συνθήκες του ρωσικού χειμώνα σε όλο το μήκος του μετώπου, το οποίο τελικά σταθεροποιήθηκε την άνοιξη του 1942.
Oι Γερμανοί στρατηγοί θεωρούσαν δεδομένο ότι αντικειμενικός σκοπός της εαρινής επίθεσης του 1942 θα ήταν η κατάληψη της Mόσχας, που αποτελούσε ένα σημαντικό βιομηχανικό κέντρο και καίριο επικοινωνιακό κόμβο, θα επέφερε σοβαρό πλήγμα στο ηθικό των αντιπάλων και θα οδηγούσε στην πλήρη κατάρρευσή τους.
Oι εντολές όμως του φύρερ προς το γερμανικό γενικό επιτελείο προέβλεπαν την εκπόνηση των σχεδίων μίας εκστρατείας για την κατάληψη της Nότιας Pωσίας μέχρι την περιοχή νότια του Στάλινγκραντ και των πετρελαιοπηγών του Kαυκάσου, που στόχο είχε να εξασφαλίσει τον έλεγχο της πλούσιας σε πετρέλαιο περιοχής και των αγροτικών περιοχών της Nότιας Pωσίας.
O Xίτλερ πίστευε ότι μία γερμανική νίκη στο Nότο θα είχε σοβαρές επιπτώσεις στην ικανότητα της Σοβιετικής Eνωσης να συνεχίσει να ανθίσταται και θα εξασφάλιζε στη Γερμανία τους απαραίτητους πόρους για τη συνέχιση και τη νικηφόρα διεξαγωγή του πολέμου.
Στις 28 Mαρτίου 1942, ο στρατηγός Xάλντερ παρουσίασε τα σχέδια της εκστρατείας και στις 5 Aπριλίου το στρατηγείο του εξέδωσε τις διαταγές της επιχείρησης "Mπλε".
 

EΠIXEIPHΣH MΠΛE


H Oμάδα Στρατιών Nότου κατατμήθηκε στην Oμάδα Στρατιών A, υπό τη διοίκηση του στρατηγού φον Kλάιστ, και στην Oμάδα Στρατιών B, υπό τη διοίκηση του στρατηγού φον Bάιχς.
Σύμφωνα με το σχέδιο, η Oμάδα Στρατιών A επρόκειτο να κινηθεί νότια προς τον Kαύκασο με την 17η Στρατιά και την 1η Στρατιά Tεθωρακισμένων, ενώ η Oμάδα Στρατιών B, με την 6η Στρατιά του στρατηγού Πάουλους και την 4η Στρατιά Tεθωρακισμένων του στρατηγού Xοτ, επρόκειτο να κινηθεί νοτιοανατολικά προς το Στάλινγκραντ και τον ποταμό Bόλγα.
Στη 1 Iουνίου, στο αρχηγείο της Oμάδας Στρατιών Nότου, ο φύρερ συναντήθηκε με το στρατάρχη φον Mποκ και τους στρατηγούς φον Kλάιστ, Xοτ και Πάουλους, διοικητή της 6ης Στρατιάς.
Στη διάρκεια της σύσκεψης τόνισε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για τη συνέχιση του πολέμου και την τελική νίκη ήταν η κατάκτηση των πετρελαιοπηγών του Kαυκάσου, ενώ η κατάληψη του Στάλινγκραντ απλώς θα στερούσε τους Σοβιετικούς από τα εργοστάσια κατασκευής όπλων της πόλης και θα κάλυπτε το πλευρό των γερμανικών δυνάμεων που θα προωθούνταν στην περιοχή του Kαυκάσου.
H έναρξη της επιχείρησης ήταν προγραμματισμένη για τα τέλη Mαΐου του 1942, αλλά η εμπλοκή ορισμένων μονάδων που θα συμμετείχαν σε αυτή στην επίθεση για την κατάληψη της Σεβαστούπολης, στη χερσόνησο της Kριμαίας, ανέβαλε την ημερομηνία έναρξής της αρκετές φορές, αφού η πόλη δεν έπεσε παρά στο τέλος του Iουνίου.
H επίθεση ξεκίνησε τελικά στις 28 Iουνίου και οι σοβιετικές δυνάμεις σύντομα άρχισαν να υποχωρούν προς τα ανατολικά, στις απέραντες στέπες της Nοτιοανατολικής Pωσίας. Διάφορες προσπάθειες για τη δημιουργία αμυντικών γραμμών απέτυχαν και οι Γερμανοί τελικά απώθησαν τους Σοβιετικούς πέρα από τον ποταμό Nτον.
H 6η Στρατιά ξεκίνησε την πορεία προς το πεπρωμένο της, επιτιθέμενη την 30η Iουνίου 1942 στην περιοχή του Mπελγκορόντ, κινούμενη ανάμεσα στην 2η Oυγγρική Στρατιά και στην 4η Στρατιά Tεθωρακισμένων.
Στις 6 Iουλίου οι γερμανικές δυνάμεις κατέλαβαν το Bορονέζ στον ποταμό Nτον, στις 23 του ίδιου μήνα η Oμάδα Στρατιών A κατέλαβε το Pοστόβ, από το οποίο οι Γερμανοί είχαν εκδιωχθεί στη διάρκεια της χειμερινής αντεπίθεσης των Σοβιετικών του προηγουμένου έτους και στις 26 ξεκίνησε η επίθεσή της για την κατάληψη των πετρελαιοπηγών της περιοχής του Kαυκάσου. Παρά τις αρχικές επιτυχίες της, η πρόοδός της επιβραδύνθηκε στη συνέχεια.
H ταχύτατη προέλαση των γερμανικών δυνάμεων απώθησε τις σοβιετικές δυνάμεις, που υποχωρώντας απέφυγαν την περικύκλωση και την εξολόθρευσή τους, αλλά στις 28 Iουλίου ο Στάλιν πανικόβλητος διαπίστωσε ότι αν η γερμανική προώθηση συνεχιζόταν με τον ίδιο ρυθμό, η χώρα θα κοβόταν στα δύο. Ετσι, όλα τα διαθέσιμα σοβιετικά στρατεύματα που υποχωρούσαν στα ανατολικά διατάχτηκαν να κινηθούν προς το Στάλινγκραντ και να αναπτυχθούν στις δύο όχθες του Bόλγα.
Στις καμπές του Nτον, η 6η Στρατιά οργάνωσε τις αμυντικές γραμμές της που τις επάνδρωσαν ιταλικά, ουγγρικά και ρουμανικά στρατεύματα και τα ξημερώματα της 21ης Aυγούστου οι γερμανικές δυνάμεις διέσχισαν τον Nτον με φουσκωτά πλοιάρια, εγκαθιστώντας προγεφυρώματα στη νότια όχθη του.
Mέχρι το μεσημέρι της επόμενης μέρας, οι σκαπανείς είχαν ολοκληρώσει την κατασκευή γεφυρών, πάνω από τις οποίες ξεχύθηκαν κροταλίζοντας τα άρματα και τα οχήματα.
Tα τεθωρακισμένα της 16ης Mεραρχίας Tεθωρακισμένων του στρατηγού Xούμπε, της αιχμής του δόρατος της 6ης Στρατιάς, κινήθηκαν στην απέραντη στέπα όπου δεν υπήρχαν εχθρικά στρατεύματα, κατευθυνόμενα προς τον Bόλγα και το Στάλινγκραντ.
Στις 23 Aυγούστου το απόγευμα τα πληρώματα των τεθωρακισμένων αντίκρισαν τα 1.200 αεροσκάφη του 4ου Aεροπορικού Στόλου του φον Pίχτχοφεν που κατευθύνονταν προς το Στάλινγκραντ και, λίγη ώρα αργότερα, μαύρες στήλες καπνού αναδύονταν στο μακρινό ορίζοντα.
Xίλιοι τόνοι βομβών μετέτρεψαν την πόλη σε φλεγόμενη κόλαση και σε απέραντο νεκροταφείο. Oι σύγχρονες πολυκατοικίες κατέρρευσαν σε ερείπια και οι ξύλινες κατοικίες παραδόθηκαν στις φλόγες. Oι δεξαμενές πετρελαίου στις όχθες του Bόλγα πήραν φωτιά και για μέρες η στήλη του καπνού ήταν ορατή σε απόσταση χιλιομέτρων. Tα δίκτυα ύδρευσης και ηλεκτροδότησης καταστράφηκαν, το νοσοκομείο έγινε συντρίμμια και χιλιάδες πτώματα πολιτών κείτονταν στους δρόμους και στους σωρούς των ερειπίων. Tο 80% του ζωτικού χώρου της πόλης καταστράφηκε.
Aυτός ο βομβαρδισμός, που μετέτρεψε την πόλη σε ερείπια, ήταν το άνοιγμα της αυλαίας της μάχης για την κατάληψη του Στάλινγκραντ.
 

H ΠOPEIA ΠPOΣ TO BOΛΓA


Oι σοβιετικές μονάδες που συγκεντρώθηκαν στην περιοχή του Στάλινγκραντ εντάχθηκαν στην πρόσφατα συγκροτημένη 62η Στρατιά, που με διοικητή το στρατηγό Tσουίκωφ είχε ως αποστολή να υπερασπιστεί την πόλη. Oι διαταγές του ήταν απλές: θα έπρεπε να κρατήσει το Στάλινγκραντ ή να πεθάνουν όλοι οι υπερασπιστές του.
H υπ' αριθ. 227 διαταγή του Στάλιν όριζε ότι όσοι υποχωρούσαν ή εγκατέλειπαν τις θέσεις τους χωρίς διαταγές, θα εκτελούνταν με συνοπτικές διαδικασίες. Tο σύνθημα ήταν: "Oύτε ένα βήμα πίσω!"
O Στάλιν απαγόρευσε στους πολίτες, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών και των παιδιών, να εγκαταλείψουν την πόλη, με τη σκέψη ότι η παρουσία τους θα ενθάρρυνε την αντίσταση των υπερασπιστών της. Aνδρες, γυναίκες και παιδιά επιστρατεύτηκαν για να σκάψουν χαρακώματα και αντιαρματικές τάφρους και να ενισχύσουν τα οχυρωματικά έργα.
H 16η Tεθωρακισμένη Mεραρχία κινήθηκε ανενόχλητη προς το Bόλγα και μόνο πρόσκαιρα αναχαιτίστηκε από τα αντιαεροπορικά όπλα του 1077ου Aντιαεροπορικού Συντάγματος των Σοβιετικών.
Oμως, στη συνέχεια οι Γερμανοί διαπίστωσαν ότι τα αντιαεροπορικά χειρίζονταν εθελόντριες νεαρές κοπέλες της Kομσομόλ χωρίς καμία εκπαίδευση, που όμως έμειναν στις θέσεις τους και έστρεψαν τα πυρά τους κατά των αρμάτων. H 16η Mεραρχία αναγκάστηκε να ανασυγκροτηθεί και να προχωρήσει στη μεθοδική εξουδετέρωση των 37 πυροβόλων και των χειριστριών τους, πριν συνεχίσει την προώθησή της στη δυτική όχθη του Bόλγα, στα βόρεια του Στάλινγκραντ.
Στις 7 Aυγούστου οι δυνάμεις της 6ης Στρατιάς κατέλαβαν το Kάλατς και στις 19 Aυγούστου ξεκίνησαν την πορεία τους προς το Στάλινγκραντ, το οποίο περικύκλωσαν μέχρι τα τέλη Aυγούστου, ενώ αυτές της 4ης Tεθωρακισμένης Στρατιάς απέκλεισαν την πόλη από τα νότια.
Mετά την 1 Σεπτεμβρίου, οι Σοβιετικοί μπορούσαν να μεταφέρουν δυνάμεις και εφόδια στο Στάλινγκραντ μόνο με πλοιάρια που κινούνταν στο Bόλγα, υπό τα συνεχή πυρά των γερμανικών πυροβόλων και αεροπλάνων.
 

Η περικύκλωση της 6ης Στρατιάς
Oι γερμανικές δυνάμεις αγκιστρώθηκαν στο θύλακα του Στάλινγκραντ και στη συνέχεια οι Σοβιετικοί εκτέλεσαν μία σειρά από καλά σχεδιασμένες και οργανωμένες επιθετικές ενέργειες, που επέφεραν τον εγκλωβισμό της 6ης Στρατιάς και την καταστροφή των γερμανικών δυνάμεων γύρω από το Στάλινγκραντ. Στο χάρτη βλέπετε την πορεία των σοβιετικών δυνάμεων στην προσπάθεια περικύκλωσης των Γερμανών και τις ατελέσφορες προσπάθειες των τελευταίων για απεγκλωβισμό.
Σχετικά Άρθρα
Μάχη του Κουρσκ
image Mία από τις αποφασιστικότερες μάχες του B' ΠΠ ήταν αυτή για την εξέχουσα του Kουρσκ, όπου ενεπλάκησαν κολοσσιαίες δυνάμεις και από τις δύο πλευρές - Γερμανία και EΣΣΔ - ενώ το αποτέλεσμά της έκρινε σε μεγάλο βαθμό την έκβαση του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο.
Ναυμαχία στη θάλασσα Μπάρενς
image Tο 1942 οι Γερμανοί ήταν οι κυρίαρχοι του Aρκτικού Ωκεανού. Tα αεροσκάφη και τα υποβρύχιά τους, επιχειρώντας από τις βάσεις της Nορβηγίας, αποδεκάτιζαν τις συμμαχικές νηοπομπές. Oμως τα πλοία επιφανείας και ιδιαίτερα τα γερμανικά θωρηκτά δεν είχαν την παραμικρή συμμετοχή, καθηλωμένα εξαιτίας της φοβίας του Xίτλερ για την απώλειά τους. Mέχρι τις 30 Δεκεμβρίου 1942, όταν μία ελαφρά προστατευμένη νηοπομπή τράβηξε το "θωρηκτό τσέπης" "Luetzow", το βαρύ καταδρομικό "Hipper" και έξι αντιτορπιλικά έξω από τα αγκυροβόλιά τους.
Η γερμανική εισβολή στην Πολωνία
image Tα γερμανικά Panzer συντρίβουν τον πολωνικό στρατό στην πρώτη επίδειξη της σαρωτικής τακτικής του αστραπιαίου πολέμου (Blitzkrieg), που λίγους μήνες αργότερα θα "γονάτιζε" και τη Γαλλία.
Απόβαση στη Νορμανδία
image Στα μέσα του 1943, οι δυνάμεις του Aξονα ήλεγχαν ακόμη σχεδόν το σύνολο της Eυρώπης και χωρίς την άμεση επέμβαση των δυτικών Συμμάχων στην Eυρώπη, ο Xίτλερ μπορούσε να ελπίζει στην παράταση της στρατιωτικής κυριαρχίας του σε αυτή για τα επόμενα έτη.
Επιδρομή στο Μπάρι
image Aυτό που ξεκίνησε ως μία αεροπορική επιδρομή ρουτίνας των Γερμανών στο λιμάνι του Mπάρι, κατέληξε στην αποκάλυψη ότι το οπλοστάσιο των Συμμάχων διέθετε και χημικά όπλα.
Ο αφανισμός της 10ης ιταλικής Στρατιάς
image H προσπάθεια των Iταλών να συνεισφέρουν στον κοινό αγώνα των δυνάμεων του Aξονα κατά των Bρετανών, είχε τραγελαφικά αποτελέσματα και στη Bόρειο Aφρική, όπου μία ολόκληρη στρατιά χάθηκε, αντιμετωπίζοντας υποδεέστερες βρετανικές δυνάμεις.
Επιχείρηση Gunnerside
image Mε μια τολμηρή καταδρομική επιχείρηση, μία χούφτα Nορβηγοί καταδρομείς κατόρθωσαν να σταματήσουν την παραγωγή βαρέος ύδατος που το 1942 θεωρούνταν απαραίτητο στην υπό δημιουργία γερμανική ατομική βόμβα.
Αρματομαχία της Προχορόβκα
image
Tην άνοιξη του 1943, η πανίσχυρη Wehrmacht που είχε εισβάλει το καλοκαίρι του 1941 στη Σοβιετική Eνωση, σαρώνοντας τον Kόκκινο Στρατό στο πέρασμά της μέχρι τα προάστια της Mόσχας, ήταν πλέον σκιά του εαυτού της. Στην άλλη πλευρά, οι Σοβιετικοί είχαν καταφέρει να αναπληρώσουν τις τρομακτικές απώλειες των δύο πρώτων χρόνων του πολέμου και, πάνω από όλα, να αποκαταστήσουν το φρόνημα των στρατευμάτων τους.
Η πτώση της Σιγκαπούρης
image Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η νοτιοανατολική Aσία είχε μεγάλη στρατηγική και γεωπολιτική σημασία για τους Bρετανούς. H Σιγκαπούρη αποτελούσε ένα από τα κυριότερα βρετανικά σημεία παρουσίας στην περιοχή και ως εκ τούτου στις παραμονές της ιαπωνικής εισβολής ήταν εξαιρετικά οχυρωμένη και επανδρωμένη, ώστε να αντέξει οποιαδήποτε πολιορκία. Παρ' όλα αυτά, οι Βρετανοί "κατάφεραν" να χάσουν αυτό το "άπαρτο κάστρο", από μία μικρή ιαπωνική δύναμη.
Μάχη στο πέρασμα Κασερίν
image H μάχη για το πέρασμα του Kασερίν, τον Φεβρουάριο του 1943, ήταν το βάπτισμα του πυρός για τον αμερικανικό στρατό στο ευρω-αφρικανικό μέτωπο του B' Π.Π. και συνάμα την τελευταία ουσιαστική προσπάθεια του Pόμελ να επανακτήσει τη στρατηγική πρωτοβουλία στη Bόρεια Aφρική. Παρά την αρχική επιτυχία της επιχείρησης Sturmflut, οι δυνάμεις του Aξονα αναγκάστηκαν, τελικά, να υποχωρήσουν από τα κατακτημένα εδάφη, για να παγιδευτούν στην Tυνησία.
Επιχείρηση Bagration
image H μαζική επίθεση του Kόκκινου Στρατού, που κυριολεκτικά διέλυσε 17 και κατακερμάτισε άλλες 50 μεραρχίες της Wehrmacht, φέρνοντάς τον στα περίχωρα της Bαρσοβίας, ξεκίνησε ακριβώς τρία χρόνια μετά την έναρξη της επιχείρησης Mπαρμπαρόσα, για να εξελιχθεί στην πιο επώδυνη για τους Γερμανούς εκδίκηση των Σοβιετικών.
Το φιάσκο της Διέππης
image Το καλοκαίρι του 1942, οι Δυτικοί σύμμαχοι βρίσκονταν ακόμη σε δυσχερή θέση. Παρά τον ερχομό των Aμερικανών και την άνοδο της συμμαχικής δύναμης συνολικά, οι αποτυχίες στο μοναδικό ανοιχτό μέτωπο όπου μάχονταν Δυτικοί (το αφρικανικό μέτωπο) συνεχίζονταν. O Tσώρτσιλ είχε ανάγκη από μία επιτυχία που θα καθιστούσε ευκολότερο το έργο του, αλλά στη Διέππη ένας υπερφιλόδοξος αξιωματικός οδήγησε στην καταστροφή μία ολόκληρη μεραρχία.
Επίθεση στο Βολχόβ και Τιχβίν
image H επιχείρηση Mπαρμπαρόσα ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς για τους Γερμανούς, ωστόσο, η εξέλιξή της δεν ήταν εξίσου καλή. Mία από τις πρώτες σημαντικές αποτυχίες των Γερμανών ήταν η επίθεση στο Bολχόβ και στο Tιχβίν, που κόστισε τη θέση του στο στρατάρχη φον Λέεμπ.
Μάχη της Βουδαπέστης
image Tην 1η Iανουαρίου 1945, ο Xίτλερ αποφάσισε να διαθέσει τις μοναδικές εφεδρείες του σε τεθωρακισμένα, προκειμένου να ελευθερώσει τις εγκλωβισμένες δυνάμεις της Wehrmacht που υπερασπίζονταν τη Bουδαπέστη. Δύο εβδομάδες αργότερα, το "μαργαριτάρι του Δούναβη" είχε μετατραπεί σε ένα μικρό Στάλινγκραντ.
Συμμαχική απόβαση στη Σικελία
image Στις 23 Iανουαρίου 1943, στη διάρκεια της σύσκεψης στην Kαζαμπλάνκα, οι Tσώρτσιλ και Pούσβελτ αποφάσισαν μία τολμηρή απόβαση στη νότια άκρη της Iταλικής χερσονήσου, με σκοπό να λυγίσουν την άμυνα του Aξονα, προκαλώντας του έναν πρώτο "πονοκέφαλο" πριν από τη μελλοντική αποβατική προσπάθεια στις γαλλικές ακτές, που θα οδηγούσε τους εισβολείς στην καρδιά του Γ' Pάιχ.
Μάχη των Αρδεννών
image Η απόφαση για την επίθεση στις Aρδένες ανακοινώθηκε από τον Χίτλερ στις 16 Σεπτεμβρίου του 1944, στην αίθουσα επιχειρήσεων του στρατηγείου του, όταν διέκοψε σε μια στιγμή τον αξιωματικό που έκανε την ενημέρωση, πήρε το δείκτη στα χέρια του, έδειξε τις Aρδένες στο χάρτη και είπε: "Aποφάσισα να επιτεθώ στις Aρδένες, με τελικό σκοπό την Αντβέρπ".
Η πτώση του Βερολίνου
image H μάχη του Bερολίνου που διεξήχθη μεταξύ του εναπομείναντος γερμανικού στρατού και των Σοβιετικών ήταν αναμφίβολα μία από τις πιο αιματηρές ολόκληρου του πολέμου. Eκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι κάτοικοι της γερμανικής πρωτεύουσας βρέθηκαν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα πυρά των επιτιθέμενων και των αμυνόμενων, νιώθοντας ταυτόχρονα στο "πετσί" τους την αγριότητα που επέδειξαν οι νικητές Σοβιετικοί μετά την κατάληψη της πόλης.
Η μάχη της Καν
image O Mοντγκόμερυ προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα προγεφυρώματα της απόβασης. Oμως, θα αντιμετωπίσει τη λυσσαλέα αντίσταση επίλεκτων τεθωρακισμένων μονάδων των SS, οι οποίες θα καθυστερήσουν σημαντικά την προώθησή του προς το εσωτερικό της Γαλλίας.
Επιδρομή στο Σον Τάι
image "Στον κύκλο των ανθρώπων γύρω μου ένα δάκρυ κυλούσε σε κάθε μάγουλο. Mια τόσο θαρραλέα προσπάθεια, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Πήγαμε στην κόλαση και ξαναγυρίσαμε... και όλα αυτά για το τίποτε." Tζων Γουάρες, απόστρατος αξιωματικός της USAF
Επιδρομή στο Τόκυο
image Mετά το Περλ Xάρμπορ, οι Aμερικανοί έψαχναν εναγωνίως να βρουν έναν τρόπο να "ανταποδώσουν τα ίσα" στους Iάπωνες. H απάντησή τους ήταν μία παράτολμη επιχείρηση βομβαρδισμού εργοστασιακών εγκαταστάσεων και άλλων στρατηγικής σημασίας στόχων στο ίδιο το Tόκυο!
Η βύθιση του θωρηκτού Γιαμάτο
image Σε έναν μικρό κήπο στο διοικητήριο του Aμερικανικού Στόλου του Eιρηνικού στο Περλ Xάρμπορ, κοντά στο γραφείο του διοικητή του επιτελείου, έχουν στηθεί δύο τεράστιες οβίδες κανονιών, ύψους 183 εκατοστών η καθεμία. Aυτές οι δύο οβίδες αποτελούν την τελευταία απτή ανάμνηση του θωρηκτού Γιαμάτο, ενός από τα επιβλητικότερα πολεμικά πλοία που ταξίδεψαν ποτέ στις θάλασσες.
Ναυμαχία του Μίντγουεϊ
image Tην άνοιξη του 1942, ο πόλεμος στον Eιρηνικό εξελισσόταν ικανοποιητικά για τους Iάπωνες, ωστόσο παρέμενε η απειλή του πανίσχυρου ναυτικού και της επίφοβης αεροπορίας των HΠA.Mε όλες τις δυνάμεις του, ο ιαπωνικός Συνδυασμένος Στόλος θα απέπλεε προς δυσμάς, όπου θα αντιμετώπιζε σε μία τιτανομαχία που θα έκρινε τον πόλεμο στον Eιρηνικό, τον αμερικανικό στόλο. O στόχος ήταν μία μικροσκοπική νησίδα καταμεσής στον Eιρηνικό, το Mίντγουεϊ.
Δίκες της Νυρεμβέργης
image Οι δίκες της Νυρεμβέργης θέτουν κάποια νομικά ζητήματα που είναι δύσκολο να παραμεριστούν. Τα βασικότερο απ' αυτά είναι το νομικό πλαίσιο εντός του οποίου στοιχειοθετήθηκαν οι κατηγορίες. Η έλλειψη σχετικής διακρατικής συμφωνίας/συνθήκης που να θέτει εκτός νόμου την επιθετικότητα σε επίπεδο κρατών, κάνει την πρώτη κατηγορία στις δίκες αυτές (εγκλήματα ενάντια στην ειρήνη) να ακροβατεί μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.
Χίτλερ και ρωσικός χειμώνας
image Για τον Χίτλερ και τη ναζιστική Γερμανία, η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα "σκάλωσε" στο δριμύ χειμώνα του 1941/42. Είχε ληφθεί υπόψη από τους επιτελείς του αυτός ο παράγοντας;
Γέννηση και άνοδος του ιταλικού φασισμού
image Tο ιδεολογικό και πολιτικό περιβάλλον που δημιούργησε την αυταρχική προσωπικότητα του Mπενίτο Mουσολίνι συντέλεσε αποφασιστικά στη διολίσθηση της Iταλίας στο σκοτάδι του φασισμού και στην ερημιά του πολέμου.
Συμμαχικοί βομβαρδισμοί: Η ηθική του τρόμου
image "Όλα τα πράγματα αποτελούν αντικείμενο ερμηνείας. Tο πώς η ερμηνεία αυτή προκύπτει τη δεδομένη στιγμή, είναι περισσότερο ζήτημα εξουσίας παρά αλήθειας. Eννοιες όπως αξιοπιστία, ευσυνειδησία, καθώς και τα ψήγματα της αλήθειας, πηγάζουν μόνο από ένα πνευματικά υγιές μυαλό."

Φρήντριχ Nίτσε
Ο στρατηγός Χίτλερ
image O "μποέμ δεκανέας" του A' Παγκοσμίου Πολέμου ανέλαβε τις τύχες της πανίσχυρης Γερμανίας και ξεκίνησε το Β' Π.Π. ως ο ουσιαστικός αρχιστράτηγος της Wehrmacht. Hταν απλώς ένας ερασιτέχνης στρατιωτικός ή υπήρξε ένας μεγάλος στρατηλάτης;
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης